รักษ์มองตามก่อนจะละสายตาจากภาพของแมวขโมยของตัวเองแล้วสะบัดเสื้อสูทที่ถอดออกพาดไหล่เดินไปยังห้องน้ำเพื่ออาบน้ำชำระร่างกายให้ผ่อนคลาย วันนี้เขาเหนื่อยมาก แค่นี้พอแล้วสำหรับบทลงโทษของป่านทอในวันนี้ พรุ่งนี้ค่อยว่ากันอีกทีป่านทอรีบทานข้าวที่เขาซื้อมาให้ เพียงแค่เวลาไม่นานความหิวทำให้ทานหมดภายในเวลาไม่กี่นาที พอท้องอิ่มสมองก็เริ่มทำงาน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะเสื้อผ้าของเขาเขาเข้าไปถอดในห้องน้ำ เธอเก็บกล่องข้าวที่กินหมดใส่ถุงมัดปิดปากไว้ไม่ให้กลิ่นมันเหม็นกระจายในห้อง แล้วขยับตัวลุกขึ้นเดินไปนั่งเก้าอี้ตัวที่ตนเองนั่งในช่วงกลางวัน เพื่อรอให้เขาออกมาจากห้องน้ำกว่าที่รักษ์จะอาบน้ำเสร็จก็กินเวลาไปเกือบครึ่งชั่วโมง เขาเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าเช็ดตัวพาดไหล่ เดินเปลือยออกมาอย่างไม่นึกอายสายตาของป่านทอ ด้านคนเห็นชีเปลือยก็รีบเบือนหน้าหนี“ทำเป็นไม่เคยเห็น”ตุบ!ผ้าเช็ดตัวที่พาดไหล่ถูกโยนใส่หน้าของป่านทออย่างตั้งใจว้าย!“ไปอาบน้ำซะ ถ้าไม่อาบก็นอนที่เก้าอี้นั้นแหละ”ว่าจบก็เดินไ
Ler mais