All Chapters of ใคร่รัก: Chapter 71 - Chapter 80

ในยามเฉินของวันรุ่งขึ้น ณ ตำหนักเฟิ่งหลัว บรรยากาศภายในห้องหนังสือเต็มไปด้วยความอึดอัดตั้งแต่เช้าตรู่ ร่างเล็กจ้อยขององค์ชายหกซ่งเล่อเทียนก้าวเท้าเข้ามาพร้อมกับนางกำนัลประจำตัว มือป้อมๆ โอบกอดสมุดคัดลายมือเล่มหนาที่เต็มไปด้วยรอยคราบน้ำตาและรอยน้ำหมึกที่เลอะเทอะเอาไว้แนบอก ใบหน้าของเด็กชายวัยหกขวบซีดเซียว ขอบตาบวมช้ำ และมีรอยคล้ำลึกดั่งคนที่มิได้นอนมาทั้งคืน ท่าทางการเดินดูอิดโรยและสั่นเทาจนน่ากังวลยิ่งนักทันทีที่มาถึง เขาก็นั่งลงบนเบาะรองนั่งอย่างหมดแรงพลางยื่นสมุดการบ้านส่งให้ใต้เท้าจางตรวจด้วยมือที่สั่นเทาในเวลาเดียวกันนั้นเอง หลี่เวินอวี้ได้เดินนำนางกำนัลของตำหนักถือถาดของว่างรสเลิศที่ตั้งใจทำด้วยตนเองเข้ามา หวังจะมอบให้แก่ซ่งเล่อคังเพื่อเป็นกำลังใจในการเรียนทว่าทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในห้อง สายตาของนางกลับสะดุดเข้ากับร่างเล็กของซ่งเล่อเทียน และแววตาที่ไร้ชีวิตชีวาของเขา หัวอกของผู้เป็นแม่คนหนึ่งเมื่อเห็นเด็กน้อยรุ่นเยาว์ถูกเคี่ยวกรำจนมีสภาพราวกับคนป่วยไข้ ก็พลันเกิดความรู้สึกเวทนาและเห็นใจขึ้นมาหวงกุ้ยเฟยหันไปสบตากับองค์หญิงสามที่ยืนเฝ้าดูสถานการณ์

หลายวันต่อมา ภายในห้องหนังสือหลวงตำหนักเฟิ่งหลัว จางอวิ๋นเซียวนั่งประทับอยู่บนเก้าอี้ไม้กลางห้อง แววตาคมปลาบจับจ้องไปยังศิษย์ทั้งสองอย่างเท่าเทียม วันนี้เขาสั่งให้องค์ชายหกนั่งคัดอักษรเพื่อฝึกฝนฐานรากต่อไป ในขณะที่ขยับภาระงานขององค์ชายสี่ซ่งเล่อคังให้สูงขึ้น โดยการมอบตำราปรัชญาการปกครองเล่มหนาให้นั่งอ่านและวิเคราะห์เงียบๆซ่งเล่อคังที่นั่งอ่านตำราอยู่ลอบปัดสายตามองไปยังน้องชายร่วมบิดาเป็นระยะ เขาเห็นมือน้อยๆ ขององค์ชายหกสั่นเทา ยามที่จรดพู่กันลงบนกระดาษ ดวงตากลมโตของเด็กชายวัยหกขวบยังมีน้ำตาคลอเบ้าด้วยความเหนื่อยล้าสะสมจากความกดดันที่ตำหนักหลันฮวาองค์ชายสี่เห็นแล้วในใจพลันเกิดความเห็นใจระคนสงสาร ทว่าใบหน้าของเด็กรุ่นเยาว์กลับฉายประกายความเด็ดเดี่ยวเกินวัย เขารู้ดีว่าในวังหลวงแห่งนี้ ความใจอ่อนและเมตตาอย่างไร้ขอบเขต ย่อมนำมาซึ่งภัยพิบัติในภายหลัง หากเขายอมอ่อนข้อให้ศัตรูในวันนี้ วันหน้าอาจเป็นตัวเขาและเสด็จแม่ที่ต้องลำบากเมื่อคิดได้ดังนั้น ซ่งเล่อคังจึงปิดตำราลง หันไปสบตากับน้องชายแล้วเอ่ยปากพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าแฝงความหนักแน่น“น้องหก เจ้าจงต

บรรยากาศยามดึกสงัดภายในห้องบรรทมส่วนตัวของตำหนักเฟิ่งหลัว บานหน้าต่างไม้ฉลุพลันขยับเปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของแม่ทัพสือซื่ออันในชุดสีดำสนิท ชายหนุ่มก้าวเท้าเข้ามาอย่างแผ่วเบาราวกับภูตพราย ก่อนจะคุกเข่าลงเบื้องหน้าหญิงสาวอันเป็นที่รักด้วยท่าทีดุดันและแววตาที่เต็มไปด้วยประกายความสำเร็จ“มีเรื่องอะไร ดึกดื่นขนาดนี้ถึงได้ลักลอบบุกเข้ามาในห้องบรรทมของข้า” นางถามเสียงเรียบ“ทูลองค์หญิง ซ่งหยางเฟยจุดพลุสัญญาณแล้วพ่ะย่ะค่ะ” สือซื่ออันเอ่ยรายงานด้วยน้ำเสียงต่ำ ทว่าปิดความตื่นเต้นสะใจไว้ไม่มิด“หมากตัวนี้เลือกหนทางรอดชีวิตและหันหลังให้แก่เสวียนฮองเฮากับพี่ชายของตนเองแล้ว ยามนี้กระดานอำนาจฝั่งฮองเฮากำลังเกิดรอยร้าวครั้งใหญ่พ่ะย่ะค่ะ”ซ่งซือหนิงได้ยินดังนั้นก็คลี่ยิ้มกว้าง แววตาคู่หงส์ฉายประกายพึงพอใจอย่างที่สุด นางขยับตัวลุกขึ้นนั่งตรงพลางเอ่ยปากสั่งการด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น“ดีมาก ในเมื่อปลาฮุบเหยื่อแล้ว ก็มิอาจปล่อยให้เวลาล่วงเลยไปโดยเปล่าประโยชน์ สือซื่ออัน... ข้าต้องการให้เจ้าลอบเข้าไปภายในจวนกักบริเวณขององค์ชายร

ในยามเหม่าของวันรุ่งขึ้น ณ ตำหนักเฟิ่งหลัว แม่ทัพสือซื่ออันก้าวเข้ามาคุกเข่ารายงานผลการเจรจาต่อองค์หญิงสามตั้งแต่เช้าตรู่ ทว่าภายในห้องยามนี้หาได้มีเพียงนางไม่ หากแต่มีจางอวิ๋นเซียวในชุดขุนนางเต็มยศที่มารอเตรียมการสอนหนังสือ นั่งจิบชาอยู่เบื้องหลังโต๊ะอักษรใกล้ๆ กันการรายงานความคืบหน้าในครั้งนี้ ทำให้เขาได้รับรู้แผนการที่ซ่งซือหนิงใช้หนอนกู่คร่าวิญญาณบีบให้องค์ชายรองยอมสยบ และยินยอมกลายเป็นหมากตัวใหญ่ที่จะใช้ย้อนศรตลบหลังเล่นงานเสวียนฮองเฮากับองค์ชายใหญ่จางอวิ๋นเซียวมองลึกลงไปในดวงตาคู่หงส์ของหญิงสาวผู้เลอโฉม ในใจพลันเกิดความรู้สึกสลับซับซ้อน ทั้งทึ่งในความเด็ดขาดเฉียบคม และหวั่นใจในความเย็นชาไร้ความปรานีของนางที่เพิ่มพูนขึ้นทุกวันทว่ายังมิทันที่ผู้ใดจะได้เอ่ยวิเคราะห์สิ่งใดเพิ่มเติม เสียงฝีเท้าเล็กๆ จากภายนอกก็ดังขึ้น สัญญาณเตือนว่าหมดเวลาสำหรับความลับของแผนการใหญ่ ทั้งสามคนสบตากันแวบหนึ่งก่อนจะปรับเปลี่ยนสีหน้าและเรื่องที่สนทนาให้กลายเป็นเรื่องสัพเพเหระอย่างเป็นธรรมชาติในพริบตาเมื่อซ่งเล่อคังก้าวเข้ามาประสานมือคำนับ ทักทายเสด็จพี่ และหันไปใต้เท้าทั้

ณ จวนที่ประทับขององค์ชายใหญ่ซ่งเทียนหรง หลังจากที่เขาร่วมมือกับเสวียนฮองเฮาผู้เป็นมารดา คิดจะผลักคดีทุจริตเสบียงให้องค์ชายรองรับเคราะห์แทนได้สำเร็จ ก็มิคิดจะหยุดมือเพียงเท่านี้ บัลลังก์มังกรอยู่ใกล้แค่เอื้อม แผนการขั้นต่อไปเพื่อกำจัดน้องสาวที่เจ้าเล่ห์ คือการสมคบคิดกับคนนอกซ่งเทียนหรงกำลังหาช่องทางติดต่ออย่างลับๆ ไปยังชนเผ่าซย่งหนู แคว้นศัตรูทางชายแดนเหนือ แผนการของเขาคือการหยิบยื่นข้อมูลทางการทหารและตำแหน่งคลังเสบียงบางส่วนให้แก่พวกซย่งหนู เพื่อให้พวกมันยกทัพมาประชิดชายแดน จากนั้นตัวเขาจะอาสาเป็นแม่ทัพออกไปปราบปราม สร้างสถานการณ์เป็นวีรบุรุษผู้กอบกู้แผ่นดินเพื่อตอกฝาโลงตำแหน่งรัชทายาทให้มั่นคงและจะเสนอให้มีการสมรสเชื่อมสัมพันธ์ โดยส่งซ่งซือหนิงไปแต่งงานด้วย งานนี้หากสำเร็จก็ได้รับประโยชน์ถึงสองต่อ“จำไว้ สารลับฉบับนี้สำคัญเท่าชีวิตของพวกเจ้า จงส่งให้ถึงมือแม่ทัพขวาของซย่งหนูอย่างปลอดภัยที่สุด ห้ามพลาดเด็ดขาด” องค์ชายใหญ่เอ่ยเสียงต่ำพลางยื่นกระบอกไม้ไผ่ที่ประทับตราลับเฉพาะให้แก่สายลับในชุดดำทว่าซ่งเทียนหรงกลับประเมินสถานการณ์ในเมืองหลวงต่ำไ