Todos los capítulos de ซีรีส์ ทอรักปักสวาท nc35+: Capítulo 261 - Capítulo 270

“อ่า!...พี่ลวง ฮันนี่ อ่ะ! อืม!” เธอครางกระเส่าเมื่อเอวสอบบิดควงไปมาจนทำให้เธอที่นั่งอยู่เหนือร่างบิดตัวเป็นเกลียวด้วยความทรมานจากแก่นกายร้อนที่สอดแทรกตรึงอยู่ในร่างของหล่อน“โอว์! ที่รักของพี่ ไม่ไหวแล้ว ขยับหน่อย ขย่มพี่ ขย่มเป็นจังหวะเหมือนที่พี่เคยทำกับเรา เร่งหน่อยทูนหัว อ่า! เสียวเหลือเกิน”“อะ! แบบนี้ไหมคะ” มือเล็กดันหน้าท้องของบุรุษ แล้วเริ่มขยับยกเอวขึ้นลงขย่มเป็นจังหวะหนักหน่วงและกดคลึงหมุนบิดไปมา ก่อนจะยกขึ้นกระแทกเป็นจังหวะช้าและเร็วสลับกันไปมา ยิ่งเห็นสีหน้าของคนตัวโตเธอก็ยิ่งชอบใจ ยิ่งเขาร้องครวญครางทรมานเสียวราวจะขาดใจ เธอก็ยิ่งสนุก“โอว์! ทูนหัวของพี่ช่างดีเหลือเกิน อ่า! ทรมานพี่อีก ซี้ดดด แบบนั้นที่รัก อ่า! แน่นเหลือเกิน ตอดรัดผัวแรง ๆ อ่า! โยว์!”เขาจับก้นเล็กช่วยเธอยกขย่มอีกแรง พร้อมกับแอ่นเด้งสะโพกสอบขึ้นรับจังหวะไร้เดียงสาของคนตัวเล็ก แต่ก็เร่าร้อนลึกซึ้งเหลือเกิน ร่างน้อยบิดโยกแรงสวาทพลิ้วไหวไปมาเหนือร่างใหญ่โต มือเล็กยันหน้าท้องบุรุษเพื่อดันตัวเองขึ้นลงขย่มเขา ปากน้อยครวญครางกับทุกแรงเ

ด้านกลุ่มของลวงร้อยกับเพื่อน ๆ ทั้งสามคน รักษ์ไม่ได้มาด้วย เพราะรักษ์ต้องไปตามง้อตามหัวใจตัวเองที่ลำปาง งานในครั้งนี้ขาดไปหนึ่ง แต่รายนั้นก็วีดีโอคอลมาหาเพื่อไม่ให้เพื่อนเหงา“อย่าดื่มมากนะพวกมึง” รักษ์บอกผ่านกล้อง“มึงก็สู้ ๆ นะไอ้รัก” ลวงร้อยบอก“ใช่ มึงต้องไม่ยอมแพ้ มึงเก่ง มึงฉลาด มึงหล่อ มึงรวย และที่สำคัญ มึงมีหัวใจที่รักจริง” เพ้อภพบอกเพื่อน“อือ! แค่นี้นะเว้ย! น้องป๊อบออกจากบ้านแล้ว” ว่าแล้วก็กดตัดสายทิ้งทันที“เอ้า พวกเราดื่มกันเถอะ ดื่มเพื่อเป็นกำลังใจให้ไอ้รักมันง้อเมียสำเร็จ” มโนยกแก้วบรั่นดีของตนเองขึ้นเพื่อจะดื่ม และทุกคนก็ยกขึ้นมาชนแก้วกับแก้วของมโนก่อนจะดื่ม แต่ลวงร้อยยังไม่ทันดื่ม ภรรยาของเขาที่เพิ่งเดินเอากับแกล้มมาให้ร้องห้ามไว้เสียก่อน“พี่ลวงคะ หลายแก้วแล้ว พอแล้วค่ะ”ลวงร้อยวางแก้วบรั่นดีลงอย่างแสนเสียดาย แล้วหันไปส่งสายตาอ้อนยอดทูนหัวเพื่อขอดื่ม แต่เธอส่ายหน้าปฏิเสธ เป็นเหตุให้เพื่อน ๆ ร้องแซวดัง q“ไอ้ลวงกลัวเม

จากเหตุการณ์ในวันนั้นทำให้ป่านทอ สิงห์หราช หรือป๊อบ วัย 23 ปี หญิงสาวผู้อาภัพพ่อแม่ พ่อกับแม่ทิ้งหายตายจากทิ้งไว้แต่ตัวเธอกับน้องสาวให้ดูแลกันสองคนตามลำพัง ทำงานหาเช้ากินค่ำ เรียนจบแค่ ม.6 เพราะต้นทุนชีวิตน้อย ซ้ำร้ายน้องสาวคนเดียวของเธอก็มาป่วยเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวระยะสุดท้าย จำเป็นต้องใช้ค่ารักษาพยาบาลเยอะ จนปัญญาไม่มีงานไหนหาเงินได้ง่ายและได้เยอะๆ แถมเรียนมาน้อย จึงทำให้ตัดสินใจผิดทำเรื่องไม่คาดคิดจนต้องหนีหัวซุกหัวซุนเหมือนตอนนี้ ส่วนน้องสาวของเธอก็ทนต่อโรคร้ายไม่ไหวได้ลาจากโลกนี้ไปอยู่กับพ่อและแม่ที่จากไปเมื่อสองอาทิตย์ก่อน เหลือแต่ตัวของหล่อนเองที่อยู่ตัวคนเดียวเพียงลำพังบนโลกใบใหญ่ และกำลังรอเจ้ากรรมนายเวรตามล่าตัวไปรับโทษทัณฑ์        กรี๊ดดด...อะ! อื้อ!        สุดท้ายก็หนีไม่พ้นเมื่อถูกมือใหญ่ของชายชุดดำปิดปาก หล่อนร้องกรี๊ดดิ้นรนขัดขืนหาทางเอาตัวรอด แต่ก็ไม่สามารถต้านทานแรงของชายร่างยักษ์ทั้งสองได้ แล้วก็มีผ้าผืนเล็กๆ มาปิดจมูกพร้อมกับสติของหล่อนดับวูบไปก

“ตื่นแล้วเหรอแมวขโมย” รักษ์ผละหน้าออกห่างจากกลางหว่างอก แล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ยกเท้าทั้งสองยันเก้าอี้ที่ป่านทอนั่งโดยแทรกเท้าใหญ่ของตัวเองกลางหว่างขาเล็กที่แยกออกจากกัน ก่อนจะโน้มลงมาบีบคางเล็กสวยของเธอให้แหงนเงยขึ้นสบจ้องดวงตาดุร้ายของตัวเอง ส่วนดวงตาของสาวเจ้าก็จ้องกลับเขาอย่างไม่ยอมแพ้เช่นกัน ปากน้อยเม้มแน่นหึ! “น่าสมเพช! คงคิดไม่ถึงน่ะสิว่าจะเจอฉันอีก จำฉันได้ไหม คนที่เธอลอกคราบเมื่อหลายเดือนก่อน” เขาเพิ่มแรงบีบคางเล็กหนักกว่าเดิมจนใบหน้าเล็กเหยเกด้วยความเจ็บ“อ่ะ!” มีเพียงเสียงครางเจ็บออกมาจากริมฝีปากน้อยของป่านทอเท่านั้นมือใหญ่สะบัดออกจากคางเล็กอย่างรังเกียจ ก่อนจะเอ่ยต่ออีกครั้งเมื่อเห็นดวงหน้าสวยอาบคลอด้วยน้ำตา ให้ตายสิวะ! เขาเกลียดน้ำตาผู้หญิง ทำไมต้องร้องไห้ เจ็บนิดเจ็บหน่อยเอาน้ำตามาอ้าง ไร้สาระสิ้นดี...หึ!“คิดว่าจะหนีฉันพ้นเหรอยัยแมวขโมย คิดมากระตุกหนวดจอมมารร้ายอย่างฉันแล้วคิดว่าจะรอดไปใช้ชีวิตดีๆ อยู่สุขสบายเหรอ ฝันไปรึเปล่ายัยแมวขโมย”เขายิ้มเย้ยอย่างสมเ

กว่าจะจัดการงานเสร็จก็ปาไปสี่ทุ่มกว่า เพราะนักข่าวในสังกัดของเขาไปก่อเรื่องทำให้คู่กรณีฟ้องร้องหนังสือของเขา จนร้อนถึงเขาต้องเข้าไปแก้ไข พอจัดการอะไรเสร็จเรียบร้อยก็นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ให้อาหารแมวขโมยที่ห้อง พอก้มลงดูนาฬิกาข้อมือก็ถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย ดึกขนาดนี้แล้วเหรอ ยัยแมวขโมยไม่หิวตายไปแล้วเหรอ“คุณเหนือ ผมกลับก่อนนะ ดึกแล้วป่านนี้แมวตัวใหม่ของผมคงร้องหิวแล้ว” เขาบอกและยิ้มแห้งๆ ให้กับเลขา ก่อนจะลุกขึ้นเดินจากไป ทิ้งให้เหนือน่านมองตามไปอย่างสงสัยและไม่เข้าใจในความหมายของเจ้านาย แล้วก็ทำให้นึกถึงหน้าเจ้านายตอนอยู่กับลูกแมวน้อยแล้วเขาก็ขำขึ้นมาจากที่ทำงานมายังคอนโดใช้เวลาเพียงไม่นานเขาก็มาถึง ในมือมีอาหารเวฟ 7-11 ติดมาด้วย เขาแวะซื้อข้างล่างคอนโดก่อนจะขึ้นมา ป่านนี้ป่านทอคงหิวแย่แล้ว แล้วเขาจะเป็นห่วงหล่อนทำไม เขาทำไปเองทุกอย่างโดยอัตโนมัติ มารู้ตัวอีกทีก็ตอนมาหยุดยืนหน้าห้องของตัวเองนี้แหละ แล้วก้มมองถุง 7-11 ในมือแล้วยิ้มสมเพชตัวเอง ก่อนจะกดรหัสห้องเข้าไป พอเข้ามาในห้องมืดสนิทจึงเปิดไฟที่ข้างประตูห้อง ก่อนจะปิดแล้วเดินเข้าไปในห