เข้าสู่ระบบแชร์
ออกไปจากความคิดฉันเดี๋ยวนี้
วันที่เผยแพร่:
2026-05-08 08:58:41“ทำไมเธอรู้ทุกอย่างหมดเลย”
“คุณเทียมฟ้าเข้ามาทำงานที่นี่เมื่อคุณจากไป นายใหญ่สงสารที่โดนคนนินทา โดนหัวเราะเยาะ เอ่อเรื่องคุณหนีการแต่งงาน การมาอยู่ที่นี่คงลดเสียงนินทาได้บ้างครับ เธอดูแลนายใหญ่อย่างดี และทำงานได้ดี”
“และได้เรื่องที่หวังคือเป็นนายหญิงของที่นี่ใช่ไหม แต่น่าสงสารจริง ตอนนี้ไม่มีคนหนุนหลัง”
นายใบเงียบ
“ลุงคิดว่าจะให้เธออยู่ที่นี่เหรอ มันจะดีเหรอ”
“เรื่องนี้แล้วแต่นายครับ”
“ผมก็ว่างั้น”
คมเดชยื่นไวน์ที่ถือมาให้นายใบหนึ่งขวดก่อนเข้าบ้าน นายใบมองตามเจ้านายน้อยและเดินไปนั่งด้านนอก ไม่ได้ดื่มไวน์ที่ได้มา
เทียมฟ้านั่งครุ่นคิดถึงเรื่องที่พ่อพูด เธอไม่อยากร้องไห้แต่ที่ผ่านมาเธอทรมานเพราะครอบครัวนี้มามาก ใครไม่เป็นเธอจะเข้าใจได้อย่างไร หญิงสาวโทรหาน้องสาว ฝ่ายนั้นรับและบอกว่ากำลังทำกับข้าวให้พ่อ เพราะพ่อบอกอยากกินห่อหมกปลา ก่อนจะขอวางสาย
น้องสาวดูมีความสุขกับครอบครัว ได้ไปบ้านดูแลพ่อแม่เสมอ แตกต่างกับเธอ ตั้งแต่มาดูแลคุณเดชคุณก็ไม่ค่อยได้กลับบ้าน
เหมือนที่นั่นไม่มีใครต้อนรับกันอีก หญิงสาวหวนคิดวัยเด็กอีกครั้ง เมื่อเจ็บกับการกระทำของคนที่รักเธอซ้ำๆ ก็ไม่อยากทน หญิงสาวคิดว่าพรุ่งนี้จะถามแม่ให้รู้เรื่อง ว่าแท้จริงเธอเป็นลูกพ่อจริงหรือเปล่า
อาจทำให้แม่เสียใจ แต่เธอไม่อาจทนอยู่ที่นี่ได้อีก ให้พ่อทำอะไรกับเธอก็ได้ โดยที่พ่อไม่เคยนึกถึงใจเธอ
พอแล้ว คงได้เวลายอมรับความจริง แม้ความจริงจะทำให้ต้องเสียครอบครัวไป
“มานั่งอ่อยคนงานจากกรุงเทพหรือคุณแม่เลี้ยง”
เทียมฟ้าลุกขึ้นจากเก้าอี้ตัวยาว เธอเลี่ยงเข้าบ้าน
“จะไปไหน”
คมเดชเข้าขวาง เทียมฟ้าเกลียดท่าทีจองหองของเขา เธอใจกล้าเดินเข้าใกล้อกกว้างที่อยู่เสมอลูกตา เพราะเธอสูงแค่159 เซนติเมตรเท่านั้น กลายเป็นว่าเขาถอยกรูด
“ทำอะไรของเธอ หลีกไป”
“ก็คุณแสดงท่าทีแปลกๆ ซ้ำเสนอเรื่องแปลกๆ อยากรู้ คนอย่างคุณพูดแล้วจะกล้าทำหรือเปล่า ถ้ากล้า ฉันก็กล้า ลองกันไหมล่ะ คงสนุกพิลึกเมื่อพ่อคุณมองดูอยู่”
“เทียมฟ้า!” คมเดชตวาด จับไหล่เล็กเขย่า “นี่เธอกล้ายั่วฉันหรือ”
“คนอย่างคุณสมควรโดนเสียบ้าง ชอบพูดให้คนอื่นเสียใจอยู่เรื่อย โดนเสียบ้างจะได้รู้ว่าคนอื่นเขาเจ็บปวดเวลาโดนเยาะเย้ย ถากถาง”
“แต่ห้ามมาพูดล้อเล่นถึงพ่อ ห้ามเข้าใจไหม”
คมเดชผลักไหล่เล็ก ไม่อยากเข้าใกล้เธอนัก ช่วงนี้เขาคงขาดผู้หญิงไปพักใหญ่ ถึงมองว่าคนตรงหน้าสวย
“แต่ถ้ามันทำให้คุณห่างฉันได้ ฉันจะพูด หลีกไป ไม่เคยสนใจฉันสักครั้ง ก็อย่ามาชวนทำบัดสี คนอย่างฉันมีศักดิ์ศรีพอ หิวนักก็ไปหาเอาที่อื่นเถอะ”
กลิ่นหอมๆ จากปลายผมทำให้คมเดชผละและมองตามก้นผายที่ส่ายไปมา เขาขยี้ตา
บ้าจริง เมาแล้วสิเรา ชายหนุ่มรีบเดินเข้าบ้าน ล้างหน้าแรงๆ และ รีบไปนั่งตรวจบัญชีของไร่ แต่ในสมุดเหล่านั้นกลับมีปากรูปกระจับที่ต่อว่าเขาฉอดๆ
ยายเทียมฟ้า อย่ามาเล่นคุณไสยใส่ฉันนะ ออกไปจากความคิดเดี๋ยวนี้ ฉันไม่เคยสนใจเธอ เธอเข้าใจถูก ฉันแค่อยากสนุกๆ ด้วยเท่านั้น
และถ้าไม่ติดว่าเธอเคยกับพ่อ…ฉันคงไม่รีรอ
ชายหนุ่มปิดแฟ้มเมื่อคิดฟุ้งซ่าน เดินไปยืนริมหน้าต่าง มองไร่ที่สว่างบ้าง มืดบ้างซึ่งยาวสุดสายตา
แม่คงไม่โกรธ ถ้าเขาคิดจะใช้ชีวิตที่นี่นับจากนี้ไป แม่เข้าใจเขาเสมอ เพราะเขาไม่สามารถทิ้งทุกอย่างไป เหตุเพราะรู้ว่าพ่ออยากให้เขาอยู่ที่นี่มากกว่าหนีไปไหนๆ
บทล่าสุด
มลทินพันธนาการ ฟ้ารักคุณ
“ลงมาสิคะ จะว่ายไปที่ลึกแล้ว”คมเดชกระโดดลงไป โอบกอดร่างหอม “ชอบลึกๆ เหรอ เหมือนเมื่อคืนดีไหม ให้ลึกสุดใจ ให้ครางจนเสียงแหบ”“อีตาคนบ้า เจ้าเล่ห์ เดี๋ยวตีขาที่เจ็บเลย จะได้เลิกแกล้งฟ้า”คมเดชขำเมื่อนึกถึงวันแต่งงานซึ่งจัดขึ้นแบบเรียบๆ ในบ้าน เขายืน เดินคล่องแคล่วจนเจ้าสาวตกใจรีบมากอดไว้ คนอื่นก็เหมือนกันเขาจึงเฉลยว่าแท้จริงขาเจ็บนิดหน่อยเท่านั้น โชคดีที่กระโดดลงจากรถลงในน้ำวันที่รถเสียหลักทุกคนจึงได้รู้ว่าเขาโกหกเรื่องขาหัก เดินไม่ได้“ถ้าไม่ทำแบบนี้คุณจะยอมมาใกล้ผมเหรอ และคนอื่นก็หนีหายไปหมด ผมออกฉลาด ไม่ใช่เจ้าเล่ห์”เขากระซิบที่หูเจ้าสาววันนั้น แม่ได้ยินก็ส่ายหน้า เชื่อว่าป่านนี้คนอื่นที่รักเขาเพียงเงินทองก็คงเซอร์ไพร์สกับข่าวนี้แต่เขาไม่สนใจเขาอยากให้เมียเข้าใจ และดีใจกับเรื่องนี้เพียงคนเดียว“มานี่ ฟ้าจะว่ายแล้วนะคะ”เมียเลิกชวนคุยเรื่องอื่น เขาบอกให้พาลูกให้รอด หญิงสาวหัวเราะ สองมือยกขึ้นตีผิวน้ำ รวมทั้งขาไม่นานเธอพยุงตนเองในน้ำได้ หญิงสา
มลทินพันธนาการ ช่วงข้าวใหม่ปลามัน
ช่วงข้าวใหม่ปลามันคมเดชกำลังจะพาภรรยาตามกฎหมายไปหัดว่ายน้ำ แต่เธอยังชะเง้อรอเพื่อนที่บอกจะมาหา ชายหนุ่มข่มใจให้เย็น เพราะผู้หญิงคนนั้นมีบุญคุณกับเธอรถเข้ามาจอดเทียบฮิโรชิลงจากรถ ไม่เปิดประตูให้คนที่ไปรับ เทียมฟ้าแปลกใจลงไปรับเพื่อน วริมนกอดเธอแน่น สายตามองไร่ขนาดใหญ่ “เธอ เธอกลายเป็นเศรษฐีไปแล้วเหรอเนี่ย ซ้ำ ไม่ใช่อื่นไกลคนที่แต่งงานเป็นคุณคมเดช ฉันอยากจะบ้าตาย”“พูดแบบนี้กี่ครั้งแล้วไม่เบื่อหรือไง เข้าบ้านกัน ไปพักผ่อนก่อนนะคงเหนื่อยจากการเดินทาง”ป้าส้มออกมารับแขก วริมนตัวหดเมื่อเห็นหน้าคมเดช “สวัสดีค่ะคุณคมเดช”“ตามสบายนะครับ ถ้าอยากชมไร่ให้ฮิโรชิพาชมก่อน ผมจะพาฟ้าไปหัดว่ายน้ำ”มาเป็นก้างเปล่าเนี้ยเรา เพื่อนนะเพื่อนคะยั้นคะยอให้มาให้ได้ ไม่ได้รู้เลยเวลานี้ต้องไปฮันนีมูนกับสามี“ตามนี้นะครับ”“ตามสบายเลยค่ะ ดิฉันมาพักผ่อน จะไปดึงองุ่นกินให้หนำใจไม่รบกวนแน่นอนคะ”เทียมฟ้าดึงแขนสามี “คุณค่ะ พูดอะไรอย่างนั้น”“ฉันเข้าใจไปเถอ
มลทินพันธนาการ สมาชิกใหม่กำลังจะมา
คมเดชกลับจากไร่เห็นเมียรักมายืนคอยหน้าบ้านก็รีบเข้ามาหา “มีอะไรหรือที่รัก”“มีเรื่องสิคะ”“หือ”เทียมฟ้าดึงมือสามีเข้าบ้าน “ฟ้า ฟ้าท้องอีกแล้วค่ะคุณคม”สามียิ้มร่า กอดเธอแน่น “ดีจริง”“ดีใจเหรอคะ”“ยายหนูเพชรอายุขวบกว่าแล้วนะ เราต้องมีลูกเยอะๆ จะได้ช่วยแม่ทำงาน”เทียมฟ้ายิ้ม “แอบด่าป่าวเนี้ย รู้อยู่ว่าฟ้าอยู่ในครัวเป็นส่วนมาก”คมเดชหัวเราะ “คิดมาก ไปๆ พาผัวไปอาบน้ำหน่อย ร้อน เหนื่อยมาก”เทียมฟ้ากอดสามีพาขึ้นห้อง และพาเข้าห้องน้ำอาบน้ำให้เหมือนอาบให้ลูกน้อย“อาบด้วยกันสิ”สามีนอนในอ่างขนาดใหญ่ชวน ทำตาหวาน เทียมฟ้าส่ายหน้า “คุณเหนื่อยนี่คะ นอนนิ่งๆ จะถูหลังให้”“แต่ถูหลังโดยที่ไม่นั่งในอ่างด้วยกันมันลำบากนะ มาน่า ไม่ทำอะไรหรอก”เธอรู้ทันคนเจ้าเล่ห์ยังถูหลังอยู่นอกอ่าง คมเดชหมั่นใส้ เอามือเมียมาจับของหวงตน เธอตาโตและยิ้ม“มือเมี
มลทินพันธนาการ ฉากบาดตาบาดใจ
“ว่าฉันหน้าด้าน เดี๋ยวเถอะโดนดีแน่”“น้า ขะนม”เพชรลดาคนสวยชี้ให้เธอมองขนม วริมนจึงเลิกมองฮิโรชิ“น่ากินจ๊ะหลาน ไป ไปกินกัน แม่เรารู้ว่าน้าจะมาแน่เลย ขนมเพียบ”เพชรลดามองโบที่ผมคนอุ้มดึงมาเล่น และพยายามเอามาไว้ที่ผมตน วริมนมองกับป้าส้ม“ดูสิคะฉลาดจริงๆ วริอยากมีแบบนี้บ้าง”“อยากมีก็รีบแต่งสิคะ สาวๆ เล็งคุณหน้าหยกเยอะนะคะ คุณอยู่ไกลต้องรีบจับจอง”วริมนยิ้มอายๆ แต่แอบคิด เธอไม่ปล่อยนายหน้าหยกไปเป็นของใครหรอกป้าส้มจ๋า“มาแล้วเหรอวริ ดูสิผมยุ่งเชียวเพราะยายหนู”“มาทันเห็นฉากบาดตาบาดใจเลยหนีมาที่หลาน” วริมนแซวเพื่อนแต่ตกใจเมื่อเจ้าบ้านอีกคนมาโอบไหล่เมีย วริมนไหว้และพาหลานไปอีกด้านอะไรอีกคะมาไล่เพื่อนฟ้าอีกแล้ว”“ก็อิจฉาเวลาคุยกัน ขอคุยด้วยนะ”เทียมฟ้ากอดเอวสามี กระซิบที่ใบหู “อย่าดื้อนะคะ คืนนี้จะจัดชุดใหญ่ให้”สามียิ้ม พยักหน้าและหอมแก้มเมียฟอดใหญ่“
มลทินพันธนาการ บ้านแสนสุข
บ้านแสนสุขหนึ่งปีต่อมาคมเดชกลับจากไร่ที่ให้นายใบดูแล เดินเร็วๆ เข้าบ้าน ใช้หมวกในมือพัดลมเข้าใบหน้าเพราะร้อน เทียมฟ้าเอาน้ำเย็นๆ มาให้สามีเมื่อเขามานั่ง“ลูกล่ะฟ้า”ไม่ทันได้ตอบคนที่เดินได้ก็วิ่งมาหาพ่อ คมเดชวางแก้วน้ำอุ้มลูกสาวตัวกลมขึ้น และหอมแก้ม สาวน้อยหัวเราะคิกคักเพราะหนวดโดนแก้ม“กินขนมค่ะ”ขนมตรงหน้ามีหลายอย่างน่ากินทั้งนั้น คมเดชตักขึ้นและว่า “ผมว่าลูกตัวกลมเพราะขนมแล้วนะฟ้า ดูจะสมบูรณ์จังเลย”ดวงตาดำขลับมองสามี ซึ่งบัดนี้ไร้ลูกสาวเพราะเดินไปกับนางส้ม คมเดชเอียงคอ “มองผัวแบบนั้นทำไม”“จะหาว่าฟ้าอ้วนก็บอกมาเถอะ ฟ้าเองก็กินขนมพวกนี้ทุกวัน”คมเดชหัวเราะ “คิดไปเอง มาทำถลึงตาอีก”“เอามานี่ ถ้ากลัวอ้วนไม่ต้องกิน”เมียแกล้งผัว จนเกิดการฉุดกระชากไปนั่งตัก คนที่มาเห็นต่างแอบยิ้ม“หาเรื่องนักนะ ไม่ทันพูดอะไรเดี๋ยวก็จับกดที่โซฟากลางวันเสียเลย”“บ้าน่าปล่อยนะ คิดจริงๆ ใช่ไหมถึง
มลทินพันธนาการ ตามใจเมีย
ทั้งสองลงมาด้านล่างต่างแปลกใจที่เห็นนายปราโมชคนเอาแต่ใจเล่นกับเพชรลดา และดูจะมีความสุข คมเดชเข้าไปหาตา“มาเมื่อไหร่ครับตา”“จะเห็นฉันหรือ แกมองแต่เมีย”เทียมฟ้าไหว้ ใบหน้าแดงก่ำ“อ้าวหน้าแดงทำไม ไม่มีแดดนิเธอ” นายปราโมชเย้าคนที่เคยให้ร่ม เทียมฟ้ารู้สึกมีความสุข ดูเหมือนนายปราโมชจะไม่รังเกียจเธออีกแล้วคมเดชหันมองภรรยา รู้สึกดีใจกับเธอ เขากอดไหล่บาง“อ้าวอย่ามัวกอดกัน ฉันรอกินข้าว ไม่ได้เรื่องให้คนแก่รอ”“ใช่ คนแก่ไม่ได้เรื่อง”ทุกคนมองเพชรลดา เทียมฟ้าตกใจ “ลูกพูดอะไรอย่างนั้นคะ ไม่เอาค่ะ”“ไปว่าเด็กทำไม เขากำลังหัดพูด”นายปราโมชจูงมือเพชรลดาที่ยิ้มไปยังโต๊ะอาหารคมเดชและเทียมฟ้ายิ้มและหัวเราะกันเบาๆ และอาหารมื้อนั้นทวดแทบไม่ได้กินข้าวเพราะมัวสนใจเหลนช่างเป็นภาพที่น่ามอง ทุกคนในบ้านต่างอมยิ้มอย่างมีความสุขและก่อนที่จะเข้านอน นายปราโมชก็เอ่ยขึ้น“ขอเหลนชายฉันสักสองคนสิแม่หนู ได้ไหม”คม
มลทินพันธนาการ เรื่องราวยังคาราคาซัง
เช้าวันต่อมาคมเดชกำลังนั่งดื่มกาแฟพร้อมมองดูบัญชีรายรับรายจ่ายอยู่คนเดียวตรงศาลาหลังบ้าน นางส้มวิ่งกระหืดกระหอบมาบอกว่านายทศอาละวาดจะพานางพริมากลับ เลยเกิดการฉุดกระชากลากถูคมเดชรีบเดินขึ้นตึก ถามน้ำเสียงไม่พอใจเมื่อเห็นอย่างนางส้มว่า“ทำ
มลทินพันธนาการ ทำไมต้องเป็นเรา
ทำไมต้องเป็นเรา “มานั่งตกปลาสบายใจจริงนะ”ดูเหมือนคนที่นั่งเพิ่งเห็นตน เธอลุกขึ้นและถอยห่าง ร่างใหญ่เดินเข้าไปใกล้และมองใบหน้าเกลี้ยงเกลา ซีดเซียวไม่วางตา“กลัวหรือ แต่คงไม่ ถ้าอย่างนั้นเลิกเล่นละครเถอะ ถามไรห
มลทินพันธนาการ ทุกอย่างไม่เหมือนเดิม
ก็ไม่เหมือนเดิม เทียมฟ้าเดินห้องหลังจากกินยาแก้ปวดหัวไปหนึ่งเม็ดนางส้มอีกครั้งพักอีกครั้งทำอาหารเพราะนางจัดการเองอีกครั้งนั้นคัมเดชเดินกลับมาจากหาลูกน้องใหม่นี้สามารถมาทำงานที่ไร่เขาเดินได้ตามปกติสั่งอาหารเพราะอยากสำรวจแกล้งคนที่อยากเป็นแม่เลี้ยงนางรีบส้มจดรายการ“นานนะเคยพาไปที่นั่นอย่างเ
มลทินพันธนาการ ทำให้ฉันโมโหอยู่ร่ำไป
“คัมเดชตื่นเดี่ยวนี้ตื่น”“ ”“ฉันเองนี่มันอะไรทำไมพาหนูเทียมฟ้ามานอนก็ได้แก”ขอให้โดนสาดด้วยน้ำเย็นเขาลืมตาทันทีมองร่างอ้วนที่นอนข้างกายและอีกครั้งเพื่อตรวจสอบเสื้อผ้าครบ“เธอคงเมาเข้ามาเองและทำอะไรเธอนะดูสิเสื้อผ้ายังคงอยู่ครบ”“แต่ลูกสาวลุงเสียหายนะคมเดช”นายทศในภาพยนตร์สัตว์ในบ้านมาชะโงกดูพ่อเข
บางทีคุณอาจจะชอบ
(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก133.9K viewsแอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์171.7K viewsเล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์85.2K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่238.0K viewsรักเพียงใจ
SHASHA47 viewsแก้วตาราชสีห์
SHASHA43 viewsนายหัวคชา (NC 20+)
ผัดบวบ34 viewsคลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ
จินต์พิชา102 views
