Se connecterHalem Pub
"มาเร็วจังวะ"
ไอ้ธิมเดินมานั่งกับผมแล้วทักขึ้นมาวันนี้ผมมาก่อนเวลาปกติครับทุกทีมาดึกกว่านี้
"เบื่อๆว่ะอยู่บ้านแล้วหงุดหงิด"
"เมื่อไหร่มึงจะเลิกตั้งแง่กับน้องจินสักทีวะน้องเขาออกจะน่ารัก"
หึ!!ไอ้นี่ก็อีกคนไม่รู้จะอะไรกับยัยนั้นหนักหนาแล้วก็ไม่ใช่แค่ไอ้ธิมคนเดียว ไอ้ริว กับ ไอ้เซอร์เวย์ก็ใช่ ที่เอาแต่บอกว่ายัยนั่นน่ารัก ยัยนั่นแสนดี แต่ผมไม่อินว่ะยังไงๆก็มองยัยนั่นดีๆไม่ลง
"มึงอย่าเอาเรื่องที่พูดแล้วเสียบรรยากาศมาพูดไอ้ธิม"
"จริงๆเลยนะมึง ความจริงอย่างน้องจินสเปคมึงเลยไม่ใช่เหรอถ้าไม่ติดว่าน้องจินเป็น.."
"หุบปากไอ้ธิมกูบอกอย่าพูดถึงยัยกาฝากนั่น"
ผมพูดขัดไอ้ธิมขึ้นมาทันทีที่มันพูดถึงยัยนั่นวันนี้มันเป็นห่าอะไรของมันพูดมากจังวะปกติไอ้ธิมไม่ค่อยเสือกเรื่องชาวบ้านหรอกครับถ้าเป็นไอ้ริวก็ว่าไปอย่าง
"เออๆ ไม่พูดก็ไม่พูดแต่ระวังนะระวังมึงจะตกหลุมรักน้องสาวกาฝากของมึงโดยไม่รู้ตัว น่ารักตัวเล็กสเปกเสือ..ฮ่าๆๆๆ"
"ไอ้สัส!! สเปกพ่องไปเลยไปตรวจบัญชีร้านให้ว่าที่เมียมึงเลยไปเขาจะเอามึงรึเปล่ายังไม่รู้เลยทำงานให้เขางกๆ"
"นั่นปากมึงเหรอไอ้เสือแสนดีอย่างกูน้ำชาไม่เอาก็บ้าแล้วไปละเดี๋ยวกูมา เชิญมึงนั่งเหม่อคิดถึงหน้าหวานๆของของน้องจินไปพลางๆก่อนครับเพื่อน"
ไอ้เพื่อนเวรก่อนไปยังมาพูดทิ้งท้ายแบบนี้อีกใครจะไปคิดถึงกันแค่หน้ายัยกาฝากนั้นผมยังไม่อยากจะมองเลย ระหว่างนั่งดื่มรอไอ้ธิมไปทำหน้าที่ว่าที่ผัวที่ดีดูแลกิจการให้ว่าที่พ่อตามันผมไม่รู้จะทำอะไรเลยหยิบมือถือมาเลื่อนดูนู้นนี่นั่นไปเรื่อย จะว่าไปช่วงนี้ผมไม่ได้เข้าไอจีนานแล้วนะร้างแล้วมั้งไอจีผมว่าแล้วก็ขอดูสักหน่อยขนาดไม่ได้ลงรูปอะไรทำไมแจ้งเตือนผมเยอะแบบนี้วะไอ้พวกเวรเพื่อนผมมันแท็กผมในCommentโพสไอ้กันต์ลูกพี่ลูกน้องผมทำไม
I*******m
48,565 Likes
KhunGun คืนนี้ Halemต้องลุกเป็นไฟแม่ชีของผมลุคนี้อย่างแซบ @Jin_Janita แต่งบ่อยๆนะเก๊าชอบ^^
View 200 Comments
KhunKing เหี้ยกันต์นั่นคนหรือนางฟ้าวะ
P_Survay @P_Tiger น้องจินของมึงอย่างแจ่ม
P_Ryu @P_Tiger น้องจินนนนน
P_Thim @P_Tiger น่ารักตัวเล็กสเปคเสือ @KhunGun มึงจะมาเผ่า
ร้านกูรึไงไอ้สัส!!
KhunGun @P_Thim เฮียเรียกรถดับเพลิงรอเลย
ออกลายแล้วสินะดูแต่งเนื้อแต่งตัวทั้งรัดทั้งสั้นแถมตรงอกยังแหวกอีกแม่ผมปล่อยยัยนี้ออกมาแบบนี้ได้ยังไงกันแม่งเอ้ย!แล้วทำไมผมต้องหงุดหงิดด้วยวะ แล้วไอ้พวกเพื่อนเวรนี่อีกดูมันแท็กผมเถอะน้องจินของผมงั้นเหรอ..เหอะ!! เดี๋ยวก็ได้เป็นของผมจริงๆหรอก
ความจริงเรื่องที่ไอ้ธิมพูดมันก็ถูกครับที่บอกว่ายัยนั้นสเปกผมตัวเล็กน่ารักน่าทะนุถนอมถ้าไม่ติดว่ายัยนั่นเป็น...ช่างเถอะครับเพราะยังไงผมก็ไม่มีวันรู้สึกดีๆกับยัยนั่นอยู่แล้วว่าแต่ไอ้กันต์มันพายัยกาฝากมาที่นี่งั้นเหรอผมคงต้องไปทักทายสักหน่อยแล้วมั้ง
"อ้าวเฮีย!! มาคนเดียวเหรอ"
หึ!! ไม่ต้องไปแล้วครับเพราะไอ้กันต์มันเดินมาแถวๆที่ผมนั่งอยู่พอดี
"อืม! มึงล่ะพาใครมาเด็กใหม่มึงเหรอ"
"เฮ้ย!! เด็กมงเด็กใหม่อะไรอย่าบอกนะว่าเฮียจำไม่ได้"
"ใครวะ! เล่นก้มหน้าก้มตาขนาดนั้นกูจะรู้จักไหม"
ความจริงผมก็รู้แหละครับว่าใครแค่อยากแกล้งหมั่นไส้ครับที่ยัยนั่นพอเห็นผมแล้วก็ก้มหน้าก้มตาทำเป็นมองพื้นหาเศษเหรียญอยู่รึไงแม่คุณ
"ก็เฮียเล่นเหวี่ยงจินก่อนจะออกมาจากบ้านจินคงไม่กล้ามองหน้าเฮียหรอก"
"อ้าว!! เป็นเธอหรอกเหรอ แต่งตัวแบบนี้กูก็นึกว่าผู้หญิงอย่างว่า"
ผมพูดกับไอ้กันต์แล้วยิ้มเหยียดๆใส่ยัยนั่นพูดแค่นี้ก็ทำตาละห้อยหน้าซีดแล้วเหรอวะ"
"เฮียแม่ง!! เลิกพูดไม่ดีกับจินสักทีได้ไหมวะ"
"พูดมากไอ้กันต์ มึงจะนั่งตรงไหนก็รีบไปปะ..เกะกะลูกตา"
"ไปเถอะจินคิดซะว่าเสียงหมามันเห่า"
"ไอ้เหี้ยกันต์!!"
ผมได้แต่ด่าตามหลังมันที่เดินพายัยนั่นไปนั่งอีกโต๊ะที่ไม่ไกลจากผมเท่าไหร่ถ้าไม่คิดว่ามันเป็นน้องผมซัดมันไปแล้วนะไอ้น้องเวรปกป้องผู้หญิงคนนี้และทะเลาะกับผมมาตั้งแต่เด็กจนโตเรื่องยัยนี่
"ขอโทษนะจินที่พามาแล้วมาเจอคำพูดหมาๆของเฮีย"
"ช่างเถอะ อย่าสนใจเลยมันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วที่เวลาเจอเขาแล้วจินต้องได้ยินคำพูดแบบนี้"
ฉันตอบกันต์ออกไปตอนนี้กันต์เดินพาฉันมานั่งที่โต๊ะอีกโต๊ะหนึ่งหลังจากที่ฉันโดนเขาพูดจาถากถาง
"จินไม่เคยคิดจะโกรธเฮียบ้างเหรอโดนแบบนี้มาตั้งแต่เด็กจนโต"
"ก็บอกว่าชินแล้วไงแต่ยังไงๆตั้งแต่เด็กจนโตจินก็มีกันต์คอยอยู่ข้างๆตลอดอยู่แล้วจินไม่เป็นไรหรอก"
ฉันยิ้มแล้วพูดกับกันต์ออกไปก็กันต์คอยอยู่ข้างๆฉันมาตลอดจริงๆ ทั้ง ๆ ที่เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องกับคุณเสือแต่เขาก็อยู่ข้างฉันตลอด
"เห็นไหมบอกให้คบกับกันต์ก็ไม่เชื่อถ้ายอมเป็นแฟนกันต์นะกันต์ให้ป๊า ม๊า ไปขอจินแล้วแต่งออกมาอยู่บ้านกันต์เฮียเสือก็รังแกจินไม่ได้แล้ว"
"ไม่เอาหรอกกันต์น่ะเจ้าชู้"
ฉันพูดตอบกลับกันต์ออกไปถึงสิ่งที่กันต์พูดออกมาเหมือนจะพูดเล่นก็เถอะแต่ฉันรู้ว่ากันต์นะคิดยังไงกับฉัน
ฉันรู้ว่ากันต์คิดกับฉันเกินเลยคำว่าเพื่อนมานานแล้วแต่เพราะฉันไม่ได้คิดกับกันต์แบบนั้นฉันถึงได้ปฏิเสธมาตลอด
"ก็เพราะจินไม่คบกับกันต์ไงถ้าจินยอมคบกับกันต์กันต์ก็จะยอมหยุดเพื่อจิน"
"พอแล้ว!! ไม่คุยเรื่องนี้แล้วเพ้อเจ้อใหญ่แล้วนะกันต์เราสองคนเป็นอย่างอื่นไม่ได้หรอกนอกจากเพื่อนกันจินน่ะไม่อยากเสียเพื่อนดีๆอย่างกันต์ไปเพราะเรื่องแบบนี้หรอกนะ"
ฉันแสร้งทำเป็นพูดทีเล่นทีจริงกับกันต์ออกมาเหมือนไม่รู้สึกอะไรกับสิ่งที่เขาพูดก็ฉันไม่อยากให้กันต์คิดไปไกลกว่านี้นี่น่า
"เฮ้อ! รักคนที่เขาไม่เคยเห็นความสำคัญของเรานี้มันเหนื่อยเนอะจินว่าไหม"
"ไม่รู้สิ! มาถามจินทำไม"
ฉันทำเนียนทำเป็นไม่เข้าใจสิ่งที่กันต์พูดความจริงฉันก็รู้แหละว่ากันต์หมายถึงฉันแต่ฉันไม่ได้ไม่เห็นความสำคัญของเขานะเพราะฉันเห็นว่าเขาสำคัญต่างหากฉันถึงขอเป็นแค่เพื่อนเขาดีกว่า
"ก็ที่จินเป็นอยู่ทุกวันนี้จินเหนื่อยรึเปล่า"
"เหนื่อยอะไร"
ฉันถามกลับไปอย่างไม่เข้าใจที่กันต์ถามคำถามนี้ต่อออกมาเหนื่อยเหรอฉันเหนื่อยอะไรที่ไหนกัน
"จินไม่เหนื่อยเหรอที่รักคนที่ไม่เห็นความสำคัญของจินอย่างเฮียเสือ"
“เสือน้อยลูกป๊า!”ตอนนี้จินออกจากห้องผ่าตัดแล้วครับแต่ด้วยฤทธิ์ยาสลบทำให้ตอนนี้น้องยังหลับอยู่ ส่วนในอ้อมแขนผมตอนนี้ก็มีทายาทคนแรกของผมไอ้เสือน้อยหรือตาหนูของทุกคนตัวอ้วนจ้ำม่ำตัวขาวมากขาวจนแดงไปหมดทั้งตัวปากนิดจมูกหน่อยแต่ดวงตาตี๋ๆเฉี่ยวๆได้ผมมาเต็มๆเลยครับผมมองหน้าลูกชายผมพร้อมกับน้ำใสๆที่มันไหลออกมาจากตาผมด้วยความตื้นตันผมเป็นคนแบบสมบูรณ์แล้วสินะได้เป็นพ่อคนกับเขาแล้ว“เสือขอแม่อุ้มตาหนูหน่อยสิลูก”“ได้ไงครับแม่ๆรอก่อนสิผมพึ่งจะได้อุ้มเนี้ย”“เสืออุ้มตาหนูมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วนะลูกขอแม่อุ้มหน่อยสิอย่ามาทำหวงกับแม่”“ก็ได้ครับ แต่อย่านานนะ”แม่นะแม่มาแย่งไปซะได้ ความจริงผมก็ไม่ได้หวงอะไรขนาดนั้นครับแต่ลูกผมพึ่งออกมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงนี่เองผมก็เห่อของผมอ่ะพอแม่อุ้มเสือน้อยไปผมก็ไปนั่งข้างๆเตียงแล้วลูบหัวจินเบาๆแล้วมองหน้าน้องอยู่อย่างนั้นด้วยความรู้สึกที่หลากหลายผมโคตรรักผู้หญิงคนนี้เลยว่ะคิดย้อนกลับไปเมื่อก่อนผมทำไม่ดีกับผู้หญิงตัวเล็กๆคนนี้ได้ยังไงกันนับจากนี้ไปผมสัญญากับตัวเองเลยว่าจะรักจินและดูแลจินกับลูกให้ดีที่สุด“อือ!!”“ตื่นแล้วเหรอครับ”ในขณะที่ผมมองหน้าจินอยู่จินก็เริ่มข
"ทำไมยังไม่กลับคะดึกแล้วนะ"ฉันถามคนหน้ามึนที่ตอนนี้เดินเข้าเดินออกห้องนอนของฉันอยู่"ยังค่ะ! ภาระกิจพี่ยังไม่เสร็จ""อะไรอีก! นิทานก็เล่าจบแล้วยาบำรุงที่คุณหมอจัดมาพี่ก็เอาให้จินทานแล้วก็เสร็จหมดแล้วนี่คะ"ฉันถามเขาออกไปเมื่อเขาพูดออกมาแบบนั้นก็จริงอ่ะเขาทำหน้าที่ภาระกิจคุณพ่อของเขาเรียบร้อยแล้วปกติเวลานี้เขาควรจะกลับได้แล้ว"วันนี้คุณแม่ยังไม่ได้ดื่มนมก่อนนอนเลยค่ะ"แล้วเขาก็พูดประโยคนี้ออกมาพร้อมกับทำท่าจะเดินไปที่ประตูห้อง"ไม่เป็นไรหรอกค่ะปกติพี่แววจะเอาขึ้นมาให้จินอยู่แล้วพี่เสือกลับเถอะค่ะมันดึกแล้ว"ฉันบอกเขาออกไปเพราะทุกทีพี่แววแม่บ้านของบ้านฉันจะเป็นคนยกมาให้อยู่แล้ว"แต่วันนี้พี่อยากเป็นคนเอามาให้จินเองครับ ที่รักอย่าขัดใจพี่ได้ไหมคะพี่ขอทำแค่นี้เองจินรอพี่เดี๋ยวเดียวนะเดี๋ยวพี่ลงไปเอานมมาให้ถ้าเหงาถ้าเบื่อระหว่างรอก็เอาแท็ปเลทมาช้อปออนไลน์รอเลยค่ะเดี๋ยวป๊ะป๋าจะมาจัดการจ่ายเงินให้เองอยากได้อะไรสั่งเลยทั้งของคุณแม่คุณลูก"พูดจบเขาก็เดินออกไปเลยโดยที่ฉันยังไม่ทันพูดอะไรเลยสักคำ..ไม่รู้สิวันนี้ฉันรู้สึกว่าเขาแปลกๆตั้งแต่ออกมาจากที่ร้านเมื่อตอนเย็นละ//ครึ่งชั่วโมงผ่านไป//แกร็
-หนึ่งอาทิตย์ต่อมา-Janita Floristนี่ก็ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์แล้วค่ะที่ฉันให้โอกาสคุณเสือ ไม่ใช่สิต้องเรียกพี่เสือเพราะตั้งแต่วันที่ฉันให้โอกาสเขาในฐานะพ่อของลูกเขาก็ขอฉันอีกอย่างคือให้เรียกเขาแบบนี้หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดีค่ะเชื่อไหมว่าพี่เสือมีความเป็นคุณพ่อมากๆมากกว่าแม่อย่างฉันซะอีกเขาศึกษาทุกอย่างเกี่ยวกับการเลี้ยงลูกมาอย่างละเอียดยิบเลย นี่ก็เห็นว่าไปลงเรียนคอร์สคุณพ่อมือใหม่ไว้เรียนเกี่ยวกับการอาบน้ำลูกการดูแลลูกกับแม่หลังคลอดอะไรนี่แหละเขาเตรียมตัวทุกอย่างดีจนเวอร์ ข้าวของเครื่องใช้ตอนนี้เขาลิทรายการไว้หมดแล้วรอแค่เดือนหน้าไปซาวด์ดูเพศลูกเท่านั้นเขาก็ไปซื้อของมาได้เลยเขาเวอร์แม้กระทั่งของที่ต้องเตรียมไปในวันคลอดที่ซึ่งมันเหลือเวลาอีกตั้งห้าเดือนกว่า เขาบอกว่าค่อยๆเตรียมตัวตั้งแต่เนิ่นๆจะได้ไม่ลืมอะไรฉันก็แล้วแต่เขาเลยค่ะอยากทำอะไรก็ทำในเมื่อเขามีโอกาสทำในฐานะพ่อของลูกตลอดระยะเวลาที่เขาได้เข้ามาดูแลฉันกับลูกเขาก็ไม่เคยล่วงเกินอะไรฉันเลยสักนิดจะมีก็แต่ช่วงที่เขาแพ้ท้องแล้วต้องสูดดมกลิ่นฉันนั้นแหละเขาจะมาขออนุญาตอยู่ใกล้ๆตอนนี้เขาเข้าออกบ้านฉันได้อย่างสบายแล้
"หนูกลัวว่าเจ็บอีก..เขาไม่เคยเชื่อใจหนูเขาไม่แม้แต่จะรู้จักตัวตนจริงๆของหนูว่าหนูเป็นคนยังไงที่สำคัญเขาไม่เคยรักไม่เคยรู้สึกดีๆกับหนูการที่รักคนที่เขาไม่เห็นค่าของเราไม่รักเรามันเจ็บมากๆเลยนะคะป๊า"ผมถึงกับเจ็บจี๊ดขึ้นมาทันทีที่ได้ยินจินพูดประโยคนี้ออกมาผมแม่งโคตรสารเลวเลยจริงๆครับที่ทำแต่เรื่องเหี้ยๆกับจินจนจินฝั่งใจกลัวแบบนี้ตอนนี้ผมแอบอยู่ในห้องน้ำในห้องนอนของป๊าจินครับส่วนเรื่องที่ว่าผมเข้ามาได้ยังไงเดี๋ยวผมค่อยเล่าให้ฟังก็แล้วกันตอนนี้มาฟังจิน กับป๊าคุยกันต่อดีกว่าครับ"แล้วลูกรู้ได้ยังไงว่าเสือเขาไม่ได้รักลูกถ้าเขาไม่รักเขาคงไม่คอยง้อลูกคอยดูแลเป็นห่วงเป็นใยลูกแบบทุกวันนี้"อยากปรบมือให้พ่อตาผมดังๆจริงๆครับช่างเป็นพ่อตาที่แสนประเสริฐจริงๆขนาดผมทำกับลูกสาวท่านไว้เยอะท่านยังช่วยพูดกับจินให้"ที่เขาทำเพราะเขาห่วงลูกของเขาที่อยู่ในท้องหนูมากกว่าค่ะป๊า"นั่นไง!! พูดเองเออเองอีกแล้วเมียผมหัวดื้อ หัวแข็ง ใจแข็งไม่มีใครเกินจริงๆผมจะบอกว่ารักเธอตั้งกี่ครั้งแล้วแต่ไม่ยอมฟังเองแล้วก็มาตีโพยตีพายน้อยใจแบบนี้มันน่าจับมาตีก้นจริงๆเลยสิน่า"ทำไมลูกสาวป๊าถึงได้ใจแข็งแบบนี้นะ"ใช่เลยครับป๊าพูดถ
“เฮีย! กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่”ฉันเอ่ยปากทักเฮียเจซีขึ้นมาทันทีที่เห็นเฮียยืนกอดอกมองมาทางฉันตอนที่ฉันกำลังเดินเข้าไปในบ้าน“มันอยู่ไหน”“ใคร”ฉันแสร้งถามเฮียออกไปทั้งๆที่ในใจก็รู้อยู่แล้วเฮียหมายถึงใครหน้าตาโกรธจัดซะขนาดนี้มีอยู่คนเดียวที่เฮียจะถามหา“ไอ้เหี้ยเสือไงมันอยู่ไหนแล้วมันพาเราไปไหนมา”เห็นไหมเฮียถามหาเขาจริงๆ“เขากลับไปแล้ว”“หึ!! ทำไมวันนี้ถึงยอมไปไหนมาไหนกับมันใจอ่อนแล้วเหรอ”เฮียถามฉันออกมาพร้อมกับทำสีหน้าที่ไม่ค่อยพอใจ“พอได้แล้วเจซีหยุดสักที”ฉันยังไม่ทันตอบอะไรเฮียเสียงของป๊าที่เดินลงจากชั้นบนมาก็ดังขึ้นซะก่อน“ป๊าก็อีกคนปล่อยมันเข้ามาบ้านเราปล่อยมันมาเจอน้องได้ยังไงแถมยังวางแผนกำจัดผมออกโดยการใช้ให้ไปฮ่องกง”พอเฮียเห็นป๊าเฮียก็หันไปโวยใส่ป๊าอย่างไม่พอใจที่ได้ยินป๊าพูดแบบนั้นแล้วเฮีย็คงเคืองป๊าที่ถูกป๊าหลอกใช้ให้ไปดูงานที่ฮ่องกงเพื่อให้คุณเสือมาหาฉันที่บ้านได้“เขาเป็นพ่อของหลานป๊าทำไมป๊าจะให้เขาเข้าออกบ้านนี้ไม่ได้”แล้วป๊าก็พูดประโยคนี้ออกมากับเฮียอย่าว่าแต่เฮียเลยที่อึ้งกับคำพูดประโยคนี้ของป๊าตัวฉันเองก็อึ้งไปเลยเหมือนกันไม่รู้ว่าเขามาทำอะไรมาพูดอะไรกับป๊า ป๊าฉันถ
มีความสุขจังเลยครับ ผมไม่เคยมีความสุขแบบนี้มาก่อนเลยแค่การที่ได้นั่งซบไหล่บางๆของจินแล้วหลับตาฟังเสียงลมหายใจของเธอสัมผัสกลิ่นหอมๆจากตัวเธอมันทำให้ผมโคตรผ่อนคลายเลยแล้วไอ้อาการคลื่นไส้อาเจียนเวียนหัวที่เป็นอยู่ของผมก็หายเป็นปลิดทิ้ง ผมไม่รู้ว่าผมนั่งแบบนี้ไปนานแค่ไหนแต่จินก็ไม่มีทีท่าว่าจะผลักใสอะไรผมเป็นผมเองที่กลัวว่าจินจะเมื่อยล้าก็เลยผงกหัวลุกขึ้นมาเอง"เมื่อยไหมคะพี่ขอโทษนะที่เผลอนั่งแบบนี้นานไปหน่อย"ผมบอกกับจินแล้วก็ส่งยิ้มให้เธอ"มะ...ไม่เป็นไร คุณอาการดีขึ้นรึยังล่ะฉันอยากกลับบ้านแล้ว"จินก็คือจินครับความจิตใจดีของเธอมีให้กับทุกคนทุกที่ทุกเวลาขนาดเธอโกรธผมอยู่เธอก็ยังมีน้ำใจถามผมอย่างห่วงใยถึงจินจะพยายามตีหน้านิ่งๆพูดจาเหวี่ยงๆใส่ผมก็เถอะแต่สายตาจินมันมีแต่ความอ่อนโยนและเป็นห่วงออกมาอย่างเห็นได้ชัด"ดีขึ้นแล้ว งั้นไปค่ะกลับบ้านกันจินกับลูกจะได้พักผ่อนอยู่ดูแลป๊าที่ไม่ค่อยสบายแบบพี่มาเป็นชั่วโมงแล้วถึงเวลาพักผ่อนแล้วเนอะ"ผมลุกขึ้นก่อนพร้อมกับยื่นมือให้จินจับเพื่อเธอจะได้ลุกขึ้นง่ายๆ"ไม่เป็นไรค่ะจิ..เอ่อ!ฉันลุกเองได้"ได้ยินเหมือนผมไหมครับจินเกือบจะเรียกชื่อแทนตัวเองแทนคำว่าฉ
"บ้านมึงไม่มีอยู่รึไงไอ้กันต์ถึงได้มานั่งหน้าสะล่อนบ้านกูแต่เช้า"ผมเดินลงบันใดมาก็เจอกับไอ้กันต์ที่นั่งจิบกาแฟอยู่ที่ห้องรับแขกกับป๊าและแม่ผม ๆ ก็เลยทักทายมันสักหน่อย"สาบานว่านี่คือคำทักทายแขกของเฮีย""ก็มึงไม่ใช่แขก สรุปแล้วมึงมาบ้านกูทำไมแต่เช้า""ไม่ได้มาหาเฮียก็แล้วกันน่า""อ้าวไอ้นี่!!""พอๆ
"นั่งมองโต๊ะน้องสาวตาไม่กระพริบเลยนะหวงเหรอครับคุณพี่ชาย""หวงเหี้ยอะไรล่ะ!!"ในขณะที่ผมนั่งดื่มอยู่ไอ้ธิมที่ไปตรวจงานเสร็จก็เดินมานั่งแล้วพูดประโยคนี้กับผม"ก็กูเห็นมึงนั่งมองไปทางโต๊ะไอ้กันต์กับน้องจินตั้งนานกูก็นึกว่ามึงมองเพราะหวงน้องจินยิ่งวันนี้น้องจินแต่งตัวโคตรสวย"ยัง มันยังไม่จบครับยังจะม
"อื้อ!!ใจเย็นๆสิคะพึ่งมาถึงไม่กินน้ำกินท่าก่อนรึไง"เสียงจีน่าเด็กผมพูดขึ้นมาหลังจากที่ผมเดินเข้าห้องเธอมาได้ไม่กี่ก้าวผมก็กระชากตัวเธอมาซุกไซร้ซอกคอแล้วล้วงเข้าไปบีบขย้ำหน้าอกของเธอ"อย่าขัดใจฉันเธอมีหน้าที่อะไรอย่าลืมสิ"ผมบอกกับเธอไปอย่างหงุดหงิดคนยิ่งอารมณ์เสียอยู่อุตส่าห์มาหาที่ลงยังจะมาทำเป็น
"คุณจินทำอะไรคะน่าทานจัง""ก็พะโล้ไข่ไงทำเป็นไม่เคยกินไปได้""ก็ไม่เคยน่ะสิคะปกติป้านวลทำพะโล้ไข่ไก่ฟองใหญ่ๆพะโล้ไข่นกกระทาน่ารักๆแบบนี้ณีไม่เคยทาน"ฉันคุยกับณีสาวใช้ในบ้านที่ตอนนี้กำลังจดจ้องอยู่กับพะโล้ไข่นกระทาที่ฉันทำ"เมนูนี้แกไม่มีสิทธิหรอกนังณีเพราะพะโล้ไข่นกกระทาลูกเล็กๆเนี่ยของโปรดคุณเสือเ
![ไฟรักเพลิงสวาท [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






