11

หลังจากกานต์ธิดาอาบน้ำเสร็จเธอจึงหยิบเดรสสีฟ้า ที่สมใจเตรียมไว้ให้มาสวม แล้วเดินลงไปยังชั้นล่างของตัวบ้าน ที่ห้องรับแขกมีรูปครอบครัวของภาคีตั้งตระหง่านอยู่ แล้วยังมีรูปถ่ายระหว่างภาคีกับเขมจิราตั้งโชว์อยู่ข้างตู้ปลาด้วย เขมจิราช่างสดใสน่ารัก ในความรู้สึกของกานต์ธิดา

“รูปนายกับคุณเขม ถ่ายกันตอนไปเที่ยวที่อังกฤษค่ะ สมใจว่านายยิ้มดูมีชีวิตชีวาเชียวค่ะ” หญิงสาวพยักหน้าเห็นด้วย ใช่เธอชอบรอยยิ้มที่อ่อนโยนของเขา แต่เธอคงไม่มีโอกาสได้สัมผัส

“ไปทานข้าวต้มก่อนค่ะคุณธิดา เดี๋ยวจะเย็นเสียหมด” หญิงสาวเดินตามสมใจไปที่ห้องรับประทานอาหารอย่างว่าง่าย แล้วกล่าวด้วยความเกรงใจ

“พี่สมใจไม่น่าต้องมาลำบากทำให้ธิดาเลย ที่จริงธิดาทำทานเองได้นะคะ”

“ไม่เป็นไรค่ะ สมใจเต็มใจทำให้ทาน” สมใจยิ้มกับความน่ารักของหญิงสาว

“ขอบคุณค่ะพี่สมใจ ข้าวต้มน่าทานมากๆ เลยค่ะ” หญิงสาวลงมือรับประทานข้าวต้มด้วยความหิว เพราะเธอไม่ได้ทานอะไรเลยตั้งแต่เมื่อวานตอนเที่ยงจนถึงตอนนี้

“จะรับเพิ่มอีกไหมคะ เดี๋ยวสมใจตักให้” สมใจเอ่ยถาม เมื่อเห็นกานต์ธิดาทานจนเกลี้ยงชาม แต่อีกฝ่ายส่ายหน้าปฏิเสธ

“ไม่ไหวแล้วพี่สมใจ ตอนนี้ธิดาอิ่มจนแน่นท้องไปหมดเลยค่ะ” หญิงสาวลุกถือชามติดมือขึ้นมา

“ไม่ต้องค่ะ เดี๋ยวสมใจทำให้”

“แต่ว่า...” กานต์ธิดารู้สึกเกรงใจสาวใช้ อีกทั้งกลัวเจ้าของบ้านจะกลับมาตำหนิ หาว่าเธอแอบทำตัวเป็นคุณนายของบ้านตอนเขาไม่อยู่

“เป็นหน้าที่ของสมใจอยู่แล้วค่ะ คุณธิดาเดินชมรอบๆ บ้านก่อนก็ได้นะคะ มีสระบัวให้นั่งเล่นด้วยค่ะ” สาวใช้หว่านล้อมอยากให้กานต์ธิดาได้ผ่อนคลาย และปล่อยให้ทุกอย่างเป็นหน้าที่ของเธอเอง

“งั้นธิดาไม่เกรงใจแล้วนะคะ”

เธอกล่าวด้วยสีหน้าสดใสในเมื่ออีกฝ่ายยืนกรานจะทำเอง

“ตามสบายนะคะ ต้องการอะไรก็เรียกหาสมใจได้เลยค่ะ”

 “ขอบคุณค่ะ” กานต์ธิดาจบ ก็เดินออกมาดูรอบตัวบ้าน ที่ประดับตกแต่งไปด้วยพันธุ์ไม้นานาชนิด แลดูร่มรื่นและงามตางามใจยิ่งนัก

หญิงสาวเดินไปจนถึงสระบัวขนาดใหญ่ ริมสระบัวมีศาลาขนาดกะทัดรัด ให้นั่งพักผ่อนหย่อนใจ ในสระกว้างใหญ่มีดอกบัวสีสวยบานสะพรั่งอยู่เต็มสระ แถมยังมีเรือให้พ่ายเล่นอีกต่างหาก

ในขณะที่กานต์ธิดาเพลิดเพลินกับความสวยงามอยู่ภายในบ้านภาคี ส่วนอติเทพผู้เป็นพี่ชายก็กำลังขับรถมุ่งตรงไปยังบ้านคู่หมั้นคนสวย หลังจากที่คุยงานเสร็จเรียบร้อย เป็นเพราะหญิงสาวไม่ยอมรับโทรศัพท์จากเขา ไม่รู้ว่าคนตัวเล็กกำลังงอนด้วยเรื่องอะไร เมื่อเคลื่อนรถเข้ามาจอดภายในบริเวณบ้านหลังใหญ่ เขาก็มุ่งตรงเข้าไปภายในบ้าน และทันทีที่คู่หมั้นหนุ่มปรากฏตัว

เขมจิราซึ่งนั่งอ่านนิตยสารอยู่ที่ห้องรับแขก ก็สะบัดหน้าหนี รีบลุกขึ้นเดินหนีออกไปนั่งที่ริมสระบัว โดยไม่สนใจจะกล่าวทักทาย จนชายหนุ่มต้องเดินตามมาง้อคนแสนงอน ที่กำลังนั่งหน้ามุ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ เขมจิราไม่ต่างอะไรไปจากน้องสาวตัวยุ่งของเขาเลย แสนงอนเหมือนกันไม่มีผิด

“น้องเขมงอนอะไรพี่ครับ” เขาโอบกอดคู่หมั้นสาว ซึ่งกำลังโกรธตนโดยไม่ทราบสาเหตุ ไม่รู้จะง้องอนอย่างไรดี แต่หญิงสาวกลับไม่ยอมตอบ เอาแต่นิ่งเงียบ ทำให้ชายหนุ่มจนปัญญา

“ว่าไงครับคนดี พูดกับพี่เทพหน่อยสิครับ”

เขาก้มลงไปจุมพิตริมฝีปากชมพูระเรื่อหยอกเย้าแกมง้องอน

“ทำบ้าอะไรพี่เทพ” เธอผลักเขาออกอย่างไม่สบอารมณ์ปนเขินอายนิดๆ

“ก็น้องเขมไม่ยอมพูดกับพี่นี่ครับ พี่ก็เลยต้องใช้วิธีนี้แหละ” เขายิ้มกริ่ม

“ถ้าใครมาเห็นเข้า จะว่ายังไง พี่เทพไม่อายแต่เขมอายนะ” คู่หมั้นหนุ่มชอบฉวยโอกาสหากำไรกับตนประจำ จนหญิงสาวกลัวว่าจะเผลอใจไปให้เขาสักวันหนึ่ง

“บอกพี่ได้หรือยัง ว่าพี่ไปทำอะไรให้น้องเขมโกรธ” ร่างสูงจับปลายคางมนของคู่หมั้นสาวให้หันหน้ามาคุยกับเขาให้รู้เรื่อง แต่คนตัวเล็กก็เอาแต่สะบัดหน้าหนี

“คุยอะไรกันอยู่ มาขัดจังหวะหรือเปล่า” ภาคีเดินเข้ามาขัดขวางการง้องอนของอติเทพโดยไม่ได้ตั้งใจ

“พี่คีย์” เขมจิราได้จังหวะ วิ่งไปหาภาคีทันทีที่อติเทพเผลอ แถมกอดแขนพี่ชายต่างสายเลือดอย่างสนิทสนม สร้างความไม่พอใจให้กับอติเทพเป็นอย่างมาก

‘ทำไมต้องไปเกาะแขนมันแน่นแบบนั้นด้วย’ คนขี้หึงร้องก้องอยู่ในใจ

“ว่างมากหรือไงคีย์ ถึงได้มาหาคู่หมั้นชาวบ้าน ไม่รู้เวล่ำเวลา”

อติเทพเปิดฉากถามเสียงขุ่น

“พี่เทพจะบ้าหรือไง” เขมจิราหันไปต่อว่าคู่หมั้นด้วยสีหน้าไม่พอใจ แต่อติเทพกลับไม่สนใจ พร้อมเข้าไปดึงร่างบางออกห่างจากเพื่อนรักทันที

“มี แต่ฉันคิดถึงน้องหนูก็เลยแวะมาหา แล้วนายว่างเหรอ ถึงได้มีเวลามาหาน้องหนูได้”

“ฉันเพิ่งคุยธุระกับลูกค้าเสร็จ พอว่างก็รีบแวะมาหาน้องเขมด้วยความคิดถึงทันที” อติเทพกล่าว พลางหันไปบอกหญิงสาวด้วยสายตาหวานหยด จนเขมจิราหน้าแดงระเรื่อด้วยอาการเขินอาย ภาคีถึงกับเบือนหน้าหนีภาพบาดตาบาดใจ อย่างไม่อาจทนดูต่อได้อีกแล้ว จึงเอ่ยแทรกความหวานของทั้งคู่

 “พี่ขอตัวกลับก่อนนะน้องหนู พอดีนึกได้ว่ามีธุระด่วน”

“อ้าวพี่คีย์จะกลับแล้วหรือคะ เรายังไม่ทันได้คุยกันเลยนะคะ” เขมจิราเอ่ยถามอย่างเสียดาย แต่กลับสร้างความพอใจให้อติเทพยิ่งนัก

“น้องเขมไม่ได้ยินที่นายคีย์บอกหรือครับ ว่ามีธุระด่วน ด่วน น่ะรู้จักไหมครับ” เขาเน้นย้ำให้คู่หมั้นสาวฟัง จนหญิงสาวหันมาทำหน้ามุ่ยใส่