All Chapters of เพื่อนร้ายองศารัก: Chapter 1 - Chapter 7

@คอนโดองศา“กูอยากอาบน้ำ มีเสื้อให้กูเปลี่ยนปะ”ทันทีที่ขึ้นห้อง ออมรีบเอ่ยถามถึงเสื้อเอาไว้เปลี่ยน ปกติเธอมาค้างจะพกเสื้อผ้ามาด้วย ยามมีงานกลุ่มหรือรายงานต้องทำร่วมกัน ไม่คอนโดองศาก็ขุนเขา บางทีก็ห้องเธอ แล้วแต่สะดวกในช่วงเวลานั้น ๆ“แป๊บ เดี๋ยวหยิบมาให้หรือ”“กูรอตรงนี้” ออมรีบเอ่ยดักไว้ สายตาเจ้าเล่ห์มีแผนจะแกล้งเธออยู่ตลอด แม้ว่ามันไม่ทำอะไรแบบนั้นก็ตามห้องนั่งเล่นกลางคอนโดสุดหรูของคุณชายองศา โซฟาตัวยาวที่บนนั้นมีหมอนกับผ้านวมไหมพรม เห็นแล้วชวนให้หาวซะอย่างไรอย่างนั้น หรือมันจุดก้านไม้หอมยานอนหลับกันแน่ ถึงได้ทำให้เธอง่วงขนาดนี้ หญิงสาวรอไม่นานนัก เจ้าของห้องออกมาพร้อมกันเสื้อและกางเกงขาสั้นครบชุด“มึงอกเล็ก ใส่อันนี้ได้” เสื้อขนาดพอดีไซซ์ออมเป๊ะ เขาวัดขนาดตามสายตาแม่นยำของตัวเอง ใส่ได้อยู่แล้วละ“ห่ามึงดิ ด่ากูไม่มีนมอีกละ เดี๋ยวได้หัวแตก” ไม่มีใครล้อเธอเก่งได้เท่าองศาแล้ว หาว่าเธออกไม่มีบ้างละ“งั้นพิสูจน์มาสิว่ามีนม” เลิกคิ้วข้างหนึ่งอย่างยียวน รู้แล้วว่ายิ่งยั่วโมโหเพื่อนสาวจะเป็นยังไง“ไม่โดนฝ่ามือกู มึงไม่เลิกตอแยกับกูใช่ไหม ได้เหี้ยอง ได้มึงมา” ออมถกแขนเสื้อนักศึกษา รู้ว่า

ออมเดินบิดขี้เกียจหาววอดเข้าห้องนอนเล็กของคอนโดองศา เธอวางโทรศัพท์แล้วหย่อนก้นนั่งบนเตียง มือบีบนวดท้ายทอยเพราะตึงจากการที่เธอนั่งทำงาน เอวที่ปวดนิดหน่อย ช่วงต้นขาที่นั่งตักแกร่งนานทำให้ตึงเล็กน้อย เป็นการทำงานที่สบายระคนทรมานเธอนอนบนเตียงพลางเล่นโทรศัพท์ แฟนหนุ่มคงเล่นเกมอยู่ ซึ่งกว่าเธอจะนอนก็อีกนาน แม้จะหาวอยู่ก็ตาม ไถหน้าจอเจอท่าออกกำลังกายหนึ่ง ทำบนเตียงได้ ต้องแยกขาออกกว้าง ๆ จากกันค้างไว้ นอกจากดูร่างกายก็ทำตามเขาอย่างง่ายดาย ในขณะนั้นเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ไม่ทันที่เธอจะอ้าปากถาม ร่างสูงก็เปิดเข้ามาแล้ว“มีอะไร” ออมผงกหัวขึ้น แต่ยังนอนท่าเดิม อ้าขากว้างสุดไม่สนใจด้วยว่าคนนั้นเป็นใครองศาที่หอบหมอนหนึ่งใบเข้ามาเห็นท่านั้นแล้วใจเต้นระรัว เลือดสูบฉีดร้อนแรงในร่างกาย ยิ่งเห็นขาเรียวแหกออกกว้างขนาดนั้นในใจยิ่งอยากกระโจนใส่ กางเกงขาสั้นที่เธอใส่ตรงเป้ามันพอดีกับกลางกายนัก ส่งผลให้มันเห็นความอวบอูมของเธอชัดเจน“มึงทำไร”“ตาบอดเหรอกูออกกำลังกายอยู่ ยืดขาแบบนี้แล้วโคตรสบาย” ไม่พอแค่อ้าขา ยังยกขาส่งแขนสอดใต้ข้อพับเพิ่มส่งผลให้สะโพกลอยเด่นขึ้นซึ่งเธอใส่กางเกงขาสั้นผ้านิ่มแนบตัว หากไ

“มึงรอตรงนี้ เดี๋ยวพวกกูกลับมา”องศากับขุนเขาโดนอาจารย์เรียนให้ช่วยขนของรวมทั้งนักศึกษาผู้ชายคนอื่นด้วย ในห้องจึงเหลือออมและนักศึกษาผู้หญิง ซึ่งจะมีกลุ่มหนึ่งที่วางท่าไม่ชอบเธอมาก ราวกับเกลียดกันเป็นชาติสาขาโยธาผู้หญิงมีไม่ถึงสิบ น้อยอยู่แล้วยังสาระแนทำตัวกร่างวางท่าไม่ชอบกันอีกออมเปิดกระเป๋าหยิบโทรศัพท์เล่นไปเรื่อยเปื่อยระหว่างรอ นอกจากเพื่อนในแก๊งเธอก็ไม่มีเพื่อนคนไหนที่สามารถพูดคุยหารือกันได้ เพื่อนผู้ชายบางคนก็พูดคุยตามประสา ไม่สามารถปรึกษาอะไรได้ ผู้หญิงยิ่งแล้วใหญ่แค่เห็นเธอก็เบะปากจนจะฉีกถึงหูละ“แต่งตัวไม่ดูสารรูปตัวเองเลยเนอะคนเรา คงกะว่าจะอ่อยเพื่อนในแก๊งละมั้ง แต่เสียดายที่ขุนเขามีแฟนไปละ”“ยังมีองศาอยู่ไม่ใช่เหรอแก อุ๊ย!! คนนั้นน่ะคาสโนว่าตัวพ่อเลยคงไม่สนใจยัยเฉิ่มแว่นหนาตรงนั้นหรอก ถึงพยายามแต่งตัวโชว์เปลือยขนาดไหนเขาไม่มองให้เสียสายตา”เสียงแขวะออมดังขึ้นต่อเนื่องจากกลุ่มเพื่อนที่ไม่ชอบพร้อมทั้งหัวเราะสะใจ หญิงสาวรับฟังทุกบทสนทนาผ่านหูซ้ายทะลุหูขวาอย่างใจเย็น เธอพยายามสงบสติอารมณ์เพื่อยั้งมือกับตีนไว้ไม่ให้เล่นงานใคร“ต่อให้แต่งตัวดีขนาดไหน สองหนุ่มคนหล่อนั่นไม่สนใจหรอ