จะเอาคืนให้สาสม

สัปดาห์ต่อมา

         ภายในบ้านหลังใหญ่ของนายเดชคุณ ซึ่งร่ายล้อมด้วยไร่องุ่นกว้างนับพันไร่ คมเดชนั่งอยู่บนโซฟาราคาแพง สายตาเย็นชามองทนายซึ่งกำลังอ่านพินัยกรรม แม้ในใจจะรู้สึกไม่พอใจบ้างนิดหน่อยแต่สรุปเขาถือไพ่เหนือกว่าพวกปลิงที่จะมาเกาะพ่อ

          ไร่เดชคุณตกเป็นของตน ทั้งอสังหาริมทรัพย์ทุกอย่าง รวมทั้งเงินในธนาคาร เจ้าสาวหน้าเงินได้ไปเพียง บ้าน ที่ดินซึ่งพ่อหล่อนเอามาจำนองไว้กับพ่อตนเมื่อห้าปีที่แล้ว เห็นชัดว่านายทศไม่พอใจ คมเดชลุกขึ้นเมื่อเซ็นรับทราบ ป้าหญิงพี่สาวเพียงคนเดียวของพ่อซักถาม

“จะกลับมาดูแลหรือเปล่าตาคม ถ้าไม่กลับมาก็ให้ลุงทศดูแลไร่ให้ ป้าจะช่วยอีกแรง ไหนๆ เขาก็เป็นทองแผ่นเดียวกันแล้ว”

ดวงตาราบเรียบหันมองป้า “ผมลูกพ่อนะครับ ตอนนี้ทุกอย่างคือของผม ส่วนที่ดินคนอื่นผมเองไม่อยากได้ถือว่าทำทานแล้วกัน และคนอื่นก็อย่ามาจุ้นเรื่องผม”

ป้าหญิงซึ่งไม่เคยญาติดีกับตน เพราะเป็นไม้เบื่อไม้เมากันมานานไม่พอใจหันไปมองหน้านายทศและเดินออกไป นายทศทำใจให้เย็น

“ลุงเองก็คิด สามารถดูแลให้ได้นะ เทียมฟ้าเองก็มีสิทธิ์อยู่ที่นี่ ในพินัยกรรมก็บอกไว้ คมจะได้กลับไปช่วยงานแม่”

“ไม่ต้องหรอก และใครอยากอยู่ก็อยู่ไป ถ้าคิดว่าจะมีความสุข ผมไปล่ะครับ ต้องไปปรึกษาเรื่องพ่อกับลูกน้อง รับรองผมไม่ปล่อยให้เรื่องนี้เงียบไปง่ายๆ”

อังคารพ่อเพิ่งไปลอยมาเมื่อวาน เขาไม่ได้จัดงานให้ใหญ่โต แต่เพื่อนพ่อที่มีมากมายก็มาร่วมงาน กว่าจะผ่านพ้นมาได้ก็หนักอึ้งในอก เพราะแต่ล่ะวันที่ผ่านเพียงอย่างเดียวคืออยากทำคือเด็ดหัวคนทำร้ายพ่อ

ไม่ใช่นั่งฟังพระสวด เขาไม่สามารถจิตใจสงบสุข มันไม่ง่ายที่จะทำ

และเขาไม่ใช่ไก่อ่อนอีกแล้ว คนพวกนี้ประเมินเขาผิดไป

ก่อนไปจากที่นี่เมื่อหลายปีก่อน เขาเป็นชายหนุ่มที่รักสนุก งานการไม่ค่อยทำซึ่งนั่นทำให้ทะเลาะกับพ่อเสมอ ญาติๆ ต่างระอาในตัวเขาที่ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า

ตอนนั้นแค่คิด พ่อเองยังเปลี่ยนเมียออกปล่อยทำไมเขาจะทำไม่ได้

จนวันหนึ่งเกิดเรื่องกับคนใกล้ชิด ลูกสาวเพื่อนที่พ่อรัก ดังนั้นเขาจึงต้องไปให้ไกลจากพ่อ เมื่อเขาไม่ยอมแต่งงานเพื่อรักษาหน้าตาหญิงสาวคนนั้น

เขาไม่ได้มีอะไรกับเธอ ทำไมต้องยอมแต่งงานด้วย

คนที่อยากแต่งกลับไม่ได้แต่ง เขาเลยต้องไปจากไร่

หกปีก่อน

งานวันเกิดคมเดช ลูกชายคนเดียวของเศรษฐีเดชคุณ ถูกจัดขึ้นที่บ้านไร่ มีเพื่อนฝูงมาดื่มกิน ฉลองวันเกิดมากมาย หนึ่งในนั้นคือลูกสาวทั้งสองของนายทศ เพื่อนพ่อ

ดวงตาคมกริบไม่แลสาวใดคืนนั้นเขาจ้องเพียงเทียมดาว สาวหุ่นดี นุ่งสั้น เธอเป็นที่สนใจของผู้ชายหลายคนในงานคืนนี้ และตรินลูกป้าหญิงคือคู่แข่งสำคัญที่คมเดชไม่อยากยอมแพ้ เพราะทั้งสองเป็นคู่แข่งเรื่องผู้หญิงมานานวัน เพื่อนๆ มักลงขันว่าใครจะชนะหากหมายปองสาวใด

“คมเดชมาชิมขนมหน่อยสิฟ้าทำเองนะคะ”

เขาหันมองพี่สาวร่างอ้วนของเทียมดาว พยายามพูดดีไว้แม้จะรำคาญที่เธอชอบมาใกล้

“เอาไว้ก่อนเถอะเทียมฟ้า กินเค้กไปเยอะแล้ว ว่าแต่ช่วยไปชวนน้องสาวเธอมานั่งที่นี่ได้ไหม นะ”

ฝ่ายนั้นมองไปที่น้องสาวและพยักหน้า เขามองร่างอุ้ยอ้าย

ทำไมน้องสาวกับพี่สาวจึงต่างกันอย่างนี้นะ

“พี่สาวดูชอบมึงนะ กูเห็นมาบ้านนี้ทีไรจะขุนมึงให้เป็นอย่างหล่อนทุกที ทำแบบนี้ทำร้ายจิตใจเขาป่ะ”

เพื่อนๆ ในกลุ่มแซวและหัวเราะ โดยเฉพาะจตุเทพ คุณหมอหมาดๆ ผู้หล่อเหลา คมเดชขี้เกียจสนใจสิ่งระคายหู เขาเพียงชะเง้อรอเทียมดาว แต่เมื่อเธอมานายตรินดันมาด้วย ชายหนุ่มได้แต่เซ็ง