Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 70

“ไม่จริงหรอกครับ แม่ย่อมรักลูกเท่ากันทุกคน เพียงแต่อาจจะแตกต่างกันออกไป พี่อยากให้น้องพลอยเข้าใจคุณแม่นะครับ” ชญานนท์กระซิบปลอบประโลม สัมผัสแผ่วเบาที่เส้นผมของเธอเต็มไปด้วยความอ่อนโยน แต่พลอยชมพูยังคงซบหน้ากับแผงอกแกร่งของเขาอย่างออดอ้อน“เรื่องคุณแม่ช่างเถอะค่ะ ว่าแต่ที่พี่เบสพูดเมื่อกี้ พลอยไม่ได้ฝันไปใช่มั้ยคะ” เธอเอียงศีรษะขึ้นมองเขา ดวงตาคู่สวยฉายแววระยิบระยับด้วยความหวัง พลางกระชับอ้อมแขนที่โอบรอบเอวสอบของชญานนท์ไว้แน่น ราวกับกลัวว่าเขาจะหายไป“จริงครับ พี่รักน้องพลอย มันคือเรื่องจริงที่พี่ไม่ได้โกหกเลย เพียงแค่เก็บมันเอาไว้เท่านั้น” คำสารภาพรักที่หลุดออกมาจากริมฝีปากหยักได้รูปของเขา ทำให้หัวใจของพลอยชมพูพองโตจนแทบจะระเบิด พอได้ยินคำนั้น เด็กสาวก็ไม่รอช้า ผละจากอ้อมกอดแล้วบดจูบริมฝีปากของชญานนท์อย่างดูดดื่มและเร่าร้อน จนเขาไม่ทันตั้งตัว“พี่เบสนี่คือจูบแรกของพลอย และพลอยขอมอบให้พี่นะคะ” เธอผละจูบออกชั่วครู่ ดวงตาหวานฉ่ำจ้องมองเขาอย่างลึกซึ้ง หัวใจของชญานนท์เต้นรัวด้วยความตื่นเต้นและปรารถนา“แม่บอกให้พลอยเลิกรักพี่ บอกให้พลอยหาแฟนสักคน แม่บอกว่าถ้าพลอยยังไม่รักใคร ถ้าเรียนจบแม่จะ

กลางดึกคืนนั้นเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องปลุกพิมพ์ชนกให้ตื่นจากห้วงนิทราอันแสนสุขภายในห้องนอนของคฤหาสน์อันหรูหรา ก่อนจะกรอกเสียงหวานลงไปในสายด้วยความคุ้นเคย“ฮัลโหล...ว่าไงเจน”“นอนขี้เซาอีกแล้วนะ...คุณหนูพิมพ์” เสียงเพื่อนสนิทแซวกลับมาอย่างขบขัน“ก็ฉันท้องอยู่นี่นา” พิมพ์ชนกตอบพลางลูบท้องที่เริ่มนูนขึ้นมาเบาๆ ด้วยความรัก“เอ่อ...ฉันมีเรื่องจะบอกว่า เอ่อ...อืม” เจนจิราพูดตะกุกตะกัก “มีอะไรก็รีบพูดมาสิ...เจน” พิมพ์ชนกเร่งเร้าด้วยความสงสัย“เจนจะบอกว่าคงอยู่ร่วมงานแต่งของพิมพ์ไม่ได้นะสิ...”“เอ้า!...ทำไมล่ะ” พิมพ์ชนกถามด้วยความผิดหวังเล็กน้อย“พอดีเจนจะไปทำงานที่ฝรั่งเศสกับยัยปานนะสิ บินอาทิตย์หน้านี้แล้ว”“ไปฝรั่งเศสเหรอ แล้วไปทำงานอะไรที่โน่นล่ะ” พิมพ์ชนกเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ“ก็งานโรงแรมที่เจนเคยเล่าให้พิมพ์ฟังไงล่ะ”“เล่าตอนไหนเหรอเจน...ฉันจำไม่ได้แล้ว” พิมพ์ชนกพยายามนึกทบทวน แต่ก็จำไม่ได้จริงๆ“ก็โรงแรมของคุณพงศ์ที่ฝรั่งเศสไง พอดีแฟนยัยปานที่ชื่อพี่อั้มเขาจะออกค่าตั๋วเครื่องบินให้ มีเพื่อนเราไปกันหลายคนเลยนะ”“เดี๋ยวนะ...แฟนยัยปานนี่เขาเป็นอะไรกับคุณพงศ์เหรอ” ทันใดนั้น

ชญานนท์เริ่มเร่งเร้าอารมณ์เด็กสาวอีกครั้ง ทั้งปลายนิ้วแกร่งและเรียวลิ้นรัวเร็วปรนเปรอจนเด็กสาวแอ่นกายรับความซ่านสยิว ก่อนจะกรีดร้องแผ่วเบาเมื่อไปถึงฝั่งฝันที่แสนอบอุ่น หยาดน้ำอุ่นหลั่งรินชโลมปลายนิ้วที่ค่อยๆ ถอดถอนออกจากกลีบกุหลาบงามที่บวมช้ำ“เสร็จแล้วเหรอครับ... งั้นคราวนี้ช่วยพี่หน่อยนะคนดี” เสียงทุ้มที่ครางระงมบ่งบอกถึงความต้องการที่อัดอั้น พลอยชมพูเข้าใจเจตนานั้นทันที เธอขยับกายมานั่งคุกเข่าต่อหน้าเขา สองมือเรียวบีบเต้านมอวบอัดเข้าหากันเพื่อต้อนรับแกนกายของมาเฟียหนุ่ม ชญานนท์สอดแทรกความแข็งขืนเข้าไปกลางร่องอกอิ่ม ถูไถไปมาด้วยความหลงใหลในความนุ่มละมุน“อ๊าห์!!!... นุ่มเหลือเกินพลอยจ๋า”“อยากให้พลอยใช้ปากให้มั้ยคะพี่เบส...” เด็กสาวเอ่ยข้อเสนอด้วยสายตาหยาดเยิ้ม ไร้ซึ่งความขัดเขินอีกต่อไป“ใกล้แล้วพี่จะบอกนะครับ... อ่าห์ ซี้ดดดส์...”เมื่อถึงขีดสุด ชญานนท์จึงจ่อแกนกายร้อนระอุที่ริมฝีปากบาง พลอยชมพูอ้าปากรับตัวตนของเขาเข้าไปอย่างรู้งาน“อ่าาา พลอยจ๋า... ดีเหลือเกินคนเก่งของพี่ อย่างนั้นแหละ... ซี้ดดดส์ อ่าาาร์!!”มาเฟียหนุ่มหลับตาพริ้ม สูดปากด้วยความเสียวซ่านรัญจวนใจ สะโพกสอบขยับกระแท

พลอยชมพูคลายอาการเกร็ง ปล่อยศีรษะของพี่เขยให้เป็นอิสระ ชญานนท์จึงรีบหายใจเอาอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดทันที ใบหน้าคมเข้มเปื้อนรอยยิ้มพึงพอใจกับรสชาติหวานล้ำที่เพิ่งได้ลิ้มลอง“เป็นไงบ้างจ๊ะ น้องพลอย” ชญานนท์เอ่ยถามเมื่อเห็นว่าลมหายใจของเธอกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ดวงตาคมกริบจ้องมองใบหน้าหวานที่ยังคงแดงระเรื่อด้วยความเสน่หา“เสียวมากๆ เลยค่ะ พลอยถึงกับฉี่แตกเลย” เธอตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ดวงตาคู่สวยฉ่ำเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความสุขสม“ไม่ใช่ฉี่หรอกครับ เขาเรียกน้ำรัก มันจะออกตอนที่น้องพลอยถึงจุดสุดยอดไง” ชญานนท์อธิบายด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน พลางใช้ปลายนิ้วเกลี่ยหยาดน้ำใสที่มุมปากของเธอ“ค่ะ พลอยจะจำไว้” ใบหน้าหวานซบลงกับแผงอกแกร่ง ราวกับจะซ่อนความเขินอาย“งั้นพี่ทำต่อนะครับ หลังจากนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถือว่าน้องพลอยคือเมียพี่แล้วนะครับ” ชญานนท์กระซิบเสียงพร่าข้างหูเธอ สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะท้านจากร่างบอบบางในอ้อมแขน“ค่ะ พลอยอยากเป็นเมียพี่เบส แต่พี่ต้องเบาๆ ก่อนนะคะ พลอยยังไม่เคย และก็กลัวเจ็บด้วย” เธอตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ความปรารถนาที่ซ่อนเร้นมานานกำลังจะถูกปลดปล่อย“จ้าาา เจ้าหญิงของพี่”

กว่าจะรู้ตัวอีกที ตะวันก็คล้อยต่ำจนได้เวลาที่เขาจะต้องไปรับเพื่อนรักเสียแล้ว แต่สภาพของเขาในตอนนี้คงไม่เหมาะนัก เสื้อผ้าที่ยับยู่ยี่และร่างกายที่ยังคงหอบสะท้านจากเพลิงปรารถนาที่เพิ่งมอดลง ทำให้ชญานนท์ต้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นโทรหาอาซัน ให้ช่วยไปรับปณตที่สนามบินแทน และบอกว่าจะตามไปหาเพื่อนในตอนหัวค่ำ ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในห้วงคำนึง เขาหวังเหลือเกินว่าพิมพ์ชนกจะเข้าใจพลอยชมพู เหมือนกับที่จิราภรผู้เป็นแม่เข้าใจลูกสาว คงไม่เป็นการลำบากมากเกินไป หากเธอจะยอมให้น้องสาวของเธอเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเขาอีกคน ความปรารถนาอันเห็นแก่ตัวก่อตัวขึ้นในใจอย่างเงียบงันหลังวางสายโทรศัพท์จากสั่งงานลูกน้อง ชญานนท์ทอดสายตามองหญิงสาวที่นอนตะแคงหันหลังให้ รูปร่างอรชรดุจนาฬิกาทรายยังคงตราตรึงใจ มีส่วนเว้าส่วนโค้งที่เย้ายวน หน้าอกอิ่มและสะโพกผายเต็มไม้เต็มมือ ชวนให้สัมผัสไม่รู้เบื่อ เขาลากไล้นิ้วมือไปตามสัดส่วนที่สวยงามอย่างเชื่องช้า แผ่วเบา หลังจากเสร็จสิ้นกิจกรรมรักไปแล้วถึงสามรอบ เขาตั้งใจจะให้เธอได้พักเหนื่อย แต่ทว่าแผ่นหลังบอบบางนั้นกลับสั่นสะท้านด้วยแรงสะอื้นอีกครั้ง เขามิอาจล่วงรู้ได้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่