All Chapters of สัมพันธ์ลับหมอคนเถื่อน: Chapter 1 - Chapter 5

โรงพยาบาล“คุณหมอรามิลคะ”เสียงเรียกของหญิงสาวทำให้รามิลที่กำลังจะเดินออกจากโรงพยาบาลหยุดชะงักฝีเท้าแล้วหันกลับไปมอง ทำให้เขาได้เห็นพยาบาลสาวคนหนึ่งซึ่งกำลังเดินเข้ามาหาเขาด้วยรอยยิ้มอย่างเป็นมิตร ซึ่งรามิลเองก็ได้คลี่ยิ้มตอบกลับไปเช่นกัน“ผมบอกแล้วไงครับว่าไม่ต้องเรียกผมว่าหมอก็ได้ ผมยังเป็นแค่นักศึกษาแพทย์อยู่เลยครับ”“แต่หว้ามองคุณหมอรามิลเป็นหมอมาตลอดเลยนะคะ คุณรามิลเองก็เคยช่วยชีวิตคนเอาไว้ แบบนี้จะไม่ใช่หมอได้ยังไงคะ” พยาบาลสาวยิ้มบอกกับร่างสูงตรงหน้า นอกจากหน้าตากับฐานะของรามิลที่โดดเด่นกว่าคนอื่นแล้ว ยังมีความเก่งของเขาซึ่งก็โดดเด่นมากจนทุกคนในโรงพยาบาลต่างรู้จักเขาดีเช่นกัน‘รามิล’ ปรเมศวร์ สุทธิธานันท์ เป็นลูกชายคนโตของนักการเมืองทรงอิทธิพลอย่างท่านบุรินทร์กับกมลทิพย์ลูกสาวตระกูลดังในสมัยนั้น ซึ่งถือว่าเขานั้นมีสายเลือดของผู้ดีอย่างเต็มตัว...ทว่ากลับน่าเสียดายที่ตำแหน่งผู้สืบทอดอำนาจเหล่านั้นจะต้องสั่นคลอน เมื่อบุรินทร์ได้ไปมีความสัมพันธ์ลับกับผู้หญิงคนหนึ่งตอนไปปฏิบัติหน้าที่ของนักการเมืองที่ต่างจังหวัด จนเป็นที่พูดถึงอยู่ช่วงหนึ่งเมื่อ ‘น้องชายต่างแม่’ ซึ่งอายุใกล้เคียงกัน

วันต่อมา“อื้อ...” น้ำหนึ่งที่นอนอยู่บนเตียงรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกครั้งในช่วงสายของวันใหม่ ทว่าความรู้สึกกับภาพของเพดานห้องที่แตกต่างจากทุกวันก็ทำให้หญิงสาวต้องประหลาดใจแล้วรีบดันตัวขึ้นมา และนั่นทำให้เธอได้รับรู้ถึงความเจ็บปวดแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“อ๊ะ!”“นี่มัน...” น้ำหนึ่งกวาดสายตามองรอบ ๆ ตัวเองซึ่งตอนนี้บนผ้าห่มสีขาวนั้นเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดสีแดงสด ก่อนที่เธอจะหลุบมองร่างกายที่เปลือยเปล่าของตัวเองด้วยความสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นเธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างหลังจากที่ดื่มเหล้ากับเพื่อนเมื่อคืน และพอรู้สึกตัวอีกทีสภาพรอบตัวของเธอก็เป็นแบบนี้แล้วน้ำหนึ่งรีบมองหาของใช้ส่วนตัวของเธอจนกระทั่งเจอกับกระเป๋าแบรนด์เนมซึ่งตกอยู่ไม่ไกล หญิงสาวพยายามพยุงร่างกายที่ระบมไปทั้งตัวเพื่อจะหยิบโทรศัพท์มือถือที่อยู่ด้านในออกมา ทำให้เธอได้เห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาเกือบสิบโมงเช้าแล้ว และยังมีสายที่ไม่ได้รับจากแม่ของเธออีกหลายสายน้ำหนึ่งรีบกดโทรกลับไปหาแม่ของตนเองทันทีด้วยความกังวลว่านลินรัตน์อาจจะเป็นห่วงที่เธอไม่รับสายจนเกิดเป็นเรื่องใหญ่ได้ ซึ่งใช้เวลาไม่นานอีกฝ่ายก็รับสายของเธอด้วยน้ำเสี