All Chapters of เคหาสน์คืนใจ: Chapter 11 - Chapter 20

“ข้าต้องการให้ตระกูลหวังเป็นหนึ่งเดียวที่สามารถควบคุมสัมปทานการค้าข้าวเปลือก ไม่ต้องการร่วมกิจการนี้กับตระกูลใดทั้งสิ้น เรื่องอื่นข้ายอมได้ แต่กับสัมปทานการค้าข้าวตระกูลหวังของเราจะต้องควบคุมให้ดี”การยืนยันอย่างหนักแน่นนี้แม้บิดาจะสงสัย แต่เมื่อบุตรสาวขอร้องเขาก็ไม่ได้สอบถาม มีเพียงหวังชางเฉิงเท่านั้นที่ไม่อาจปล่อยผ่านหลายปีมานี้คนตระกูลฟู่ที่เข้ามาติดต่อซื้อขาย ล้วนถูกน้องสาวปฏิเสธไปทั้งสิ้น เขาต้องการเหตุผลที่แท้จริงไม่ใช่เพียงแค่ท่าทีออดอ้อนให้ทุกคนทำตามของหวังซวงซวง“ซวงซวง”“พี่ใหญ่” หวังซวงซวงเงยหน้าจากสมุดบัญชี นางลุกขึ้นก่อนจะรีบบอกให้สาวใช้ไปนำชาร้อนๆ เข้ามา “เหตุใดวันนี้มีเวลาแวะมาที่ร้านได้เล่าเจ้าคะ ที่ท่าเรือมิใช่กำลังยุ่งหรอกหรือ เห็นว่าเรือที่ขนข้าวเปลือกจะเทียบท่าวันนี้”ทะเลสาบป๋อหยางซึ่งมีแม่น้ำแยงซีไหลผ่าน มีท่าเรือตระกูลหวังซึ่งใช้ลำเลียงสินค้าที่ถูกส่งมาจากทั่วสารทิศ เนื่องจากเมืองป๋อหยางมีภูมิประเทศที่ได้เปรียบในการลำเลียงสินค้า ดังนั้นหญิงสาวจึงใช้ข้อได้เปรียบนี้ สร้างรากฐานกิจการของตระกูลหวังให้มั่นคงขึ้นเรื่อยๆ“เรียบร้อยหมดแล้ว ข้าเห็นว่าจะเย็นย่ำจึงแวะมารั

“ได้ยินมาว่านายท่านหวังแทบไม่ได้เข้ามาดูแลกิจการตระกูลหวังแล้วขอรับ ไม่ว่าเรื่องภายนอกและภายในมีเพียงคุณชายใหญ่หวังชางเฉิง และคุณหนูรองหวังซวงซวงจัดการทั้งสิ้น คุณชายหวังตามใจน้องสาวทั้งสองคนมาก คนเล็กหวังเหม่ยหลันแทบจะไม่มีใครเคยพบเห็น เพราะนางยังเล็กจึงไม่ออกมาข้างนอกบ่อยนัก ส่วนคนเมื่อครู่น่าจะเป็นคุณหนูรอง แม้นางยังไม่ปักปิ่นแต่กลับแตกฉานการค้าและบัญชี”เห็นท่าทีอึกอักของคนสนิทฟู่อวี้จึงหันกลับไปมอง “พูดต่อไป”“ลือกันว่านางก็คือคนที่ไม่ต้องการเจรจากับตระกูลฟู่”ได้ยินดังนั้นชายหนุ่มก็ขมวดคิ้ว “เจ้าหมายถึง...ไม่ใช่เพียงแค่พวกเรา แต่เป็นตระกูลฟู่ทั้งหมดไม่ว่าจากเมืองใด”“ขอรับไม่ว่าตระกูลฟู่จากเมืองใด คุณหนูรองล้วนปฏิเสธทั้งสิ้น”ฟู่อวี้พยักหน้าเงียบๆ “เรื่องเกี่ยวกับคุณหนูรองตระกูลหวังไปสืบมา ข้าหมายรวมถึงทุกเรื่องที่เกี่ยวกับตัวนาง นิสัยใจคอชอบและไม่ชอบสิ่งใด เกิดอะไรขึ้นกับนาง เพราะอะไรนางจึงไม่ต้องการติดต่อการค้ากับตระกูลฟู่”“ขอรับ”ฟู่อวี้ยิ้มที่มุมปาก เขามองยังหน้าร้านของตระกูลหวังอีกครั้ง สัมปทานการขนส่งทางน้ำและโกดังเก็บของท่าเรือตระกูลหวัง เป็นหนึ่งเดียวไม่มีสอง สินค้าทุกอ

ท่าทีกระตือรือร้นของคนจากสองตระกูลที่ทำการค้าร่วมกับตระกูลหวัง ทำให้หวังซวงซวงอึดอัด นางไม่อาจไม่เปิดหมวกคลุมใบหน้าเพื่อทักทายแขกผู้มาเยือนแม้ว่านี่เป็นเรื่องที่ไม่เหมาะไม่ควร แต่นางเลือกแล้วว่าจะเป็นสตรีที่รู้จักการทำการค้า มิใช่สตรีในห้องหอที่รอวันได้ออกเรือนทว่าไม่คาดคิดว่าจะรวดเร็วปานนี้ตระกูลโจวและตระกูลเผยเป็นนางเองที่ตกลงร่วมทำการค้า ดังนั้นนางไม่มีทางเลือก มือน้อยยกขึ้นเปิดหมวกคลุม แต่เสียงหนึ่งดังขึ้นเรียกความสนใจของนางเสียก่อน“ข้ามาได้จังหวะยิ่งนัก ที่นี่ครึกครื้นยิ่ง”หมวกคลุมเปิดขึ้นพร้อมกับใบหน้าที่หันไปมองยังต้นเสียงเผยเจียงหลิงและโจวชิงป๋อแทบจะรั้งมือห้ามไม่ให้หญิงสาวหันไปอีกด้านไม่ได้ เนื่องจากพวกเขารอคอยที่จะได้เห็นใบหน้าของหวังซวงซวงมาโดยตลอดหากมิใช่นางถูกเรียกร้องความสนใจของผู้มาใหม่ แน่นอนทันทีทีนางเปิดหมวกคลุมศีรษะขึ้น ย่อมเป็นพวกเขาที่ยืนตรงหน้านางที่เห็นได้ชัดเจนกว่าผู้ใด หาใช่มองเห็นเพียงเสี้ยวหน้านวลดังเช่นตอนนี้ดวงตาคู่งามปรากฏเค้าความตกตะลึง ริมฝีปากอิ่มเรื่ออ้าขึ้นเล็กน้อย ราวกับจะกล่าวบางอย่างทันทีที่นางหันไปสบตากับผู้มาใหม่ฟู่อวี้ตะลึงจนย่างก้าวอัน

“ลือกันว่าท่านจึงจะเป็นผู้สืบทอดตัวจริงของตระกูลหวัง และท่านจะรับช่วงต่อทันทีที่ปักปิ่นเจ้าค่ะ”“อะไรนะ!!” หวังซวงซวงถึงกับทิ้งตัวลงนั่งอย่างหมดแรง “มิน่าเล่าเผยเจียงหลิงและโจวชิงป๋อจึงเดินทางมาที่นี่ ผู้ใดกันแสร้งปล่อยข่าวลือบ้าๆ แบบนี้ หรือว่าจะเป็นฟู่อวี้” นางกำมือแน่นด้วยความโกรธ“ข้าอยากให้...” เมื่อมองโม่อิ๋งที่รอรับคำสั่งเงียบๆ ในใจกลับรู้สึกผิดขึ้นมา “กลับไปพักผ่อนก่อนเถิด พรุ่งนี้ท่านค่อยไปสืบดูว่าตระกูลใดปล่อยข่าวเช่นนี้ออกไป”เสี่ยวชิงได้ยินดังนั้นก็กระซิบเตือนเสียงเบา “คุณหนูแล้วเรื่องของคุณชายฟู่เล่าเจ้าคะ”“คุณชายฟู่” โม่อิ๋งต้องเป็นฝ่ายขมวดคิ้วบ้าง “ยังมีตระกูลฟู่เข้ามาติดต่อการค้าอีกหรือเจ้าคะ ในเมื่อคุณหนูกันออกไปแล้ว ระยะหลังๆ มานี้...”พูดยังไม่ทันจบก็มองเห็นท่าทีห่อเหี่ยวที่เห็นได้ยากของผู้เป็นนาย “พี่โม่ ท่านไม่รู้หรอกว่าช่วงที่ท่านไม่อยู่ ข้าพานพบเรื่องยากลำบากเพียงใด ตอนแรกข้ายังคิดอยากให้ท่านออกไปสืบดูว่าฟู่อวี้มีแผนการใด เพราะอะไรเขาจึงมายังเมืองป๋อหยาง”“หรือนี่อาจเป็นแผนของเขาเจ้าคะ” เสี่ยวชิงตั้งข้อสงสัย“ข้าเองก็กำลังสงสัยเช่นนั้น แต่ถ้าเรื่องนี้เป็นฝีมือเ

“ช่างเถิด คนผู้นี้เลือกใช้วิธีแพร่ข่าวลือ แน่นอนว่าย่อมรู้ว่าเราจะสืบหาไม่ง่าย ท่านไม่ได้ทำสิ่งใดผิด ให้คนไปบอกที่ร้านข้าจะเข้าไปช้าหน่อย”“คุณหนูจะไปที่ใดเจ้าคะ”“ท่าเรือ ข้าอยากพบและสนทนากับพี่ใหญ่ตามลำพัง ที่จวนไม่สะดวกนักข้าเกรงว่าท่านพ่อกับท่านแม่จะเป็นกังวล”“เจ้าค่ะ”โม่อิ๋งส่งนายของตนขึ้นรถม้าแล้วสบตากับเสี่ยวชิง “เห็นทีเรื่องนี้คงไม่ง่ายที่จะจัดการ ศัตรูอยู่ในที่ลับ เราอยู่ในที่แจ้ง”ได้ยินโม่อิ๋งกล่าวเช่นนั้นเสี่ยวชิงเองก็ได้แต่หนักใจ สองสามวันมานี้นางเองก็สังเกตว่าผู้เป็นนายกลัดกลุ้มเป็นอย่างมาก อายุเพียงเท่านี้แต่กลับมีความสามารถเกินตัว นำพากิจการตระกูลหวังข้ามผ่านช่วงวิกฤตินางช่วยงานต่างๆ โดยไม่ย่อท้อ เรียนรู้กลโกงการค้า เอาชนะช่องว่างระหว่างบุรุษและสตรี กระทั่งได้รับการยอมรับของคนตระกูลหวังและคู่ค้าจากต่างเมืองทั้งหมดไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับสตรีนางหนึ่ง ทั้งยังทำได้ในระยะเวลาอันสั้นเช่นนี้“ซวงซวง มิใช่ที่ร้านงานยุ่งมากเลยหรือ เหตุใดถึงมาที่นี่ได้” หวังชางเฉิงประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อมองเห็นน้องสาวก้าวลงมาจากรถม้า“ข้าไม่สบายใจจึงแวะมาหาท่าน”“ยังคิดเรื่องนั้นอยู่หรือ” เขาเ