“จะไม่ยกโทษให้กูจริงเหรอ” ออมนั่งลงบนตักเขาโดยครั้งนี้ไม่ต้องบังคับ หญิงสาวนั่งเต็มหน้าขาแกร่ง ยกแขนเรียวสองข้างโอบกอดรอบคอเอาไว้ ขยับกายอ้อนเพื่อให้เขายกโทษให้ จากที่ร้องไห้อยู่ก็เปลี่ยนมาสดใสนัยน์ตาเป็นประกาย“มึงทำอะไรเนี่ย” เล่นแบบนี้กูก็เสียวเป็น ช่วงขาเราสองคนเบียดกัน ยังจะขยับตัวเป็นหนอนโดนแทะ ถ้าเป็นเด็กว่าไปอย่าง นี่โตเป็นสาวเป็นหนุ่มเล่นกันแบบนี้มีแต่ขึ้น ไม่มีลงเชี่ยเลยตอนนี้! กลางกายของเขากำลังถูกรบกวน“ง้อมึงไง เพื่อนขา ยกโทษให้ออมได้ไหมคะ”ออมทำเสียงอ้อนเสียงหวาน พลางอิงซบหัวกับข้างแก้มเขาอย่างไม่เกรงใจเลย การกระทำเกินคาดหมาย มักทำให้ใจดวงน้อยของเขาเต้นแรงระทึก เธอได้ยินเสียงอัตราการเต้นของหัวใจชัดเต็มหู เพราะมันใกล้แค่คืบเดียว“ใครเพื่อนมึง เพื่อนขง เพื่อนขาอะไรไม่รู้เรื่อง”ปากหนาบ่นพึมพำ แต่ร่างกายกลับไม่ปฏิเสธ แขนหนาสองข้างค่อยๆ เลื่อนขึ้นมาวางบนตักตัวเอง ทำเหมือนว่าเขากำลังกอดเธอ แต่ทว่ารับบทคนเย็นชาไร้ความรู้สึกอยู่ จึงทำได้แค่อ้อม ๆ“กูเพื่อนมึงไง เพื่อนที่มึงเทคแคร์มากที่สุด” ออมกัดริมฝีปากล่างพร้อมฉีกยิ้มจนตาหยีแก้เขิน เธอเคยพูดคำหวานเลี่ยนฉิบหายแบบนี้กับเพื่อน
อ่านเพิ่มเติม