جميع فصول : الفصل -الفصل 30

“พี่โลจะเสียงดังทำไม ซิดนีย์ไปซักผ้ามา” คนตัวเล็กแสร้งทำเสียงดังบ่นพี่ชายตนเอง ระหว่างนั้นก็กอดอกทำทีเอาเรื่องไปด้วย “นึกว่าเปิดทีวีทิ้งไว้แล้วไม่อยู่ห้อง” คนเป็นพี่ถอนหายใจกับเสียงแหลมๆ ของน้อง “ซิดนีย์ไม่ใช่เด็กแล้วนะ” สาวน้อยของตระกูลยังแว้ดๆ ใส่พี่ชายไม่หยุด “ตัวเองก็ไม่ค่อยจะกลับห้อง ไม่รู้ไปแอบมีผู้หญิงหรือเปล่า” เรื่องที่พี่ชายมีคฤหาสน์หลังอื่นยังคงเป็นความลับ เพราะเธอยังต้องอาศัยข้อมูลจากบอดีการ์ดนายนั้นคอยส่งข่าวให้เพื่อนสนิท หากออสโลทราบว่าเธอรู้เรื่องส่วนตัวของเขามากเกินไป ไม่นานคงไปตามสืบได้ว่าใครหลุดปากพูด “พี่มีธุระ ไม่ใช่แบบที่น้องคิด” เสียงของมาเฟียหนุ่มเงียบไป เมื่อมองผ่านไหล่น้องสาวเห็นลูกน้องคนสนิทเดินออกมาจากโซนซักล้าง “ไหนมึงบอกว่าอยู่โรงฝึก” แววตาสงสัยของพี่ชายทำให้เธออดเม้มริมฝีปากด้วยความประหม่าไม่ได้ แต่ถึงอย่างนั้นก็เตรียมคำตอบเอาไว้อยู่แล้ว “เครื่องซักผ้าพังเลยให้พี่กันมาดูให้” “ทำไมไม่เรียกคนอื่น ไปกวนมันอะไรนักหนา” “พี่โลไม่เห็นสภาพน้องหรือไง ชุดชั้นในก็ไม่ใส่จะให้เรียกใครล่ะ

การเปิดภาคเรียนวันแรกเป็นเรื่องน่าเบื่อสำหรับคนที่เรียนเข้าปีที่สาม ในตอนแรกเธอตั้งใจว่าจะไม่มาเรียนวันนี้เลยด้วยซ้ำ แต่เพราะมีบางวิชาที่ต้องรีบมาพรีออเดอร์หนังสือเรียนในคาบเรียนชั่วโมงแรก ลูกสาวมาเฟียจึงฝืนสังขารตนเองตื่นตั้งแต่แปดโมง เพื่อมาเข้าชั้นเรียนในตอนสิบเอ็ดโมง “อเมริกาโนน้ำส้มได้แล้วค่ะ” เสียงพนักงานร้านกาแฟใต้คณะเรียกความสนใจจากคนที่เอาแต่ก้มหน้าชอปปิงออนไลน์ให้หันไปมอง ร่างระหงในชุดนักศึกษารัดรูปหยัดกายลุกไปหยิบแก้วน้ำตนเองและตั้งใจจะเดินไปยังห้องเรียนรออาจารย์ “อุ๊ย! น้องซิดนีย์” น้ำเสียงเจือไปด้วยความกวนประสาทจากมุมหนึ่งในร้านเรียกความสนใจจากเธอให้หันกลับไปมอง ซิดนีย์จำเสียงน่ารำคาญแบบนี้ได้ มีอยู่สปีชีส์เดียวที่อยู่กันเป็นฝูงเพื่อจับกลุ่มนินทาชาวบ้าน มนุษย์ป้าในคราบนักศึกษา... “เดรสสีชมพูตอนไปญี่ปุ่นในไอจีสวยมากเลยค่ะ แต่พี่ขอแอบถามนิดนึง...ภูมิใจมากไหมจ๊ะที่อวดความรวยตัวเองด้วยการใช้เงินพ่อแม่” “นีน่า...อย่าแซวน้อง” เอวาซึ่งนั่งอยู่ตรงกลางระหว่างนีน่าและริสาแกล้งเอ่ยปรามอย่างคนมีวุฒิภาวะ

กันภัยหลบหน้าเธอหนีไปสิงคโปร์ตั้งแต่วันนั้น ถามลูกน้องคนไหนทุกคนก็ปิดปากเงียบบอก ‘ไม่รู้ๆ’ แล้วพากันวิ่งหนี ซิดนีย์คาดว่ากันภัยน่าจะกลับมาภายในวันสองวันนี้ตามนิสัยปกติที่เคยเป็น เพราะหากไปสิงคโปร์จะไปประมาณสองสัปดาห์ หากไปฮ่องกงจะไปสิบห้าวัน และไปญี่ปุ่นไม่เกินเจ็ดวัน เป็นไงล่ะ เธอเก็บข้อมูลแน่นล่ะสิ ต้องขอบคุณยัยมิรินที่บล็อกไอจีพี่ชายและตั้งไอจีตนเองเป็นไพรเวท ออสโลจึงต้องพึ่งพารูปจากเธอแลกกับข้อมูลที่น้องสาวสุดที่รักอยากรู้ คนตัวเล็กเดินเล่นมือถือไปตามทางเดินชั้นสามของอาคารเรียน โดยเป้าหมายคือลานจอดรถที่เดิมเพราะเพิ่งเลิกเรียน แกร๊ก~ รองเท้าส้นสูงหยุดเดินแทบไม่ทัน อีกนิดเดียวประตูห้องพักอาจารย์จะกระแทกหน้าจนดั้งยุบ “นี่! อ้าว...” ปากที่เกือบจะด่าออกไปหยุดชะงักเมื่อเห็นว่าใครเป็นคนทำ คนทำตัวเด๋อด๋าในคณะนี้คงมียัยกุ้งจิ๋วคนเดียว เอยเอยคือคนที่เปิดประตูออกมาจากห้องพักอาจารย์จนเกือบตีเข้าแสกหน้าเธอ “ขะ ขอโทษ เราไม่เห็น” ร่างบางในชุดนักศึกษายับยู่ยี่ หัวฟูเหมือนเพิ่งผ่านสมรภูมิรบละล่ำละลักบอกด้วยคว

ซิดนีย์เบื่อ... คนตัวเล็กพึมพำกับตนเองเป็นรอบที่ร้อยของวัน เนื่องจากวันนี้เธอไม่มีเรียนเพราะตั้งใจเว้นตารางเรียนวันศุกร์ให้เป็นวันหยุดต่อเนื่องเสาร์และอาทิตย์เพื่อที่จะใช้พักผ่อนเล่นเกมออนไลน์ทั้งวัน แต่ซิดนีย์กลับลืมไปว่าเพื่อนเล่นเกมในวัยเดียวกันของเธอทุกคนต้องเรียนวันศุกร์ การเล่นเกมออนไลน์เพียงลำพังจึงสิ้นสุดภายในสามชั่วโมง ก่อนเจ้าของเรือนร่างสวยจะล้มตัวลงนอนด้วยความเบื่อหน่าย ทั้งเพนท์เฮาส์ในตอนนี้ก็เรียกได้ว่าร้าง หากมีผีมาหลอกเธอก็คงไม่มีคนมาช่วย ตึกสูงห้าสิบชั้นแห่งนี้ถูกใช้เป็นที่พักของพี่ชายกับลูกน้องคนสนิท ซิดนีย์เคยฟังจากหม่ามี้ว่าเมื่อก่อนปะป๊าก็ใช้วิธีนี้ในการคุมคน เก็บลูกน้องไว้ใกล้ตัวใต้ตึกเดียวกัน และให้ลูกน้องคนสนิทที่ไว้วางใจควบคุมลูกน้องในสังกัดอีกทอด บอดีการ์ดของออสโลไม่ใช่คนที่เคยทำงานกับบิดาทั้งหมด บางส่วนออสโลคัดมาจากโรงฝึกบอดีการ์ดด้วยตนเองกับมือ ซิดนีย์ไม่เคยเห็นพวกเขาสู้กัน แต่เคยเห็นว่าป๊าเคยหยิบยืมลูกน้องของพี่ชายให้ไปทำงานให้บ่อยครั้ง นั่นเท่ากับว่าคนพวกนี้มีฝีมือในระดับที่ทำให้เซน ริวาโน ปาลาดิ

ร่างกำยำของบอดีการ์ดหนุ่มถูกผลักลงบนเตียงซูเปอร์คิงไซซ์ภายในห้องพักของตนเอง แม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่ซิดนีย์ได้มีโอกาสย่างกรายเข้ามาเหยียบพื้นที่ส่วนตัวของเขา แต่ตอนนี้เธอไม่มีเวลาสนใจสำรวจมัน เพราะมีอะไรน่าดูกว่านั้นกำลังนอนอยู่ตรงหน้า ขาเรียวก้าวขึ้นเตียงนั่งคร่อมเอวสอบเอาไว้ ส่วนเขาที่กำลังพยายามเรียกสติ ประคองตนเองขึ้นมามานั่งพิงหัวเตียงได้ก็รีบจับเอวคอดห้ามปราม ใครสอนให้เธอใช้สะโพกบดเป้ากางเกงเขา! ปากที่กำลังจะเอ่ยปากดุหยุดชะงัก เมื่อใบหน้าสวยเอียงหน้าเข้ามาจูบ สัมผัสที่ไม่คิดจะทำแต่ตอนนี้กลับเป็นเรื่องที่ต่อต้านไม่ได้ มิหนำซ้ำครั้งนี้ยังเป็นเขาเองที่สอดลิ้นเข้าไปเล่นในปากนุ่มก่อน “ทำกันเถอะ ซิดนีย์อยาก” เธอออดอ้อนร้องขอเขาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ร่อนเอวร้อนบดกับส่วนหัวหยักใต้ร่มผ้าเขาอย่างทรมาน “ใครสอนให้ทำ” มือสากบีบปากเล็กเค้นเอาคำตอบจนซิดนีย์ปากจู๋ ก่อนจะพ่ายแพ้เมื่อลูกสาวเจ้านายยื่นหน้ามาจูบกันอีกครั้งแทนการตอบ นี่ก็ด้วย ใครบอกให้เธอจูบเวลาอยากหนีความผิดที่ตนเองก่อ “พ