All Chapters of สัมพันธ์ลับหมอคนเถื่อน: Chapter 11 - Chapter 20

เรียวปากบางส่งเสียงครางหวานออกมา พร้อมกับลำตัวของหญิงสาวที่แอ่นโค้งขึ้นในตอนที่รามิลสัมผัสด้านในจุดอ่อนไหวของเธอน้ำหนึ่งพยายามจะเอื้อมมือไปดันที่บ่าของเขาออก ทว่าเธอก็อ่อนแรงเกินกว่าที่จะทำแบบนั้นได้ สัมผัสเสียวซ่านที่ได้รับจากเขาทำให้น้ำหนึ่งไม่มีแรงจะต่อต้านผู้ชายคนนี้ได้เลย“อื้ม...” รามิลส่งเสียงครางต่ำในลำคอเบา ๆ ด้วยความพึงพอใจกับรสชาติภายในกายสาวที่เขาเพิ่งเคยได้ลิ้มลองเป็นครั้งแรกเรียวลิ้นของเขาดันลึกเข้าไปด้านในโพรงอ่อนนุ่มของน้ำหนึ่ง แล้วตวัดเลียด้านในที่เปียกชุ่มของเธอจนหมดทุกหยาดหยด แม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่เขาเคยทำให้ผู้หญิงแบบนี้ แต่ว่ามันกลับไม่แย่เลยเมื่อได้ลิ้มรสชาติของหญิงสาวตรงหน้า“อื้อ! พี่รามิลไม่เอา อ๊าาา ไม่ทำแบบนี้”“ไม่ต้องเกร็ง ปล่อยออกมา” รามิลยอมผละใบหน้าออกจากจุดสงวนของหญิงสาว โดยที่ใช้นิ้วสอดเข้าไปด้านในร่องสวาทของเธอแล้วเคลื่อนไหวเข้าออกไปด้วย นิ้วหนาอุ่นร้อนเข้าไปควานด้านในทุกจุดราวกับต้องการสำรวจภายในกายของหญิงสาว หลังจากนั้นเขาจึงโน้มใบหน้าลงไปเพื่อจะใช้ปากให้กับเธอต่อ จนกระทั่งหญิงสาวเสร็จสมออกมา“อ อ๊าา!” น้ำหนึ่งส่งเสียงครางออกมาอย่างสุดกลั้นพร้

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!“อ๊ะ! อ๊ะ ๆ พะ...พอแล้ว อึก! มะ...ไม่ไหวแล้ว” น้ำหนึ่งที่โดนกระแทกกระทั้นอยู่หน้ากระจกภายในห้องน้ำร้องบอกเสียงกระท่อนกระแท่นกับคนด้านหลัง เธอมองภาพของตัวเองที่กำลังโดนรามิลรังแกพลางจิกมือแน่นเพราะว่าเธอไม่สามารถจะสู้อะไรคนร่างกำยำด้านหลังได้เลยสองขาของเธอตอนนี้แทบจะไร้เรี่ยวแรงในการพยุงตัวเองไว้ได้ จนรามิลต้องจับประคองเอวของเธอเอาไว้ตลอดเวลา หลังจากที่ช่วยให้เธอลุกขึ้นมาตอนนั้น เขาก็จับเธอทำไม่หยุดจนตอนนี้ที่ข้ามมาอีกวันแล้วแต่ว่าอีกคนก็ยังไม่ยอมหยุดรังแกเธอเลย“ฮึก...ไม่ไหวแล้ว”หยาดน้ำเชื้อผสมกับน้ำหวานสีใสปริมาณมากไหลหยดลงมาตามโคนขาอ่อนของหญิงสาวและหยดลงบนพื้นด้านล่างทุกครั้งที่แก่นกายใหญ่เคลื่อนเข้าออก น้ำเชื้อจำนวนมากที่ถูกปล่อยเข้าไปด้านในกายของเธอจะไหลทะลักออกมาทุกครั้งตามจังหวะการเคลื่อนไหวของเขาน้ำหนึ่งก้มหน้าลงอย่างหมดแรงจะต่อต้าน แล้วได้แต่ปล่อยให้รามิลได้ทำในสิ่งที่เขาต้องการจนกว่าจะพอใจเท่านั้น“อื้มมม” รามิลไล่สูดดมกลิ่นกายของหญิงสาวที่ผสมกับกลิ่นของครีมอาบน้ำแล้วส่งเสียงครางต่ำออกมาอย่างชอบใจ ฝ่ามือของเขากอบกุมที่เต้าทรวงอวบอิ่มเอาไว้แน่นตลอดเวลาร

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!“อะ อ๊าาา~ คุณเรย์เบา ๆ หน่อยค่ะ อ อ๊ะ! เจ็บค่ะ อ๊าาา”“ร้องออกมาอีก อ่าส์”เพี๊ยะ!“โอ๊ย! เจ็บค่ะ อ๊าาาา”“มีเสียงร้องแค่นี้รึไง!”เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ!“โอ๊ย! คุณเรย์พอเถอะค่ะ อ๊าาาา”“นะ...นี่พี่รามิลเปิดอะไรให้น้ำดูคะ”เสียงร้องครวญครางที่ดังขึ้นเคล้ากับเสียงของการร่วมรักทำให้น้ำหนึ่งรีบเบือนหน้าหลบจากจอทีวีที่อยู่ในห้อง เธอหลับตาแน่นแล้วเอายกมือขึ้นมาปิดหูเอาไว้เพื่อจะไม่ให้ตัวเองต้องรับรู้ความอนาจารเหล่านั้นแม้ว่ามันจะเป็นเพียงแค่เสี้ยววิแต่น้ำหนึ่งก็ได้เห็นภาพของหญิงชายเปลือยเปล่าที่ผู้หญิงถูกล่ามเอาไว้อย่างชัดเจนในตอนแรก“จะอายทำไมกับเรื่องแบบนี้ ถ้าเธอเอาแต่ทำแบบนั้นแล้วจะมองเห็นสิ่งที่ฉันต้องการให้ดูได้ยังไงล่ะ”“ตะ...แต่น้ำไม่ต้องการจะดูค่ะ พี่รามิลรีบปิดเดี๋ยวนี้เลยนะคะ”รามิลมองหญิงสาวที่กำลังพยายามปิดหูปิดตาพลางพ่นลมหายใจออกมา เขาไม่ได้ทำตามที่เธอบอกแต่เลือกที่จะกดเลื่อนคลิปถัดไปแทน ทำให้คลิปที่สองที่เป็นภาพการร่วมรักของผู้ชายหลายคนกับผู้หญิงเพียงคนเดียวปรากฏขึ้นบนจอ ทว่าเขากลับเลือกเปิดเฉพาะช่วงที่เห็น ‘น้องชาย’ ของตัวเองได้ชัดที่สุดให้น้ำหนึ่งดู

ร่างกายของทั้งคู่กระตุกเกร็งอย่างหนักจากการแตะขอบสวรรค์พร้อมกัน รามิลยังคงกดแช่แก่นกายของเขาค้างเอาไว้โดยที่โอบกอดน้ำหนึ่งแน่นเมื่อมั่นใจว่าปลดปล่อยออกมาจนหมดแล้ว ชายหนุ่มจึงยอมคลายอ้อมกอดออกแล้วดันตัวของหญิงสาวให้มาสบตากัน ทำให้เขาได้เห็นใบหน้าที่เริ่มมีเม็ดเหงื่อตามกรอบใบหน้าหวานของคนตรงหน้า“เหนื่อยขนาดนั้นเลยหรือไง?”“พี่รามิลไม่ได้โดนทำก็ไม่รู้หรอกค่ะ”“งั้นเหรอ? งั้นต่อไปลองให้ฉันเป็นฝ่ายโดนทำบ้างดีไหม?”“อะไรนะคะ?” น้ำหนึ่งเริ่มหน้าถอดสีหลังจากได้ยินคำพูดของชายหนุ่มตรงหน้าพร้อมกับรอยยิ้มที่เจ้าเล่ห์ของเขา รามิลเพียงแค่กระตุกยิ้มอย่างร้ายกาจแล้วดันตัวของหญิงสาวขึ้นเพื่อจะทำการเปลี่ยนเครื่องป้องกันชิ้นใหม่ ทว่าในตอนที่ชายหนุ่มกำลังสวมใส่ถุงยางอนามัยอยู่นั้น น้ำหนึ่งก็ได้พยายามพยุงร่างกายของเธอขึ้นเพื่อจะลุกหนีจากการถูกชายหนุ่มจับ ‘กิน’ เหมือนรอบก่อนแต่ว่ามันก็ไม่ทันเสือร้ายที่จ้องจะขย้ำเหยื่ออย่างเขาพรึบ!“คิดจะหนีงั้นเหรอ?”“ปล่อยนะ! น้ำจะไม่ยอมให้พี่ทำแบบนั้นอีกแล้ว”“ก็เราตกลงคบกันแล้ว มันก็ต้องเอากันแบบนี้สิ”“มันไม่เกี่ยวเลยนะพี่รามิล ปล่อยน้ำเดี๋ยวนี้นะ!” น้ำหนึ่งพยายามออ

หนึ่งชั่วโมงก่อน (บ้านสุทธิธานันท์)“ดูเหมือนทุกอย่างจะไปได้สวยสำหรับมึงสินะ” รามิลที่เห็นท่าทางอารมณ์ดีของเรย์เอ่ยขึ้นในตอนที่เดินสวนกันภายในบ้าน ขณะที่เรย์ปรายตามองเขาเพียงนิดแล้วจึงตอบกลับไป“ไม่พอใจหรือไงที่กูได้ในสิ่งที่ต้องการ”“หึ กูไม่ใช่พวกขี้อิจฉาเหมือนมึงซะหน่อยที่จะคิดอะไรแบบนั้น ก็แค่...เห็นมึงดูอารมณ์ดีกว่าปกติก็เลยลองถามดู”เรย์มองคนเจ้าเล่ห์ตรงหน้าเขาด้วยสายตาที่ไม่ค่อยเชื่อกับสิ่งที่รามิลบอกเท่าไรนัก แต่เพราะว่าในตอนนี้เขาเชื่อว่าตนเอง ‘เหนือกว่า’ รามิลทุกอย่าง และยังมีโอกาสที่จะเอาชนะอีกฝ่ายได้หลังจากหมั้นหมายกับน้ำหนึ่งแล้ว เรย์จึงไม่ได้โต้ตอบอะไรกลับไปมากให้เสียเวลา“กูจะรอดูคนอย่างมึงก็แล้วกัน”“อีกหน่อยกำหนดการงานหมั้นของมึงก็จะประกาศออกมาแล้วสินะ แต่มึงมั่นใจเหรอว่าผู้หญิงคนนั้นจะยอมทำตามที่มึงต้องการ?” รามิลเอ่ยถามอีกคนเสียงเรียบ ต่างจากเรย์ที่เริ่มรู้สึกว่าถูกยั่วโมโหโดยอีกฝ่ายจึงเริ่มแสดงอาการไม่พอใจออกมา“มึงพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง? หรือว่ามึงจะแย่งผู้หญิงคนนั้นไปจากกูงั้นเหรอ?”“หึ กูบอกเลยนะว่ารอบนี้มันไม่ง่ายแบบที่มึงคิดหรอก เพราะว่าพ่อเองก็ตั้งใจให้ผู้