LOGINปัง!
กรี๊ด!
คมเดชตกใจ ฮิโชริคว่ำโต๊ะตรงหน้าหาที่ปลอดภัยให้เจ้านาย คมเดชคุมสติกระชับปืนที่เอวมองไปที่พ่อ อิโรชิวิ่งตามเปิดทางให้เจ้านาย
“กรี้ด! คุณเดช คุณเดช”
ได้ยินเสียงเจ้าสาว คมเดชเข้าไปเหวี่ยงร่างหล่อนให้พ้นพ่อ “หลีกไป” และสั่งเด็กในบ้านให้เรียกรถพยาบาล เขาเข้าไปจับไหล่พ่อเบามือ ในใจหวาดหวั่นเพราะเห็นเลือดไหลจากอก ชายหนุ่มบังคับมือไม่ให้สั่น พ่อเอื้อมมาจับมือตน ดวงตาเริ่มปรือ
“ทำใจดีๆ นะครับพ่อ”
“คืนนี้ที่จริงพ่ออยากให้ ให้แกเป็นเจ้าบ่าวนะ…”
ระหว่างพูดเสียงปืนยังดังหลายนัด เสียงกรี๊ดยังเกิดขึ้น เสียงปืนคงเกิดจากนายใบคนสนิทพ่อที่ตามรอยคนร้ายไป ญาติ แขกเข้ามามุง สีหน้าตกใจ และถอยร่นเป็นส่วนมาก คมเดชจับมือพ่อแน่น
เขาไม่เคยคิดว่าวันนี้จะมีจริงอย่างที่แม่ว่า เมื่อเกิดขึ้นแม้วิตก หวาดกลัวก็ต้องเข้มแข็ง เขาหันมองคนสนิท
“ดูแลพ่อฉันให้ดีนะ อย่าให้ใครมาใกล้”
ฮิโรชิทำตาม ทุกคนที่อยากเข้าไปหาเดชคุณไม่กล้าเข้าไป เพียงมองดูห่างๆ
และไม่นานก็หันมองเสียงดังก้องของคมเดชที่พูดผ่านไมค์
“ขอโทษแขกทุกท่านนะครับ ผมในนามลูกชาย ขอให้ทุกคนเดินทางกลับบ้านโดยสวัสดิภาพ และงานแต่งงานคืนนี้ถือว่าเป็นโมฆะ”
นายทศไม่พอใจแต่ทำอะไรไม่ได้
แขกทุกคนอยากแจ้นกลับนานแล้ว ต่างมุ่งไปที่รถ คมเดชหันมองนายใบที่วิ่งกลับมา
“เป็นยังไงบ้าง”
“มันเร็วมากครับ ผมขอโทษครับคุณคม”
“ไม่ต้องขอโทษตอนนี้ขอแค่พ่อปลอดภัย แม้ไม่อยากให้แขกกลับเพราะอาจเป็นผู้สงสัย แต่ผมคิดว่าคงมีการเตรียมการมาอย่างดี ผมอยากดูแลพ่อก่อน”
นายใบมองนายน้อยที่ดูเปลี่ยนไปจากเดิมมาก และรีบวิ่งไปหาเจ้านาย แต่เมื่อไปถึงก็ดวงตาแดงก่ำ “คุณคมครับ คุณท่าน…”
เสียงรถพยาบาลวิ่งเข้ามาในรั้วบ้าน คมเดชฝืนร่างที่หมดแรงไปหาพ่อ ไม่มองหน้าใคร
ไม่จริง เขาไม่อยากได้ยินอะไรที่เลวร้าย เขายังไม่ได้ปรับความเข้าใจกับพ่อกับเรื่องราววันวานที่เกิดขึ้นเลย
แต่คำภาวนาไม่เกิดผล เมื่อพยาบาลบอกว่าพ่อสิ้นลมแล้ว แม้อยากตะโกนให้ดังก้องไร่แต่ชายหนุ่มกลับเดินไปใกล้นายใบ
“ฝากพ่อด้วย ผมจะอยู่ที่นี่ จัดการบางอย่างและจะตามไป”
“ระวังตัวนะครับ”
“อย่าห่วงเลย” ดวงตาเคียดแค้นหันมองเจ้าสาวที่ยืนนิ่งเป็นหุ่น เขาตรงไปหาเธอช้าๆ แต่นายทศไปถึงลูกสาวเสียก่อนและพูดเสียงดัง
“ฟ้าตามไปกับนายใบนะ ลูกจดทะเบียนกับคุณเดชคุณแล้ว ตอนนี้เป็นเมียตามกฎหมาย พ่อเสียใจด้วยแต่ลูกต้องทำใจให้ได้นะ เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องธรรมดา”
จดทะเบียนเหรอ นี่มันเรื่องตลกอะไรกัน คมเดชกำหมัดทั้งสองแน่น เดินเลี่ยงขึ้นตึกเพื่อเข้าไปสงบสติอารมณ์
หลังจากนั้นไม่นานก็ยืนกุมรูปถ่ายคนเป็นพ่อแน่น
ต้องไม่ใช่วันนี้ มันต้องไม่ใช่!
พ่อกลับมาเถอะครับ
“ลงมาสิคะ จะว่ายไปที่ลึกแล้ว”คมเดชกระโดดลงไป โอบกอดร่างหอม “ชอบลึกๆ เหรอ เหมือนเมื่อคืนดีไหม ให้ลึกสุดใจ ให้ครางจนเสียงแหบ”“อีตาคนบ้า เจ้าเล่ห์ เดี๋ยวตีขาที่เจ็บเลย จะได้เลิกแกล้งฟ้า”คมเดชขำเมื่อนึกถึงวันแต่งงานซึ่งจัดขึ้นแบบเรียบๆ ในบ้าน เขายืน เดินคล่องแคล่วจนเจ้าสาวตกใจรีบมากอดไว้ คนอื่นก็เหมือนกันเขาจึงเฉลยว่าแท้จริงขาเจ็บนิดหน่อยเท่านั้น โชคดีที่กระโดดลงจากรถลงในน้ำวันที่รถเสียหลักทุกคนจึงได้รู้ว่าเขาโกหกเรื่องขาหัก เดินไม่ได้“ถ้าไม่ทำแบบนี้คุณจะยอมมาใกล้ผมเหรอ และคนอื่นก็หนีหายไปหมด ผมออกฉลาด ไม่ใช่เจ้าเล่ห์”เขากระซิบที่หูเจ้าสาววันนั้น แม่ได้ยินก็ส่ายหน้า เชื่อว่าป่านนี้คนอื่นที่รักเขาเพียงเงินทองก็คงเซอร์ไพร์สกับข่าวนี้แต่เขาไม่สนใจเขาอยากให้เมียเข้าใจ และดีใจกับเรื่องนี้เพียงคนเดียว“มานี่ ฟ้าจะว่ายแล้วนะคะ”เมียเลิกชวนคุยเรื่องอื่น เขาบอกให้พาลูกให้รอด หญิงสาวหัวเราะ สองมือยกขึ้นตีผิวน้ำ รวมทั้งขาไม่นานเธอพยุงตนเองในน้ำได้ หญิงสา
ช่วงข้าวใหม่ปลามันคมเดชกำลังจะพาภรรยาตามกฎหมายไปหัดว่ายน้ำ แต่เธอยังชะเง้อรอเพื่อนที่บอกจะมาหา ชายหนุ่มข่มใจให้เย็น เพราะผู้หญิงคนนั้นมีบุญคุณกับเธอรถเข้ามาจอดเทียบฮิโรชิลงจากรถ ไม่เปิดประตูให้คนที่ไปรับ เทียมฟ้าแปลกใจลงไปรับเพื่อน วริมนกอดเธอแน่น สายตามองไร่ขนาดใหญ่ “เธอ เธอกลายเป็นเศรษฐีไปแล้วเหรอเนี่ย ซ้ำ ไม่ใช่อื่นไกลคนที่แต่งงานเป็นคุณคมเดช ฉันอยากจะบ้าตาย”“พูดแบบนี้กี่ครั้งแล้วไม่เบื่อหรือไง เข้าบ้านกัน ไปพักผ่อนก่อนนะคงเหนื่อยจากการเดินทาง”ป้าส้มออกมารับแขก วริมนตัวหดเมื่อเห็นหน้าคมเดช “สวัสดีค่ะคุณคมเดช”“ตามสบายนะครับ ถ้าอยากชมไร่ให้ฮิโรชิพาชมก่อน ผมจะพาฟ้าไปหัดว่ายน้ำ”มาเป็นก้างเปล่าเนี้ยเรา เพื่อนนะเพื่อนคะยั้นคะยอให้มาให้ได้ ไม่ได้รู้เลยเวลานี้ต้องไปฮันนีมูนกับสามี“ตามนี้นะครับ”“ตามสบายเลยค่ะ ดิฉันมาพักผ่อน จะไปดึงองุ่นกินให้หนำใจไม่รบกวนแน่นอนคะ”เทียมฟ้าดึงแขนสามี “คุณค่ะ พูดอะไรอย่างนั้น”“ฉันเข้าใจไปเถอ
คมเดชกลับจากไร่เห็นเมียรักมายืนคอยหน้าบ้านก็รีบเข้ามาหา “มีอะไรหรือที่รัก”“มีเรื่องสิคะ”“หือ”เทียมฟ้าดึงมือสามีเข้าบ้าน “ฟ้า ฟ้าท้องอีกแล้วค่ะคุณคม”สามียิ้มร่า กอดเธอแน่น “ดีจริง”“ดีใจเหรอคะ”“ยายหนูเพชรอายุขวบกว่าแล้วนะ เราต้องมีลูกเยอะๆ จะได้ช่วยแม่ทำงาน”เทียมฟ้ายิ้ม “แอบด่าป่าวเนี้ย รู้อยู่ว่าฟ้าอยู่ในครัวเป็นส่วนมาก”คมเดชหัวเราะ “คิดมาก ไปๆ พาผัวไปอาบน้ำหน่อย ร้อน เหนื่อยมาก”เทียมฟ้ากอดสามีพาขึ้นห้อง และพาเข้าห้องน้ำอาบน้ำให้เหมือนอาบให้ลูกน้อย“อาบด้วยกันสิ”สามีนอนในอ่างขนาดใหญ่ชวน ทำตาหวาน เทียมฟ้าส่ายหน้า “คุณเหนื่อยนี่คะ นอนนิ่งๆ จะถูหลังให้”“แต่ถูหลังโดยที่ไม่นั่งในอ่างด้วยกันมันลำบากนะ มาน่า ไม่ทำอะไรหรอก”เธอรู้ทันคนเจ้าเล่ห์ยังถูหลังอยู่นอกอ่าง คมเดชหมั่นใส้ เอามือเมียมาจับของหวงตน เธอตาโตและยิ้ม“มือเมี
“ว่าฉันหน้าด้าน เดี๋ยวเถอะโดนดีแน่”“น้า ขะนม”เพชรลดาคนสวยชี้ให้เธอมองขนม วริมนจึงเลิกมองฮิโรชิ“น่ากินจ๊ะหลาน ไป ไปกินกัน แม่เรารู้ว่าน้าจะมาแน่เลย ขนมเพียบ”เพชรลดามองโบที่ผมคนอุ้มดึงมาเล่น และพยายามเอามาไว้ที่ผมตน วริมนมองกับป้าส้ม“ดูสิคะฉลาดจริงๆ วริอยากมีแบบนี้บ้าง”“อยากมีก็รีบแต่งสิคะ สาวๆ เล็งคุณหน้าหยกเยอะนะคะ คุณอยู่ไกลต้องรีบจับจอง”วริมนยิ้มอายๆ แต่แอบคิด เธอไม่ปล่อยนายหน้าหยกไปเป็นของใครหรอกป้าส้มจ๋า“มาแล้วเหรอวริ ดูสิผมยุ่งเชียวเพราะยายหนู”“มาทันเห็นฉากบาดตาบาดใจเลยหนีมาที่หลาน” วริมนแซวเพื่อนแต่ตกใจเมื่อเจ้าบ้านอีกคนมาโอบไหล่เมีย วริมนไหว้และพาหลานไปอีกด้านอะไรอีกคะมาไล่เพื่อนฟ้าอีกแล้ว”“ก็อิจฉาเวลาคุยกัน ขอคุยด้วยนะ”เทียมฟ้ากอดเอวสามี กระซิบที่ใบหู “อย่าดื้อนะคะ คืนนี้จะจัดชุดใหญ่ให้”สามียิ้ม พยักหน้าและหอมแก้มเมียฟอดใหญ่“
บ้านแสนสุขหนึ่งปีต่อมาคมเดชกลับจากไร่ที่ให้นายใบดูแล เดินเร็วๆ เข้าบ้าน ใช้หมวกในมือพัดลมเข้าใบหน้าเพราะร้อน เทียมฟ้าเอาน้ำเย็นๆ มาให้สามีเมื่อเขามานั่ง“ลูกล่ะฟ้า”ไม่ทันได้ตอบคนที่เดินได้ก็วิ่งมาหาพ่อ คมเดชวางแก้วน้ำอุ้มลูกสาวตัวกลมขึ้น และหอมแก้ม สาวน้อยหัวเราะคิกคักเพราะหนวดโดนแก้ม“กินขนมค่ะ”ขนมตรงหน้ามีหลายอย่างน่ากินทั้งนั้น คมเดชตักขึ้นและว่า “ผมว่าลูกตัวกลมเพราะขนมแล้วนะฟ้า ดูจะสมบูรณ์จังเลย”ดวงตาดำขลับมองสามี ซึ่งบัดนี้ไร้ลูกสาวเพราะเดินไปกับนางส้ม คมเดชเอียงคอ “มองผัวแบบนั้นทำไม”“จะหาว่าฟ้าอ้วนก็บอกมาเถอะ ฟ้าเองก็กินขนมพวกนี้ทุกวัน”คมเดชหัวเราะ “คิดไปเอง มาทำถลึงตาอีก”“เอามานี่ ถ้ากลัวอ้วนไม่ต้องกิน”เมียแกล้งผัว จนเกิดการฉุดกระชากไปนั่งตัก คนที่มาเห็นต่างแอบยิ้ม“หาเรื่องนักนะ ไม่ทันพูดอะไรเดี๋ยวก็จับกดที่โซฟากลางวันเสียเลย”“บ้าน่าปล่อยนะ คิดจริงๆ ใช่ไหมถึง
ทั้งสองลงมาด้านล่างต่างแปลกใจที่เห็นนายปราโมชคนเอาแต่ใจเล่นกับเพชรลดา และดูจะมีความสุข คมเดชเข้าไปหาตา“มาเมื่อไหร่ครับตา”“จะเห็นฉันหรือ แกมองแต่เมีย”เทียมฟ้าไหว้ ใบหน้าแดงก่ำ“อ้าวหน้าแดงทำไม ไม่มีแดดนิเธอ” นายปราโมชเย้าคนที่เคยให้ร่ม เทียมฟ้ารู้สึกมีความสุข ดูเหมือนนายปราโมชจะไม่รังเกียจเธออีกแล้วคมเดชหันมองภรรยา รู้สึกดีใจกับเธอ เขากอดไหล่บาง“อ้าวอย่ามัวกอดกัน ฉันรอกินข้าว ไม่ได้เรื่องให้คนแก่รอ”“ใช่ คนแก่ไม่ได้เรื่อง”ทุกคนมองเพชรลดา เทียมฟ้าตกใจ “ลูกพูดอะไรอย่างนั้นคะ ไม่เอาค่ะ”“ไปว่าเด็กทำไม เขากำลังหัดพูด”นายปราโมชจูงมือเพชรลดาที่ยิ้มไปยังโต๊ะอาหารคมเดชและเทียมฟ้ายิ้มและหัวเราะกันเบาๆ และอาหารมื้อนั้นทวดแทบไม่ได้กินข้าวเพราะมัวสนใจเหลนช่างเป็นภาพที่น่ามอง ทุกคนในบ้านต่างอมยิ้มอย่างมีความสุขและก่อนที่จะเข้านอน นายปราโมชก็เอ่ยขึ้น“ขอเหลนชายฉันสักสองคนสิแม่หนู ได้ไหม”คม
ใกล้แค่จมูก วริมนลากแขนเพื่อนให้ตามตนมาที่ห้องทำงาน ซึ่งอยู่ฝ่ายการตลาด เทียมฟ้าอยู่ในชุดแม่บ้าน เกล้าผมเรียบร้อยมองเพื่อนอย่างไม่เข้าใจ“ได้ข่าวว่าหนุ่มๆ ในโรงแรมมาจีบเธอหลายคนเหรอฟ้า บอกมาสิมีใครบ้าง”“อะไรก
“ป้านี่ตาบอดเสียแล้ว ไม่รู้หรือครับตั้งแต่ผมกลับมา ไร่ของพ่อมีกำไรมากเท่าไหร่ อย่ามาดูถูกกันอีกเลย ผมไม่ใช่คนเก่าที่จะให้ป้ามาดูถูกอีก และเตรียมตัวให้ดี พรุ่งนี้ได้เจอหมายจับแน่”นางหญิงกุมหน้าอกเป็นลมพับไป นายใบให้คนขับรถมาพาไปขึ้นรถ คมเดชมองตามด้วยความเกลียดชัง“
ทำไมต้องเป็นเรา “มานั่งตกปลาสบายใจจริงนะ”ดูเหมือนคนที่นั่งเพิ่งเห็นตน เธอลุกขึ้นและถอยห่าง ร่างใหญ่เดินเข้าไปใกล้และมองใบหน้าเกลี้ยงเกลา ซีดเซียวไม่วางตา“กลัวหรือ แต่คงไม่ ถ้าอย่างนั้นเลิกเล่นละครเถอะ ถามไรห
“ทำไมเธอรู้ทุกอย่างหมดเลย”“คุณเทียมฟ้าเข้ามาทำงานที่นี่เมื่อคุณจากไป นายใหญ่สงสารที่โดนคนนินทา โดนหัวเราะเยาะ เอ่อเรื่องคุณหนีการแต่งงาน การมาอยู่ที่นี่คงลดเสียงนินทาได้บ้างครับ เธอดูแลนายใหญ่อย่างดี และทำงานได้ดี”“และได้เรื่องที่หวังคือเป็นนายหญิงของที่นี่ใช่ไหม แต่น่าสงสารจริง ตอนนี้ไม่มีคนหนุน







