All Chapters of เคหาสน์คืนใจ: Chapter 11 - Chapter 20

72 Chapters

บทที่ 3.1

ไม่รู้ว่าหมดสติไปนานเท่าไร กว่าหญิงสาวจะตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ทุกอย่างก็ไม่เหมือนเดิมอีก เธอมองมือคู่เล็กตรงหน้า ความสิ้นหวังค่อยๆ เกาะกุมหัวใจ พร้อมๆ กันนั้นคำถามหนึ่งที่เธอเฝ้าถามตัวเอง เพราะอะไรเธอจึงกลายเป็นหวังซวงซวง ผู้หญิงที่ฟู่ฉินระบุถึงในบันทึกเล่มนั้นได้ที่สำคัญสิ่งที่เขาบันทึกคล้ายเป็นเรื่องที่ไม่ดีเอาเสียเลย!!“คุณหนูเจ้าคะ”เสี่ยวชิงมองท่าทีเคร่งขรึมของผู้เป็นนายแล้วรู้สึกไม่สบายใจ นับตั้งแต่คุณหนูล้มป่วยพอตื่นขึ้นมาก็มีท่าทีเป็นผู้ใหญ่เกินตัวคำพูดหรือก็แปลกประหลาดจนทำความเข้าใจยาก คนอื่นอาจไม่สังเกตเห็น แต่สาวใช้ที่ดูแลหวังซวงซวงมาตลอดมีหรือจะไม่รู้นับตั้งแต่อายุได้ห้าขวบ นางก็ถูกส่งมาอยู่ข้างกายคุณหนูพร้อมกับแม่นมแล้ว กระทั่งตอนนี้คุณหนูของนางอายุได้เจ็ดปีจึงล้มป่วยลง กว่าจะฟื้นขึ้นมาได้คนตระกูลหวังเองก็แทบสิ้นหวัง“สิบวันแล้ว!!!” อยู่ๆ หวังซวงซวงก็ลุกขึ้นตะโกนลั่น เสี่ยวชิงสะดุ้งเฮือกจากนั้นก็รีบเดินเข้าหาผู้เป็นนาย“ข้าไม่เป็นไร ไม่ต้องเข้ามา ข้าต้องการอยู่คนเดียวเงียบๆ ปิดประตูห้องด้วย” หวังซวงซวงมองดูสาวใช้ที่อายุมากกว่าด้วยสายตาเรียบเฉยไม่รู้เพราะอะไรเสี่ยวชิงจึงร
last updateLast Updated : 2026-05-07
Read more

บทที่ 3.2

“ข้าต้องการให้ตระกูลหวังเป็นหนึ่งเดียวที่สามารถควบคุมสัมปทานการค้าข้าวเปลือก ไม่ต้องการร่วมกิจการนี้กับตระกูลใดทั้งสิ้น เรื่องอื่นข้ายอมได้ แต่กับสัมปทานการค้าข้าวตระกูลหวังของเราจะต้องควบคุมให้ดี”การยืนยันอย่างหนักแน่นนี้แม้บิดาจะสงสัย แต่เมื่อบุตรสาวขอร้องเขาก็ไม่ได้สอบถาม มีเพียงหวังชางเฉิงเท่านั้นที่ไม่อาจปล่อยผ่านหลายปีมานี้คนตระกูลฟู่ที่เข้ามาติดต่อซื้อขาย ล้วนถูกน้องสาวปฏิเสธไปทั้งสิ้น เขาต้องการเหตุผลที่แท้จริงไม่ใช่เพียงแค่ท่าทีออดอ้อนให้ทุกคนทำตามของหวังซวงซวง“ซวงซวง”“พี่ใหญ่” หวังซวงซวงเงยหน้าจากสมุดบัญชี นางลุกขึ้นก่อนจะรีบบอกให้สาวใช้ไปนำชาร้อนๆ เข้ามา “เหตุใดวันนี้มีเวลาแวะมาที่ร้านได้เล่าเจ้าคะ ที่ท่าเรือมิใช่กำลังยุ่งหรอกหรือ เห็นว่าเรือที่ขนข้าวเปลือกจะเทียบท่าวันนี้”ทะเลสาบป๋อหยางซึ่งมีแม่น้ำแยงซีไหลผ่าน มีท่าเรือตระกูลหวังซึ่งใช้ลำเลียงสินค้าที่ถูกส่งมาจากทั่วสารทิศ เนื่องจากเมืองป๋อหยางมีภูมิประเทศที่ได้เปรียบในการลำเลียงสินค้า ดังนั้นหญิงสาวจึงใช้ข้อได้เปรียบนี้ สร้างรากฐานกิจการของตระกูลหวังให้มั่นคงขึ้นเรื่อยๆ“เรียบร้อยหมดแล้ว ข้าเห็นว่าจะเย็นย่ำจึงแวะมารั
last updateLast Updated : 2026-05-07
Read more

บทที่ 3.3

หวังชางเฉิงขยับเข้าไปหาน้องสาว มือใหญ่ลูบศีรษะนางเบาๆ เมื่อเห็นแล้วว่าน้ำตาคลอคลองดวงตาคู่งาม ประกายหวาดหวั่นนั้นทำให้เขาหัวใจแทบสลาย ตั้งแต่เล็กจนโตเขารักและตามในน้องสาวสองคนมาโดยตลอด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าน้อยครั้งจะเห็นพวกนางทั้งสองร้องไห้หรือเศร้าสร้อย“เอาละๆ พี่ใหญ่ของเจ้าเข้าใจแล้ว” เขาปลอบนางเสียงอ่อนโยน “หากเจ้าไม่สบายใจข้าไม่เจรจาการค้ากับพวกเขาก็ได้” เขาถอนหายใจออกมาหวังซวงซวงชะงัก คราแรกกำลังปรบมือโห่ร้องกับการตีบทแตกของตัวเอง แต่เมื่อใคร่ครวญประโยคนั้นของเขาแล้วจึงรู้สึกว่ามันแปลกๆ“ไม่เจรจาการค้ากับพวกเขาหรือเจ้าคะ”หวังชางเฉิงมองนางราวกับเพิ่งนึกขึ้นได้ เรื่องนี้เขาปิดบังทุกคนอยู่จริงๆ เรื่องที่เขากับฟู่อวี้กำลังเจรจาการค้ากัน ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่ตกลงข้อเสนอของอีกฝ่าย“เขามาพบข้าเมื่อไม่กี่วันก่อนเพราะสนใจที่จะขยายการค้ากับเรา สัมปทานข้าวเปลือกล่องไปตามแม่น้ำซินเจียง ผ่านแม่น้ำเล่ออัน เขาก็คือฟู่อวี้”“ฟู่อวี้!!!” หวังซวงซวงลุกพรวดขึ้นด้วยท่าทีแตกตื่น “ท่านพูดว่าฟู่อวี้หรือเจ้าคะ คงมิใช่ฟู่อวี้แห่งซ่างเหลากระมัง!!!”เห็นท่าทีของน้องสาวหวังชางเฉิงก็เลิกคิ้ว เขาไม่เคยเห
last updateLast Updated : 2026-05-07
Read more

บทที่ 3.4

“ได้ยินมาว่านายท่านหวังแทบไม่ได้เข้ามาดูแลกิจการตระกูลหวังแล้วขอรับ ไม่ว่าเรื่องภายนอกและภายในมีเพียงคุณชายใหญ่หวังชางเฉิง และคุณหนูรองหวังซวงซวงจัดการทั้งสิ้น คุณชายหวังตามใจน้องสาวทั้งสองคนมาก คนเล็กหวังเหม่ยหลันแทบจะไม่มีใครเคยพบเห็น เพราะนางยังเล็กจึงไม่ออกมาข้างนอกบ่อยนัก ส่วนคนเมื่อครู่น่าจะเป็นคุณหนูรอง แม้นางยังไม่ปักปิ่นแต่กลับแตกฉานการค้าและบัญชี”เห็นท่าทีอึกอักของคนสนิทฟู่อวี้จึงหันกลับไปมอง “พูดต่อไป”“ลือกันว่านางก็คือคนที่ไม่ต้องการเจรจากับตระกูลฟู่”ได้ยินดังนั้นชายหนุ่มก็ขมวดคิ้ว “เจ้าหมายถึง...ไม่ใช่เพียงแค่พวกเรา แต่เป็นตระกูลฟู่ทั้งหมดไม่ว่าจากเมืองใด”“ขอรับไม่ว่าตระกูลฟู่จากเมืองใด คุณหนูรองล้วนปฏิเสธทั้งสิ้น”ฟู่อวี้พยักหน้าเงียบๆ “เรื่องเกี่ยวกับคุณหนูรองตระกูลหวังไปสืบมา ข้าหมายรวมถึงทุกเรื่องที่เกี่ยวกับตัวนาง นิสัยใจคอชอบและไม่ชอบสิ่งใด เกิดอะไรขึ้นกับนาง เพราะอะไรนางจึงไม่ต้องการติดต่อการค้ากับตระกูลฟู่”“ขอรับ”ฟู่อวี้ยิ้มที่มุมปาก เขามองยังหน้าร้านของตระกูลหวังอีกครั้ง สัมปทานการขนส่งทางน้ำและโกดังเก็บของท่าเรือตระกูลหวัง เป็นหนึ่งเดียวไม่มีสอง สินค้าทุกอ
last updateLast Updated : 2026-05-08
Read more

บทที่ 4.1

หลังกลับมาถึงจวนหวังซวงซวงเข้าไปคารวะบิดามารดา กระทั่งพูดคุยสนทนากันอยู่ครู่ใหญ่กว่านางจะกลับเรือนมาเปลี่ยนเสื้อผ้าก็เย็นย่ำ“พี่โม่กลับมาแล้วหรือยัง” นางเอ่ยถามสาวใช้“ตามกำหนดเดิมน่าจะพรุ่งนี้เจ้าค่ะ”“เช่นนั้นหากนางกลับมาให้นางมาพบข้า”“เจ้าค่ะ คุณหนูจะอาบน้ำเลยหรือไม่เจ้าคะ”หวังซวงซวงพยักหน้าด้วยท่าทีเลื่อนลอย ความคิดของนางยังคงวนเวียนอยู่กับคำพูดของผู้เป็นพี่ชาย หากนางเดาไม่ผิดตอนนี้ฟู่อวี้น่าจะหาทางเจรจาการค้ากับตระกูลหวังอยู่เป็นแน่“หากพี่โม่อยู่ที่นี่ตอนนี้คงดีไม่น้อย”โม่อิ๋งคือผู้คุ้มกันของนางที่บังเอิญได้พบกัน บ้านเกิดของอีกฝ่ายก็คือเมืองหนานชางเมืองหลวงอันมั่งคั่ง นางทั้งฝีมือดีและไม่พูดมาก หลายปีก่อนบังเอิญได้มีโอกาสช่วยเหลือโม่อิ๋งเอาไว้ นับจากนั้นจึงมีสัญญาสิบปีว่าอีกฝ่ายจะอยู่ข้างกายคอยคุ้มครองความปลอดภัย...และนี่ก็ผ่านมาแล้วสองปีในวันและเวลานี้ทุกปีโม่อิ๋งจะเดินทางกลับบ้านเกิด การไปของนางทั้งนี้ก็เพื่อไหว้หลุมศพบิดามารดา พร้อมๆ กันนั้นก็รับหน้าที่ดูแลการขนส่งสินค้าไปยังหนานชางด้วยแม้ตระกูลหวังจะมีคนมากมาย อีกทั้งในยามที่โม่อิ๋งไม่อยู่ บิดาและพี่ชายจะส่งคนอื่นมาอย
last updateLast Updated : 2026-05-08
Read more

บทที่ 4.2

ท่าทีกระตือรือร้นของคนจากสองตระกูลที่ทำการค้าร่วมกับตระกูลหวัง ทำให้หวังซวงซวงอึดอัด นางไม่อาจไม่เปิดหมวกคลุมใบหน้าเพื่อทักทายแขกผู้มาเยือนแม้ว่านี่เป็นเรื่องที่ไม่เหมาะไม่ควร แต่นางเลือกแล้วว่าจะเป็นสตรีที่รู้จักการทำการค้า มิใช่สตรีในห้องหอที่รอวันได้ออกเรือนทว่าไม่คาดคิดว่าจะรวดเร็วปานนี้ตระกูลโจวและตระกูลเผยเป็นนางเองที่ตกลงร่วมทำการค้า ดังนั้นนางไม่มีทางเลือก มือน้อยยกขึ้นเปิดหมวกคลุม แต่เสียงหนึ่งดังขึ้นเรียกความสนใจของนางเสียก่อน“ข้ามาได้จังหวะยิ่งนัก ที่นี่ครึกครื้นยิ่ง”หมวกคลุมเปิดขึ้นพร้อมกับใบหน้าที่หันไปมองยังต้นเสียงเผยเจียงหลิงและโจวชิงป๋อแทบจะรั้งมือห้ามไม่ให้หญิงสาวหันไปอีกด้านไม่ได้ เนื่องจากพวกเขารอคอยที่จะได้เห็นใบหน้าของหวังซวงซวงมาโดยตลอดหากมิใช่นางถูกเรียกร้องความสนใจของผู้มาใหม่ แน่นอนทันทีทีนางเปิดหมวกคลุมศีรษะขึ้น ย่อมเป็นพวกเขาที่ยืนตรงหน้านางที่เห็นได้ชัดเจนกว่าผู้ใด หาใช่มองเห็นเพียงเสี้ยวหน้านวลดังเช่นตอนนี้ดวงตาคู่งามปรากฏเค้าความตกตะลึง ริมฝีปากอิ่มเรื่ออ้าขึ้นเล็กน้อย ราวกับจะกล่าวบางอย่างทันทีที่นางหันไปสบตากับผู้มาใหม่ฟู่อวี้ตะลึงจนย่างก้าวอัน
last updateLast Updated : 2026-05-08
Read more

บทที่ 4.3

นางใช้ข้ออ้างว่าต้องเตรียมตัวเปิดร้าน ดังนั้นแขกจึงไม่มีโอกาสได้รั้งอยู่ต่อได้แต่จากมาด้วยความเสียดายฟู่อวี้มองท่าทีของบุรุษทั้งสองที่เพิ่งแยกจากไปด้วยสายตาลุ่มลึก จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมองป้ายหน้าร้านตระกูลหวัง หากเขาคาดไม่ผิดเจ้าตัวเองก็คงรู้แล้วว่าชื่อเสียงของนางกำลังชักนำปัญหาเข้ามาให้ ดังนั้นเขาจึงทำตัวเป็นผู้ชม นั่งฟังบทสนทนาและคำเยินยอของบุรุษอีกสองคนโดยไม่แสดงท่าทีใดๆ“คุณชายขอรับ”“ดูเหมือนว่าตระกูลใหญ่ทั่วทุกมุมเมืองเริ่มสนใจในตัวนางแล้ว” ฟู่อวี้กล่าวโดยไม่หันไปมองคนสนิท“คุณชายหมายถึงคุณชายโจวและคุณชายเผยหรือขอรับ”“พวกเขาต่างพยายามแย่งความสนใจของนาง โดยเลือกใช้การค้าและกิจการต่างๆ ของตระกูล พยายามชี้ให้นางเห็นข้อดีและข้อเสียของแต่ละฝ่าย ทั้งยังเลือกใช้เวลานี้ถือว่าเป็นวิธีที่ฉลาดไม่น้อย ...อีกไม่นานหากนางปักปิ่น ไม่แน่ว่าตระกูลหวังจะบอกปัดโดยอ้างถึงความเหมาะสม”จบประโยคนั้นฟู่อวี้ก็ออกเดินไปตามท้องถนน เขาชมดูความคึกคักของยามเช้าในเมืองป๋อหยาง จากนั้นก็ใคร่ครวญทุกอย่างที่เขาคว้าจับเอาไว้ได้ ในยามที่นั่งชมความครื้นเครงในโถงรับรองของร้านตระกูลหวังเมื่อครู่เขาไม่ได้เข้าร่วมใน
last updateLast Updated : 2026-05-09
Read more

บทที่ 4.4

“ลือกันว่าท่านจึงจะเป็นผู้สืบทอดตัวจริงของตระกูลหวัง และท่านจะรับช่วงต่อทันทีที่ปักปิ่นเจ้าค่ะ”“อะไรนะ!!” หวังซวงซวงถึงกับทิ้งตัวลงนั่งอย่างหมดแรง “มิน่าเล่าเผยเจียงหลิงและโจวชิงป๋อจึงเดินทางมาที่นี่ ผู้ใดกันแสร้งปล่อยข่าวลือบ้าๆ แบบนี้ หรือว่าจะเป็นฟู่อวี้” นางกำมือแน่นด้วยความโกรธ“ข้าอยากให้...” เมื่อมองโม่อิ๋งที่รอรับคำสั่งเงียบๆ ในใจกลับรู้สึกผิดขึ้นมา “กลับไปพักผ่อนก่อนเถิด พรุ่งนี้ท่านค่อยไปสืบดูว่าตระกูลใดปล่อยข่าวเช่นนี้ออกไป”เสี่ยวชิงได้ยินดังนั้นก็กระซิบเตือนเสียงเบา “คุณหนูแล้วเรื่องของคุณชายฟู่เล่าเจ้าคะ”“คุณชายฟู่” โม่อิ๋งต้องเป็นฝ่ายขมวดคิ้วบ้าง “ยังมีตระกูลฟู่เข้ามาติดต่อการค้าอีกหรือเจ้าคะ ในเมื่อคุณหนูกันออกไปแล้ว ระยะหลังๆ มานี้...”พูดยังไม่ทันจบก็มองเห็นท่าทีห่อเหี่ยวที่เห็นได้ยากของผู้เป็นนาย “พี่โม่ ท่านไม่รู้หรอกว่าช่วงที่ท่านไม่อยู่ ข้าพานพบเรื่องยากลำบากเพียงใด ตอนแรกข้ายังคิดอยากให้ท่านออกไปสืบดูว่าฟู่อวี้มีแผนการใด เพราะอะไรเขาจึงมายังเมืองป๋อหยาง”“หรือนี่อาจเป็นแผนของเขาเจ้าคะ” เสี่ยวชิงตั้งข้อสงสัย“ข้าเองก็กำลังสงสัยเช่นนั้น แต่ถ้าเรื่องนี้เป็นฝีมือเ
last updateLast Updated : 2026-05-09
Read more

บทที่ 4.5

อีกฟากหนึ่งของเมืองป๋อหยาง ลู่ฉีเมิ่งกำลังตรวจสอบโกดังเก็บสินค้าที่เพิ่งจะถูกส่งมาจากอิงถาน ทั้งนี้ก็เพื่อรอแลกเปลี่ยนและขนส่งไปยังสาขาต่างเมืองใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มก้มลงมองรายการสินค้าด้วยท่าทีจดจ่อ กระทั่งคนของเขาเดินเข้ามาหยุดตรงหน้า เขาจึงเงยหน้าขึ้นมา“ได้เรื่องอย่างไรบ้าง”“ฟู่อวี้ผู้นี้มาเพื่อเจรจาการค้าขอรับ เขาต้องการสัมปทานข้าวเปลือก โดยเปิดเส้นทางใหม่ไปยังอู้หยวน”“อู้หยวน” ลู่ฉีเมิ่งมีท่าทีครุ่นคิด “นั่นสินะเส้นทางน้ำ แต่ก็คดเคี้ยวยิ่งนัก หากไม่ชำนาญเส้นทางย่อมเสี่ยงต่อการเดินเรือยิ่งนัก”“คงเป็นเช่นนั้นขอรับ เพราะถึงตอนนี้ตระกูลหวังก็ยังไม่รับข้อเสนอของตระกูลฟู่ เพียงแต่มีข่าวลือหนึ่งไม่รู้ว่าจริงเท็จประการใด”“ว่าต่อไป”“มีข่าวลือว่าคุณหนูหวังไม่ต้องการร่วมการค้ากับตระกูลฟู่ ไม่ว่าจะมาจากเมืองใดขอรับ”คิ้วเข้มขมวดลง “ข่าวลือนี้มีมานานหรือยัง”“ขอรับ จะว่าไม่จริงก็ไม่ใช่ เพราะตลอดมาคู่ค้าของตระกูลหวังไม่มีคนตระกูลฟู่จริงๆ ตอนนี้ฟู่อวี้เข้ามาเจรจาแลกเปลี่ยนด้วยการแลกสัมปทานข้าวสารจากตระกูลหวังเข้าไปยังอู้หยวน ส่วนเขาจะส่งผ้าฝ้ายและฝ้ายดิบเข้ามายังป๋อหยางเพื่อกระจายไปยังหนา
last updateLast Updated : 2026-05-09
Read more

บทที่ 5.1

“ช่างเถิด คนผู้นี้เลือกใช้วิธีแพร่ข่าวลือ แน่นอนว่าย่อมรู้ว่าเราจะสืบหาไม่ง่าย ท่านไม่ได้ทำสิ่งใดผิด ให้คนไปบอกที่ร้านข้าจะเข้าไปช้าหน่อย”“คุณหนูจะไปที่ใดเจ้าคะ”“ท่าเรือ ข้าอยากพบและสนทนากับพี่ใหญ่ตามลำพัง ที่จวนไม่สะดวกนักข้าเกรงว่าท่านพ่อกับท่านแม่จะเป็นกังวล”“เจ้าค่ะ”โม่อิ๋งส่งนายของตนขึ้นรถม้าแล้วสบตากับเสี่ยวชิง “เห็นทีเรื่องนี้คงไม่ง่ายที่จะจัดการ ศัตรูอยู่ในที่ลับ เราอยู่ในที่แจ้ง”ได้ยินโม่อิ๋งกล่าวเช่นนั้นเสี่ยวชิงเองก็ได้แต่หนักใจ สองสามวันมานี้นางเองก็สังเกตว่าผู้เป็นนายกลัดกลุ้มเป็นอย่างมาก อายุเพียงเท่านี้แต่กลับมีความสามารถเกินตัว นำพากิจการตระกูลหวังข้ามผ่านช่วงวิกฤตินางช่วยงานต่างๆ โดยไม่ย่อท้อ เรียนรู้กลโกงการค้า เอาชนะช่องว่างระหว่างบุรุษและสตรี กระทั่งได้รับการยอมรับของคนตระกูลหวังและคู่ค้าจากต่างเมืองทั้งหมดไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับสตรีนางหนึ่ง ทั้งยังทำได้ในระยะเวลาอันสั้นเช่นนี้“ซวงซวง มิใช่ที่ร้านงานยุ่งมากเลยหรือ เหตุใดถึงมาที่นี่ได้” หวังชางเฉิงประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อมองเห็นน้องสาวก้าวลงมาจากรถม้า“ข้าไม่สบายใจจึงแวะมาหาท่าน”“ยังคิดเรื่องนั้นอยู่หรือ” เขาเ
last updateLast Updated : 2026-05-10
Read more
PREV
123456
...
8
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status