LOGIN"อื้อ!!ใจเย็นๆสิคะพึ่งมาถึงไม่กินน้ำกินท่าก่อนรึไง"
เสียงจีน่าเด็กผมพูดขึ้นมาหลังจากที่ผมเดินเข้าห้องเธอมาได้ไม่กี่ก้าวผมก็กระชากตัวเธอมาซุกไซร้ซอกคอแล้วล้วงเข้าไปบีบขย้ำหน้าอกของเธอ
"อย่าขัดใจฉันเธอมีหน้าที่อะไรอย่าลืมสิ"
ผมบอกกับเธอไปอย่างหงุดหงิดคนยิ่งอารมณ์เสียอยู่อุตส่าห์มาหาที่ลงยังจะมาทำเป็นขัดใจอีก
"อ๊ะ!! อื้ออ!! อย่ากัดสิคะ"
"นมเธอนี้แม่ง!!"
จีน่าครางออกมาเมื่อผมก้มลงไปดูดและกัดหน้าาอกไซส์พิเศษของเธอที่ดูก็รู้ว่าผ่านมีดหมอมาแต่ผมไม่สนหรอกครับจะนมจริงนมปลอมถ้าลีลาเด็ดเอาใจเก่งผมก็ไม่เกี่ยง จีน่าจัดว่าเป็นคนโปรดของผมก็ว่าได้เพราะลีลาบนเตียงของเธอมันเร้าใจผมกว่าทุกคน
"อ๊าาา!! เบาๆค่ะ รุนแรงแบบนี้เดี๋ยวจีน่าซ้ำหมด"
"อย่ามาลีลาจีน่านั่งลง"
พรึบ!!
"อ๊ะๆ...อ๊อกๆ"
"อ่าส์!! ดูดแรงๆ..อืมม! แบบนี้แหละ..ซี๊ดดด"
อย่างเช่นตอนนี้ที่ผมกดเธอให้นั่งคุกเข่าลงก่อนที่ผมจะถอดกางเกงตัวเองออกแล้วจับลูกชายผมยัดปากเธอจีน่ารู้งานครับเธอทั้งดูดทั้งเลียลูกชายผมอย่างไม่มีอิดออด
"อ่าส์!! ซี๊ดดด ดีมากจีน่า"
ผมโยกเอวตอกอัดลูกชายผมเข้าปากจีน่าเพื่อระบายความหงุดหงิดที่มีใส่เธอ เพราะยัยกาฝากนั่นคนเดียวที่ทำให้ผมอารมณ์เสียแล้วตอนนี้ยังตามมาหลอกหลอนให้อีกทำไมผมต้องนึกถึงหน้ายัยนั่นตอนนี้ด้วยวะ
อ๊อก อ๊อก อ๊อก บ๊วบๆ
"ซี๊ดด!! อ่าาห์"
ในที่สุดจีน่าก็รีดน้ำผมออกด้วยปากของเธอแต่ผมไม่มีอารมณ์ต่อแล้วว่ะในเมื่อตอนนี้ในหัวผมมีแต่หน้าหวานๆในตาเศร้าของยัยกาฝากนั่นเต็มไปหมดเธอร้ายกาจมากนะจนิตาที่ตามมากวนประสาทฉันได้
"ไปต่อที่เตียงเลยไหมคะ"
"ไม่ล่ะ ฉันจะกลับแล้ว"
ผมตอบจีน่าออกไปพลางเช็ดทำความสะอาดลูกชายของผมที่เปื้อนน้ำกามที่ผมพึ่งหลั่งใส่ปากเธอเมื่อกี้พร้อมกับดึงกางเกงขึ้นมาใส่
"อะไรกันคะจีน่ายังทำหน้าทีไม่เสร็จเลย"
"ฉันเสร็จแล้วและตอนนี้ก็ไม่มีอารมณ์ละ"
"แต่ว่า"
"อย่างอแงจีน่า..ฉันไม่ชอบ"
ปึก!!
"วันนี้ฉันมีเงินสดติดตัวมาแค่นี้เอาเก็บไว้ช้อปปิ้งก็แล้วกัน"
ผมควักเงินที่อยู่ในกระเป๋าตังค์ผมที่มีทั้งหมดให้จีน่าไม่รู้ว่าเท่าไหร่เหมือนกันน่าจะหลายหมื่นละมั้ง
"ขอบคุณค่ะ วันหลังถ้าเครียดอีกก็มาหาจีน่านะคะจีน่าจะรอ"
ก็แค่นี้แหละผู้หญิงที่ผมเลี้ยงไว้แก้ขัดแค่เซ็กส์กับเงินที่ได้จากผมมันก็เพียงพอสำหรับพวกเธอ พอให้เงินจีน่าเสร็จผมก็เดินออกมาจากห้องเธอทันทีได้ปลดปล่อยนิดหน่อยก็ถือว่าหายหงุดหงิดได้ในระดับหนึ่งแล้วไม่รู้ป่านนี้ป๊ากับแม่ผมปลอบใจลูกสาวกาฝากไปถึงไหนกันแล้วที่โดนผมเหวี่ยงใส่ขนาดนั้นช่วยไม่ได้มาทำให้ผมหงุดหงิดเองแค่คิดก็ไม่อยากกลับเข้าบ้านตอนนี้เลยว่ะไปนั่งดื่มที่ผับไอ้ธิมดีกว่า
ตอนนี้ก็เหลือผมกับไอ้ธิมแหละครับที่ยังโสดและไปนั่งแดกเหล้ากันสองคนเพราะไอ้สามตัวนั้นพอมีลูกมีเมียแม่งถอดเคี้ยวเล็บกันหมดกว่าจะมาพร้อมหน้ากันได้ต้องรออีกนานกับไอ้พวกพ่อบ้านใจหมาสามคนนั้น
อีกด้าน
"จินไม่เป็นไรนะลูกแม่ขอโทษแทนพี่เขาด้วยนะ"
"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ จินผิดเองที่เสนอหน้าไปทำให้คุณเสือหงุดหงิด"
หลังจากที่เขาออกจากบ้านไปแม่ใหญ่ก็เข้ามาถามว่าเกิดอะไรขึ้นฉันไม่ได้เป็นคนเล่าหรอกค่ะเป็น ณี กับ ป้านวล ที่เล่าแทนพอแม่ใหญ่ได้ฟังก็พูดปลอบใจแล้วพูดขอโทษฉันแทนเขา
"คุณเสือ! ทำไมจินเรียกพี่เขาแบบนั้นล่ะลูก"
"นับจากนี้ไปจินคงต้องเรียกแบบนี้แหละค่ะแม่ใหญ่เพราะคุณเสือเขาให้จินเรียกแบบนี้แต่มันก็ถูกของเขาๆไม่เคยยอมรับจินเป็นน้องตั้งแต่ไหนแต่ไรมาแล้วเป็น จินเองต่างหากที่หน้าด้านไปเรียกเขาว่าพี่มาตั้งนาน"
"โธ่ลูก! ไม่เอาค่ะไม่พูดแบบนี้"
"เจ้าเสือนี่มันบ้า มันทิฐิเกินไปจนไม่มองไม่รับรู้ความจริงของเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นในอดีตสุดท้ายผลกรรมเลยมาตกที่จินป๊าขอโทษนะลูกป๊าผิดเองที่เป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด"
แม่ใหญ่เข้ามากอดแล้วพูดปลอบฉันก่อนที่ป๊าจะพูดประโยคนี้ออกมาอย่างรู้สึกผิด
"ป๊าขาป๊าอย่าโทษตัวเองเลยค่ะมันไม่ใช่ความผิดของป๊าเลยสักนิด"
ฉันกุมมือป๊าขึ้นมาแล้วพูดกับท่านฉันไม่อยากให้ป๊าโทษตัวเองถึงเรื่องราวที่เลวร้ายในอดีตที่เกิดขึ้นกับครอบครัวของเรา
"ผิดสิลูกผิดตั้งแต่ที่ป๊าพาจินกับแม่ของจินเข้ามาในบ้านและสุดท้ายป๊าก็เป็นต้นเหตุทำให้แม่จินต้องตายแถมยังรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับแม่จินไม่ได้ที่บอกจะดูแลจินให้ดี"
ป๊ายังพูดต่ออย่างรู้สึกผิดจนฉันที่ได้ยินเกือบจะร้องไห้ออกมาเมื่อป๊าพูดถึงแม่ของฉัน
"แค่ทุกวันนี้ป๊ากับแม่ใหญ่เลี้ยงดูอุ้มชูหนูเหมือนเป็นลูกแท้ๆคนหนึ่งมันก็ดีมากพอแล้วค่ะ"
"แม่รักจินนะลูกแล้วแม่ก็รักแม่ของจินมากถ้าวันนั้นไม่มีแม่จินแม่คงตายไปแล้ว"
"เราไม่พูดเรื่องนี้กันแล้วนะคะจินไม่เป็นไรค่ะแม่ใหญ่แล้วจินก็ไม่เคยคิดโกรธเคืองอะไรคุณเสือด้วยเพราะเขาคือลูกชายของผู้มีพระคุณของจิน ๆ รักแม่ใหญ่กับป๊าแค่ไหนจินก็รักคุณเสือพอๆกับแม่ใหญ่กับป๊าจินเชื่อว่าสักวันคุณเสือเขาต้องเข้าใจแล้วก็จะทำให้เขามองจินเป็นน้องคนหนึ่งได้ค่ะ"
ฉันพูดกับแม่ใหญ่กับป๊าเพื่อให้ท่านทั้งสองสบายใจขึ้นเพราะท่านบอบซ้ำกับเรื่องในอดีตมามากแล้วฉันไม่อยากให้ความไม่เข้าใจกันของฉันกับคุณเสือมาทำให้ท่านไม่สบายใจอีกคิดไปคิดมาการที่เรียกคนที่เรารักและเคารพเหมือนพี่ชายว่าคุณมันดูห่างเหินกันจังเลยเนอะเขาคงเกลียดฉันมากจริงๆที่มาเป็นกาฝากในบ้านของเขา
"หวัดดีครับคูณลุงคุณป้า"
"อ้าว! เจ้ากันต์มีอะไรมาค่ำๆมืดๆ"
ในขณะที่พวกฉันกำลังคุยกันอยู่กันต์ลูกพี่ลูกน้องของคุณเสือก็เข้ามาในบ้านกันต์เป็นลูกชายของน้องชายป๊าค่ะ
"ได้ยินว่าเฮียเสือกลับมาอยู่บ้านผมก็เลยจะมาหาสักหน่อยแล้วนี่เฮียไปไหนล่ะครับ"
"ออกไปข้างนอกน่ะลูกไม่รู้ว่าคืนนี้จะกลับรึเปล่าโมโหหงุดหงิดออกไปแบบนั้น"
"อ้าว!! ทำไมครับป้ามีเรื่องอะไรกันอย่าบอกนะว่า..."
กันต์ถามกลับแม่ใหญ่ก่อนที่จะหันมามองทางฉันแล้วฉันก็พยักหน้าใส่เขาเพราะฉันรู้ว่ากันต์คิดอะไรอยู่
"อีกแล้วเหรอจินคราวนี้ไปทำอะไรให้เฮียแกหงุดหงิดอีกล่ะ"
"ไม่น่าถาม กันต์ก็รู้ว่าแค่จินยืนหายใจอยู่เฉย ๆ ในบ้านร่วมกับเขา ๆ ก็หงุดหงิดแล้ว"
ฉันตอบกันต์กลับไปฉันกับกันต์สนิทกันพอสมควรค่ะเพราะเราสองคนอายุเท่ากันเรียนมหาลัยเดียวกันแต่คนละสาขากันต์เป็นเหมือนคนที่คอยปกป้องฉันจากคำพูดถากถางของคุณเสือมาตั้งแต่เด็กๆแล้วค่ะเราเลยค่อนข้างสนิทกัน
"ทำไมเฮียแม่งไม่ยอมเข้าใจอะไรสักทีครับลุง"
"ลุงก็ไม่รู้จะทำไงเหมือนกันเรามาก็ดีแล้วอยู่คุยกับจินก่อนวันนี้โดนมาเยอะเลยเดี๋ยวลุงกับป้าจะขึ้นไปพักก่อน"
ป๊าพูดกับกันต์อย่างเหนื่อยๆก่อนที่จะบอกให้กันต์อยู่เป็นเพื่อนฉัน
"ถ้างั้นคืนนี้ผมขออนุญาตพาจินออกไปเปิดหูเปิดตาข้างนอกนะครับ"
"ไม่เอาอ่ะ! จินไม่ไปกันต์ก็รู้ว่าจินไม่ชอบเที่ยวกลางคืน"
ฉันรีบพูดปฏิเสธทันทีเพราะรู้ว่ากันต์จะพาฉันไปไหนดึกๆแบบนี้ไม่พ้นผับแน่นอน
"ไปเถอะน่าแปปเดียวเปิดหูเปิดตาบ้างจะได้ไม่เครียด"
"ไปเถอะลูก แม่ก็อยากให้หนูออกไปเปิดหูเปิดตาบ้าง กันต์ฝากดูแลจินด้วยนะลูก"
"เท่าชีวิตเลยครับ"
สุดท้ายฉันก็ยอมไปกับกันต์ค่ะเพราะแม่ใหญ่ช่วยพูดจะว่าไปก็ดีเหมือนกันนะไปไหนกับกันต์ปลอดภัยกว่าออกไปคนเดียวหลังจากตกลงกันได้ฉันก็ขึ้นไปเปลี่ยนชุดแล้วก็เดินลงมาหากันต์ที่นั่งรออยู่
"รู้งานเหมือนกันนะเรา"
"อะไร"
ฉันถามกันต์อย่างงงๆเมื่อเขาทักฉันแบบนี้
"ก็ตอนแรกกันต์ก็นึกว่าจินจะแต่งตัวหวานๆเหมือนตอนอยู่ร้านดอกไม้ไปเที่ยวผับซะอีกแอบมีชุดแซบๆเหมือนกันนะเราถึงแม้ว่าจะไม่แซบสุดๆก็ตามแต่ลุคคุณหนูเรียบร้อยหวานๆอย่างจินแต่งแค่นี้ก็เซ็กซี่แล้วนานๆทีจะได้เห็นลุคนี้ขอถ่ายรูปสักหน่อยนะ"
กันต์ตอบฉันพร้อมกับทำหน้ายิ้มกรุ่มกริ่มใส่ฉันก่อนที่เขาจะหยิบมือถือของเขามาถ่ายรูปฉันไว้
"พอเลย!! นี่เพื่อนไหมเลิกแทะโลมได้แล้วว่าแต่กันต์จะพาจินไปที่ไหน"
ฉันพูดกับกันต์ก่อนที่จะถามว่าที่ ๆ จะไปคือที่ไหน
"Halem Pub"
กันต์ตอบฉันแล้วก็เดินนำฉันออกไปที่รถของเขาที่จอดรออยู่แต่ชื่อผับนี้คุ้นๆอยู่นะเหมือนฉันจะเคยได้ยินบ่อยๆ
“เสือน้อยลูกป๊า!”ตอนนี้จินออกจากห้องผ่าตัดแล้วครับแต่ด้วยฤทธิ์ยาสลบทำให้ตอนนี้น้องยังหลับอยู่ ส่วนในอ้อมแขนผมตอนนี้ก็มีทายาทคนแรกของผมไอ้เสือน้อยหรือตาหนูของทุกคนตัวอ้วนจ้ำม่ำตัวขาวมากขาวจนแดงไปหมดทั้งตัวปากนิดจมูกหน่อยแต่ดวงตาตี๋ๆเฉี่ยวๆได้ผมมาเต็มๆเลยครับผมมองหน้าลูกชายผมพร้อมกับน้ำใสๆที่มันไหลออกมาจากตาผมด้วยความตื้นตันผมเป็นคนแบบสมบูรณ์แล้วสินะได้เป็นพ่อคนกับเขาแล้ว“เสือขอแม่อุ้มตาหนูหน่อยสิลูก”“ได้ไงครับแม่ๆรอก่อนสิผมพึ่งจะได้อุ้มเนี้ย”“เสืออุ้มตาหนูมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วนะลูกขอแม่อุ้มหน่อยสิอย่ามาทำหวงกับแม่”“ก็ได้ครับ แต่อย่านานนะ”แม่นะแม่มาแย่งไปซะได้ ความจริงผมก็ไม่ได้หวงอะไรขนาดนั้นครับแต่ลูกผมพึ่งออกมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงนี่เองผมก็เห่อของผมอ่ะพอแม่อุ้มเสือน้อยไปผมก็ไปนั่งข้างๆเตียงแล้วลูบหัวจินเบาๆแล้วมองหน้าน้องอยู่อย่างนั้นด้วยความรู้สึกที่หลากหลายผมโคตรรักผู้หญิงคนนี้เลยว่ะคิดย้อนกลับไปเมื่อก่อนผมทำไม่ดีกับผู้หญิงตัวเล็กๆคนนี้ได้ยังไงกันนับจากนี้ไปผมสัญญากับตัวเองเลยว่าจะรักจินและดูแลจินกับลูกให้ดีที่สุด“อือ!!”“ตื่นแล้วเหรอครับ”ในขณะที่ผมมองหน้าจินอยู่จินก็เริ่มข
"ทำไมยังไม่กลับคะดึกแล้วนะ"ฉันถามคนหน้ามึนที่ตอนนี้เดินเข้าเดินออกห้องนอนของฉันอยู่"ยังค่ะ! ภาระกิจพี่ยังไม่เสร็จ""อะไรอีก! นิทานก็เล่าจบแล้วยาบำรุงที่คุณหมอจัดมาพี่ก็เอาให้จินทานแล้วก็เสร็จหมดแล้วนี่คะ"ฉันถามเขาออกไปเมื่อเขาพูดออกมาแบบนั้นก็จริงอ่ะเขาทำหน้าที่ภาระกิจคุณพ่อของเขาเรียบร้อยแล้วปกติเวลานี้เขาควรจะกลับได้แล้ว"วันนี้คุณแม่ยังไม่ได้ดื่มนมก่อนนอนเลยค่ะ"แล้วเขาก็พูดประโยคนี้ออกมาพร้อมกับทำท่าจะเดินไปที่ประตูห้อง"ไม่เป็นไรหรอกค่ะปกติพี่แววจะเอาขึ้นมาให้จินอยู่แล้วพี่เสือกลับเถอะค่ะมันดึกแล้ว"ฉันบอกเขาออกไปเพราะทุกทีพี่แววแม่บ้านของบ้านฉันจะเป็นคนยกมาให้อยู่แล้ว"แต่วันนี้พี่อยากเป็นคนเอามาให้จินเองครับ ที่รักอย่าขัดใจพี่ได้ไหมคะพี่ขอทำแค่นี้เองจินรอพี่เดี๋ยวเดียวนะเดี๋ยวพี่ลงไปเอานมมาให้ถ้าเหงาถ้าเบื่อระหว่างรอก็เอาแท็ปเลทมาช้อปออนไลน์รอเลยค่ะเดี๋ยวป๊ะป๋าจะมาจัดการจ่ายเงินให้เองอยากได้อะไรสั่งเลยทั้งของคุณแม่คุณลูก"พูดจบเขาก็เดินออกไปเลยโดยที่ฉันยังไม่ทันพูดอะไรเลยสักคำ..ไม่รู้สิวันนี้ฉันรู้สึกว่าเขาแปลกๆตั้งแต่ออกมาจากที่ร้านเมื่อตอนเย็นละ//ครึ่งชั่วโมงผ่านไป//แกร็
-หนึ่งอาทิตย์ต่อมา-Janita Floristนี่ก็ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์แล้วค่ะที่ฉันให้โอกาสคุณเสือ ไม่ใช่สิต้องเรียกพี่เสือเพราะตั้งแต่วันที่ฉันให้โอกาสเขาในฐานะพ่อของลูกเขาก็ขอฉันอีกอย่างคือให้เรียกเขาแบบนี้หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดีค่ะเชื่อไหมว่าพี่เสือมีความเป็นคุณพ่อมากๆมากกว่าแม่อย่างฉันซะอีกเขาศึกษาทุกอย่างเกี่ยวกับการเลี้ยงลูกมาอย่างละเอียดยิบเลย นี่ก็เห็นว่าไปลงเรียนคอร์สคุณพ่อมือใหม่ไว้เรียนเกี่ยวกับการอาบน้ำลูกการดูแลลูกกับแม่หลังคลอดอะไรนี่แหละเขาเตรียมตัวทุกอย่างดีจนเวอร์ ข้าวของเครื่องใช้ตอนนี้เขาลิทรายการไว้หมดแล้วรอแค่เดือนหน้าไปซาวด์ดูเพศลูกเท่านั้นเขาก็ไปซื้อของมาได้เลยเขาเวอร์แม้กระทั่งของที่ต้องเตรียมไปในวันคลอดที่ซึ่งมันเหลือเวลาอีกตั้งห้าเดือนกว่า เขาบอกว่าค่อยๆเตรียมตัวตั้งแต่เนิ่นๆจะได้ไม่ลืมอะไรฉันก็แล้วแต่เขาเลยค่ะอยากทำอะไรก็ทำในเมื่อเขามีโอกาสทำในฐานะพ่อของลูกตลอดระยะเวลาที่เขาได้เข้ามาดูแลฉันกับลูกเขาก็ไม่เคยล่วงเกินอะไรฉันเลยสักนิดจะมีก็แต่ช่วงที่เขาแพ้ท้องแล้วต้องสูดดมกลิ่นฉันนั้นแหละเขาจะมาขออนุญาตอยู่ใกล้ๆตอนนี้เขาเข้าออกบ้านฉันได้อย่างสบายแล้
"หนูกลัวว่าเจ็บอีก..เขาไม่เคยเชื่อใจหนูเขาไม่แม้แต่จะรู้จักตัวตนจริงๆของหนูว่าหนูเป็นคนยังไงที่สำคัญเขาไม่เคยรักไม่เคยรู้สึกดีๆกับหนูการที่รักคนที่เขาไม่เห็นค่าของเราไม่รักเรามันเจ็บมากๆเลยนะคะป๊า"ผมถึงกับเจ็บจี๊ดขึ้นมาทันทีที่ได้ยินจินพูดประโยคนี้ออกมาผมแม่งโคตรสารเลวเลยจริงๆครับที่ทำแต่เรื่องเหี้ยๆกับจินจนจินฝั่งใจกลัวแบบนี้ตอนนี้ผมแอบอยู่ในห้องน้ำในห้องนอนของป๊าจินครับส่วนเรื่องที่ว่าผมเข้ามาได้ยังไงเดี๋ยวผมค่อยเล่าให้ฟังก็แล้วกันตอนนี้มาฟังจิน กับป๊าคุยกันต่อดีกว่าครับ"แล้วลูกรู้ได้ยังไงว่าเสือเขาไม่ได้รักลูกถ้าเขาไม่รักเขาคงไม่คอยง้อลูกคอยดูแลเป็นห่วงเป็นใยลูกแบบทุกวันนี้"อยากปรบมือให้พ่อตาผมดังๆจริงๆครับช่างเป็นพ่อตาที่แสนประเสริฐจริงๆขนาดผมทำกับลูกสาวท่านไว้เยอะท่านยังช่วยพูดกับจินให้"ที่เขาทำเพราะเขาห่วงลูกของเขาที่อยู่ในท้องหนูมากกว่าค่ะป๊า"นั่นไง!! พูดเองเออเองอีกแล้วเมียผมหัวดื้อ หัวแข็ง ใจแข็งไม่มีใครเกินจริงๆผมจะบอกว่ารักเธอตั้งกี่ครั้งแล้วแต่ไม่ยอมฟังเองแล้วก็มาตีโพยตีพายน้อยใจแบบนี้มันน่าจับมาตีก้นจริงๆเลยสิน่า"ทำไมลูกสาวป๊าถึงได้ใจแข็งแบบนี้นะ"ใช่เลยครับป๊าพูดถ
“เฮีย! กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่”ฉันเอ่ยปากทักเฮียเจซีขึ้นมาทันทีที่เห็นเฮียยืนกอดอกมองมาทางฉันตอนที่ฉันกำลังเดินเข้าไปในบ้าน“มันอยู่ไหน”“ใคร”ฉันแสร้งถามเฮียออกไปทั้งๆที่ในใจก็รู้อยู่แล้วเฮียหมายถึงใครหน้าตาโกรธจัดซะขนาดนี้มีอยู่คนเดียวที่เฮียจะถามหา“ไอ้เหี้ยเสือไงมันอยู่ไหนแล้วมันพาเราไปไหนมา”เห็นไหมเฮียถามหาเขาจริงๆ“เขากลับไปแล้ว”“หึ!! ทำไมวันนี้ถึงยอมไปไหนมาไหนกับมันใจอ่อนแล้วเหรอ”เฮียถามฉันออกมาพร้อมกับทำสีหน้าที่ไม่ค่อยพอใจ“พอได้แล้วเจซีหยุดสักที”ฉันยังไม่ทันตอบอะไรเฮียเสียงของป๊าที่เดินลงจากชั้นบนมาก็ดังขึ้นซะก่อน“ป๊าก็อีกคนปล่อยมันเข้ามาบ้านเราปล่อยมันมาเจอน้องได้ยังไงแถมยังวางแผนกำจัดผมออกโดยการใช้ให้ไปฮ่องกง”พอเฮียเห็นป๊าเฮียก็หันไปโวยใส่ป๊าอย่างไม่พอใจที่ได้ยินป๊าพูดแบบนั้นแล้วเฮีย็คงเคืองป๊าที่ถูกป๊าหลอกใช้ให้ไปดูงานที่ฮ่องกงเพื่อให้คุณเสือมาหาฉันที่บ้านได้“เขาเป็นพ่อของหลานป๊าทำไมป๊าจะให้เขาเข้าออกบ้านนี้ไม่ได้”แล้วป๊าก็พูดประโยคนี้ออกมากับเฮียอย่าว่าแต่เฮียเลยที่อึ้งกับคำพูดประโยคนี้ของป๊าตัวฉันเองก็อึ้งไปเลยเหมือนกันไม่รู้ว่าเขามาทำอะไรมาพูดอะไรกับป๊า ป๊าฉันถ
มีความสุขจังเลยครับ ผมไม่เคยมีความสุขแบบนี้มาก่อนเลยแค่การที่ได้นั่งซบไหล่บางๆของจินแล้วหลับตาฟังเสียงลมหายใจของเธอสัมผัสกลิ่นหอมๆจากตัวเธอมันทำให้ผมโคตรผ่อนคลายเลยแล้วไอ้อาการคลื่นไส้อาเจียนเวียนหัวที่เป็นอยู่ของผมก็หายเป็นปลิดทิ้ง ผมไม่รู้ว่าผมนั่งแบบนี้ไปนานแค่ไหนแต่จินก็ไม่มีทีท่าว่าจะผลักใสอะไรผมเป็นผมเองที่กลัวว่าจินจะเมื่อยล้าก็เลยผงกหัวลุกขึ้นมาเอง"เมื่อยไหมคะพี่ขอโทษนะที่เผลอนั่งแบบนี้นานไปหน่อย"ผมบอกกับจินแล้วก็ส่งยิ้มให้เธอ"มะ...ไม่เป็นไร คุณอาการดีขึ้นรึยังล่ะฉันอยากกลับบ้านแล้ว"จินก็คือจินครับความจิตใจดีของเธอมีให้กับทุกคนทุกที่ทุกเวลาขนาดเธอโกรธผมอยู่เธอก็ยังมีน้ำใจถามผมอย่างห่วงใยถึงจินจะพยายามตีหน้านิ่งๆพูดจาเหวี่ยงๆใส่ผมก็เถอะแต่สายตาจินมันมีแต่ความอ่อนโยนและเป็นห่วงออกมาอย่างเห็นได้ชัด"ดีขึ้นแล้ว งั้นไปค่ะกลับบ้านกันจินกับลูกจะได้พักผ่อนอยู่ดูแลป๊าที่ไม่ค่อยสบายแบบพี่มาเป็นชั่วโมงแล้วถึงเวลาพักผ่อนแล้วเนอะ"ผมลุกขึ้นก่อนพร้อมกับยื่นมือให้จินจับเพื่อเธอจะได้ลุกขึ้นง่ายๆ"ไม่เป็นไรค่ะจิ..เอ่อ!ฉันลุกเองได้"ได้ยินเหมือนผมไหมครับจินเกือบจะเรียกชื่อแทนตัวเองแทนคำว่าฉ
"บ้านมึงไม่มีอยู่รึไงไอ้กันต์ถึงได้มานั่งหน้าสะล่อนบ้านกูแต่เช้า"ผมเดินลงบันใดมาก็เจอกับไอ้กันต์ที่นั่งจิบกาแฟอยู่ที่ห้องรับแขกกับป๊าและแม่ผม ๆ ก็เลยทักทายมันสักหน่อย"สาบานว่านี่คือคำทักทายแขกของเฮีย""ก็มึงไม่ใช่แขก สรุปแล้วมึงมาบ้านกูทำไมแต่เช้า""ไม่ได้มาหาเฮียก็แล้วกันน่า""อ้าวไอ้นี่!!""พอๆ
"นั่งมองโต๊ะน้องสาวตาไม่กระพริบเลยนะหวงเหรอครับคุณพี่ชาย""หวงเหี้ยอะไรล่ะ!!"ในขณะที่ผมนั่งดื่มอยู่ไอ้ธิมที่ไปตรวจงานเสร็จก็เดินมานั่งแล้วพูดประโยคนี้กับผม"ก็กูเห็นมึงนั่งมองไปทางโต๊ะไอ้กันต์กับน้องจินตั้งนานกูก็นึกว่ามึงมองเพราะหวงน้องจินยิ่งวันนี้น้องจินแต่งตัวโคตรสวย"ยัง มันยังไม่จบครับยังจะม
Halem Pub"มาเร็วจังวะ"ไอ้ธิมเดินมานั่งกับผมแล้วทักขึ้นมาวันนี้ผมมาก่อนเวลาปกติครับทุกทีมาดึกกว่านี้"เบื่อๆว่ะอยู่บ้านแล้วหงุดหงิด""เมื่อไหร่มึงจะเลิกตั้งแง่กับน้องจินสักทีวะน้องเขาออกจะน่ารัก"หึ!!ไอ้นี่ก็อีกคนไม่รู้จะอะไรกับยัยนั้นหนักหนาแล้วก็ไม่ใช่แค่ไอ้ธิมคนเดียว ไอ้ริว กับ ไอ้เซอร์เวย์ก็ใช
"คุณจินทำอะไรคะน่าทานจัง""ก็พะโล้ไข่ไงทำเป็นไม่เคยกินไปได้""ก็ไม่เคยน่ะสิคะปกติป้านวลทำพะโล้ไข่ไก่ฟองใหญ่ๆพะโล้ไข่นกกระทาน่ารักๆแบบนี้ณีไม่เคยทาน"ฉันคุยกับณีสาวใช้ในบ้านที่ตอนนี้กำลังจดจ้องอยู่กับพะโล้ไข่นกระทาที่ฉันทำ"เมนูนี้แกไม่มีสิทธิหรอกนังณีเพราะพะโล้ไข่นกกระทาลูกเล็กๆเนี่ยของโปรดคุณเสือเ







