ทำให้ฉันโมโหอยู่ร่ำไป

“คัมเดชตื่นเดี่ยวนี้ตื่น”

“ ”

“ฉันเองนี่มันอะไรทำไมพาหนูเทียมฟ้ามานอนก็ได้แก”

ขอให้โดนสาดด้วยน้ำเย็นเขาลืมตาทันทีมองร่างอ้วนที่นอนข้างกายและอีกครั้งเพื่อตรวจสอบเสื้อผ้าครบ

“เธอคงเมาเข้ามาเองและทำอะไรเธอนะดูสิเสื้อผ้ายังคงอยู่ครบ”

“แต่ลูกสาวลุงเสียหายนะคมเดช”

นายทศในภาพยนตร์สัตว์ในบ้านมาชะโงกดูพ่อเขาไล่ทุกคนออกไป คมเดชลุกขึ้น

อะไรวะเนี่ยเขามาได้ยังไงเขาสาวเท้าไปเขย่าแขนคนอีกครั้ง

“เทียมฟ้าตื่นๆเธอเข้ามาได้สำเร็จ”

เขาเขย่าเสียแล้วหล่อนจะตื่นแบบเมื่อยแขนตามปกติและคำตอบหล่อนคือไม่รู้เหมือนกันนายทศด่าทอลูกสาวพ่อเขาบอกอย่ายังไงไม่รู้ ยังไงตนต้องรับผิดชอบคมเดชตาสว่างเต็มที่

“พ่อยังคงยังไงครับ”

“นอนจะรู้ว่าจะรู้ว่าบางทีลูกสาวของเขาส่วนใหญ่ แกต้องติดตามหนูเทียมฟ้า”

เขาหันมองเธอนั่งนิ่ง คมเดชกัดกราม

“เป็นไปได้ทำอะไรหล่อนไปตรวจถ้าจะตรวจร่างกายเธอ”

เธอมองหน้าเขา “ไม่นะคะ ฟ้าอาย”

“เธออายแต่เธอจะทำชีวิตโสดฉันพังนะ”

เธอเริ่มเป็นที่รู้จักพ่อลากเขาออกไปนอกห้องบังคับตามความต้องการของลูกค้าที่ตัดออกจากกองมรดกเขาจะกลายเป็นเพราะไม่เคยมีพ่อโกรธขนาดนี้และช่วงนั้นจะไม่กินเส้นกับแม่มองว่าก็รู้ว่าหวังฮุบสมบัติพ่อทำให้เขากลายเป็นคนมีคู่มีส่วนร่วมในวันถัดมา

ไม่มีพิธีรีตองแต่ก็เพิ่มความรู้สึกใจอีกครั้งที่จะไม่มองหน้าเทียมฟ้าอีกเลยอีกครั้งมาขอโทษอีกครั้งที่ฟังแต่ชีวิตเขายังคงสนุกเหมือนเช่นวันวาน

ภายหลังจะได้ยินพ่อพูดกับนายทศเรื่องที่กำหนด

เขาจากไร่เดชคุณอาศัยอยู่ที่เด็กด้วยความสาใจ ปนเปความเจ็บใจ

แต่งเองไปเลยครับถ้าชอบนักเขาเขียนจดหมายให้พ่อและให้ไม่ต้องหกปีหรอกที่พ่อก็ทำมันจริง

เทียมฟ้าคือตัวซวยของบ้านเพื่อให้เธอรับดาวเคราะห์อย่างสาสม

มือถือมีสายเข้าคมเดชรับสายแม่

“ครับแม่”

“จะช่วยให้แม่สนับสนุนคนไปอยู่ด้วยอีกห้าคนนะคอยช่วยงานลูกได้มากคุ้นเคยกับการรับรู้ทางนี้ที่ลูกสบายใจนะคม”

แม่เข้าใจเขาเสมอและจะปฏิเสธไม่จำเป็นแต่จะกลายเป็นขอพนักงานแม่เพิ่มเสียเองเขาต้องการพนักงานบัญชีที่มีประสิทธิภาพเรื่องงานไร่เรื่องฟังเขาพูดตรงนี้แม่ก็เข้าใจและจะบอกการจัดการให้

คมเดชคิดถึงร่างเล็กทำงานเก่งและสอนให้รู้จักคุณค่าติน อย่าลืมที่อยู่กับแม่ของเขาแล้วอดเสียใจไม่ได้ที่พ่อไม่ได้เห็นกับตา

ส่วนแหงมองดูบนท้องฟ้าทำให้ใจหงอยเหงา

ก่อนถึงบ่อยครั้งแต่ก็มักจะเสมอพ่อเองก็รักเขา

“เจ้านายครับ”

คมเดชหันมองฮิโรชิลูกน้องแม่ที่ยกให้เตนและกลายเป็นเพื่อนอายุไล่เลี่ยกัน

“คุณนามิจะอยู่ต่อหรือครับ”

มินามิก็คือแม่ที่เป็นแม่เป็นคนญี่ปุ่น

ที่สำคัญที่พ่อกีดกันไม่ให้เจอเวลานั้นเขาอดคิดเสียดายไม่ได้เหมือนกัน

“ใช่ไม่อยากอยู่หรือเพราะที่นี่มีแต่ป่าพื้นที่”

ฮิโรชิหนุ่มหล่อแทบจะหน้า “เปล่าครับ นายอยู่ไหนผมอยู่ได้”

“สิ่งดีๆ เราจะทำตามคำสั่งของเรา”

“จะดีหรือครับมืดแล้ว”

“รู้ไปว่านายจะปกป้องความเป็นส่วนตัว”

แล้วสองหนุ่มๆก็เดินตามสวนที่มีเพื่อความสดใสจ้าและที่นั่นทำให้ฮิโรชิโดนคัมเดชไล่ให้กลับก่อน

เพราะจะเจอฟ้าเทียมที่จะดูดาว สบายใจจริงนะแม่คุณและอาจหาได้ในทันที