Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

"อื้อ!!ใจเย็นๆสิคะพึ่งมาถึงไม่กินน้ำกินท่าก่อนรึไง"เสียงจีน่าเด็กผมพูดขึ้นมาหลังจากที่ผมเดินเข้าห้องเธอมาได้ไม่กี่ก้าวผมก็กระชากตัวเธอมาซุกไซร้ซอกคอแล้วล้วงเข้าไปบีบขย้ำหน้าอกของเธอ"อย่าขัดใจฉันเธอมีหน้าที่อะไรอย่าลืมสิ"ผมบอกกับเธอไปอย่างหงุดหงิดคนยิ่งอารมณ์เสียอยู่อุตส่าห์มาหาที่ลงยังจะมาทำเป็นขัดใจอีก"อ๊ะ!! อื้ออ!! อย่ากัดสิคะ""นมเธอนี้แม่ง!!"จีน่าครางออกมาเมื่อผมก้มลงไปดูดและกัดหน้าาอกไซส์พิเศษของเธอที่ดูก็รู้ว่าผ่านมีดหมอมาแต่ผมไม่สนหรอกครับจะนมจริงนมปลอมถ้าลีลาเด็ดเอาใจเก่งผมก็ไม่เกี่ยง จีน่าจัดว่าเป็นคนโปรดของผมก็ว่าได้เพราะลีลาบนเตียงของเธอมันเร้าใจผมกว่าทุกคน"อ๊าาา!! เบาๆค่ะ รุนแรงแบบนี้เดี๋ยวจีน่าซ้ำหมด""อย่ามาลีลาจีน่านั่งลง"พรึบ!!"อ๊ะๆ...อ๊อกๆ""อ่าส์!! ดูดแรงๆ..อืมม! แบบนี้แหละ..ซี๊ดดด"อย่างเช่นตอนนี้ที่ผมกดเธอให้นั่งคุกเข่าลงก่อนที่ผมจะถอดกางเกงตัวเองออกแล้วจับลูกชายผมยัดปากเธอจีน่ารู้งานครับเธอทั้งดูดทั้งเลียลูกชายผมอย่างไม่มีอิดออด"อ่าส์!! ซี๊ดดด ดีมากจีน่า"ผมโยกเอวตอกอัดลูกชายผมเข้าปากจีน่าเพื่อระบายความหงุดหงิดที่มีใส่เธอ เพราะยัยกาฝากนั่นคนเดียวที่ทำให้ผ

"นั่งมองโต๊ะน้องสาวตาไม่กระพริบเลยนะหวงเหรอครับคุณพี่ชาย""หวงเหี้ยอะไรล่ะ!!"ในขณะที่ผมนั่งดื่มอยู่ไอ้ธิมที่ไปตรวจงานเสร็จก็เดินมานั่งแล้วพูดประโยคนี้กับผม"ก็กูเห็นมึงนั่งมองไปทางโต๊ะไอ้กันต์กับน้องจินตั้งนานกูก็นึกว่ามึงมองเพราะหวงน้องจินยิ่งวันนี้น้องจินแต่งตัวโคตรสวย"ยัง มันยังไม่จบครับยังจะมาว่าผมหวงอยู่นั่นแหละแถมมาชมยัยนั้นสวยอีกน่ารำคาญชะมัด สวยก็สวยจริงอยู่หรอกครับแต่ชุดแม่งจะโป๊ไปไหนบอกตรงๆผมไม่ชินกับการแต่งตัวแบบนี้ของยัยกาฝากนี่เลย"เหอะ! สวยตรงไหนวะแต่งแบบนี้อีกนิดเดียวก็จะถอดผ้าเดินแล้ว แหวกหน้าแหวกหลังซะขนาดนั้น"ผมยกแก้วเหล้าขึ้นมากระดกเข้าปากแล้วพูดกับมันโดยที่สายตาผมยังมองไปที่ยัยนั่นผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงชอบเผลอหันไปมอง"ปากบอกไม่หวงแต่การกระทำของมึงมันขัดกับคำพูดจริงๆว่ะ""กูไม่ได้หวง วันนี้ทำไมมึงพูดมากจังวะไอ้ธิม"ชักจะรำคาญมันแล้วครับ ปกติไอ้ธิมไม่พูดมากแบบนี้แต่วันนี้มันพูดมากจังวะแถมชอบพูดเหมือนจับผิดผมอีก"อะๆ ไม่หวงก็ไม่หวง แต่จะว่าไปน้องจินกับไอ้กันต์น้องมึงนี่ดูสนิทกันดีนะเขาคบกันเหรอวะ"ผมหันไปมองยังโต๊ะของไอ้กันต์อีกรอบหลังจากที่ได้ยินไ

คนอย่างเธอนี่มันทำดีด้วยไม่ได้จริงๆจนิตา วันนี้ผมอุตส่าห์ใจดีทำตามคำขอของแม่ผมให้ไปจัดการเรื่องรถคันใหม่ให้ยัยกาฝากผมกะว่าจะไปรับยัยนั้นให้ไปดูรถด้วยตัวเองแต่พอไปถึงร้านดอกไม้ของเธอผมกลับไปเห็นภาพผู้หญิงไร้ยางอายยืนกอดกับผู้ชายอยู่กลางร้านไม่รู้ทำไมภาพนั้นทำให้ผมหงุดหงิดชิบหายความรู้สึกเหมือนยัยกาฝากขัดคำสั่งผมเพราะเมื่อคืนผมก็เตือนก็บอกไปแล้วว่าอย่าทำเรื่องเสื่อมเสียกับผู้ชาย แค่ข้ามคืนยัยนั้นก็เที่ยวเร่ไปยืนกอดกับไอ้กันต์อย่างไม่อายฟ้าอายดินสงสัยอยากจับไอ้กันต์จนตัวสั่นวันนี้ผมเลยอารมณ์ไม่ค่อยดีก็เลยมานั่งดื่มที่ผับไอ้ธิมแต่หัวค่ำครับแต่ไม่ได้นั่งโซนครึกครืนของผับหรอกนะผมนั่งดื่มอยู่ในห้องทำงานมันนี่แหละนั่งทั้ง ๆ ที่เจ้าของมันยังไม่มาสงสัยเคลียร์งานที่โชว์รูมรถอยู่งงกันใช่ไหมล่ะว่าทำไมไอ้ธิมมันถึงบริหารงานสองที่ความจริงผับนี้เป็นผับที่พ่อมันสร้างตอนหนุ่มๆ แล้วได้ยกผับนี้ให้ลูกน้องคนสนิทไปซึ่งก็คือว่าที่พ่อตาของมันแต่พอดีว่าลูกสาวเขาไปเรียนต่างประเทศมันเลยทำหน้าที่ว่าที่ลูกเขยที่ดีมาดูงานให้แทน ช่วงกลางวันมันก็ทำงานที่บริษัทนำเข้ารถของมัน"แดกแต่หัวค่ำเลยนะครับพ่อมาเฟียใจทรามหงุดห

"อื้อ!!"ทำไมมันปวดเมื่อยไปหมดทั้งตัวแบบนี้นะ"อ๊ะ!!เจ็บ"ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความเมื่อยล้าและพอขยับตัวฉันก็เจ็บตรงนั้นของฉันทันทีมันเลยทำให้ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนมันย้อนเข้ามาในหัวฉันพอหันไปมองคนที่นอนหลับไม่รู้เรื่องข้างๆน้ำตาฉันก็ไหลออกมาอีกครั้ง"ฮึก!!"ฉันพยายามกลั้นเสียงร้องไห้เอาไว้เพราะกลัวว่าเขาจะได้ยินแล้วตื่นมาหงุดหงิดโวยวายใส่ฉันอีกแต่พอฉันเห็นเวลาที่นาฬิกาบนหัวเตียงของเขาฉันแทบจะหยุดหายใจเพราะตอนนี้มันเก้าโมงแล้วและเวลานี้คนในบ้านตื่นกันหมดแล้วปกติฉันตื่นเช้าด้วยแบบนี้ทุกคนต้องผิดสังเกตแน่ๆว่าแล้วฉันก็ค่อยๆลุกออกจากเตียงด้วยเสียงที่เบาที่สุดเพราะกลัวเขาจะตื่นและที่สำคัญฉันเจ็บตรงนั้นมากฉันค่อยๆเดินไปหยิบเสื้อคลุมของเขามาสวมไว้ก่อนเพราะตอนนี้เสื้อผ้าของฉันถูกเขาดึงจนมันฉีกขาดไปหมดแล้วแกร็ก!!ฉันค่อยๆหมุนลูกบิดประตูห้องเขาอย่างเบามือแล้วค่อยๆก้าวขาออกไป"น้องจิน!!""มะ..แม่ใหญ่"ฉันตกใจจนแทบจะหยุดหายใจเมื่อพอฉันเปิดประตูออกไปแล้วเจอกับแม่ใหญ่ที่เดินมาทางนี้พอดีแม่ใหญ่ก็คงไม่ต่างกันกับฉันเพราะสีหน้าท่านตอนนี้ดูตกใจมากเหมือนกันที่เห็นฉันในสภาพนี้"กะ..เกิดอะไรขึ้นลูก...จินบ