All Chapters of สัมพันธ์ลับหมอคนเถื่อน: Chapter 51 - Chapter 60

64 Chapters

บทที่ 51 ล้างแค้น

“ขณะนี้ตำรวจได้มีการเข้าจับกุมตัวของนายรพีพัฒน์ สุทธิธานันท์ หรือเรย์ ลูกชายนักการเมืองชื่อดัง จากการที่ได้ใช้กำลังขืนใจผู้หญิงในสถานบันเทิงแห่งหนึ่งหลายต่อหลายครั้งเป็นระยะเวลานาน โดยมีผู้เสียหายมากกว่าห้ารายที่เข้าแจ้งความ อีกทั้งตัวของนายรพีพัฒน์เองยังเกี่ยวข้องกับคดีการค้ายารายใหญ่ที่นายบุรินทร์ สุทธิธานันท์เพิ่งถูกจับตัวไปด้วย เบื้องต้น...”“...” นลินรัตน์ที่นั่งอยู่ด้านข้างน้ำหนึ่งได้แต่นิ่งไปหลังจากได้ยินข่าวดังของครอบครัวที่เธอเกือบจะให้ลูกสาวเข้าไปเกี่ยวดองด้วยซึ่งกำลังถูกพูดถึงเป็นอย่างมากในตอนนี้ ขณะที่น้ำหนึ่งเองก็ได้มองภาพที่ปรากฏบนหน้าจอทีวีโดยไม่ได้พูดอะไรออกมาเช่นกันแต่เธอรู้ดีว่าทั้งหมดเป็นฝีมือของใครแม้รามิลจะบอกแผนการทั้งหมดกับเธอแล้ว ทว่าน้ำหนึ่งก็ยังคงรู้สึกตกใจกับข่าวที่ออกมาอยู่ดี ครั้งนี้ไม่ใช่แค่เรย์คนเดียวเท่านั้นที่รามิลตั้งใจจะจัดการ แต่ยังมีบุรินทร์ที่เป็นเสาหลักของบ้านและกุมอำนาจไว้มากมายอีกต่างหากไม่รู้เลยว่าต่อจากนี้ทุกอย่างจะดำเนินไปในทิศทางไหน เพราะตอนนี้รามิลได้ทำลาย ‘ทุกอย่าง’ ที่สุทธิธานันท์มีทั้งหมดแล้วอีกด้าน“ปล่อยกู! พวกมึงมีสิทธิมาทำแบบนี้
Read more

บทที่ 52 คุยเรื่องของเรา

หลายวันต่อมา (โรงพยาบาล)“...ส่วนคดีของท่านบุรินทร์ ศาลได้มีการตัดสินจำคุกและยึดทรัพย์ทั้งหมดให้ตกเป็นของแผ่นดิน...”“อื้อ~”เสียงพูดคุยที่อยู่ไม่ไกลทำให้น้ำหนึ่งที่นอนหลับอยู่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าของวันใหม่ด้วยความงัวเงีย เพียงแค่การขยับตัวเล็กน้อยของเธอก็ทำให้ชายหนุ่มที่ยืนคุยกันอยู่รับรู้ได้รามิลพยักหน้าเล็กน้อยโดยไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา แต่ก็ทำให้ลูกน้องที่ยืนอยู่รับรู้ถึงความต้องการของเจ้านายหนุ่มได้ในทันที ชายร่างสูงก้มหัวเล็กน้อยให้กับคนตรงหน้าจากนั้นจึงเดินออกจากห้องไปเพื่อให้เวลาส่วนตัวกับรามิลและน้ำหนึ่ง“คิดถึงฉันไหม?” รามิลเดินเข้าไปหยุดอยู่ด้านข้างเตียงผู้ป่วยพลางใช้โอกาสที่ได้เจอกันครั้งแรกในรอบหลายวันเอื้อมมือไปกุมมือของน้ำหนึ่งเอาไว้ ทว่าน้ำหนึ่งกลับดึงมือออกด้วยความรวดเร็ว ทำให้อีกฝ่ายแสดงสีหน้าที่ไม่พอใจออกมาอย่างไม่จริงจังนัก“ยังใจร้ายเหมือนเดิมเลยนะ”“ฉันจะออกจากโรงพยาบาลได้หรือยังคะ?” น้ำหนึ่งเปลี่ยนเรื่องโดยไม่ได้สนใจสีหน้าที่บึ้งตึงของชายหนุ่มเลยแม้แต่น้อย ทำให้รามิลพ่นลมหายใจออกมาเบา ๆ จากนั้นจึงนั่งลงบนเก้าอี้ที่ประจำของเขา“ให้หมอตรวจอีกรอบก็น่าจะออกได้
Read more

บทที่ 53 ยังไม่ให้อภัย

สองวันต่อมา“ไหนบอกว่าจะพาไปคอนโดไงคะ” น้ำหนึ่งที่เห็นรถออกนอกเส้นทางหันมาตวัดสายตามองรามิลตาขวาง ทว่าอีกฝ่ายกลับตีหน้ามึนใส่เธออย่างชัดเจนเธอคิดไว้แล้วว่าคนเจ้าเล่ห์อย่างเขาจะต้องมีแผนการซ่อนอยู่ แต่เพราะอีกฝ่ายเอาเรื่องนลินรัตน์และความปลอดภัยของเธอมาอ้าง น้ำหนึ่งจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมให้เขามาส่งที่คอนโดของตนเองแต่สุดท้ายเขาก็หลอกเธออีกครั้ง“ไม่ได้ยินเหรอ?” น้ำหนึ่งถามเสียงขุ่น“ได้ยิน”“ก็จะพาไปคอนโดไง”“อย่ามาโกหก นี่มันไม่ใช่...”“หมายถึงคอนโดของฉัน”“พี่ราม!” น้ำหนึ่งขึ้นเสียงใส่รามิลด้วยความโกรธจัดจนเผลอเรียกเขาด้วยสรรพนามเดิมเหมือนเมื่อก่อน เธอทำท่าจะเปิดประตูรถลงไปทั้ง ๆ ที่รถกำลังเคลื่อนตัวอยู่บนท้องถนน ทำให้รามิลต้องรีบรั้งตัวของหญิงสาวเอาไว้“อย่าดื้อ นั่งดี ๆ”“ปล่อย! ฉันจะไม่ยอมให้คุณบังคับฉันอีกแล้ว”“อย่าให้ฉันต้องใช้กำลังนะน้ำหนึ่ง”“อื้ออ! ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ!” น้ำหนึ่งพยายามออกแรงดิ้นเมื่อถูกอีกฝ่ายกอดรัดอย่างแรงจนแทบจะไม่สามารถขยับตัวได้ เธอพยายามขัดขืนรามิลอยู่นานด้วยความดื้อรั้นตามประสา ทว่าน้ำหนึ่งก็ไม่สามารถจะสู้เรี่ยวแรงของอีกฝ่ายได้เลย“บอกแล้วว่าอย่าดื
Read more

บทที่ 54 ทำข้อตกลง

น้ำหนึ่งเอ่ยออกมาด้วยเสียงที่จริงจังกว่าทุกครั้ง ก่อนที่เธอจะเป็นฝ่ายยื่นข้อเสนอกับเขาออกมา“ฉันไม่อยากอยู่กับคุณ ไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก แต่เพราะฉันรู้ว่าสุดท้ายแล้วคุณก็คงไม่ยอมปล่อยฉันไปอยู่ดี ดังนั้นฉันเลยคิดว่าเราควรทำข้อตกลงกันค่ะ”“ฉันจะอยู่ที่นี่ตามที่คุณต้องการเป็นระยะเวลาหนึ่งเดือน แต่คุณห้ามล่วงเกินฉัน ห้ามฉวยโอกาสจากฉัน และห้ามเข้าไปในห้องของฉัน เพราะถ้าคุณทำแบบนั้นเมื่อไหร่ คุณจะต้องยอมปล่อยฉันให้กลับไปมีชีวิตของตัวเอง”“แต่ถ้าเธอทำแบบนั้นฉันจะง้อเธอได้ยังไงล่ะ” รามิลรู้สึกเหมือนกำลังถูกอีกฝ่ายเอาเปรียบในการทำสัญญา ราวกับว่าน้ำหนึ่งรู้จุดอ่อนของเขาเป็นอย่างดีจึงนำเรื่องเหล่านี้มาเป็นเงื่อนไขเขาคิดถึงและโหยหาเธอมากขนาดนี้ หากจะไม่ให้มีการทำอะไรแบบนั้นเลย มันก็ถือว่าเป็นเงื่อนไขที่ใจร้ายมากสำหรับเขา“ฉันคิดถึงเธอมากนะน้ำหนึ่ง”“คิดถึงฉันหรือร่างกายของฉันกันแน่คะ?”รามิลได้แต่นิ่งไปกับความคิดของอีกฝ่าย ตอนนี้เขาเข้าใจเธอแล้วว่าเธอกำลังคิดว่าเขาหวังเพียงแค่ร่างกายของเธอเท่านั้น และหากจะทำให้น้ำหนึ่งกลับมาเชื่อใจเขาอีกครั้ง...เขาก็ต้องพยายามอย่างสุดความสามารถเช่นกัน“งั้นถ้าฉัน
Read more

บทที่ 55 คนเดียวที่อยู่เคียงข้าง

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เรื่องมันผ่านมาแล้ว” น้ำหนึ่งที่รับรู้ได้ว่ารามิลกำลังหมายถึงอะไรตอบกลับไปอย่างไม่ได้ใส่ใจเรื่องในอดีตที่ผ่านมาอีก ไม่ว่ามันจะเป็นความรู้สึกที่แท้จริงของเขาหรือไม่ แต่น้ำหนึ่งกลับรับรู้ได้ว่าอีกคนกำลังรู้สึกผิดต่อเธออยู่ตลอด พอรู้แบบนั้นแล้ว...เธอก็เผลอใจอ่อนให้กับเขาอีกครั้ง“ต่อจากนี้ฉันจะดูแลเธอให้ดีที่สุดเอง”“...” น้ำหนึ่งไม่ได้ตอบอะไรกลับไป ซึ่งนั่นเป็นการบอกเป็นนัย ๆ ว่าเธอไม่ได้รับปากที่จะอยู่กับเขาไปตลอดแบบที่รามิลต้องการ เมื่อเห็นดังนั้นแล้วรามิลจึงเปลี่ยนเรื่องพูดคุยกับเธอเพื่อจะไม่สร้างความอึดอัดมากกว่านั้น“แล้วตอนนี้คุณหญิงได้ติดต่อเธอมาอีกไหม?”“มีบ้างค่ะ แต่ฉันเลือกที่จะไม่สนใจ”“เธอคิดจะกลับไปที่นั่นหรือเปล่า?”“ไม่ค่ะ” น้ำหนึ่งตอบกลับในทันทีโดยที่ไม่ต้องคิดเลยแม้แต่น้อย เธอสบตากับรามิลด้วยสายตาที่จริงจังกว่าตอนแรก จากนั้นจึงยอมพูดถึงเรื่องส่วนตัวของตนออกมา“สำหรับฉันแล้วที่นั่นไม่ต่างจากคุกแห่งหนึ่ง แม้แต่คนที่ได้ชื่อว่าเป็นคนที่คอยดูแลฉันอยู่ตลอดก็ไม่ต่างจากผู้คุมในสายตาของฉัน มีเพียงอย่างเดียวที่ทำให้ฉันจดจำความรู้สึกดี ๆ ได้บ้างก็มีแค่คุณพ่อเท่าน
Read more

บทที่ 56 เป็นคนที่ดีขึ้น

“อยากไปเที่ยวที่ไหนไหม?” คำถามที่ดังขึ้นด้านบนทำให้น้ำหนึ่งที่กำลังนอนเล่นบนโซฟาเงยหน้ามองรามิลที่เพิ่งเดินเข้ามาด้วยความสงสัยเล็กน้อย ก่อนจะตอบกลับไปสั้น ๆ เสียงเรียบ“ไม่ค่ะ”“อยู่แต่ห้องแบบนี้ไม่เบื่อเหรอ?”“ทำไมคิดแบบนั้นคะ”“เห็นเธออยู่ห้องมาหลายวันแล้ว นอกจากวันที่ฉันชวนไปกินข้าวข้างนอก เธอก็ไม่ร้องงอแงจะไปที่ไหนเลย”น้ำหนึ่งเผลอย่นจมูกใส่ชายหนุ่มตรงหน้าเมื่ออีกฝ่ายทำราวกับเธอเป็นเด็กน้อยที่ต้องการการดูแลอย่างใกล้ชิดตลอดเวลา น้ำหนึ่งพลิกตัวกลับมานอนหงายพลางกอดหมอนใบใหญ่เอาไว้แล้วมีสีหน้าที่ครุ่นคิดเล็กน้อยเธอเพิ่งรู้ตัวว่าแม้รามิลจะให้อิสระกับเธอในการออกไปด้านนอก แต่น้ำหนึ่งกลับไม่ต้องการจะออกไปที่ไหนเลยนอกจากการอยู่ห้องและทำในสิ่งง่าย ๆ ที่อยากทำเท่านั้นเวลาตอนนี้ก็ผ่านมาเกือบสามสัปดาห์แล้วที่น้ำหนึ่งอยู่ที่นี่กับรามิลตามข้อตกลง แต่นับวันเธอกลับยิ่งคุ้นเคยกับที่นี่และใช้ชีวิตอยู่ได้โดยไม่อึดอัดอย่างไม่รู้ตัวนอกจากสถานที่แห่งนี้จะกลายเป็นความสบายใจให้กับน้ำหนึ่งแล้ว เธอยังมีรามิลที่คอยดูแลเธอเป็นอย่างดีมาโดยตลอดตั้งแต่วันแรกที่กลับมาอยู่ด้วยกัน ทุกคำพูดทุกความรู้สึกที่เขาแสดง
Read more

บทที่ 57 จองแล้ว

หลายวันต่อมา“ทำไมต้องตื่นเต้นกับอะไรแค่นี้ด้วยนะ” น้ำหนึ่งที่อยู่ภายในห้องนอนส่วนตัวของตนเองยกมือขึ้นมากุมหน้าอกด้านซ้ายเอาไว้พลางบ่นกับตัวเองออกมา ตอนนี้หัวใจของเธอกำลังเต้นระรัวอย่างหนักเมื่อใกล้จะถึงวันใหม่ซึ่งเป็นวันที่ ‘สิ้นสุดข้อตกลง’ ระหว่างทั้งเธอและรามิลแม้ว่าที่ผ่านมาความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะพัฒนาไปในทางที่ดีขึ้นเป็นอย่างมาก แต่ว่าน้ำหนึ่งกลับไม่ยอมให้รามิลละเมิดข้อตกลงเลยแม้แต่นิดเดียว แม้ว่าเขาจะชวนเธอไปนอนด้วยกันหลายต่อหลายครั้งก็ตามทั้ง ๆ ที่เธอสามารถรอให้ถึงพรุ่งนี้เช้าได้ แต่ว่าน้ำหนึ่งกลับไม่สามารถจะหลับลงได้เลยเมื่อเวลาเที่ยงคืนใกล้มาถึง หญิงสาวยังคงยืนดูนาฬิกาอยู่ตรงประตูห้องนอนของเธอ จนกระทั่งเหลืออีกหนึ่งนาทีที่ใกล้จะถึงเวลาเที่ยงคืน หญิงสาวจึงเอื้อมมือไปจับลูกบิดประตูไว้“มีแค่เราที่ตื่นเต้นคนเดียวหรือเปล่านะ...” น้ำหนึ่งพึมพำกับตัวเอง ทว่าความรู้สึกของเธอในตอนนี้มันก็เอ่อล้นจนเกินกว่าจะปล่อยให้ช่วงเวลาเหล่านี้ผ่านไปได้แล้วแม้รามิลอาจจะมาพบเธอตอนเช้า แต่น้ำหนึ่งก็ยังคงอยากจะออกไปด้านนอกเพื่อไปอยู่หน้าห้องของรามิลอยู่ดี ยิ่งได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันนานหลายวันจนครบห
Read more

บทที่ 58 ต้องการกันและกัน

ช่วงเช้า“อื้อ~” สัมผัสเปียกแฉะที่อยู่กลางหว่างขาทำให้น้ำหนึ่งที่นอนหลับอยู่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ เมื่อคืนเธอจำไม่ได้แล้วว่าหลับไปตอนไหนจากการที่พูดคุยเรื่องต่าง ๆ กับรามิลนานหลายชั่วโมงทั้งคู่นอนกอดกันและพูดคุยกันถึงเรื่องราวมากมายจนกระทั่งน้ำหนึ่งพล็อยหลับไป และในตอนนี้สัมผัสที่วาบหวิวบริเวณจุดอ่อนไหวก็ทำให้น้ำหนึ่งตื่นขึ้นมาอีกครั้ง“อ๊าาา ไหนบอกว่าจะไม่ทำไง อึก อ๊าาา” น้ำหนึ่งหลุดเสียงครางกระท่อนกระแท่นออกมาจนฟังไม่ได้ศัพท์เมื่อถูกคนที่อยู่กลางหว่างขารุกล้ำบริเวณจุดอ่อนไหวซ้ำ ๆ ทำให้รามิลยอมผละใบหน้าออกมาจากใจกลางความเป็นสาวของน้ำหนึ่ง โดยที่ริมฝีปากของเขายังคงเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำรักของเธอ“แค่บอกว่าจะไม่ทำเมื่อคืน แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ทำตอนเช้าสักหน่อย”“อึก! อ๊าาา~”“เหมือนจะแน่นกว่าเมื่อก่อนอีกนะ”“พี่ราม อ อ๊าาา” น้ำหนึ่งบิดเร่าไปมาด้วยความเสียวซ่านในตอนที่รามิลสอดนิ้วเข้าไปด้านในร่องสวาทของเธอพร้อมกับเคลื่อนไหวเข้าออกไปด้วยชายหนุ่มเริ่มต้นเล้าโลมหญิงสาวที่นอนอยู่ด้วยจังหวะเนิบช้าในตอนแรก ก่อนที่เขาจะเปลี่ยนเป็นรัวเร็วในเวลาเพียงไม่นานฟุบ ๆ ๆ“อึก! พี่รามช้
Read more

บทที่ 59 รักแค่คนเดียว

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!“อ อ๊ะ! อ๊ะ ๆ ๆ แบบนี้มันจุก อ๊าา” น้ำหนึ่งที่ถูกจับกระแทกในท่วงท่าใหม่ส่งเสียงร้องออกมาในตอนที่รามิลอัดกระแทกแก่นกายสวนขึ้นมาอย่างแรงจนร่างกายของเธอโยกคลอน เธอโอบกอดลำคอของรามิลไว้แน่น ขณะที่เขากำลังอุ้มกระเตงเธออยู่ในท่ายืน“ทะ...ทำไมรอบนี้เสร็จช้าจัง อ๊าาา น้ำเหนื่อยแล้วนะ”“อาา อยากให้เสร็จแล้วเหรอ?”“ละ...ลองมาโดนเองดูไหม อ อ๊าาา”รามิลหลุดยิ้มออกมากับถ้อยคำประชดประชันของคนตัวเล็ก เขาเร่งจังหวะการกระแทกกระทั้นเพื่อจะให้เสร็จสมออกมาตามที่เธอต้องการ จนกระทั่งร่างกายของทั้งคู่เริ่มกระตุกเกร็ง รามิลจึงวางตัวของน้ำหนึ่งลงบนเตียงแล้วดึงแก่นกายออกมาปลดปล่อยด้านนอกเหมือนรอบก่อน“แตกแล้ว อ อาา!”“อึก...อ๊าาา”หยาดน้ำเชื้อสีขาวขุ่นพวยพุ่งลงบนหน้าท้องแบนราบของน้ำหนึ่งทับกับรอยเดิมอีกครั้ง ขณะที่ร่างกายของเธอเองก็กระตุกปลดปล่อยออกมาพร้อมกับรามิลเช่นกันน้ำหนึ่งเหลือบมองนาฬิกาที่ตั้งอยู่ข้างหัวเตียงเล็กน้อย ซึ่งตอนนี้เป็นเวลาเกือบสองชั่วโมงแล้วที่ทั้งคู่มีเซ็กซ์กันอย่างมาราธอนแบบไม่หยุดพักเลย“น้ำว่าเราพอ...”“ขออีกรอบนะ” รามิลที่กำลังหอบหายใจหนัก ๆ ไม่ต่างจากน้ำหนึ่งเอ่ยแ
Read more

ตอนพิเศษ 1 เคียงข้างคนรัก

หกเดือนต่อมา“น้ำ...มานี่สิ” นลินรัตน์หันมาหาลูกสาวที่ยืนอยู่ด้านหลังพร้อมกับเอ่ยเรียกชื่อของเธอไปด้วย แม้ว่าน้ำหนึ่งจะมีสีหน้าที่ดูลำบากใจเล็กน้อยเมื่อต้องเข้าไปหาแม่ของตนเองหลังจากไม่ได้เจอกันมานานหลายเดือน แต่หญิงสาวก็ยอมเดินไปด้านข้างของอีกฝ่ายเพื่อจะถวายของที่เตรียมมาให้กับพระภิกษุด้วยกันวันนี้เป็นวันครบรอบการเสียชีวิตที่นลินรัตน์จะมาทำบุญให้กับสามีของเธอทุกปี โดยมีน้ำหนึ่งที่จะมาร่วมทำบุญให้กับพ่อของตนเช่นกัน เพียงแต่ครั้งนี้กลับเป็นปีแรกที่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ได้ต่างจากปีอื่น ๆ ที่ผ่านมา จึงทำให้ต่างฝ่ายต่างมีความรู้สึกที่ยากจะอธิบายต่อกันไม่น้อย“พี่รามมาจับด้วยกันสิคะ” น้ำหนึ่งไม่ลืมที่จะหันมาเรียกแฟนหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านหลังของตัวเองด้วยรอยยิ้มที่สดใสต่างจากเมื่อสักครู่อย่างสิ้นเชิง ทำให้รามิลที่ได้เห็นแบบนั้นอดที่จะยิ้มตามอีกคนไม่ได้เขาเดินเข้าไปหาแฟนสาวพลางยกมือขึ้นมาลูบที่แผ่นหลังของเธอเบา ๆ ตามนิสัยที่ชอบเกาะติดคนตัวเล็ก จากนั้นจึงพูดกับน้ำหนึ่งให้ได้ยินกันสองคน“น้ำถวายเถอะ พี่เป็นคนนอกนะ”“ไม่เอา~ พี่รามเองก็เป็นลูกเขยของคุณพ่อเหมือนกันนะคะ” น้ำหนึ่งตอบกลับไปตามความค
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status