All Chapters of สัมพันธ์ลับหมอคนเถื่อน: Chapter 51 - Chapter 60

“ขณะนี้ตำรวจได้มีการเข้าจับกุมตัวของนายรพีพัฒน์ สุทธิธานันท์ หรือเรย์ ลูกชายนักการเมืองชื่อดัง จากการที่ได้ใช้กำลังขืนใจผู้หญิงในสถานบันเทิงแห่งหนึ่งหลายต่อหลายครั้งเป็นระยะเวลานาน โดยมีผู้เสียหายมากกว่าห้ารายที่เข้าแจ้งความ อีกทั้งตัวของนายรพีพัฒน์เองยังเกี่ยวข้องกับคดีการค้ายารายใหญ่ที่นายบุรินทร์ สุทธิธานันท์เพิ่งถูกจับตัวไปด้วย เบื้องต้น...”“...” นลินรัตน์ที่นั่งอยู่ด้านข้างน้ำหนึ่งได้แต่นิ่งไปหลังจากได้ยินข่าวดังของครอบครัวที่เธอเกือบจะให้ลูกสาวเข้าไปเกี่ยวดองด้วยซึ่งกำลังถูกพูดถึงเป็นอย่างมากในตอนนี้ ขณะที่น้ำหนึ่งเองก็ได้มองภาพที่ปรากฏบนหน้าจอทีวีโดยไม่ได้พูดอะไรออกมาเช่นกันแต่เธอรู้ดีว่าทั้งหมดเป็นฝีมือของใครแม้รามิลจะบอกแผนการทั้งหมดกับเธอแล้ว ทว่าน้ำหนึ่งก็ยังคงรู้สึกตกใจกับข่าวที่ออกมาอยู่ดี ครั้งนี้ไม่ใช่แค่เรย์คนเดียวเท่านั้นที่รามิลตั้งใจจะจัดการ แต่ยังมีบุรินทร์ที่เป็นเสาหลักของบ้านและกุมอำนาจไว้มากมายอีกต่างหากไม่รู้เลยว่าต่อจากนี้ทุกอย่างจะดำเนินไปในทิศทางไหน เพราะตอนนี้รามิลได้ทำลาย ‘ทุกอย่าง’ ที่สุทธิธานันท์มีทั้งหมดแล้วอีกด้าน“ปล่อยกู! พวกมึงมีสิทธิมาทำแบบนี้

สองวันต่อมา“ไหนบอกว่าจะพาไปคอนโดไงคะ” น้ำหนึ่งที่เห็นรถออกนอกเส้นทางหันมาตวัดสายตามองรามิลตาขวาง ทว่าอีกฝ่ายกลับตีหน้ามึนใส่เธออย่างชัดเจนเธอคิดไว้แล้วว่าคนเจ้าเล่ห์อย่างเขาจะต้องมีแผนการซ่อนอยู่ แต่เพราะอีกฝ่ายเอาเรื่องนลินรัตน์และความปลอดภัยของเธอมาอ้าง น้ำหนึ่งจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมให้เขามาส่งที่คอนโดของตนเองแต่สุดท้ายเขาก็หลอกเธออีกครั้ง“ไม่ได้ยินเหรอ?” น้ำหนึ่งถามเสียงขุ่น“ได้ยิน”“ก็จะพาไปคอนโดไง”“อย่ามาโกหก นี่มันไม่ใช่...”“หมายถึงคอนโดของฉัน”“พี่ราม!” น้ำหนึ่งขึ้นเสียงใส่รามิลด้วยความโกรธจัดจนเผลอเรียกเขาด้วยสรรพนามเดิมเหมือนเมื่อก่อน เธอทำท่าจะเปิดประตูรถลงไปทั้ง ๆ ที่รถกำลังเคลื่อนตัวอยู่บนท้องถนน ทำให้รามิลต้องรีบรั้งตัวของหญิงสาวเอาไว้“อย่าดื้อ นั่งดี ๆ”“ปล่อย! ฉันจะไม่ยอมให้คุณบังคับฉันอีกแล้ว”“อย่าให้ฉันต้องใช้กำลังนะน้ำหนึ่ง”“อื้ออ! ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ!” น้ำหนึ่งพยายามออกแรงดิ้นเมื่อถูกอีกฝ่ายกอดรัดอย่างแรงจนแทบจะไม่สามารถขยับตัวได้ เธอพยายามขัดขืนรามิลอยู่นานด้วยความดื้อรั้นตามประสา ทว่าน้ำหนึ่งก็ไม่สามารถจะสู้เรี่ยวแรงของอีกฝ่ายได้เลย“บอกแล้วว่าอย่าดื

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เรื่องมันผ่านมาแล้ว” น้ำหนึ่งที่รับรู้ได้ว่ารามิลกำลังหมายถึงอะไรตอบกลับไปอย่างไม่ได้ใส่ใจเรื่องในอดีตที่ผ่านมาอีก ไม่ว่ามันจะเป็นความรู้สึกที่แท้จริงของเขาหรือไม่ แต่น้ำหนึ่งกลับรับรู้ได้ว่าอีกคนกำลังรู้สึกผิดต่อเธออยู่ตลอด พอรู้แบบนั้นแล้ว...เธอก็เผลอใจอ่อนให้กับเขาอีกครั้ง“ต่อจากนี้ฉันจะดูแลเธอให้ดีที่สุดเอง”“...” น้ำหนึ่งไม่ได้ตอบอะไรกลับไป ซึ่งนั่นเป็นการบอกเป็นนัย ๆ ว่าเธอไม่ได้รับปากที่จะอยู่กับเขาไปตลอดแบบที่รามิลต้องการ เมื่อเห็นดังนั้นแล้วรามิลจึงเปลี่ยนเรื่องพูดคุยกับเธอเพื่อจะไม่สร้างความอึดอัดมากกว่านั้น“แล้วตอนนี้คุณหญิงได้ติดต่อเธอมาอีกไหม?”“มีบ้างค่ะ แต่ฉันเลือกที่จะไม่สนใจ”“เธอคิดจะกลับไปที่นั่นหรือเปล่า?”“ไม่ค่ะ” น้ำหนึ่งตอบกลับในทันทีโดยที่ไม่ต้องคิดเลยแม้แต่น้อย เธอสบตากับรามิลด้วยสายตาที่จริงจังกว่าตอนแรก จากนั้นจึงยอมพูดถึงเรื่องส่วนตัวของตนออกมา“สำหรับฉันแล้วที่นั่นไม่ต่างจากคุกแห่งหนึ่ง แม้แต่คนที่ได้ชื่อว่าเป็นคนที่คอยดูแลฉันอยู่ตลอดก็ไม่ต่างจากผู้คุมในสายตาของฉัน มีเพียงอย่างเดียวที่ทำให้ฉันจดจำความรู้สึกดี ๆ ได้บ้างก็มีแค่คุณพ่อเท่าน

หลายวันต่อมา“ทำไมต้องตื่นเต้นกับอะไรแค่นี้ด้วยนะ” น้ำหนึ่งที่อยู่ภายในห้องนอนส่วนตัวของตนเองยกมือขึ้นมากุมหน้าอกด้านซ้ายเอาไว้พลางบ่นกับตัวเองออกมา ตอนนี้หัวใจของเธอกำลังเต้นระรัวอย่างหนักเมื่อใกล้จะถึงวันใหม่ซึ่งเป็นวันที่ ‘สิ้นสุดข้อตกลง’ ระหว่างทั้งเธอและรามิลแม้ว่าที่ผ่านมาความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะพัฒนาไปในทางที่ดีขึ้นเป็นอย่างมาก แต่ว่าน้ำหนึ่งกลับไม่ยอมให้รามิลละเมิดข้อตกลงเลยแม้แต่นิดเดียว แม้ว่าเขาจะชวนเธอไปนอนด้วยกันหลายต่อหลายครั้งก็ตามทั้ง ๆ ที่เธอสามารถรอให้ถึงพรุ่งนี้เช้าได้ แต่ว่าน้ำหนึ่งกลับไม่สามารถจะหลับลงได้เลยเมื่อเวลาเที่ยงคืนใกล้มาถึง หญิงสาวยังคงยืนดูนาฬิกาอยู่ตรงประตูห้องนอนของเธอ จนกระทั่งเหลืออีกหนึ่งนาทีที่ใกล้จะถึงเวลาเที่ยงคืน หญิงสาวจึงเอื้อมมือไปจับลูกบิดประตูไว้“มีแค่เราที่ตื่นเต้นคนเดียวหรือเปล่านะ...” น้ำหนึ่งพึมพำกับตัวเอง ทว่าความรู้สึกของเธอในตอนนี้มันก็เอ่อล้นจนเกินกว่าจะปล่อยให้ช่วงเวลาเหล่านี้ผ่านไปได้แล้วแม้รามิลอาจจะมาพบเธอตอนเช้า แต่น้ำหนึ่งก็ยังคงอยากจะออกไปด้านนอกเพื่อไปอยู่หน้าห้องของรามิลอยู่ดี ยิ่งได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันนานหลายวันจนครบห

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!“อ อ๊ะ! อ๊ะ ๆ ๆ แบบนี้มันจุก อ๊าา” น้ำหนึ่งที่ถูกจับกระแทกในท่วงท่าใหม่ส่งเสียงร้องออกมาในตอนที่รามิลอัดกระแทกแก่นกายสวนขึ้นมาอย่างแรงจนร่างกายของเธอโยกคลอน เธอโอบกอดลำคอของรามิลไว้แน่น ขณะที่เขากำลังอุ้มกระเตงเธออยู่ในท่ายืน“ทะ...ทำไมรอบนี้เสร็จช้าจัง อ๊าาา น้ำเหนื่อยแล้วนะ”“อาา อยากให้เสร็จแล้วเหรอ?”“ละ...ลองมาโดนเองดูไหม อ อ๊าาา”รามิลหลุดยิ้มออกมากับถ้อยคำประชดประชันของคนตัวเล็ก เขาเร่งจังหวะการกระแทกกระทั้นเพื่อจะให้เสร็จสมออกมาตามที่เธอต้องการ จนกระทั่งร่างกายของทั้งคู่เริ่มกระตุกเกร็ง รามิลจึงวางตัวของน้ำหนึ่งลงบนเตียงแล้วดึงแก่นกายออกมาปลดปล่อยด้านนอกเหมือนรอบก่อน“แตกแล้ว อ อาา!”“อึก...อ๊าาา”หยาดน้ำเชื้อสีขาวขุ่นพวยพุ่งลงบนหน้าท้องแบนราบของน้ำหนึ่งทับกับรอยเดิมอีกครั้ง ขณะที่ร่างกายของเธอเองก็กระตุกปลดปล่อยออกมาพร้อมกับรามิลเช่นกันน้ำหนึ่งเหลือบมองนาฬิกาที่ตั้งอยู่ข้างหัวเตียงเล็กน้อย ซึ่งตอนนี้เป็นเวลาเกือบสองชั่วโมงแล้วที่ทั้งคู่มีเซ็กซ์กันอย่างมาราธอนแบบไม่หยุดพักเลย“น้ำว่าเราพอ...”“ขออีกรอบนะ” รามิลที่กำลังหอบหายใจหนัก ๆ ไม่ต่างจากน้ำหนึ่งเอ่ยแ