جميع فصول : الفصل -الفصل 10

48 فصول

PROLOGUE | ครอบครองปรปักษ์

“บุคคลใดครอบครองทรัพย์สินของผู้อื่นไว้โดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ ถ้าเป็นอสังหาริมทรัพย์ได้ครอบครองติดต่อกันเป็นเวลาสิบปี ถ้าเป็นสังหาริมทรัพย์ได้ครอบครองติดต่อกันเป็นเวลาห้าปีไซร้ ท่านว่าบุคคลนั้นได้กรรมสิทธิ์” (ป.พ.พ. มาตรา 1382)_______________________________________ “อึก อะ...อือ พะ พี่กัน...อ๊ะ อ๊า” ริมฝีปากอวบอิ่มของคนใต้ร่างครวญครางเสียงดังในห้องมืดสลัว ในขณะที่กายสาวกำลังบิดแอ่นเกร็งกระตุกเป็นรอบที่สามรับการเคลื่อนไหวหนักแน่นจากร่างกำยำ เรียวเล็บสีชมพูของคนตัวเล็กจิกลงบนท่อนแขนแกร่งของอีกฝ่ายอย่างจงใจทิ้งหลักฐานถึงการมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกันเอาไว้บนร่างกายแน่นหนัน ดวงตาสีรัตติกาลลุกโชนไปด้วยไฟปรารถนาช้อนสายตาขึ้นมองคนคุมเกมรักด้วยความรู้สึกพึงพอใจเป็นพิเศษ แม้กึ่งกลางกายสาวของเธอในตอนนี้จะเริ่มปวดร้าวจากการกระทำป่าเถื่อนขาดการยับยั้งชั่งใจจากอีกฝ่าย และหน้าอกกำลังถูกบีบขย้ำจนแดงเป็นริ้วก็ตาม “อ๊ะ อ๊ะ อื้อ...มะ ไม่กระแทกที่เดิมซ้ำๆ ได้ไหม ซิดนีย์จุก” มือข้างหนึ่งของคนตัวเล็กวางลงเหนือสะดือตนเองแผ่วเบา ในขณะที่ริมฝีปากบวมเจ่อแสร้ง
last updateآخر تحديث : 2026-05-03
اقرأ المزيد

Possession 1 | อุบัติเหตุ

สิบปีที่แล้ว ภาพของมาเฟียใหญ่อย่างเซน ริวาโน ปาลาดินีจูงมือลูกสาวคนเล็กเดินลงจากศาลาการเปรียญภายในวัดพร้อมด้วยภรรยาและลูกชายคนโตดูจะเป็นภาพที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนัก เนื่องจากวันนี้เป็นวันครบรอบอายุสิบเอ็ดขวบของเด็กหญิงพัทธ์ชนิตว์หรือน้องซิดนีย์ สาวน้อยแก้มป่องขวัญใจคุณพ่อและบรรดาเหล่าลูกน้องมาเฟีย การมาทำบุญเสริมสิริมงคลที่วัดแห่งนี้พร้อมลูกสาวตามความเชื่อทางศาสนาของภรรยา ต่อด้วยการรับประทานมื้อค่ำที่ภัตตาคารริมแม่น้ำจึงเป็นเรื่องที่ครอบครัวทำเป็นประจำทุกปี นับตั้งแต่ลูกคนแรกลืมตาดูโลกขึ้นมา “ปะป๊า ซิดนีย์อยากดื่มน้ำ” คนตัวเล็กกระตุกชายเสื้อเชิ้ตของบิดาพร้อมกับส่งสายตาออดอ้อนไม่หยุด “ซิดนีย์รอจนถึงร้านอาหารไหวไหม?” คำถามจากคนเป็นพ่อเอ่ยถามลูกสาวออกมา พร้อมกับรอยยิ้มอบอุ่น รอยยิ้มที่ไม่เคยมีให้ใคร นอกจากคนในครอบครัวเท่านั้นที่มีโอกาสได้รับความปรารถนาดีนั้น สาวน้อยจอมเอาแต่ใจประจำบ้านส่ายใบหน้าภายใต้หมวกสานปีกกว้างสีน้ำตาลแทนคำตอบ ลิ้นสีชมพูเลียริมฝีปากเล็กของตนเป็นการยืนยันกับบิดาว่ากระหายน้ำและอดทนไม่ได้ ล
last updateآخر تحديث : 2026-05-03
اقرأ المزيد

Possession 2 | ข่มขู่

“พี่โล!!!” ร่างบอบบางของน้องสาวที่ยังหลงเหลือพิษไข้วิ่งหน้าตั้งไปหาพี่ชายแท้ๆ ซึ่งกำลังง่วนอยู่กับการสะบัดไม้ล่อแมวในโลกส่วนตัวตนเอง ทันทีที่ซิดนีย์วิ่งตึกตักมาถึง แมวสองตัวก็วิ่งกระเจิงกลับเข้าไปในบ้านด้วยความตกใจจนออสโลแสดงท่าทีหัวเสียออกมา “ซิดนีย์อย่าวิ่ง น้องทำโซลกับลูอาตกใจนะ” คนอายุมากกว่าสองปีตำหนิน้องสาวอย่างไม่ชอบใจ “ช่างแมวมันก่อน หม่ามี้จะเอาเด็กผู้ชายที่ช่วยซิดนีย์ไว้มาเลี้ยงในบ้านนะ!” น้ำเสียงตื่นเต้นของน้องสาวทำให้ออสโลขมวดคิ้ว เด็กชายเดาความคิดของน้องไม่ถูกว่ากำลังตกใจ ตื่นเต้น หรือดีใจกันแน่ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่คิดจะถาม เพราะเขาไม่มีทางยอมให้ใครเข้ามาอยู่ในบ้านตนเองง่ายๆ “มาบอกทำไม เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว” “ไม่ได้นะ! หะ ห้ามกีดกันเด็กคนนั้น ซิดนีย์จะเอามาอยู่ด้วย” ปากเล็กๆ เบะคว่ำแสดงความไม่พอใจพี่ชายออกมา “ปะป๊าจะให้หม่ามี้มาถามความเห็นเราสองคน พี่โลต้องเห็นด้วยกับหม่ามี้เข้าใจไหม!?” ไม่ใช่คำถาม แต่คือคำสั่ง ออสโลถอนหายใจทิ้ง เลือกที่จะเงียบสยบความโหวกเหวกโวยวายของอีกฝ่าย เด็กชายย
last updateآخر تحديث : 2026-05-03
اقرأ المزيد

Possession 3 | เด็กนิสัยไม่ดี

‘ฝากอบรมเลี้ยงดูเจ้ากันมันด้วยนะ เอ็นดูมันเหมือนลูกเหมือนหลานอีกคน’ ‘ค่ะหลวงตา ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ โรสจะพาน้องกันแวะมานมัสการบ่อยๆ’ ‘ไปอยู่บ้านท่านก็ดูแลบ้านช่อง อย่าขี้เกียจเข้าใจไหมเจ้ากัน?’ ‘ครับหลวงตา’ หลังจากรถตู้ครอบครัวจอดสนิทหน้าคฤหาสน์ย่านกลางกรุง กันภัยก็ถูกพามายังห้องนอนบริเวณชั้นสองของคฤหาสน์ซึ่งอยู่ตรงข้ามห้องทำงานของเจ้าของบ้าน แม้ห้องนอนจะอยู่ชั้นสองเหมือนกับคนอื่นๆ ไม่มีการแบ่งชนชั้นด้วยการให้นอนชั้นล่าง หากแต่มีเพียงห้องของเด็กชายเท่านั้นที่ถูกแยกให้อยู่โซนทิศตะวันตกลำพัง เรื่องนี้สร้างความขุ่นเคืองให้ลูกสาวเจ้าของบ้านไม่น้อย ซิดนีย์ทนไม่ไหวต้องเอ่ยปากถามผู้เป็นพ่อถึงเหตุผลนั้นตามตรง “ปะป๊าขา~ ทำไมห้องพี่กันไม่ได้อยู่ฝั่งเดียวกับเรา” ซิดนีย์แทนตัวสมาชิกใหม่ว่าพี่อย่างน่ารัก เนื่องจากรู้จากมารดาตั้งแต่อยู่ในรถว่ากันภัยอายุเท่าๆ กับพี่ชายตนเองอย่างออสโล คำถามของลูกสาวทำเอาคนเดินนำมาหน้าห้องนอนขมวดคิ้ว “ก็ฝั่งเราไม่มีห้องว่างแล้วไงครับ ตรงกลางเป็นห้องของป๊ากับหม่ามี้ ทางซ้ายเป็นห้องลูก ทางขว
last updateآخر تحديث : 2026-05-03
اقرأ المزيد

Possession 4 | ตระกูลมาเฟีย

กันภัยกลายเป็นเพื่อนเล่นของคุณหนูจอมเอาแต่ใจอย่างซิดนีย์นับตั้งแต่วันนั้น เพราะเขามองว่าเธอคือลูกของผู้มีพระคุณ จึงเลือกที่จะปล่อยผ่านกับความเอาแต่ใจนั้นมาตลอด สิ่งหนึ่งที่คนอย่างเขาคงไม่มีโอกาสได้รู้จัก หากไม่ได้เข้ามาอยู่ในวังวนของครอบครัวนี้ มาเฟีย... กันภัยในวัยเด็กเคยสงสัยว่าทำไมนายใหญ่จึงเลี้ยงลูกน้องผู้ชายจำนวนมากเอาไว้ คนพวกนี้ฝึกร่างกายเป็นประจำทุกวัน ทุกคนสวมเสื้อผ้าแบบเดียวกันสีเดียวกันไม่มีผิดเพี้ยน แต่คำถามมากมายที่มีอยู่ในหัวนั้นก็ไม่เคยได้รับคำตอบ กระทั่งอายุย่างเข้าสู่ปีที่สิบเจ็ด การได้รับโอกาสให้เรียนในโรงเรียนหรูที่มีแต่คนมีเงินสร้างความอึดอัดในช่วงแรกไม่น้อย แต่อย่างน้อยการมีลูกของเจ้านายสองคนกับคนอื่นๆ ที่คุณหนูเรียกว่า ‘พันธมิตร’ เรียนอยู่ด้วยกันก็พอทำให้เขารู้สึกปลอดภัยขึ้น “ทำไมซิดนีย์กับมิรินยังไม่มา” ออสโลซึ่งนั่งรออยู่บริเวณลานม้าหินอ่อนของโรงเรียนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเจือหงุดหงิด ข้อมือซ้ายถูกยกขึ้นมาดูนาฬิกาเป็นรอบที่สาม พลอยให้กันภัยมองนาฬิกาข้อมือตนเองตามไปด้วย เลยเวลาพักเที่ยงมาสิบห้
last updateآخر تحديث : 2026-05-03
اقرأ المزيد

Possession 5 | คนที่อยู่ในทุกช่วงเวลาของชีวิต

ความสัมพันธ์ระหว่างซิดนีย์กับกันภัยมีความห่างเหินมากขึ้นนับตั้งแต่วันที่พ่อเริ่มพาเขาออกไปข้างนอกพร้อมพี่ชาย เมื่อก่อนเขาพูดกับเธอน้อยจนแทบนับคำได้อยู่แล้ว แต่หลังจากวันนั้นมันยิ่งลดลงแบบทวีคูณจนหลายครั้งซิดนีย์เองก็หงุดหงิดจนอยากกรี๊ดลั่นบ้าน ยิ่งเห็นว่าบางวันใบหน้าของเขากับพี่ชายฟกช้ำกลับมา แต่เมื่อถามกลับไม่ได้รับคำตอบก็ยิ่งหงุดหงิด กระทั่งซิดนีย์อายุได้สิบแปดปี เป็นวัยที่พร้อมเข้าสู่มหาวิทยาลัยตามพี่ๆ ในบ้านซึ่งพวกนั้นไปเปิดโลกกว้างก่อนหน้านั้นหลายปี ซิดนีย์รับรู้ภาระผูกพันของครอบครัวมากขึ้นจนเข้าใจแจ่มแจ้งถึงสาเหตุที่พี่ชายกับพ่อและพี่กันของเธอออกไปข้างนอกด้วยกันบ่อยครั้ง โรงฝึกบอดีการ์ด สถานที่ต้องห้ามที่แม้แต่พริมโรสผู้เป็นภรรยาก็ห้ามไป ไม่รู้ว่าที่นั่นป่าเถื่อนขนาดไหน แต่รอยช้ำตามตัวของพี่ชายกับกันภัยหลังจากกลับมาจากที่นั่นน้อยลงทุกวัน แต่สิ่งที่ทั้งสองได้กลับมา คือ แววตาแบบบิดาจนบางครั้งมันทำให้ซิดนีย์กลัวผู้ชายในบ้านตนเอง กันภัยกับออสโลเติบโตขึ้นแบบก้าวกระโดด ทั้งคู่ไม่ใช่เพื่อนเล่นพ่อแม่ลูกของเธอกับมิรินอีกต่อไป ความสุขุมเยือกเย็
last updateآخر تحديث : 2026-05-03
اقرأ المزيد

Possession 6 | ซิดนีย์โตแล้ว

สนามบิน “ฮึก! แกทิ้งฉัน ฮือๆ คอยดูนะ ฉันจะหาเพื่อนใหม่ให้สวยกว่าแก แล้วฉันก็จะเลิกคบแกยัยมิริน TT^TT” “ฉันก็จะหาเพื่อนใหม่เป็นฝรั่งตัวสูงๆ ฉันก็จะเลิกคบกับแก นังเตี้ยตะแมะแคระ T^T” “แกมันโง่ แค่ควายตัวผู้มันบอกว่าไม่รัก แกก็ทิ้งเพื่อนอย่างฉันหนีไปอยู่ต่างประเทศ ฮือๆ” “ก็ควายตัวนั้นมันพี่ชายแกไง!! ฮึก ฮือ~” เจ้าของร่างสูงนั่งอยู่บนเก้าอี้ผู้โดยสารพลางขมวดคิ้วมองลูกสาวของเจ้านายกอดลาเพื่อนสนิทด้วยความอาลัยอาวรณ์ นี่ปาเข้าไปเกือบชั่วโมงแล้วคุณหนูกับคุณมิรินยังไม่เลิกร้องห่มร้องไห้ด่ากันไปมาทั้งที่ยังกอดกันแน่น กันภัยไม่ค่อยเข้าใจความสัมพันธ์แบบนี้ของผู้หญิง คนแหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ตีห้าเพราะถูกลูกสาวคนเล็กของบ้านมาทุบประตูให้ขับรถมาส่งที่สนามบิน ทั้งๆ ที่เมื่อคืนเขาออกไปงานเลี้ยงกับออสโลและเพิ่งกลับถึงมานอนตอนตีสาม แม้ตนเองจะปฏิเสธไปถึงสามรอบ แต่คุณหนูจอมเอาแต่ใจก็ยังยืนกรานให้เขาเป็นคนพามาให้ได้ โชคดีแค่ไหนที่เขาดื่มไวน์ไปแค่แก้วเดียว ไม่งั้นคงได้ลงไปนอนคุยกับเสาไฟฟ้าข้างทางก่อนมาถึงที่นี่ “มิริน ไปขึ้นเครื่อง
last updateآخر تحديث : 2026-05-03
اقرأ المزيد

Possession 7 | ไม่คิดเกินเลย

การถูกคนตัวเล็กแผลงฤทธิ์ใส่ตั้งแต่วันที่ไปสนามบิน ทำให้กันภัยขยาดและเลี่ยงที่จะไปไหนมาไหนกับเธออีก หากวันไหนไม่มีเรียน บอดีการ์ดหนุ่มมักจะไปขลุกตัวอยู่ที่โกดังแถวท่าเรือหรือไม่ก็โรงฝึก เพื่อที่จะได้ไม่ต้องเจอกับคุณหนูที่อยู่ติดบ้านเนื่องจากเป็นช่วงปิดเทอมรอเข้ามหาวิทยาลัย วันนี้ก็เช่นกัน บอดีการ์ดหนุ่มหมดเวลาไปกับการฝึกซ้อมยิงปืนและทดลองใช้อาวุธใหม่ๆ ในการต่อสู้ ตั้งแต่ออสโลตัดสินใจสืบทอดการรับใช้ตระกูลรูซโซเช่นเดียวกับนายใหญ่ การถูกทดสอบด้วยมาเฟียรุ่นเดียวกันก็ตามมา โดยเฉพาะคนเข้าวงการก่อนใครเพื่อนอย่างไข่หวาน กันภัยเรียนรู้การเป็นลูกน้องคู่ใจของเจ้านายมาจากดีนส์ บอดีการ์ดที่เป็นเพื่อนของเซนตั้งแต่สมัยเรียน ทั้งงานผู้ช่วยในงานบริหารโรงแรม รวมถึงคอนเนคชันข่าวกรองคุณภาพที่มีความแม่นยำสูง หลังจากพักเหนื่อยและอาบน้ำชำระคราบเหงื่อออก คนตัวสูงก็มานั่งขลุกตัวใช้สมาธิกับเอกสารภายในห้องทำงานของโกดังต่อ เขาทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะได้กลับบ้านตอนเย็นในเวลาที่คนอื่นๆ กลับถึงบ้านเช่นเดียวกัน ยังไม่ทันที่จะได้จัดการงานแฟ้มแรกเสร็จดี เสียงดังเอะอะจ
last updateآخر تحديث : 2026-05-03
اقرأ المزيد

Possession 8 | ถูกหมายหัว

ร่างบางในชุดนักศึกษากึ่งเดินกึ่งวิ่งลงมาจากบันไดชั้นสองของบ้านด้วยความสดใส เมื่อคืนเธอมาสก์หน้าและรีบเข้านอนตั้งแต่หัวค่ำ เพื่อเตรียมตัวไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเป็นวันแรก “ไปเรียนวันแรกให้หม่ามี้ไปส่งที่มหาลัยไหมคะ?” ผู้เป็นแม่เอ่ยแซวลูกสาว หลังจากเห็นว่าลูกเดินเข้ามานั่งรับประทานมื้อเช้าด้วยกัน “หม่ามี้อะ ซิดนีย์โตแล้ว” ลูกสาวคนสวยมุ่ยหน้าเมื่อได้ฟังคำพูดของมารดา ไม่ลืมที่จะหันไปทักทายบิดาที่นั่งอยู่หัวโต๊ะด้วยความสดใส “อรุณสวัสดิ์ค่ะปะป๊า ซิดนีย์ใส่ชุดนี้สวยสู้หม่ามี้สมัยสาวๆ ได้ไหมคะ?” “น้องซิดนีย์ว่าหม่ามี้แก่เหรอคะ?” “อุ๊ย! ใช้คำผิดค่ะ ตอนนี้หม่ามี้ของซิดนีย์ก็ยังเป็นสาว ถ้ากลับไปใส่ชุดนักศึกษาทุกคนต้องคิดว่าเป็นพี่สาวของซิดนีย์แน่ๆ” คำพูดฉอเลาะของลูกสาวคนเล็กเรียกเสียงหัวเราะจากพ่อและแม่ออกมาได้แต่เช้า ก่อนที่แก้มนุ่มนิ่มจะถูกมารดาหอมฟอดใหญ่ด้วยความมันเขี้ยว “ฮิๆ แล้วพี่โลยังไม่ลงมาอีกเหรอคะ ถ้าซิดนีย์ไปเรียนสายจะหยิกให้เนื้อขาดเลย” “เธอจะหยิกใครซิดนีย์...” เสียงทุ้มดังขึ้นมาจากทางบันไดขึ้นชั้นสอง ออสโ
last updateآخر تحديث : 2026-05-03
اقرأ المزيد

Possession 9 | ไม่ใช่คนโง่

ลูกสาวมาเฟียเดินออกจากห้องน้ำด้วยความรู้สึกหงุดหงิดที่ยังหลงเหลือเล็กน้อย แม้การได้เข้าไปล้างมือดับอารมณ์จะทำให้ความรู้สึกอยากตบคนลดน้อยลง แต่ซิดนีย์ก็ยังคิดว่าคนแบบนี้ต้องจัดการด้วยฝ่ามือสักครั้ง “คุณหนูไม่ควรมีเรื่องตั้งแต่วันแรกนะครับ” “อุ๊ย!” เสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้นจะมุมหนึ่งของตึก กันภัยเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในร้านกาแฟทุกอย่างและรายงานไปยังออสโลเรียบร้อย เจ้านายของเขาจึงสั่งให้เขามาปรามคุณหนูผู้ชอบมีเรื่องซ้ำเป็นครั้งที่สอง “ซิดนีย์ตกใจหมดเลย” คนตัวเล็กยิ้มกว้างไร้ความรู้สึกผิดพร้อมกับเดินเข้ามาหา ไม่ลืมที่จะมองซ้ายขวาจนมั่นใจว่าไม่มีใครเดินผ่านมาตรงนี้ จึงสอดแขนเรียวเข้าไปเกาะแขนแกร่งเอาไว้แน่นอย่างที่ชอบทำ “ซิดนีย์ใส่ชุดนักศึกษาน่ารักไหม?” คุณหนูตัวแสบเมินเฉยกับคำพูดของบอดีการ์ดหนุ่ม แต่เปลี่ยนมาชวนคุยในเรื่องที่อยากอวดเขาแทน พร้อมกับหมุนตัวให้ดูอย่างน่ารัก “ผมเตือนเพราะหวังดี ผมไม่อยากให้คุณหนูตกเป็นเป้าให้พวกนั้นคอยแกล้งตลอดเวลาที่เรียนอยู่” “ถ้ามันมายุ่งกับซิดนีย์อีกจะโทรให้ป๊าส่งคนลากไปซ้อม” “
last updateآخر تحديث : 2026-05-03
اقرأ المزيد
السابق
12345
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status