All Chapters of ซีรีส์ ทอรักปักสวาท nc35+: Chapter 141 - Chapter 150

“ไม่พูดแต่แสบสัมผัสได้ค่ะ ว่าแต่พี่ฝันจะมากรุงเทพฯ เมื่อไรคะ”“ช่วงนี้ยังไม่รู้เลยครับ ที่โรงงานมีงานเยอะ แถมที่สตูดิโอก็งานเยอะด้วยครับ”“จะมาเมื่อไรโทร.หาแสบด้วยนะคะ”“ครับผม ไปเมื่อไรจะโทร.หาเลยครับ ส่วนเรื่องบอกจะหย่าพี่ว่าอย่าเพิ่งเลย เพิ่งแต่งงานกันได้ไม่นานเอง ดูอย่างพี่สิ ตอนนี้พยายามหนีการดูตัว” เขายกเรื่องตัวเองมาเล่า“ถ้าไม่พร้อมอย่าไปทำให้ผู้หญิงที่ไหนเจ็บช้ำล่ะพี่ แสบไม่อยากให้ผู้หญิงคนนั้นตกอยู่ในสภาพของแสบที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ต้องแสร้งเป็นมีความสุขทั้ง ๆ ที่ตกขุมนรกทุกวัน เพราะเพื่อนตัวดีของพี่คนเดียวทำให้ชีวิตของแสบพัง”“ครับน้องแสบ งั้นแค่นี้นะครับ มีอะไรโทร.หาพี่ได้นะน้องสาว เลิกกับผัวเมื่อไรมาบอกพี่ได้นะ” พูดจบก็กดวางสายทันที แม้จะเพิ่งรู้จักกับตะลิงปลิงได้ไม่นานแต่เขากับเธอก็เหมือนรู้จักกันมานาน เพียงแค่เวลาสั้น ๆ เขาและหญิงสาวก็สนิทกันถึงขั้นพูดคุยปรึกษาเรื่องส่วนตัวกันแล้ว เผลอ ๆ ตะลิงปลิงรู้เรื่องของเขาเยอะกว่าเดอะแก๊งเสียอีกตอนนี้“ไอ้ทศ

ณ ห้องอาหารโรงแรมหรูแห่งหนึ่งตั้งอยู่ใจกลางจังหวัด จะว่าไปโรงแรมแห่งนี้ครอบครัวองอาจพาณิชย์กุลก็มีหุ้นส่วนกับโรงแรมแห่งนี้ด้วย แต่ก็มีแค่เพียง 35% เท่านั้นเอง แต่ก็ถือว่าเยอะเหมือนกัน ห้องอาหารวีไอพีฝันดีนั่งเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทางสบาย เมื่อตอนนี้ครอบครัวของเจ๊กฮงยังมาไม่ถึง เขาจึงนั่งสบาย ๆ และขนาบข้างเขาคือคุณพ่อกับคุณแม่ผู้สร้างเขาขึ้นมานั้นเอง“นั่งดี ๆ หน่อยลูกฝัน” นางตีไหล่ลูกชายให้นั่งตัวตรง“ก็แขกแม่ใจยังมาไม่ถึง ลูกฝันก็อยากนั่งสบาย ๆ บ้างนี่ครับแม่” ไม่สนใจยังยกขาขึ้นมาไขว่ห้างแล้วสั่นเท้าไปมา“เอาน่า ปล่อยลูกเถอะคุณใจ” พระนายรู้ดีว่าพูดไปก็เท่านั้น เพราะฝันดีตั้งใจจะนั่งแบบนั้นให้ผู้เป็นแม่ดุเฉย ๆ“พ่อนายเข้าใจลูกฝันที่สุด แต่ก็ยังไม่สุดอยู่ดี ถ้าเข้าใจคงไม่บังคับลูกฝันมาดูตัวหรอกใช่ไหมครับ” พูดเหมือนเด็กกำลังงอนพ่อกับแม่ก็มิปาน“สุดไม่สุดวันนี้ก็ต้องสุดแหละลูกฝัน เพราะหลายครั้งแล้วลูกทำให้พ่อโดนเจ๊กฮงถอนหงอก”พระนายตอบกลับลูกชายเสียงเหนื่อย ๆ ส่ว

เหมือนเช่นทุกวัน หลังจากวันหยุดเสาร์อาทิตย์ อิงนภาก็เข้ามาทำความสะอาดสตูดิโอตามปกติในช่วงบ่าย เมื่อเข้ามาในสตูดิโอ หล่อนก็สอดส่องสายตามองหาเจ้าของสตูดิโอ เมื่อไม่เห็นฝันดีเธอก็เผยยิ้มมุมปากออกมาเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปเอาอุปกรณ์มารีบเร่งทำความสะอาด ก่อนที่ฝันดีจะเข้ามา ก็ไม่อยากเจอผู้ชายฉวยโอกาสคนนั้น ที่สำคัญ หล่อนกลัว กลัวว่าจะเกิดเรื่องแบบคืนนั้นอีก แม้จะยังไม่ได้เสียความเป็นสาว แต่ร่างกายของเธอก็เต็มไปด้วยร่องรอยจากฝีมือของคนตัวโต“น้องพีร์มาแล้วเหรอครับ” มาทศถือถือกาแฟเดินออกมาจากห้องครัว เมื่อเห็นอิงนภากำลังจะเริ่มทำความสะอาด“สวัสดีค่ะพี่ทศ พีร์เพิ่งมาถึงค่ะ ว่าจะรีบทำให้เสร็จและรีบกลับไปขายของช่วยป้าอณาค่ะวันนี้” เธอตอบอาย ๆ ด้วยรู้ดีว่าเรื่องเมื่อวานมาทศกับธนาต้องรู้ต้องเห็นแน่ ๆ แต่อยากขอบคุณเหลือเกินที่ชายหนุ่มไม่ถามถึงเรื่องเมื่อวานว่ารู้จักและสนิทกับเจ้าของสตูดิโอได้ยังไง“อืม! ไปทำเถอะครับ พี่ไม่กวนน้องพีร์แล้ว” มาทศบอกแล้วเดินเข้าไปในห้องสตูดิโอที่ธนากำลังทำงานอยู่ตอนนี้ ก็วันนี้เจ้าของไม่เข้ามาทำง

“ปะ...ปล่อยหนูพีร์เถอะค่ะ” เธอดันมือใหญ่ที่จับคางของตัวเองออกพลางหลบตาด้วยความเขินอาย“ปล่อยให้โง่น่ะสิหนูพีร์ กี่ครั้งแล้วที่เธอหนีพี่ฝัน” เปลี่ยนจากจับคางมาเกี่ยวรั้งเอวคอดดึงรั้งมาแนบชิดกับตัวเอง แล้วมืออีกข้างก็สอดเข้าไปในชายเสื้อยืดของหญิงสาวอิงนภาดิ้นรนออกจากอ้อมกอดของบุรุษ แต่ยิ่งดิ้นเขาก็ยิ่งกอดรัดเธอแน่น มือเล็กดันหน้าอกของชายหนุ่มไว้เพื่อกันไม่ให้ร่างตัวเองแนบเบียดไปกับคนตัวให้มากกว่านี้ วันนี้เธอแต่งตัวสบาย ๆ เหมือนเดิม เสื้อยืดกางเกงวอร์มสีดำเหมือนทุกครั้งที่มา แล้วก็ต้องเปล่งเสียงครางกระเส่าเมื่อถูกมือใหญ่ที่สอดเข้ามาในชายเสื้อกอบกุมหน้าอกและบีบขยำจนเจ็บซ่าน“อ่ะ! อื้อ! เจ็บ!” ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวเหยเกด้วยความเจ็บและไม่คุ้นชิน แต่ในความเจ็บก็มีเสียงกระเส่าดังแผ่วผสมผสานออกมา“ชักอดทนเล่นไม่ไหวแล้วหนูพีร์ พี่ฝันต้องการ อยากได้ ต้องการ” ฝันดีดึงเสื้อยืดของสาวน้อยถลกออกทางหัว โดยไม่สนใจว่าเจ้าตัวจะให้ความร่วมมือด้วยหรือไม่"กรี๊ดดดด"อิงนภาร้องกรี๊ดเมื่อถูกบังคับถอดเสื้อ มือเล็กจากที่ด

“ปล่อยหนูพีร์ไปเถอะค่ะ ยะ...อย่าทำอะไรหนูพีร์เลยนะคะ” อิงนภาขอร้องเมื่อเห็นว่าตอนนี้ตัวเองกำลังหมดโอกาสจะรอดตัวได้เสียแล้วเมื่อถูกเปลื้องผ้าเหลือแต่เนื้อตัวเปลือยเปล่า“ไม่ทันแล้วคนสวย ปล่อยไปตอนนี้ไม่ได้แล้ว เพราะสองครั้งแล้วที่เธอมีโอกาสแต่เธอยังกลับมาที่นี่อีก ทั้ง ๆ ที่รู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ แม่สาวน้อย...”ลูบไล้ใบหน้าสวยของคนใต้ร่างไปมาด้วยความหลงใหล หัวใจหนุ่มเต้นระรัวเพียงแค่ได้แนบชิดบดเบียดกับคนใต้ร่าง ฝันดีประหลาดใจเหลือเกินที่รู้สึกแบบนี้กับอิงนภา ด้านอิงนภาเองก็หายใจหอบถี่เมื่อมีร่างใหญ่โตทาบทับกักร่างตัวเองไว้แบบนี้ แรงหายใจของเธอทำให้เต้าอวบอูมคัพดีนั้นเคลื่อนไหวเสียดสีกับหน้าอกของคนเหนือร่าง“อ่า! ไม่อยากเสียเวลาแล้วหนูพีร์”เสียงแหบพร่าเปล่งออกมาด้วยความยากลำบาก เคลื่อนมาปลดกระดุมกางเกงยีนส์ของตนรูดซิปออกแล้วล้วงเอาความปวดร้อนแข็งตึงของตนออกมาสูดอากาศข้างนอก เมื่อความปวดร้าวคับแน่นของชายหนุ่มออกมานอกกางเกงมันก็เสียดสีเร่าไปกับหน้าขาของหญิงสาว เอวสอบเคลื่อนเร่าเอวขยับโยกไปมาให้ความแข็งร้อนถูไถไปกับผ