All Chapters of ซีรีย์รักนี้พี่ขอเหมา: Chapter 51 - Chapter 60

มาเฟียหนุ่มกำลังจมดิ่งลงในห้วงแห่งความคลั่งไคล้ที่ยากจะถอนตัว รสเสน่หาอันหวานล้ำที่ได้รับจากหญิงสาวใต้ร่างปลุกเร้าให้กระแสเลือดในกายพลุ่งพล่านราวกับลาวาที่จวนเจียนจะระเบิดออกพิมพ์ชนกใบหน้าแดงซ่านด้วยไฟปรารถนาที่แผดเผา ดวงตาคู่สวยฉ่ำปรือพึงใจในสัมผัสรุกรานที่ดุดันทว่าอ่อนโยนในที เธอเอื้อมมือสั่นเทารั้งศีรษะของเขาลงมาใกล้ ก่อนจะกระซิบที่ข้างใบหูด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าที่ทำให้ชญานนท์แทบหยุดหายใจ“ห้าม...ห้ามเสียบสดนะคะ!” เธอบอกด้วยเสียงครางกระเส่าขาดห้วงมาพร้อมกับสะโพกมนที่บิดเร่า พิมพ์ชนกเม้มริมฝีปากแน่นพยายามกักเก็บความเสียวซ่านที่จู่โจมเข้ามาไม่หยุดหย่อน ชญานนท์ยกยิ้มที่มุมปากอย่างพึงพอใจในปฏิกิริยานั้น มือหนาข้างหนึ่งยังคงทำหน้าที่ปรนเปรอจุดอ่อนไหวอย่างเชี่ยวชาญ จนหญิงสาวต้องกรีดเล็บจิกลงบนแผ่นหลังกว้างเพื่อระบายความรัญจวนที่ตีตื้นขึ้นมาจนล้นปรี่ ร่างบางเกร็งสะท้านพลางส่งเสียงหวานระรัวไม่ขาดสาย“ทำไมล่ะครับ... กลัวอะไรเหรอ” เขาถามเย้าด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำพร่ามัว ขณะที่สายตาคมกริบจ้องมองปฏิกิริยาของคนใต้ร่างอย่างหลงใหล“กลัวท้องน่ะสิคะถามได้... พิมพ์เป็นแอร์นะ จะมาท้องมั่วซั่วได้ไง” หญิงส

“มันเป็นความจริง ผมไม่ได้คิดอะไรกับแพทหรอก” หลังจากพยายามใช้ความคิดกับสิ่งที่ชญานนท์บอก พิมพ์ชนกก็ยิ้มขึ้นมาได้ เมื่อเริ่มเข้าใจเรื่องราวและสาเหตุที่ทำให้น้องสาวหลงรักผู้ชายคนนี้ รวมถึงตัวเธอเองด้วย“เชื่อผมนะ” และเธอก็พยักหน้าเบา ๆ อยู่ภายใต้อ้อมกอดอันอบอุ่นของเขา“แล้วทีหลังถ้าคุณมีอะไรไม่เข้าใจ หรือมีอะไรสงสัย คุณมาถามผมก่อน...ได้มั้ย ผมไม่ว่าถ้าคุณจะหึง แต่ผมขอแค่ได้อธิบายความจริงก่อน”“ไม่ได้หึงคุณสักหน่อย” พิมพ์ชนกเถียงขึ้นเบา ๆ ใบหน้าหวานซ่อนความเขินอายไว้มิด“จริงอ่ะ” มาเฟียหนุ่มแกล้งรั้งเอวบางของพิมพ์ชนกเข้าหาตัวแรง ๆ แล้วก้มหน้าเข้าหาใบหน้างามตรงหน้าจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอ่อน ๆ ของคนปากแข็ง ดวงตาคมกริบจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยราวกับจะค้นหาความจริง“ถ้างั้น คราวหลังผมจะชวนน้องสาวคุณไปเที่ยวบ้าง” ได้ผลทันที เพราะร่างบางที่ยืนชิดเขาอยู่ขณะนี้ตีหน้าหงิกและค้อนเขาวงใหญ่ตามที่เขาคาดไว้ แอร์สาวคนสวยที่กำลังงอนพยายามจะดันตัวออกจากวงแขนของเขา แต่ชญานนท์ไม่ยอมปล่อยให้คนแสนงอนดิ้นหลุดไปง่าย ๆ เขากระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นอีก ราวกับจะกักขังเธอไว้ในอ้อมอกตลอดไป“ไหนบอกไม่หึงไงครับ แล้วที่ท

นับตั้งแต่เข็มนาฬิกาเดินพ้นวินาทีที่ได้สบตากับชายผู้นั้น หัวใจของจิราภรก็ไม่เคยสงบลงได้เลย ภาพใบหน้าของ ทิวากร อดีตคนรักที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาในวัยเยาว์ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว ความรักที่เคยหวานชื่นกลับกลายเป็นบาดแผลในใจที่ฝังลึก เพียงเพราะความต่างชั้นของฐานะในอดีต จิราภรเป็นเพียงเด็กสาวกำพร้าที่ไร้หัวนอนปลายเท้า เธอถูกตราหน้าว่าไม่คู่ควรกับทายาทตระกูลดังอย่างทิวากร มารดาของเขาจึงวางแผนร้ายทำลายชีวิตคู่ด้วยการวางยานอนหลับลูกชายตัวเอง เพื่อจัดฉากให้ทิวากรนอนกับผู้หญิงที่คู่ควร ก่อนจะจูงมือจิราภรเข้าไปดูหลักฐานนั้นด้วยตาตัวเองความเสียใจที่ถาโถมทำให้จิราภรตัดสินใจเก็บเสื้อผ้าหนีโดยไม่แม้แต่จะร่ำลา เธอหอบเอาหัวใจที่แตกสลายและความลับที่กำลังก่อตัวขึ้นในท้องหนีหายไปจากชีวิตของเขาสามีใหม่ที่ชื่อ จ่าดิว คือผู้ที่เข้ามาเยียวยาและชุบชีวิตใหม่ให้เธอ แม้ทิวากรจะตามหาจนพบในภายหลัง แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้วเมื่อเธอมีพันธะใหม่และมีลูกกับจ่าดิวเพิ่มอีกสองคนคือ พชรมน และ พลอยชมพู ตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา จิราภรย้ายตามสามีไปรับราชการในต่างจังหวัดเพื่อหนีให้พ้นจากเงาของทิวากร... จนกระทั่งวันนี้ทิวาก

เช้าวันอาทิตย์ที่อากาศแสนสดใส ทว่าในใจของชญานนท์กลับเต็มไปด้วยความกังวล เขาตื่นขึ้นมาเตรียมตัวทำงานแต่เช้า แต่สิ่งแรกที่ทำคือการกดวิดีโอคอลหาพลอยชมพู น้องสาวคนเล็กของพิมพ์ชนกที่ต้องไปเรียนไกลถึงเชียงใหม่ความจริงแล้วพลอยชมพูก็ได้อยู่เรียนใกล้ๆ กับที่ทำงานของมารดา แต่เพราะชญานนท์ดึงตัวจิราภรมาช่วยบริหารโรงแรมที่เพิ่งจะเปิดใหม่ที่กรุงเทพฯ ทำให้เด็กสาวต้องเผชิญโลกกว้างเพียงลำพัง มาเฟียหนุ่มจึงพยายามชดเชยความรู้สึกผิดนี้ด้วยการดูแลเธออย่างเหนือระดับ ทั้งคอนโดหรูใจกลางเมืองเชียงใหม่ บัตรเครดิตวงเงินไม่จำกัด และการซัพพอร์ตทุกอย่างที่เงินจะซื้อได้“สวัสดีค่ะ... พี่เบส” เสียงใสเจื้อยแจ้วที่คุ้นหูดังลอดออกมาจากลำโพง พลอยชมพูในชุดนอนเนื้อนุ่มดูน่ารักน่าเอ็นดูปรากฏกายบนหน้าจอ ชญานนท์โบกมือทักทายพลางยกยิ้มกว้าง แววตาคมกริบดูอ่อนแสงลงทุกครั้งที่ได้คุยกับเด็กสาวคนนี้“เป็นไงบ้างครับ... ได้ข่าวว่ารับน้องโหดเหรอ”“จะว่าโหดก็โหดเอาเรื่องอยู่นะคะ ต้องวิ่งขึ้นดอยสุเทพตั้งแต่อาหารเช้ายังไม่ย่อย พลอยเกือบตายแน่ะพี่เบส...” เธอทำท่าปาดเหงื่อประกอบจนคนมองหลุดหัวเราะ“เหนื่อยหน่อยนะคนเก่ง จะได้แข็งแรงไงครับ แ

“น้องพลอย... ฟังพี่นะครับ ไหนลองบอกพี่สิว่ามันเกิดอะไรขึ้น พี่ทำอะไรให้ไม่พอใจหรือเปล่า” ชญานนท์ละล่ำละลักถามด้วยความร้อนใจ ดวงตาคมกริบฉายแวววิตกกังวลเมื่อเห็นหยาดน้ำตาเม็ดใสพรั่งพรูไม่ขาดสาย “พี่สัญญานะ... ว่าจะทำตามที่น้องพลอยต้องการทุกอย่าง เรากลับมาคุยกันดีๆ เถอะนะ” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยปลอบประโลม พลางเอื้อมมือไปกอบกุมมือเรียวเล็กของเธอเอาไว้ “ทำไม... ทำไมพี่เบสถึงทำกับพลอยแบบนี้ ฮือ ๆ ๆ...” เสียงสะอื้นไห้แทบขาดใจเล็ดลอดออกมา ร่างบางสั่นสะท้าน ทำเอาชญานนท์แทบไปไม่เป็น “น้องพลอย หยุดร้องก่อนนะ... บอกพี่มาสิว่าพี่ทำอะไรให้เสียใจ พี่เบสสัญญานะครับว่าจะยอมทำตามใจน้องพลอยทุกอย่างเลย” เขาลูบไล้ไปตามไหล่บางอย่างแผ่วเบา พยายามปลอบประโลมด้วยความอ่อนโยน ทว่าคำปลอบนั้นกลับยิ่งกระตุ้นอารมณ์ที่คุกรุ่นอยู่ในใจของเด็กสาวให้ระเบิดออกมาเป็นเปลวเพลิงแห่งความเจ็บปวด“ฮือ ๆ ๆ... พี่ยังจะมาถามอีกเหรอ! พี่จะแต่งงานกับพี่พิมพ์... ทั้งที่พลอยเคยขอร้องให้พี่เลื่อนออกไปก่อนแต่พี่ไม่เคยฟังพลอยเลย!” เสียงเล็กแหลมตวาดลั่น ใบหน้าหวานอาบไปด้วยน้ำตาและคราบความผิดหวัง ดวงตาแดงก่ำจ้องมองเขาด้วยความตัดพ้อราวกับจะกินเ