บททั้งหมดของ เพื่อนร้ายองศารัก: บทที่ 81 - บทที่ 89

ออมหน้าแดงซ่านเมื่อเขาพูดถึงผ้าอนามัย แบบมีปีกไม่มีปีกด้วยประเด็น มือสวยหยิบมาดูก็ล้วนเป็นของที่เธอชอบใช้ทั้งหมด รวมถึงขนมด้วยทั้งช็อกโกแลตและนม รู้ใจกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว“ไม่เห็นน่าอาย ตรงนั้นเบ๊บก็ทำมาแล้ว แค่ซื้อผ้าอนามัยเอง”“ทะลึ่งตลอด แต่ขอบคุณนะเบ๊บ”หญิงสาวกดศอกบนคอนโซลกลางรถแล้วยื่นหน้าหอมแก้มองศาหนึ่งฟอดใหญ่เป็นรางวัลคนเอาใจเก่ง ทว่าพอเธอจะกลับนั่งที่เดิมเขายื่นหน้าเผยอริมฝีปากให้จูบอีก หญิงสาวกดจุ๊บอย่างรวดเร็วก่อนจะนั่งที่เดิมแกะขนมกินกลบเกลื่อนความเขิน“แบบนี้ค่อยชื่นใจหน่อย ช่วงเมนส์ต้องจูบเอาใจเบ๊บบ่อย ๆ นะ เดี๋ยวลูกรักมันจะเหี่ยวเฉา”“บ้า เมนส์มาก็ใช้ปากได้นะ” เสียงแผ่วเบาตอบกลับทันควัน สายตาเลิ่กลั่กไปมาหลังพูดจบ โคตรแย่เลยปากไวไม่เกรงใจอกข้างซ้ายที่เต้นระรัว“งั้นก็ดีลเลย รับปากแล้วต้องทำให้นะคะบี๋”เสียงทุ้มกับคำพูดหวานทำเอาใจเธอเต้นหนักขึ้นอีกเท่าตัว ตามด้วยเม็ดล่างที่สั่นระริกตามคำพูดของพ่อมัน ระหว่างเราสองคนสองอวัยวะใครทะลึ่งสุด น่าจะเป็นความคิดนี่แหละที่หยาบโลนเกินอะไรทั้งสิ้นตอนเย็นสนามกีฬามหาวิทยาลัยน้องรหัสองศานัดเตะบอลห้าโมงเย็น ซึ่งเขากับออมมาถึงสี่โมงครึ

หลายอาทิตย์ต่อมา…ตั้งแต่โดนทำโทษจนสลบออมไม่กล้าชวนไอรีนหนีเที่ยวอีกเลย เพราะโดนองศาคุมเข้มจับตามองร่วมกับขุนเขา อยากไปก็ได้ต้องพาพวกเขาไปด้วย คนที่น่าเอ็นดูคงเป็นแฟนขุนเขา รุ่นน้องบอกทั้งคืนไม่ได้นอนเลย ยันสว่างกว่าบทลงโทษจะจบลงออมได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มกลบเกลื่อน ไม่อยากพูดถึงของเธอเลยด้วยซ้ำ เพราะหนักเช่นกัน เอาละได้สองคนคู่เพื่อนซี้องศา ขุนเขา มีเสียว ปวดเมื่อย ปวดเอวกันทุกครั้งหลังจากโดนตอกเข้าเรื่องวันนี้ทั้งสี่คน องศา ขุนเขา ออมและไอรีน มีทริปเที่ยวตั้งแคมป์บนดอยจังหวัดหนึ่งของภาคเหนือ หลังสอบเสร็จก็วางแผนเลยโดยไม่ต้องตั้งวันให้มันยุ่งยากเมื่อคืนเก็บของใส่กระเป๋า เช้านี้พร้อมเดินทางไป ซึ่งออมกับไอรีนนั่งเบาะข้างหลังด้วยกัน องศาขับรถ เบาะข้างคนขับเป็นขุนเขา คนคอยบอกทาง สองสาวนั่งกินเมาท์เรื่องสัพเพเหระเรื่อยเปื่อยจนได้ยินเสียงหัวเราะดังตลอดเดินทาง ทำให้ห้องโดยสารของรถหรูเต็มไปด้วยความสุข“ไอ้ขุน มึงดูทางให้ดี ๆ อย่ามัวแต่ดูเมียมึง”องศาชำเลืองมองขุนเขาเล็กน้อย คนบอกทางมันกำลังหันไปนั่งฟังเมียคุยกับเมียเขา ซึ่งชายหนุ่มจะหันมองไม่ได้ขับรถอยู่ ได้แต่ส่องผ่านกระจกหน้ารถเป็นระยะ หน้

@จังหวัดหนึ่งของภาคเหนือการเดินทางมาถึงจุดหมายในเวลาตอนเย็นของวัน ผู้ชายสองคนกำลังกางเต็นท์ของตัวเองอย่างตั้งใจเพราะถ้าชักช้ามืดเสียก่อน เลือกกางคนละมุมเพื่อความสบายใจ ใกล้เกินก็ไม่ได้ เดี๋ยวบันเทิง อุปกรณ์ตั้งแคมป์ครบชุดทั้งโต๊ะและเก้าอี้ ออมช่วยจัดเรียงพร้อมกับวางของกิน และต้มน้ำชงกาแฟให้ผู้ชายสองคนกว่าจะขึ้นมาบนดอยได้ต้องใจสั่นเต้นระรัวเพราะทางขึ้นลาดชัน เพราะความชำนาญขององศาจึงสามารถพาทุกคนมาได้อย่างปลอดภัย ข้างบนอากาศดีมาก วิวทิวทัศน์ธรรมชาติสดใสอดไม่ได้ที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายเก็บไว้ทางเจ้าของบริการดีมาก คืนนี้ว่าจัดกินของอุ่น ๆ ให้เข้ากับบรรยากาศ องศากางเต็นท์เสร็จแล้วมานั่งดื่มกาแฟที่เธอชงให้ คนละแก้วกับขุนเขา ซึ่งบนนี้เหมือนเป็นที่ส่วนตัว เพราะมีแค่กลุ่มพวกเราที่มา“เต็นท์เราใหญ่ปะ คืนนี้อุ่นแน่” องศายักคิ้วข้างหนึ่งแฝงใช้สายตาเจ้าเล่ห์ ทำเอาหญิงสาวที่นั่งตรงหน้าเม้มปากเขิน“บ้าน่าเบ๊บ เรามาเที่ยวกันนะ จะอุ่นเอินอะไรกัน” ออมทำท่าเลิ่กลั่กพลางหยิบขนมใส่ปาก มาเที่ยวยังคิดทะลึ่งอีก แม้บรรยากาศมันจะเหมาะก็เถอะ แต่เพราะเรามากันหลายคน“กลางคืนอากาศหนาว เสื้อแค่นั้นไม่ได้ผลมัน

ออมกับองศาเข้ามาในเต็นท์เรียบร้อย ปิดซิปแน่นหนามาก มือเรียวสวยดึงผ้ามาห่มตัวแน่นหนาราวกับกลัวมีอะไรบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล ทำให้คืนนี้ต้องสยิวกายมากกว่า ทว่าไม่ต่างจากที่คิด แฟนหนุ่มนั่งใกล้ ๆ แล้วสอดมือเย็นเข้ามาใต้ผ้าห่มจับบีบหน้าอกอวบอิ่มผ่านเสื้อหนา“ผ้าห่มเบ๊บอยู่ไหน”“ลืม” เขาตั้งใจไม่พกมาแต่แรก เพราะอยากใช้ผ้าห่มผืนเดียวกับเธอ ขนาดหกฟุตห่มสามคนยังได้ นี่แค่สองคนห่อตัวยังสบาย“ว่าแล้วเชียว ไว้ใจไม่ได้ กะจะแย่งของบี๋ใช่ปะ” ออมคิดไม่ผิดคนตรงหน้าเจ้าเล่ห์ขนาดไหน ตอนเก็บกระเป๋าเปลี่ยนผ้าห่มอันเดิมของเธอเป็นผืนหนาและใหญ่กว่า“ไม่แย่ง แต่จะห่มร่วมกับบี๋”องศาสอดตัวเข้าใต้ผ้าห่มค่อย ๆ โน้มตัวนอนบนที่นอนเป่าลม มันนุ่มแต่ไม่มาก เวลากระแทกไม่ปวดหลังแน่นอนอย่างมากก็อาจมีเสียงเล็ดลอดออกมา“จะทำอะไรเนี่ยเบ๊บ มาเที่ยวหรือเปลี่ยนบรรยากาศกันแน่” ช่างไว้ใจไม่ได้จริง ๆ“ทั้งสองเลยค่ะบี๋ ไม่ต้องถอดเสื้อหรอก แค่เปิดบางจุดเพื่อเชื่อมต่อกันก็พอแล้ว”องศาดึงผ้าห่มออกก่อน เพราะง่ายต่อการปลดกางเกงของสองเราออกมาถึงหัวเข่า ออมนอนตะแคงหันหลังใส่เขา ร่างหนาซ้อนแผ่นหลังลงมา จับแก่นกายที่แข็งขืนพร้อมเผด็จศึกม