《ยั่วรักคุณอาคนดุ》全部章節:第 51 章 - 第 60 章

78 章節

บทที่ 51 เนื้อแนบเนื้อ (ห้องน้ำกลางป่า 18+)

"อาสอนเอง หันมาสิ"คนได้ฟังเม้มปากเข้าหากัน อยู่ๆ เธอก็นึกตื่นเต้นขึ้นมาจนมือไม้อยู่ไม่สุข ต้องกำเข้าหากันแน่นเพื่อลดความประหม่าการุณภพเองก็เป็นถึงพ่อเลี้ยงไร่การุณ ไม่คิดจะเหนียมอายบ้างเลย ผิดกับเธอที่ไม่ได้รู้สึกเสียหายอะไร แต่กลับเหนียมอายจนอยากวิ่งฝ่าพายุฝนกลับบ้าน"แค่แป๊ปเดียวนะคะ"เสียงหวานว่าเบาๆ หมุนตัวกลับมาหาร่างหนาของคนเป็นอาที่ยืนนิ่งอยู่ พสิกาพยายามล็อกสายตาให้อยู่ที่ใบหน้าคมเรียบนิ่งของเขาอย่างสุดกำลัง จนการุณภพนึกขันในใจ"มือ"เธอยกมือขึ้นแบออกตามเขาสั่งอย่างว่าง่าย น้ำมันสีเหลืองกลิ่นหอมเตะจมูกถูกเขาเทลงบนฝ่ามือเล็ก ก่อนการุณภพจะขยับหันหลังให้กับเธอพสิกาไล่สายตามองแผ่นหลังเรียบเนียนสีน้ำผึ้ง ไล่ลงมายังเอวหนาของอาหนุ่ม และ....สะโพกของเขาภายใต้บ็อกเซอร์สีขาวแนบเนื้อที่เห็นเป็นรูปทรงชัดเจนมือเล็กที่ชุ่มไปด้วยน้ำมันค่อยๆ วางลงบนแผ่นหลังกว้าง บรรจงนวดมันอย่างตั้งใจ ฝ่ามือเล็กสัมผัสกับลำตัวหนาแบบเนื้อแนบเนื้อ จนความร้อนผ่าวเกือบพาให้ลืมหายใจ"อ๊ะ!"เสียงหวานร้องด้วยความตกใจ เพราะอยู่ๆ มือหนาก็คว้าข้อมือของเธอทั้งสองข้าง และวางมันลงบนเอวของเขา"ตรงนี้ด้วย อาปวด"ริมฝีปากส
閱讀更多

บทที่ 52 แฟนเก่าแสดงตัว

"อะ...อา"เมื่อร่างเล็กที่พึ่งลงจากรถ กำลังจะเดินหนีเขาขึ้นบ้านไปด้วยความเหนียมอาย มือหนาก็รั้งข้อมือของเธอเอาไว้เบาๆ จนพสิกาท้วงเขาเสียงตะกุกตะกักใบหน้าสวยของเธอยังคงเขินอายจากเรื่องเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน จนไม่กล้าแม้แต่เงยหน้าสบตาอาหนุ่มด้วยซ้ำไปมือหนาขยับเข้าไปเชยคาง จนใบหน้าสวยที่ก้มต่ำเชิดขึ้นเล็กน้อย นัยน์ตาคู่คมจดจ้องนัยน์ตาราวกับลูกกวางน้อยของเธออย่างวาววับ แต่ครั้งนี้ การุณภพไม่ได้ดูแค่เหมือนเสือหิว แต่เขากำลังหิวเหยื่อร่างอรชรตรงหน้าจนแทบห้ามใจไม่ไหว"อยู่นิ่งๆ ก่อน"เสียงทุ้มพูดด้วยรอยยิ้ม ก่อนมือหนาอีกข้างจะหยิบบางอย่างจากกระเป๋าเสื้อออกมามันคือดอกจำปาสีขาวสลับเหลืองดอกสวย เขาทัดมันลงบนหูของเธออย่างเบามือ ก่อนจะพิจารณาใบหน้าสวยตรงหน้า ที่มีดอกไม้ส่งให้ดูน่ามองเหมือนทุกครั้ง"สวย"พสิกาเม้มป่กเข้าหากันเบาๆ คำชมแบบไร้ปี่ไร้ขลุ่ยของอาหนุ่ม ทำเอาใจของเธอเต้นตึกตักเข้าอีกแล้ว"คนสวย"เสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างพอใจ บวกกับนิ้วร้อนที่ไล้ตามพวงแก้มสีสวย ไล่ลงไปยังลำคอระหงอย่างแผ่วเบา และเชื่องช้า จนเธออดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงคอ หลบสายตานักล่าผู้หิวโหยที่พร้อมตะครุบเธอกินได้ทุ
閱讀更多

บทที่ 53 ใครจะมีความสุข?

ภายในห้องรับแขก ที่บัดนี้มีข้าวของของแขกที่ไม่ได้รับเชิญอย่างเจตพบ ถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ แม้จะเป็นห้องที่อยู่ห่างจากพสิกาคนละมุม ก็ดีกว่าถูกไล่ตะเพิดออกจากไร่การุณ และต้องไปเช่าโรงแรมเทียวไปเทียวมาเป็นชั่วโมง“พาย”เมื่อคนมาใหม่ย่างกรายเข้ามาในห้อง ทั้งมือเล็กยังไม่ลืมที่จะปิดประตูห้องลงช้าๆ เจตพบก็วาดรอยยิ้มกว้าง สาวเท้าเข้ามาประชิดตัวคนตัวเล็ก ก่อนจะยื่นมือไปหวังคว้ามือเล็กมาไว้ในมืออย่างดีใจ หากแต่พสิกากลับเลื่อนมือหนีเขาด้วยใบหน้าเรียบนิ่งเสียอย่างนั้น“มาที่นี่ทำไม”คำถามเย็นชาและสีหน้าแววตาไร้ความรู้สึกของเธอ ไม่ต่างจากเมื่อหนึ่งปีที่ผ่านมา เล่นเอาคนที่ถ่อมาจากกรุงเทพเพื่อมาง้อหน้าเสียไปทันควัน เธออยู่กับเขาที่เป็นแฟนเก่า ช่างต่างจากการุณภพ ที่มีศักดิ์เป็นเพียงอา หรือเรียกง่ายๆ ว่าคนรู้จักที่ไม่น่าจะสนิทสนมอะไร ทั้งยังพึ่งมาฝึกงานได้เพียงสองเดือน แต่สายตา และอากัปกิริยาที่แสดงออกต่อกัน มันกลับดูมีตื้นลึกหนาบางอย่างน่าประหลาด ที่ไม่เหมือนคนเป็นเด็กฝึกงานและเจ้าของไร่ หรืออาหลานเขาพึงกระทำต่อกัน นอกเสียจากว่า….“เราคิดถึง”เจตพบบอกความจำนงต์ของตนเองออกไปด้วยสีหน้าเศร้า
閱讀更多

บทที่ 54 ไม่อยู่ในสายตา

“พ่อเลี้ยงไปเปิดขายเถอะครับ ถ้าจะทำสวยขนาดนี้”นายเป้าว่าเสียงออด มองแซนวิชครีมสดผลไม้ในมือ ที่ดูเละๆ เทะๆ ไม่เหมือนของพ่อเลี้ยงการุณภพคนเป็นเจ้านาย ที่ทั้งดูสวย น่ากิน ทั้งๆ ที่ก็นั่งดูยูทูปอยู่ด้วยกัน ทำก็ทำเหมือนๆ กัน แต่ผลงานของเจ้านายกลับดูดีกว่าเป็นไหนๆ“โธ่เอ้ย เกิดมาหน้าหล่อไม่พอ ยังทำเป็นซะทุกอย่างอีก พระเจ้าลำเอียง”นายเป้าบ่นอุบอิบ นึกอยากจะเอาครีมป้ายหน้าหล่อๆ ของคนเป็นเจ้านายให้หายหล่อนัก สวรรค์ชั้นฟ้าก็ช่างกลั่นแกล้ง บางคนเกิดมาก็เพียบพร้อมแสนเพียบพร้อม แต่ไอ้บางคนนี่ ไม่หล่อยังไม่เท่าไหร่ ไม่รวยนี่สิคิดไปนายเป้าก็แทบน้ำตาไหล“เอาน่า ขอแค่รู้ว่านายทำ จุ๋มก็ดีใจหมดนั่นแหละ”การุณภพว่าเสียงกลั้วหัวเราะ บรรจงปาดครีม และวางผลไม้ลงอย่างเบามือที่สุด เสร็จแล้วก็วางมันลงบนจาน ริมฝีปากหยักยกยิ้มขึ้นอย่างพอใจกับผลงานของตนเองเพราะวันนี้ไอ้ตัวป่วนอย่างเจตพบมาเหยียบในไร่ ทำให้การจีบของเขาต้องชะงักลงอย่างเสียไม่ได้ เขาจึงจัดการให้นายเป้าไปซื้อของมา และลงมือทำขนมให้คนตัวเล็ก จะได้กินแล้วสดชื่น ลืมไอ้แฟนเก่าหน้าโง่นั้นไปได้บ้าง“เก็บของด้วยล่ะ”ยังไม่ทันที่นายเป้าจะได้รั้ง ร่างหนาของเ
閱讀更多

บทที่ 55 ระยะห่างของคนไม่สำคัญ

ผ่านมาราวสามวัน ทุกอย่างดูปกติถนัด มื้ออาหารยังคงเต็มไปด้วยความเงียบ และการุณภพก็มักจะอิ่มก่อน และขอตัวเดินออกไปจากโต๊ะ ทุกครั้งที่ต้องเผชิญหน้ากัน จะเป็นการุณภพที่ยอมถอย หลบหน้าคนตัวเล็กไปดื้อๆ แต่ถึงอย่างนั้น พสิกาก็ไม่คิดจะพูด หรืออธิบายให้เขาเข้าใจแม้แต่คำเดียว“อาจะไปในเมืองหน่อย อยากได้อะไรรึเปล่า”เสียงเรียบถามขึ้นท่ามกลางโต๊ะอาหารเช้า ซึ่งใบหน้าสวยก็ส่ายไปมา“งั้นตามสบายนะ ขอตัว”ร่างหนาหยัดยืนขึ้นเต็มความสูง ก่อนจะสาวเท้าเดินออกจากโต๊ะอาหารไปยังด้านล่าง เวลาผ่านไปสักพัก เป็นเจตพบที่ทนกับความเงียบนี้ไม่ไหว จนต้องเอ่ยปากขึ้น“ฝึกงานจบ พายอยากกลับกรุงเทพเลยไหม หรืออยากหาที่เที่ยวอีกสักหน่อย เจตเจอที่เที่ยวเยอะแยะเลยนะ มีน้ำตกสวยๆ มีภูเขาให้ดูวิวด้วย ที่พักก็ดูดีเลย เหมาะกับคนที่ไปเป็นคู่ หรือพาคนรู้ใจไป แบบคู่เรานี่ไง”เรียวขายาวที่กำลังจะก้าวขึ้นบันได ต้องชะงัก เพราะประโยคร่ายยาวของเจตพบ เรียกความสนใจให้เขาได้ไม่น้อยเลยทีเดียว ริมฝีปากหนายกยิ้มเยาะ ก่อนจะเดินกลับลงไปด้านล่างเหมือนอย่างเดิม ปล่อยให้เจตพบและพสิกา ได้ใช้เวลาส่วนตัวอย่างที่ควรจะเป็น วันทั้งวัน พสิกาและเขาแทบไม่ได
閱讀更多

บทที่ 56 ยอมแพ้หรือลองสักตั้ง

“อะไรนะ!”เสียงของคุณนายคำผกา เรียกให้คริสโตเฟอร์และลูกเจี๊ยบที่นั่งอยู่ใกล้ๆ ถึงกับสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจกว่าเดิม เพราะเสียงของคุณนายคำผกานั้นดังลั่นไปทั่วตัวบ้านเรื่องที่นายเป้ายอมเปิดปากเล่า ทำเอาคนเป็นพ่อและแม่ถึงกับตาโต ไม่คิดว่าสุดท้ายคนเป็นลูกชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพระอิฐพระปูน จะโดนเด็กสาวเมืองกรุงกำราบไปทั้งแบบนี้ในเวลาเพียงแค่เดือนกว่าๆ “หนูพสิกานี่เก่งจริงๆ นึกไว้แล้วว่าดูคนไม่ผิด ฮึ”คุณนายคำผกายกยิ้มพอใจ มือก็กอดอก นึกไปถึงเมื่อครั้งที่เธอเคยจะเป็นเเม่สื่อ แต่ก็โดนเจ้าลูกชายตัวดีสกัดเอาไว้ซะก่อน ไม่คิดเลยว่ามาวันนี้ เธอไม่ต้องลงมือทำอะไร แต่ทุกอย่างก็เหมือนเริ่มเข้าล็อกอย่างเป็นใจไปเสียอย่างนั้น“นายเป้ายังไม่ได้ยืนยันเลย ว่าสองคนนั้นเค้ารักกัน”เป็นสามีอย่างคุณคริสโตเฟอร์ ที่เบรกคุณนายคำผกาเสียงเรียบ แต่ก็โดนสายตาของภรรยาตวัดมามองจนต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ“ว่าต่อสิ”นายเป้าพยักหน้ารับ เริ่มเล่าเรื่องในมุมมองของตนเองต่อ“ครับ เหมือนว่าทั้งพ่อเลี้ยง ทั้งคุณพสิกาจะมีความรู้สึกดีๆ ให้กัน หลายวันที่ผ่านมาผมเองก็พอสังเกตได้อยู่บ้าง แต่จนแล้วจนรอด ก็มีผู้ชายคนนึงเข้ามาที่ไร่
閱讀更多

บทที่ 57 มารยาชาย(คุณนายสั่งลุย)

“โธ่ คุณแม่ครับ”เสียงทุ้มของการุณภพดังขึ้นท่ามกลางโต๊ะอาหารค่ำ ณ เวลานี้ วิธีที่จะเอาชนะหัวใจแม่เด็กดื้อของเขาได้ คงหนีไม่พ้นการต้องขอความช่วยเหลือจากคนเป็นแม่อย่างคำผกา แต่ดูเหมือนว่าคุณนายคนที่เคยเป็นแม่สื่อยุแยงให้เขากับพสิกาลงเอยกัน ทั้งเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ยังด่าเขาว่าโง่แสนโง่ บัดนี้กลับทำเมินเฉยราวกับเขาไม่มีความสำคัญเสียแล้ว“คุยกับผมหน่อยสิครับ”เสียงรบเร้าของการุณภพ พาให้คนที่นั่งอยู่หัวโต๊ะอย่างคุณคริสโตเฟอร์ถอนหายใจ วางช้อนส้อมลงด้วยความระอา “ตามสบายละกันนะ เดี๋ยวผมเข้าไปในเมืองหน่อย”เมื่อไม่มีใครให้ความสนใจ คุณคริสโตเฟอร์ก็ส่ายหัวเล็กน้อย สาวเท้าเดินออกไปจากห้องอาหาร ปล่อยให้แม่ลูกได้ใช้เวลากันตามลำพัง “แกจริงจังกับน้องแค่ไหนล่ะ”สายตาคมกริบของคนเป็นแม่เงยขึ้นมอง สบสายตาคู่คมของการุณภพ ที่บัดนี้แน่นิ่งอย่างมีคำตอบในใจอยู่แล้ว คำตอบจากแววตาคู่คมที่ไร้น้ำเสียงใดๆ พาให้ริมฝีปากสีแดงสดของคนเป็นแม่ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างพอใจ“ฉันขอบอกเอาไว้ก่อน ว่าถ้าแกทำให้น้องเสียใจ ฉันไม่ปล่อยแกไปเฉยๆ แน่”“ครับ”น้ำเสียงมั่นคงตอบรับ และสายตาที่จริงจังและจริงใจ ทำให้คุณนายพสิกาพยักหน้
閱讀更多

บทที่ 58 อาอยู่ตรงนี้

“อาจัดการตัวเองได้ ไปพักผ่อนเถอะ”พรึ่บ!“อาคะ!”ร่างหนาเซล้มลงบนราวบันได จนนัยน์ตาคู่สวยเบิกกว้าง รีบเข้าไปพยุงอาหนุ่มอย่างตกใจ หากแต่ลำแขนหนาของเขากลับสะบัดออกเบาๆ ราวกับไม่อยากให้เธอจับต้องเนื้อตัวขึ้นมาดื้อๆ“อาคะ พาย”“อาไม่เป็นไร”น้ำเสียงราบเรียบที่แข็งขึ้นเล็กน้อยพูดแทรก ตัดบทเธอทันที พาให้มือเล็กที่กำลังจะยื่นไปอีกครั้ง ต้องชะงักลงกลางอากาศในหัวของพสิกาเต็มไปด้วยคำถาม ว่าในสถานการณ์แบบนี้ เธอควรจะทำอย่างไร เลือกอย่างไรกันแน่ หากแต่หัวใจดวงน้อยกลับเต้นเร่าๆ ทุกครั้งที่มองเห็นอาหนุ่มต้องเจ็บปวด เจ็บปวดเพราะคนแบบเธอภาพร่างหนาของอาหนุ่มที่กำลังก้าวขึ้นบรรไดอย่างทุลักทะเล อยู่ในสายตาของเธอทุกวินาที มือเล็กกำเข้าหากันแน่น สมองของเธอในตอนนี้ เหมือนถูกปิดสวิซท์ลงไปดื้อๆ ไม่รอช้า ร่างเล็กรีบแทรกตัวเข้าไปชิดอาหนุ่ม พยุงลำตัวหนาของเขาเดินขึ้นไปบนบ้านครั้งนี้เขาไม่ได้สะบัดออก หรือขับไสไล่ส่งเธออีก มีเพียงความเงียบที่ปกคลุมไปทั่วบ้าน และร่างสองร่างที่แนบชิดกัน ตรงเข้าไปยังห้องของอาหนุ่มเท่านั้น“นอนพักก่อนนะคะ”คนเมาถูกประคองให้นอนลงบนเตียงใหญ่ พสิกาพิจารณาคนตัวโตบนเตียง ที่แม้เมื่อไม่
閱讀更多

บทที่ 59 ใกล้ตัว ใกล้ใจ

"ยังมีอาอยู่ตรงนี้"ลมร้อนผ่าวจากริมฝีปากหยักของเขา กระทบเข้ากับริมฝีปากของเธออย่างจงใจ นัยน์ตาคู่คมมองสบในนัยน์ตาของเธอนิ่งงัน หากแต่มันเต็มไปด้วยความรู้สึกบางสิ่ง ที่เธอไม่สามารถอธิบายได้ ซ้ำยังไม่สามารถต้านทานเขาได้อีกด้วยพสิกาชะงักนิ่ง เมื่อรู้ตัวอีกที เธอก็โน้มหน้า ขโมยความหอมหวานของริมฝีปากหยักตรงหน้าอย่างไม่รู้ตัว นัยน์ตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ ครั้นกำลังจะถอนปากออกจากอาหนุ่ม มือหนาก็ยกขึ้นกดท้ายทอยของเธอเอาไว้แน่น ลิ้นร้อนของเขาสอดรั้งเข้ามาในโพรงปากเล็ก รั้งลิ้นนุ่มให้กอดเกี่ยวเขาอย่างเอาแต่ใจ เชื่องช้า แต่ก็หนักหน่วงจนมือเล็กต้องยกขึ้นเกาะบ่าหนาเอาไว้แน่น“อื้อออ”ความหอมหวานที่เขาช่วงชิมไปทั่ว พาลให้สมองของคนโดนดูดกลืนพลังงานเริ่มขาวโพลน ปิดเปลือกตาลงช้าๆ รับสัมผัสอันโหยหาของเขาที่ราวกับอัดอั้นมานานหลายวัน ความอุ่นแพร่สะพัดไปทั่วตัว เมื่อมือหนาอีกข้างกอดเกี่ยวเอวคอดให้เข้าไปแนบชิดลำตัวแกร่ง แนบแน่นไปเสียทุกส่วนจนชวนให้ใจหวิวเสียงรสจูบอันเร่าร้อนดังไปทั่วห้องนอนของการุณภพ เเต่กลับไม่เข้าโสตประสาทของคนที่กำลังถูกคนเจ้าเล่ห์ ดื่มด่ำไปกับรสจูบอย่างหนักหน่วง จนลมหายใจข
閱讀更多

บทที่ 60 ความลับของแฟนเก่า ที่แม่อยากให้ลงเอย

เช้าวันใหม่ อากาศแจ่มใส ท้องฟ้าเปิดโล่ง วันนี้เป็นอีกวัน ที่พ่อเลี้ยงหนุ่มตื่นมาจัดการตัวเองแต่เช้าตรู่ ในหัวก็ยังคิดหาวิธีที่จะทำให้แม่หลานสาวหายโกรธจากเรื่องที่เขาใช้มารยาชายแสนหัวหมอไปเมื่อคืนวาน แต่ก็ไม่แน่ว่าแม่ตัวเล็กจะหายโกรธเขาง่ายๆร่างหนาหย่อนตัวลงนั่งบนเตียงใหญ่ พลางถอนหายใจเบาๆ เสียงโทรศัพท์ข้างกายดังขึ้น ทำให้การุณภพคว้ามันขึ้นมาดูก่อนจะนิ่งไปสักพัก เมื่อพบว่าคนที่โทรเข้ามาไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นสายจากชุลี แม่ของพสิกานั่นเอง“สวัสดีครับพี่ชุ”การุณภพกรอกเสียงเรียบๆ ทักทายปลายสาย แต่ทันทีกับที่ชุลีตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่เกรี้ยวกราด อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน พาให้การุณภพนิ่งงันไปเล็กน้อย“ภพ ทำแบบนี้กับพี่ได้ยังไง”ปลายสายเหมือนกำลังสติแตกอยู่เร่าๆ เสียงที่แทรกเข้ามาคงไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นอัศนัยที่เหมือนกำลังปรามคนเป็นภรรยา แต่ก็ไม่เป็นผล“ตอนแรกพี่นึกว่ายัยพายแค่หลงผิด เดี๋ยวก็คงคิดได้ แต่นี่อะไร ไม่คิดเลยว่าเธอก็จะลงไปเล่นกับเค้าด้วย ลูกสาวพี่มีคนเดียวนะภพ พี่หลงคิดว่าเธอจะเป็นผู้ใหญ่กว่านี้”ทั้งความผิดหวัง โกรธ และน้อยใจของชุลีส่งผ่านออกมาจากน้ำเสียงที่ทั้งแข็งกร้าว แต่ก
閱讀更多
上一章
1
...
345678
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status