All Chapters of ซีรีส์ ทอรักปักสวาท nc35+: Chapter 121 - Chapter 130

“ทำไมคะ ทำไมพี่เพ้อถึงรักอาเมาะ” เธอแกะมือใหญ่ออกแล้วหันมาสบตาคมเข้มของบุรุษ“มันรักไปแล้ว รักโดยไม่มีสาเหตุ กลับไปกับพี่นะ คุณแม่ของพี่ยอมรับกล้วยแล้ว กลับบ้านเรานะทูนหัก ลูกต้องการพ่อ พ่อของลูกก็ต้องการแม่ของลูกเหมือนกัน กลับบ้านเรานะเด็กดอย” ยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาให้คนตัวเล็กแผ่วเบา พลางก้มลงไปจูบสองแก้มนวล“ฮึก! ยะ...อย่าค่ะ อาเมาะอาย” เมื่อเขาจะจูบปากเธอเธอจึงยกมือห้าม แล้วส่งสายตาไปยังรอบ ๆ ตัว บอกเขาว่าไม่ได้อยู่กันเพียงลำพัง“รักพี่บ้างไหมกล้วย ที่ผ่านมากล้วยรักพี่บ้างไหม จำไม่ได้ไม่เป็นไร แต่พี่จะสร้างความรักของเราใหม่ จะเริ่มต้นใหม่ แบบเดิมมันเป็นแบบเห็นแก่ตัว พี่รู้พี่เอาเปรียบเรา แต่พี่ก็ทำไปแล้ว พี่รักเธอกล้วย กล้วยหอมของพี่เพ้อ” เขาไม่สนใจหรอกว่าจะมีคนอื่นหรือคนมามุงอยู่ด้วย เขาสนแต่คนตรงหน้ามากกว่า“อาเมาะจำได้ทุกอย่าง แต่อาเมาะก็ยังรักพี่เพ้อ รักทั้ง ๆ ที่จำเรื่องของเราไม่ได้ แต่ตอนนี้อาเมาะจำได้แล้ว อาเมาะ...ฮึก! อาเมาะรักพ่อเลี้ยงนะคะ”สุดท้ายแล้วหัวใจของหล่อนก็ไม่กล้าแข็งพอที่จะเดินไปจากอ้อมกอดของชายตรงหน้าได้อยู่ดี ร่างเล็กถูกเรียวแขนใหญ่ตวัดเกี่ยวเข้าไปกอดอีกครั้ง กอด

ขึ้นมาบนห้องพ่อเลี้ยงหนุ่มไม่พูดเยอะ วางร่างเล็กที่ช้อนอุ้มแนบอกลงบนเตียงนุ่มด้วยความอ่อนโยน เมื่อแผ่นหลังสาวเจ้าสัมผัสเตียงนุ่มไหวยวบ เขาก็ตามขึ้นไปคร่อมทับอย่างไม่ให้เสียเวลา สองสายตาสบประสานจ้องกันและกันอย่างรู้ความหมายซึ้งกันและกัน ใบหน้าสวยเบือนหนีเอียงอาย มือใหญ่ประคองหันกลับมาสบตาอีกครั้ง ก่อนจะพึมพำบอกรักเสียงซ่าน“พี่รักเธอ เด็กดอยของพี่”“กล้วยก็รักพี่เพ้อค่ะ” หล่อนตอบกลับ พร้อมยกมือขึ้นมากุมใบหน้าคมสากเคราของบุรุษเหนือร่าง ลูบไล้คลึงด้วยความรักสุดหัวใจ“คนดีของพี่ ขอโทษที่ก่อนหน้านี้เป็นคนเห็นแก่ตัว ต่อไปนี้พี่จะดูแลกล้วยกับลูก ๆ ของเราเอง ไหนดูซิ ลูกคงคิดถึงพี่เพ้อมากแน่เลย แม่พาหนีขึ้นดอยแบบนี้”ว่าแล้วก็ผละมาถอดเสื้อพื้นเมืองของเจ้าหล่อนออก เมื่อจัดการกับเสื้อเรียบร้อยก็ตามด้วยยกทรงผ้าซิ่นก็ถูกถอดดึงรั้งออกทางปลายเท้าตามด้วยกางเกงในและกางเกงซับใน เพียงแค่ชั่วอึดใจพ่อเลี้ยงหนุ่มก็ปลดเปลื้องแม่ยอดทูนหัวให้เหลือแต่ร่างที่สวรรค์ปั้นแต่งขึ้นของเธอ ผิวขาวเนียนลอออมชมพูอวบอิ่ม หน้าท้องเริ่มมีไขมันเล็กน้อยของอาเมาะช่างเซ็กซี่ยั่วยวนอารมณ์เหลือเกิน มือหยาบกระด้างลูบไล้หน้าท้องที่

“ใครรับสายแทนครับ เมียเพ้อเหรอครับ” ด้านปลายสายเมื่อได้ยินน้ำเสียงหวานนุ่มเขาก็ปรับโทนเสียงเป็นอ่อนนุ่มและสุภาพ“ค่ะกล้วยรับสายเอง ว่าแต่คุณ...” ก็ชื่อที่สามีของเธอเมมไว้คือ “ไอ้เลวรัก” เธอจึงไม่กล้าพูด“พี่รักษ์ครับ บอกเพ้อหน่อยว่าพี่โทร.มา ยินดีที่ได้คุยด้วยนะครับ พี่อยากไปลำปางไปรับขวัญน้องพิมพ์ แต่สามีของน้องกล้วยไม่ยอมให้ไป ส่งแต่รูปหนูพิมพ์ให้ดู เพ้อบอกว่าไม่อยากให้พวกพี่ ๆ ไปเจอกล้วย เพ้อมันหึงแม้กระทั่งกับเพื่อนของมัน” ไหน ๆ ก็ได้คุยกับเมียของเพื่อนครั้งแรกรักษ์เลยเล่าเผาขนเพื่อนรักทันที ก็มันจริงอย่างที่เขาพูดทุกอย่างไม่ได้โกหกแม้แต่น้อย“กล้วยคุยกับใคร” ถามเสียงแข็งเมื่อเห็นภรรยาเธอยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้โทรศัพท์ คนขี้หึงรีบเดินหน้าตึงมาหาภรรยาทันที“เพื่อนพี่เพ้อค่ะ พี่เขาบอกชื่อรักษ์”“ไอ้เวร!" พูดแค่นั้นก็รับโทรศัพท์จากมือเล็กที่ส่งยื่นมาให้มาคุยต่อ “ว่าไงไอ้เวร! มึง...”“อะไรของมึงไอ้เพ้อ มึงจะหวงเมียอะไรนักหนาก็แค่คุยโทรศัพท์” รักษ์ล่ะอยากเห็นหน้าคนหึงเมียเหลือเกิน“แล้วไอ้ลวงไปไหน ทำไมมันเงียบไปเลยช่วงนี้” ปกติคนโทร.ถามสาระทุกข์สุขดิบของเขาจะเป็นลวงร้อยผู้ทั่วถึง“หนี!"“ห

“กูไม่กลัวเหมือนมึงหรอก แต่กูเชื่อฟังเมียว่ะ ฮ่า ๆ ๆ" พ่อเลี้ยงเมืองเหนือพูดเองขำเอง ทำเอาเพื่อน ๆ ขำตาม “พรุ่งนี้ตอนบ่ายก็จะกลับลำปางแล้ว พวกมึงอยากไปเจอลูกกับเมียกูไม่ใช่เหรอ ไปพร้อมกันไหม”“ไปสิ กูไปได้ทุกเวลาแหละ ยิ่งไปหาหลาน อีกอย่างกูอยากเห็นหน้าเมียมึงมาก ๆ ขนาดส่งรูปลูกมามึงยังตัดหน้าเมียออก คงจะสวยมากสินะถึงหวง” ฝันดีพูดพลางเปิดรูปในไลน์กลุ่มที่เพ้อภพส่งมาให้ดูถ้าเดาไม่ผิดรูปนี้น่าจะเป็นแม่ลูกแต่เพื่อนเขาตัดรูปส่งมาเบลอ“กูไปด้วย กูคุยกับหนูแสบแล้วก่อนที่พวกมึงจะมา”“อยากรู้เหมือนกันเมียมึงจะเป็นยังไง ปรึกษากูตั้งแต่หัดมีเมียจนชำนาญ” ลวงร้อยพูดพลางเอนหลังไปกับพนักโซฟาแล้วทั้งห้าหนุ่มก็พูดคุยถึงเรื่องงานของกันและกัน และถามถึงครอบครัวว่าอยู่สุขสบายดีไหม พอเพ้อภพกับมโนมีครอบครัวแล้วพวกเขาก็ไม่ค่อยได้นัดปะกันไปยังห้องอาหารอีก ถึงไปก็ไปไม่สนุกเพราะไม่ครบองค์ เลยตัดสินใจนัดมาดื่มกันที่บ้านดีกว่าเพ้อภพแนะนำภรรยาและลูกน้อยให้กับเพื่อน ๆ ได้รู้จัก รักษ์ ลวงร้อย ฝันดี และมโนต่างมองหน้ากัน ไม่แปลกใจเลยที่เพ้อภพจะหวงอาเมาะ ก็เธอช่างสวยสะพรั่งราวกับสาวแรกแย้ม และยิ่งอายุห่างกันเกือบรอบ

7 ปีต่อมา....งานแต่งงานแบบล้านนาถูกจัดขึ้นอย่างใหญ่โตในไร่พาสวรรค์ โดยงานแต่งงานครั้งนี้พ่อเลี้ยงหนุ่มอนุญาตให้คนงานหยุดงานมาร่วมแสดงความยินดีกับเขาได้ บ่าวสาวแต่งตัวด้วยชุดล้านนาเดินรับแขกในงานและที่เดินมาด้วยมีหนูน้อยพิมพ์ฤทัยวัย 7 ขวบ และเด็กชายพชรพลวัย 4 ขวบเดินเคียงข้างผู้เป็นพ่อกับแม่มาด้วยบรรดาเพื่อนเจ้าบ่าวก็ต่างมีครอบครัวกันหมดแล้ว มโนกับตะลิงปลิงมีลูกสามคนในระยะเวลา 7 ปี มีหญิงหนึ่งชายสอง ฝันดีก็ลงเอยกับอิงนภา ทั้งสองมีลูกชายสองคน ลวงร้อยกับลักษณา น้องสาวของรักษ์ ปากบอกไม่ปรารถนาน้องเพื่อนแต่สุดท้ายก็ไปไหนไม่รอด มีลูกชายหนึ่งคนและในท้องของลักษณาอีกคนที่รอวันออกมาป่วนโลก สุดท้ายในกลุ่ม 5 หนุ่ม รักษ์กับป่านทอและมีพยานรักหนึ่งคนเป็นผู้ชาย และสุดท้ายน้องสาวของเขาดาหวันกับน้องเขยก็มีลูกสองคนมีน้องนักปราชญ์กับน้องนักกวีทั้งสองมีแต่ลูกชายเพื่อน ๆ ของเขาต่างมีครอบครัวกันหมด ทุกคนต่างรักและเคารพภรรยาไม่แพ้เขาผู้เป็นเจ้าบ่าวในวันนี้ แขกในงานส่วนใหญ่จะมีแค่ญาติสนิทเท่านั้น แต่ที่เห็นแขกในงานเยอะส่วนใหญ่เป็นพวกคนงานในไร่ทั้งนั้