《ยั่วรักคุณอาคนดุ》全部章節：第 61 章 - 第 70 章

"เชี่ย นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะเนี่ย"มีนรยามองคนที่นอนสลบเหมือดอยู่บนท้ายของรถกระบะในยามดึก พลันยกมือขึ้นยีผมตัวเองไปมาอย่างไม่เข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น มิหนำซ้ำเธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าไอ้คนที่นอนหมดสภาพอยู่ตรงหน้านี้ คือใครมาจากไหนกันแน่"คุณมีนรยาพึ่งมาถึง ไปพักก่อนเถอะครับ"นายเป้าที่เดินมายังรถ พร้อมกับกระเป๋าใบใหญ่ คาดว่าเป็นของคนที่นอนแอ้งแม้งอยู่พูดขึ้น จัดแจงยกกระเป๋าขึ้นหลังรถกระบะ ขนาบข้างเจ้าของของมัน พลางปาดเหงื่อเล็กน้อย"นี่มันเรื่องอะไรกันนายเป้า""รอถามพ่อเลี้ยงเองจะดีกว่าครับ ผมเองก็ไม่รู้อะไรมาก รู้แต่ว่าผู้ชายคนนี้เป็นแฟนเก่าคุณพสิกาเธอ จับพลัดจับผลูมาพักที่ไร่ได้หลายวันแล้วครับ"อธิบายคร่าวๆ ก็ขอตัวกระโดดขึ้นรถ บึ่งออกไปกลางดึก คงไม่พ้นที่สนามบิน ที่คงจะเป็นที่สุดท้ายในเชียงใหม่ครั้งนี้สำหรับเจตพบ หากยังอยากลองดี ลิ้มรสหมัดของพ่อเลี้ยงการุณอีกสักที นายเป้าก็ไม่ขัดเจตนาแต่อย่างใด"ฉันไม่อยู่แค่ไม่กี่วัน พลาดไปเยอะเลยสินะ"มีนรยาส่ายหัว ก่อนจะตัดสินใจปล่อยให้เรื่องวุ่นวายหยุดลงในช่วงกลางดึก ส่วนเธอก็ขอตัวไปพักผ่อนในห้องรับแขกอีกห้องด้วยความอ่อนล้าจากการเดินทาง ในขณะเ

"ลูกเจี๊ยบ ถือดีๆ เดี๋ยวหก""รับทราบค่ะคุณนายขา"ความวุ่นวายเล็กน้อยในยามค่ำของมื้ออาหารเย็น ที่บัดนี้ถูกทำให้พิเศษกว่าวันไหนๆ เนื่องจากเป็นวันส่งท้ายนักศึกษาฝึกงาน ที่ตอนนี้ฝึกครบสามเดือนเต็มเป็นที่เรียบร้อยอย่างพสิกา"มาค่ะคุณนาย เดี๋ยวจุ๋มช่วยค่ะ"ทั้งคุณนายคำผกา คุณคริสโตเฟอร์ นายเป้า จุ๋ม และลูกเจี๊ยบ ต่างพากันอลเวงจัดแจงอาหารและข้าวของ ให้สมกับเป็นการเลี้ยงส่งวันสุดท้ายของการฝึกงานส่วนคนสำคัญของงานอย่างพสิกา บัดนี้ได้แต่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวเล็กภายในห้องนอน นัยน์ตาคู่สวยทอดมองออกไปยังนอกหน้าต่าง ที่เมื่อท้องฟ้าเริ่มมืดลง ลมเย็นก็พัดกลิ่นดอกไม้ใบหญ้ารอบตัวบ้านเข้ามาเตะจมูก พาให้นึกถึงเมื่อครั้งแรกที่ได้ก้าวเข้ามาที่นี่ ริมฝีปากสวยก็พาลวาดยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย"เหม่ออะไรอยู่"น้ำเสียงคมเข้มคุ้นหู เรียกสายตาคู่สวยให้เอี้ยวหันไปมอง ก่อนจะยิ้มกว้างกว่าเดิม เมื่อพบว่าคืออาหนุ่มการุณภพ ที่เดินเข้ามาหย่อนตัวลงนั่งข้างกาย"แค่คิดว่าเวลามันผ่านไปเร็วค่ะ ยังไม่อยากกลับเลย"คนตัวเล็กทอดถอนหายใจ ยิ่งได้มองใบหน้าคมครึ่งเสี้ยวของคนตัวโต ก็พาลให้หัวใจรู้สึกว่าเหว่ขึ้นมาเสียแล้วพรุ่งนี้เธอก็ต้องออ

"อือ.....ไปละหรอพาย"คนที่นอนงัวเงียอยู่อย่างรินรดาถามขึ้น หันมามองเพื่อนสนิทที่บัดนี้กำลังคว้าเดรสตัวสวยขึ้นมาสวม"ตื่นมาก็หาอะไรกินกันด้วยล่ะ ถ้ากลับห้องก็อย่าลืมล็อกประตูด้วยนะ"ร่างเล็กตรวจเช็กตัวเองหน้ากระจกไปมา ก่อนจะหันมาย้ำเตือนเพื่อนสาวที่นอนขดอยู่บนเตียงด้วยกัน ที่คนนึงพึ่งตื่น ส่วนอีกคนยังไม่มีวี่แววว่าจะตื่นแต่อย่างใด อย่างรินรดาและออมสุชา"รับทราบบบบ"รินรดาตอบรับเสียงยานคราง ก่อนจะมุดผ้าห่มไปอีกรอบ จนพสิกาได้แต่ส่ายหัวเบาๆ เธอคว้ากุญแจรถ และกระเป๋าใบหรู ก่อนจะหันไปมองตัวเองในกระจกอีกครั้ง พลางถอนหายใจเบาๆเมื่อวาน เธอยังสวมเสื้อยืด กางเกงยีนส์ และหมวกคาวบอยคู่ใจอย่างทะมัดทะแมงอยู่เลย มาวันนี้ต้องมาสวมชุดเดรสราคาแพง ถือกระเป๋าหรู และนั่งรถราคาหลายล้าน กลับมาเป็นคุณหนูบ้านสุทธาธิรักษ์ ก็พาให้รู้สึกไม่ชินขึ้นมาเล็กน้อยเธอเลิกคิดเรื่องไร้สาระ ก่อนจะขับรถตรงดิ่งกลับบ้านหลังใหญ่อย่างสุทธาธิรักษ์ ที่ใช้เวลาไม่นานรถคันหรูก็จอดลง ณ หน้าคฤหาสน์หลังใหญ่"คุณหนูครับ"คนรถรีบมาต้อนรับ รับกุญแจจากเธอด้วยรอยยิ้ม ซึ่งเธอก็ทำเพียงยิ้มบางๆ ตอบนัยน์ตาคู่สวยกวาดมองรอบตัวบ้านหลังใหญ่ เมื่

เสียงหอบหายใจดังประสานกันไปทั่วห้อง หลังจากรสจูบอันเร่าร้อน ที่การุณภพมอบให้คนตัวเล็กบนตักอย่างหนักหน่วง จนคนเมาหายใจแทบไม่ทัน ฤทธิ์เหล้าในตอนนี้ราวกับค่อยๆ เลือนหายไป จากลิ้นหนาที่คว้าชิมควานหวานไปทั่วโพรงปากของเธออย่างหิวโหยนัยน์ตาคู่สวยที่ปรือขึ้นเล็กน้อย สบกับนัยน์ตาคู่คม ที่บัดนี้วาววับจนชวนให้ใจเต้น มิหนำซ้ำฝ่ามือหนาที่ลูบไล้ไปมาอย่างเชื่องช้า บนแผ่นหลังที่มีเดรสตัวบาง ก็ชวนให้ร่างกายของเธอร้อนผ่าวไปทั่วตัว ไม่แน่ว่ามาจากฤทธิ์เหล้า หรือจากการปลุกเร้าของอาหนุ่มกันแน่“อาหายไปไหนมาคะ รู้รึเปล่าว่าพายคิดมาก”เสียงที่ยังติดยานคางถามขึ้นอย่างนึกน้อยใจ ยิ่งพิจารณาใบหน้าคมของเขา ก็ยิ่งพาให้นึกน้อยใจ ว่าอาหนุ่มเอาหน้าหล่อๆ นี่ห่างหายจากเธอไปทั้งๆ แบบนั้นได้ยังไงกัน“อารีบทำงาน จะได้มาที่นี่ได้ทัน แต่สุดท้ายก็ยังไม่ทันอยู่ดี ขอโทษนะ”การุณภพว่าเสียงนุ่ม นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยคราบน้ำตาของคนตัวเล็กบนอ้อมแขนเบาๆ คนตัวเล็กที่ได้ยินก็ยังไม่คิดจะให้อภัย นัยน์ตาคู่สวยของคนเมากวาดมองไปรอบห้อง โรงแรมนี้หรูมาก มากกว่าคอนโดของเธอเป็นไหนๆ ทันควัน สายตาคู่สวยก็ปะทะเข้ากับดอกไม้ช่อใหญ่ ที่ดูอย่างไรก็ช่

“พายไม่อยากนอนคนเดียวค่ะ”เสียงหวานสั่นระริก พลางเอียงใบหน้าสวยไปด้านข้าง หลบสายตาคู่คมของอาหนุ่มที่บัดนี้มองจ้องมาราวกับจะทะลุร่างอรชรของเธอ มือเล็กที่ยกขึ้นวางบนมืออีกข้าง ปกปิดเต้าอวบคู่ใหญ่คับแน่นที่กำลังดันชุดนอนสายเดี่ยวคอเว้าลึก ที่มันแทบจะเห็นทุกสัดส่วนของเธออยู่รอมร่อ“นอน….”เสียงหวานหยุดลงเล็กน้อย พลันพวงแก้มเล็กก็ขึ้นสีระเรื่อ ชั่งใจอยู่หลายวินาที กว่าที่ริมฝีปากสวยจะอ้าออกอีกครั้ง พร้อมกับประโยคที่ทำเอาคนตัวโตถึงกับต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงในลำคอ“กับพายหน่อยได้ไหมคะ”“อ๊ะ!”ร่างเล็กผงะ ก้าวถอยหลังจนเกือบจะสะดุดขาตัวเองล้มลงไปกับพื้น เมื่อคนตัวโตลุกพรวดพราด สาวเท้าเข้ามาประชิดตัวอย่างรวดเร็วจนเธอตกใจ ดีที่วงแขนหนาคว้าเอวคอดเอาไว้ได้ทัน ทำให้เธอไม่ล้มหงายหลังไปเสียก่อน“เมื่อกี้ยังดูไม่อยากอยู่เลย”เสียงทุ้มถาม พลางเลิกคิ้ว มองใบหน้าสวยได้รูป ที่เอียงหนีสายตาของเขาด้วยแก้มขึ้นสี ลามไปจนถึงใบหูอย่างน่ามอง“อา….อาโกรธพายใช่ไหมคะ”พสิกาเงยขึ้นมองสบตาเขาด้วยความเป็นกังวล“โกรธ?….โกรธเรื่องอะไรล่ะ”“ที่พายไม่ยอม….”พสิกาอึกอัก หลบสายตาเขาอีกระรอก จนการุณภพต้องเลิกคิ้วขึ้น“ไม่ยอม