บททั้งหมดของ In the Garden of Secrets ปรารถนาเร้นรัก: บทที่ 31 - บทที่ 40

91

บทที่ 5.7

“ที่รักครับ” เขากระซิบ “ควบผมสิ” เขาสั่งฉันเริ่มทำตามที่เขาสั่ง ค่อยๆ ขยับยกตัวขึ้นก่อนจะทิ้งตัวลงดูดกลืนเขาจนสุดทาง จังหวะเชื่องช้า กระทั่งเริ่มเร็วขึ้น ๆมองดูสีหน้าเปลี่ยนแปลงของเขา ฉันรู้สึกฮึกเหิมจนเริ่มเร่งจังหวะการควบขับ เขาครวญครางภายใต้ร่างของฉัน ถูกฉันกดเอาไว้และได้แต่ส่งเสียงร้องขอด้วยความเสียวซ่านฉันก้มลงจูบเขาอย่างลึกล้ำ ขยับเอวบดเบียดเสียดสีในขณะที่เขาเคล้นคลึงอกอิ่มด้วยฝ่ามือร้อน ฉันอ้าปากหายใจหอบ ความพร่าพรายรัญจวนส่งให้จังหวะบ้าคลั่งขึ้นเขาคว้าจับเอวของฉันเอาไว้ สอดเสยตอบสนองจังหวะกดลึก ฉันยกสะโพกค้างรับการขยับไหวอย่างเร่งร้อน ความเสียวซ่านบีบรัดส่วนล่างจนฉันสั่นระริก จังหวะสอดเสยของเขาทั้งหนักหน่วงและรุกเร้า เราสองคนกอดรัดกันและกันเมื่อบางอย่างพอกพูนพุ่งสูงเขาขยุ้มสะโพกของฉันในขณะที่สอดเสยแก่นกายร้อนเป็นจังหวะชวนสะท้าน ส่วนฉันได้แต่ยกสะโพกค้างรับทุกการรุกเร้าอย่างล้ำลึกทุกอย่างเต็มตื้นจนเหยียดขยายฉันจากภายใน ความสุขสมแล่นพล่านมาจดจ่อ ความกระสันซาบซ่านแล่นพลิ้ว กระทั่งทุกอย่างระเบิดพร่างออกมา ฉันกับเขาโผเข้ากกกอด ลมหายใจของเราหอบสะท้านเขายังคงสอดเสยแก่นกายขึ้นมา
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 6.1 Our Secret สัมผัส ปรารถนา

เธอจำได้รางๆ ว่าบอกเขาไปแล้วว่าระหว่างเธอกับเขามันจะเป็นแค่ วันไนท์สแตนด์ เช้ามาจบแยกทางใครทางมัน ไม่ต้องรับผิดชอบ ไม่มีพันธะ...ใครจะไปรู้ว่าประโยคนั้นจะทำให้เขารู้สึกเสียหน้าเพราะมันคล้ายๆ กับว่าเธอได้เขาแล้วเฉดหัวทิ้งกันละ!!!************เมืองอี๋ชาง มณฑลหูเป่ย์ป้ายรถเมล์หน้าห้องสมุดเมืองอี๋ชางกำลังพลุกพล่าน หลายคนยืนชะเง้อมองรถเมล์ที่วิ่งเข้ามาจอดป้าย แต่หญิงสาวคนหนึ่งกลับเอาแต่นั่งครุ่นคิดอย่างจริงจังมือถือในมือสั่นครืดๆ ไม่หยุด แต่เจ้าตัวกลับไม่มีทีท่าว่าอยากจะรับ รถเมล์คันแล้วคันเล่าแล่นเข้ามาจอดที่ป้าย คนที่ยืนอยู่ป้ายรถเมล์จากที่หนาตา ตอนนี้กลับหลงเหลือเพียงไม่กี่คนถึงอย่างนั้นหญิงสาวก็ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม มือถือก็ยังสั่นเป็นระยะแม้ว่าเจ้าตัวจะไม่ยอมรับมองไปยังกลุ่มหญิงสาวที่เดินมายังป้ายรถเมล์ ทั้งที่เพิ่งจะเลิกงานแต่หน้ายังเป๊ะ ปากยังแดงเรื่อ แม้แต่ผิวหน้าก็ไม่มีแม้แต่น้ำมันส่วนเกินหันกลับมามองตัวเองที่เส้นผมรวบตึง สวมแว่นหนาเตอะ แม้แต่งหน้าบ้างแต่ก็ไม่ได้ฉูดฉาด ทั้งนี้ก็เพราะหัวหน้างานของเธอค่อยข้างคร่ำครึ บวกกับสถานที่ทำงานที่ต้องดูมีความน่าเชื่อถือ ดังนั้นเธอจึงได
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 6.2

รุ่งเช้าวันต่อมาถังจวินลี่กำลังเงยหน้าขึ้นมองตึกสูงตรงหน้า หัวหน้าของเธอนัดให้มารับเอกสารบางอย่าง เกี่ยวกับการร่วมทุนเพื่อจัดนิทรรศการของห้องสมุด ถึงอย่างนั้นหญิงสาวกลับไม่คาดคิดว่าหัวหน้าจะถึงกับขอทุนจากบริษัทในเครือตระกูลหม่าได้ใช่...ตระกูลหม่า หม่าเซียงเซียง คุณหนูทายาทตระกูลร่ำรวย...คู่กรณีคนนั้นความจริงหญิงสาวต้องเข้าพบประธานหม่า แต่คุณเลขาบอกว่าเขาติดประชุม ดังนั้นจึงเพียงนำเอกสารรายละเอียดมาให้หญิงสาวอ่าน ก่อนนำกลับไปฉบับหนึ่งเพื่อทบทวน ในตอนที่กำลังจะเดินไปที่ลิฟต์ แผ่นหลังของคู่รักที่ดูคุ้นเคยทำให้หญิงสาวชะงักและรีบเดินหลบมุมไปอีกด้าน“ยัยนั่นต้องไปแน่นอน ฉันกลัวว่าคุณน่ะสิจะอดใจไม่ได้”“คุณหมายความว่ายังไงกัน ผมมีแค่คุณนะ ตอนนั้นเข้าไปจีบเขาเพราะเขาดูน่าสงสาร อย่าเอาตัวเองไปเปรียบกับเขาสิครับ”“ถังจวินลี่นะเหรอน่าสงสาร”“คุณไม่รู้ละสิ เขาเป็นแค่เด็กกำพร้า ป้ากับลุงของเขารับมาอุปการะถึงได้เรียนหนังสือ ไม่อย่างนั้นคงถูกส่งตัวไปสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าแล้ว เพื่อนผมที่เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันกับเขาบอกว่าสมัยเรียนเขาเอาแต่ทำงานพาร์ทไทม์เหมือนผู้หญิงหิวเงิน งานอะไรที่ได้เงินเขาทำ
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 6.3

ถังจวินลี่อับอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี สัมผัสร้อนผ่าวจากฝ่ามือของชายหนุ่ม ทำให้เธอใบหน้าร้อนเห่อรีบวิ่งหนีโดยไม่สนเสียงที่ไล่ตามมา โชคยังดีที่ประตูลิฟต์ปิดลง...รอดตายแล้ว!!!“บอสคะ?”เสียงเลขาของเขาดังขึ้นเบื้องหลัง หม่าชางเยี่ยนได้แต่มองตัวเลขเหนือลิฟต์ที่เลื่อนลงไปชั้นล่าง มือใหญ่ลูบศีรษะด้านหลังพร้อมถอนใจออกมาอย่างเสียดายเขาก้มลงจัดเสื้อผ้าของตัวเองเข้าที่ มืออีกข้างปัดๆ ตามเนื้อตัวแต่กลับชะงักเพราะกลิ่นน้ำหอมที่ยังคงหลงเหลือจางๆ บนตัว“บอส?” จางเชี่ยนเลิกคิ้วมองผู้เป็นเจ้านาย “เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ ดูคุณ...” เลิ่กลั่กแปลกๆ...“ไม่มีอะไร” หม่าชางเยี่ยนกระแอมพร้อมปรับสีหน้า “คนที่พี่สาวผมส่งมากลับไปหรือยัง”“ค่ะ เพิ่งไปเมื่อครู่ บอสอยากพบเธอหรือคะ ดิฉันแจ้งไปแล้วว่าบอสติดประชุม ไม่คิดว่าจะประชุมเสร็จเร็วถ้ายังไง...”“ช่างเถอะ บ่ายนี้มีอะไรสำคัญบ้าง”“เอ่อ...ก็มีนัดกับประธานหลี่เรื่องการร่วมมือการส่งออกสินค้าของบริษัทในเครือ...” จางเชี่ยนชะงักอีกครั้งเพราะผู้เป็นเจ้านายเดินตรงไปยังบันไดหนีไฟ บางอย่างวางอยู่บนพื้นกั้นไม่ให้ประตูปิดสนิทลง และสิ่งนั้นก็คือขวดน้ำหอม...ผู้หญิง...จางเชี่ยน
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 6.4

“ดี ไปที่ห้องระบบรักษาความปลอดภัยหลัก หามาให้ได้ว่าผู้หญิงสวมแว่นใส่สูทหน้าลิฟท์ชั้นหกช่วงเวลาก่อนเที่ยงคือใคร”“ได้ครับบอส”“ยังมี...คืนนี้เรียกแซลลี่มาที่โรงแรมด้วย”“ได้ครับบอส”หม่าชางเยี่ยนกดวางสายก่อนทิ้งตัวลงนอนหงายบนเตียง นานเท่าไหร่แล้วที่เขาไม่ได้ปลดปล่อย นานเท่าไหร่แล้วหลังจากการแต่งงานเพื่อธุรกิจ ก่อนที่เขาและอดีตภรรยาจะตกลงหย่าขาดกัน เนื่องจากภรรยาของเขาเพียงใช้การแต่งงานปกปิดเรื่องที่ตนชอบพอเพศเดียวกันตอนนี้เขาเพิ่งย่างสามสิบสาม แม้ความต้องการไม่ได้มีมากเหมือนสมัยยังคงเป็นวัยรุ่นเลือดร้อน แต่เขายอมรับว่าก็ยังคงมีบ้าง ถึงอย่างนั้นเขาก็มักจะออกไปปลดปล่อยเป็นครั้งคราวหญิงสาวพวกนั้นล้วนชมชอบที่ได้เป็นคู่ขาของเขา เพราะรู้ว่าเขาให้มากกว่าที่พวกเธอต้องการ แต่กลับไม่มีใครกล้าเรียกร้องมากเกินตัว เพราะตระหนักดีว่าเขามีอิทธิพลต่อวงการมายาแค่ไหนแซลลี่คือคู่ขาคนล่าสุดของเขา นางแบบที่เขาให้การสนับสนุนกระทั่งเริ่มมีชื่อเสียงบริษัทในเครือตระกูลหม่า นอกจากถือครองหุ้นกว่าสิบห้าเปอร์เซ็นต์จากสถานีโทรทัศน์ที่เป็นที่นิยมแล้ว ยังเป็นเจ้าของโมเดลลิ่งอีกสามแห่ง ทั้งยังเป็นผู้สนับสนุนรายใหญ่
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 6.5

“ได้เลย ว่าแต่ทำไมมาสายจังงานเริ่มแล้วนะ”“รถติดเป็นบ้าเป็นหลัง ให้รีบได้ไงละ”“อ้อ งั้นรีบมานะฉันรอที่หน้างาน”“ไม่ต้องหรอก เธอเข้าไปก่อนได้เลย ถึงแล้วจะโทรหา”“เอางั้นก็ได้ แต่มาแน่นะไม่ใช่เบี้ยวนัด”“เธอก็รู้ว่าฉันต้องไปที่งานนั่นให้ได้ อย่างน้อยก็ไปกู้ศักดิ์ศรีคืน”“คิดได้แบบนั้นก็ดีแล้ว แล้วเจอกัน”ถังจวินลี่วางสายพร้อมกับหัวใจเต้นรัว มองตัวเองในกระจกซึ่งสวมชุดเดรสแสนเซ็กซี่สีแดงเผยแผ่นหลังนวลเนียน และหัวไหล่กลมมนที่มีเพียงสร้อยเงินเส้นเล็กเกี่ยวแทนสายเดี่ยวใบหน้าตบแต่งชนิดที่ว่าเปรี้ยวจนเข็ดฟัน กระทั่งกว่าจะเดินเข้ามาถึงห้องน้ำโรงแรมห้าดาว ตัวเองก็ตกเป็นเป้าสายตา จนแทบหล่นลงมาจากส้นสูงเจ็ดนิ้วที่สวมใส่อยู่“เฮ้อ ถังจวินลี่ มันคุ้มกันแล้วจริงๆ เหรอ” แม้ใจหนึ่งเสียใจกับความไร้สาระของตัวเอง เพราะความโกรธกลับผลักดันให้อยากเอาชนะแต่อีกใจกลับบอกตัวเองว่านับจากเรียนจบก็ไม่เคยทำตามใจตัวเองสักครั้ง ทำงานเป็นบ้าเป็นหลังส่งตัวเองเรียนจนจบ กระทั่งเรียนจบก็ไม่เคยได้เป็นอิสระจริงๆ เพราะต้องดิ้นรนหางานทำเพื่อเอาตัวรอด เนื่องจากไม่อยากเป็นภาระให้ลุงกับป้าที่อุปการะเลี้ยงดูชุดเดรสแพงหูฉี่ สวน
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 7.1

หญิงสาวในชุดเดรสเปรี้ยวจี๊ดสุดเซ็กซี่ที่กำลังเดินเข้างาน ทำเอาทุกคนถึงกับอ้าปากค้าง เซี่ยหยวนหยวนหัวเราะพร้อมกับเดินเข้าไปคล้องแขนเพื่อนรัก“ต้องอย่างนี้สิถึงจะสะใจ” กระซิบเสียงเบาก่อนเหลือบตามองโจวตงเฉินที่มองจนตาค้าง “เอาให้กระอักเลือดตายเพราะความเสียดายไปเลย มาเถอะไปที่โต๊ะกัน”อีกมุมหนึ่งหม่าเซียงเซียงที่สวมชุดเดรสสีขาวบริสุทธิ์ได้แต่กระทึบเท้า งานคืนนี้สมควรเป็นเธอเองที่โดดเด่น แต่ทันทีที่ถังจวินลี่ปรากฏตัว อีกฝ่ายกลับดึงความสนใจของทุกคนไปจนหมดน่าเจ็บใจนัก!!!มองดูโจวตงเฉินที่กำลังเดินเข้าไปทักคู่แข่งตลอดกาลของตน หม่าเซียงเซียงได้แต่มองด้วยความเกลียดชัง โบกมือครั้งหนึ่งบริกรก็เดินเข้ามา“คุณหนู”“ไปตามผู้จัดการหวังมา บอกว่าฉันอยากพบ”บริกรหายไปครู่หนึ่งหวังซือเซียวก็เดินเข้ามาด้วยท่าทีนอบน้อม “คูณหนูหม่า มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ”“ผู้จัดการหวัง คุณพอจะหายานั่นให้ฉันได้มั้ย”“อะ...อะไรนะครับ”“ของนั้น ยาที่พวกแขกโรงแรมเขาใช้กัน ฉันรู้นะว่าคุณหาได้ ต้องมีอยู่แล้ว หามาให้ได้เดี๋ยวนี้ฉันจะใช้...ยังมี...คุณมีคู่ขาแล้วหรือยัง” พูดจบก็ล้วงเงินออกมาปึกหนึ่ง “ถ้าสำเร็จฉันจะขอให้คุณน้าเลื่อน
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 7.2

ไร้สาระ! ตั้งแต่เกิดมานี่เป็นครั้งแรกที่เธอทำเรื่องไร้สาระแบบนี้ ความจริงคนเหล่านี้ล้วนหน้าไหว้หลังหลอก คนที่สามารถเรียกว่าเพื่อนได้อย่างสนิทใจกลับนับคนได้ มองไปทางไหนก็มีแต่คนที่มาเพียงเพราะอยากดูเรื่องสนุกบางคนมาเพื่ออวดสามีหรือแฟนบางคนมาเพราะอยากอยู่ว่าคนอื่นๆ ได้ดิบได้ดีกว่าตนหรือไม่แม้จะมีคนที่อยากมาเพื่อพบปะเพื่อนๆ ที่เคยเรียนมาด้วยกัน ถึงอย่างนั้นก็มีเพียงไม่กี่คนเดินเข้ามาจนถึงโต๊ะ ถังจวินลี่สะกิดเซี่ยหยวนหยวน “ฉันว่าฉันกลับดีกว่า”ยังไม่ทันที่อีกฝ่ายจะตอบรับ หม่าเซียงเซียงก็เดินเข้ามา “เสี่ยวลี่ คงไม่คิดจะกลับไปทั้งที่เพิ่งมาหรอกนะ”ถังจวินลี่กลอกตาก่อนหันไปมองอีกฝ่าย“ไม่เอาน่า อย่ามองฉันแบบนั้นสิ เราต่างก็โตๆ กันแล้ว ได้ยินมาว่าเธอชอบดื่มไวน์แดง” ประจวบเหมาะกับที่บริกรเดินเข้ามาพอดี หม่าเซียงเซียงยื่นมือไปคว้ามาสองแก้ว “ดื่มกับฉันหน่อยสิ”มองดูอีกฝ่ายด้วยใบหน้าเรียบเฉย ถังจวินลี่ได้แต่รู้สึกสะอิดสะเอียนกับหน้ากากสวยงามที่ฉาบอยู่บนใบหน้าของหม่าเซียงเซียงแก้วเดียว...แก้วเดียวเท่านั้น นับจากนี้ทั้งชาติอย่าได้พบพานถังจวินลี่รับแก้วมาก่อนมองหม่าเซียงเซียงเงยหน้าดื่มพรวดเดี
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 7.3

ถังจวินลี่ฟังประโยคเกรี้ยวกราดของเซี่ยหยวนหยวนด้วยความอบอุ่นใจ เธอรู้ว่าเพื่อนรักห่วงใยเสมอ แต่หากให้อีกฝ่ายต้องมาห่วงหน้าพะวงหลัง หนึ่งต้องต่อรองเรื่องรถที่ถูกเฉี่ยวชนในที่จอด สองคือเธอที่เมามาย...“ฉันขึ้นแท็กซี่แล้ว รถกำลังออกแค่นี้นะ ถึงบ้านแล้วจะโทรหา” พูดจบก็วางสายทั้งที่ยังเดินไปไม่ถึงหน้าโรงแรม แต่ท่อนแขนกลับถูกคว้าเอาไว้โดยคนสุดท้ายที่อยากเจอโจวตงเฉินเลิกคิ้วมองใบหน้าแดงก่ำของถังจวินลี่ “นึกไม่ถึงว่าอะไรๆ จะง่ายกว่าที่คิด”เขาได้ยินผู้จัดการหวังวางแผนกับลูกน้อง ดังนั้นจึงรู้ว่าหม่าเซียงเซียงวางแผนเล่นงานถังจวินลี่เขา...เสียดาย เขายอมรับหากจะให้ใครสักคนลงมือ เขาคิดว่าตัวเองเหมาะที่สุด ดังนั้นจึงอ้างเรื่องเปลี่ยนชุดเพื่อตามหญิงสาวออกมา ทั้งยังหลอกล่อผู้จัดการหวังไปอีกทางร่างกายคล้ายไม่เป็นตัวของตัวเอง ถังจวินลี่พยายามแล้วที่จะสะบัดตัวออก ถึงอย่างนั้นร่างทั้งร่างกลับอ่อนยวบ กลางกายสาวคล้ายเต้นตุบร้อนเร่า ต้องการบางอย่างที่ตัวเธอเองก็ไม่เข้าใจ“มากับฉันดีกว่า ฉันว่ายังไงเธอก็ต้องเลือกฉันมากกว่าตาแก่แซ่หวังนั่น ถูกมั้ย”เขารั้งหญิงสาวมาแนบกาย พยุงไหล่ให้เดินตามไปที่รถซึ่งจอดอย
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 7.4

พวกเขาแต่ละคนทั้งอยากได้ผู้หญิงที่ยังเวอร์จิ้น แต่ก็อยากได้ผู้หญิงที่เก่งเรื่องบนเตียงไปด้วยบ้าเอ้ย!!! คนแบบนั้นมันมีที่ไหนกัน ยังเวอร์จิ้นแล้วจะเก่งเรื่องบนเตียงได้ยังไง เหลวไหลทั้งเพ!!!มองดูคนตรงหน้าที่ถูกเธอคร่อมทับเป็นครั้งที่สอง ไม่รู้เพราะอะไรความคิดแปลกๆ จึงผุดขึ้น“อยากมีวันไนท์สแตนด์มั้ย เช้ามาจบแยกทางใครทางมัน ไม่ต้องรับผิดชอบ ไม่มีพันธะ” เป็นสาวเวอร์จิ้นจนอายุยี่สิบห้านี่มันผิดมากเลยหรือไง!!!หญิงสาวกล่าวประโยคที่ทำเอาคนขับรถเผลอหักพวงมาลัยจนคนที่นั่งอยู่เบาะหลังโอนเอนไปมา“ระวังหน่อย” น้ำเสียงเข้มงวดดังขึ้นแต่ดวงตาคมกลับมองสบตาฉ่ำเยิ้มของหญิงสาว “เลี้ยวเข้าไปในสวนสาธารณะแล้วนายก็กลับไปได้เลย ฉันจะจัดการเอง”“ครับบอส”บอส???? ถังจวินลี่พยายามดึงสติกลับมา แต่ความพร่าเลือนยังคงหลอกตาว่าทุกอย่างคือความฝัน “ถ้าคุณไม่สนใจก็แล้วไป จอดรถให้ฉันลง ฉันจะได้...” กลับบ้านเสียงกัดฟันกรอดดังขึ้นอย่างคนที่ยากจะข่มกลั้น “จอดตรงนี้!!!”ถังจวินลี่พยักหน้า ก่อนจะพยายามปีนลงจากตักของชายหนุ่ม “ขอบคุณนะ...”เสียงเปิดปิดประตูดังขึ้น แต่ชายหนุ่มใต้ร่างกลับไม่ยอมขยับ แอร์ภายในรถยังคงเย็นฉ่ำ เสีย
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
...
10
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status