All Chapters of คลั่งรักยัยคู่หมั้นนายมาเฟีย: Chapter 51 - Chapter 60

อื้อ... ปล่อยนะคะ เสียงหวานๆร้องทักท้วงเเต่ก็ไม่ทันเสียเเล้ว เพราะถึงห้องน้ำเเล้ว พรึ่บ !! วายุค่อยๆร่างของเธอลงเบาๆ ทันทีที่เท้าเล็กเเตะพื้น คนตัวเล็กยกมือจะตีเเขนพี่ เเต่ .. "ยกเเขน จะให้พี่ถอดเสื้อให้หรอครับ มามะ พี่ถอดให้ " วายุเอื้อมมือมาจะดึงชายเสื้อคนน้องออกจากกระโปรงนักเรียน "ไม่ไม่ .. หยุดเลยคะ หนูถอดเองได้ " "งั้นก็ถอดครับ เเล้วลงมาเเช่น้ำด้วยกัน " วายุไม่พูดเปล่าเขารีบจัดการเสื้อผ้าตัวเองอย่างรวดเร้วเช่นกัน จนเหลือเเต่ความว่างเปล่าบนร่างกายกำยำ เรียวขายาวก้าวช้าๆลงไปในอ่างโดยที่เอิงเอยยืนหลับตาปี๋ด้วยความเขินอาย "เอ้า .. มาเร็วครับ ชักช้าพี่ลุกไปอุ้มเรามาเลยนะ เสื้อผ้าพี่ก็จะถอดให้ด้วย" ฮึ่ย.. "ไม่เอาคะเดี๋ยวหนูเดินลงไปเอง" คนตัวเล็กค่อยๆถอดชุดนักเรียนออกช้าๆ เหลือเพียงชุดชั้นในบนร่างกาย เพราะเธออายเกินไปที่จะถอดทั้งหมด ร่างเล็กๆค่อยๆก้างลงไปในอ่างช้าๆสายตาวายุมองเธอไม่ได้กระพริบ น้องขาวมาากเเถมหน้าอกหน้าใจยังใหญ่ล้นทะลักบราสีชมพูไปอีก อึก.!! ไม่รู้เขาจะทนไหวรึเปล่าที่จะห้ามใจไม่ทำอะไรน้อง เเต่ตอนนี้ขอสัมผัสผิวเนียนๆขาวๆนั่นให้หนำใจก่อน "มานั่งก

วายุอุ้มเอิงเอยลงจากเคาน์เตอร์เดินกลับไปที่ฝักบัวอ่าบน้ำให้น้องอย่างเบามือ คนตัวเล็กที่ยังขาสั่นไม่หายจนโดนเขาเเซวอีกครั้ง "นี่เสียวจนขาสั่นเลยเหรอครับ"เเต่เมื่อโดนเอิงเอยมองเเรงใส่ จึงหอมเเก้มน้องเเล้วรีบอาบน้ำให้ทันทีฟ่อด.. "พี่เเค่หยอก อย่าโกรธเลยครับ เดี่ยวให้คริสสั่งไอศครีมขึ้นมาให้ทาน" เมื่อได้ยินดังนั้นเอิงเอยก็ยิ้มออกมา "สองเเก้วคะ ""หื้ม.. เรากินหมดหรอ ? " "หมดคะ สิบเเก้วก็หมด"คนตัวเล็กตอบเขาไป โห.. "เเล้วพี่จะเลี้ยงเราไหวมั้ยเนี่ย กินเก่งขนาดนี้ ""งั้นไม่ทานเเล้วคะ ปล่อยหนูๆจะไปนอนเเล้ว "วาเเล้วคนตัวเล็กก็เดินหน้าบึ้งออกจากห้องน้ำไปโดยไม่สนใจคนข้างหลังเอาซักนิด ทิ้งให้วายุยืนกุมหัวอยู่คนเดียวในห้องน้ำ นี่สินะ.. ข้อเสียของการมีเมียเด็ก เเม่งเอาใจยากสุดๆ สิบนาทีต่อมา ...เอิงเอย .. เอิงเอยครับ ลุกมาทานข้าวก่อนไมหิวรึไง ??วายุไปเรียนคนน้องที่นอนห่มผ้ามิดหัวหนีเขาไมพูดไม่จาตั้งเเต่ออกจากห้องน้ำ ให้มาทานข้าวก่อน สามทุ่มกว่าเเล้ว"ไม่คะ เอิงไม่หิว พี่วายุไปทานเถอะคะ ถ้าเหงาเรียกพี่คริสเข้ามาทานเป็นเพื่อนสิคะ "นั่นไง.. ยัยเด็กดื้อขอเงขายังไม่หายง

เขาใจร้อน ทนไม่ไหวเเเล้วกลัวว่าเอิงเอยจะได้รับอันตราย จึงให้ลูกน้องคนที่ขับรถลงมา เเล้วจะขับเอง บรื๊นน.... รถตู้สีดำมุ่งหน้าไปทางโรงเรียนของเอิงเอยอย่างรวดเร็ว ระหว่างนั้นเอิงเอยที่ส่งงานเสร็จพอดีจึงชวนพราวฟ้าเเละของขวัญออกมาทานขนมที่คาเฟ่ หน้าโรงเรียนเพราะคิดว่าคงไม่มีอะไรเกิดขึ้น " ยัยฟ้าสั่งสตอเบอร์รี่ชีสเค้กให้เอิงด้วย เอิงปวดฉี่ขอไปห้องน้ำเเป้บ " เธอเอ่ยสั่งเพื่อนเเล้วเดินเลี่ยงไปเข้าห้องน้ำที่อยู่ด้านข้างของคาเฟ่ เป็นโอกาศให้อีกฝ่ายรออยู่จัดการเธอ เจสันเเละลูกน้องสองสามคนลงจากรถอย่างรวดเร็วฉวยโอกาศตอนที่เอิงเอยกำลังออกจากห้องน้ำ เข้าไปจะโปะยาสลบเธอ ขณะเดียวกันคนตัวเล็กกำลังเชคความสวยของตัวเองอยู่ที่หน้ากระจกไม่ทันได้ระวังตัวก็โดนร่างใหญ่โปะยาสลบเข้าเต็มๆ อ้ะ .. ช่วย ด้ว.. ไม่ทันพูดจบเธอก็สลบไปก่อน กระเป๋าเเละโทรศัะท์ในมือร่วงลงพื้น "เรียบร้อยเเล้วเอาตัวเด็กนี่ไป กูจะทำให้ให้วายุต้องเจ็บที่สุดให้สมกับที่มันทำกับกู " ร่างบางถูกอุ้มขึ้นรถตู้ที่ถูกขับเข้ามาไกล้ๆเเล้วขับออกไปอย่างรวดเร็ว ด้านเพื่อนสาวสองคนก้เห็นว่าเอิงเอยหายไปนานก็เลยเอะใจ ลงมาดูที่ห้องน้ำก

ปัง ปัง ปัง ..เสียบปืนรัวดังสนั่น ด้วยความโมโห วายุโกรธจัดจนลืมตัวยิงใส่คนตรงหน้าจนมันตานยคาที่ ส่วนลูกน้องที่เห็นเจ้านายล้มตายก็พากันจะวิ่งหนี เเต่โดนคนของเขาจัดการตายเกลี้ยง เขารีบวิ่งมาหาเอิงเอย ที่ตัวสั่นเทาด้วยความกลัว ระเบิดเวลาเริ่มนับเข้าสู่เลขตัวเดียวเเล้ว "มึงรีบๆตัดสายดิ้ เห้นมั้ย มันจะระเบิดเมียกูอยู่เเล้ว " เสียงตวาดดังลั่นด้วยความโมโหที่ยังไม่สิ้นสุด "เอามานี่กูตัดเอง "เขาเเย่งกรรไกรตัดเหล็กมาจากมือลูกน้อง เเละตัดสินใจหนีบเข้าไปที่เส้นสีดำ รอดก็รอดเเหละวะ เเต่ถ้ระเบิดก็าตายก็ตายกันหมด ฉับ !!ทันที่ที่ระเบิดเวลาส่งเสียงตี้ดลากยาว เขากอดเะอเเน่น เป้นไงเป็นกัน เอิงเอยเองก้หลับตาปี๋ ท่ามกลางลูกน้องทุกคนที่ไม่ลุกหนีไปไหน คนพวกนี้ถูกฝึกมาให้สู้ตายโดยไม่เสียดายชีวิต เเต่เเล้ว มันก็เงียบ ไม่มีเสียงระเบิดใดๆ ทั้งหมดจึงพากันออกจากโกดังท่ามกล่างศพไอ้เจสันเเละลูกน้องที่นอนตายเกลื่อนเกือบจัพ้นประตูโดกดังไปเเล้วเเต่มีอีกคนที่ลุกขึ้นมา มันไม่ตาย เเละกำลังเล็งปืนไปที่เด็กสาวคนนั้น กริ้ก !!เสียงขึ้นลำปืนทำให้วายุได้ยินเเละหันมาเห็นเข้าพอดีเขาเหวี่ยง

เธอใช้เวลาไม่นานก้ออกมา "พี่วายุจะเข้าห้องน้ำไหมคะ เดี่ยวหนุพาไปส่ง " ใช่..พาไปส่งก็คือส่งถึงหน้าห้องน้ำเเล้วก็รอข้างนอก ใครมันจะไปยืนเฝ้ากันหละ อีกอย่างพี่วายุไมได้เจ็บเเขนซักหน่อย "ไปครับ ปวดฉี่พอดี " คนตัวเล็กวางผ้าเข็ดหน้าลง เเล้วเดินมาไกล้ๆเขา พาลงจากเตียงไปห้องน้ำ "ฉี่ให้เสร็จก่อนนะคะ เเเล้วมานี่เดี๋ยวหนูบีบยาสีฟันให้ " เธอเดินไปหยิบเเปรงสีฟันอันใหม่เเล้วเดินมาหาเขาที่ยืนหันหลังทำธุระอยู่ "เราออกไปรอข้างนอกก็ได้ครับ เดี๋ยวพี่จัดการเอง " วายุเห็นว่ามันจะรบกวนคนน้องเกินไปไหม เลยอยากให้ออกไปรอข้างนอกดีกว่า .. "ไม่เป็นไรหรอกคะหนูเคยเห็นของพี่หมดเล้ว พี่วายุจะอายทำไมกันคะ " เธอพูดไปตามความจริง ก็เธอเคบอมของเขาไปเเล้ว เห็นหมดเเล้วนี่ "เสร็จเเล้วรีบมาเเปรงฟันคะ เดี๋ยวหนูจะเปลี่ยนชุดให้" เธอไม่อายเลยวซํกนิด เเต่กลับเป็นเขาเองที่อายเเทน "เอ่อ..." ไม่ทันได้พูดอะไรตต่อ เอิงเอยก็ส่งเเปรงสีฟันที่บีบยาให้เขา "นี่คะ เเปรงฟัน เสร็จเเล้วเรียกหนูก็ได้คะ หนูจะออกไปเตรียมชุดใหม่ไว้ให้" เเบบนี้เขาต้องขอหมอกลับบ้านดีกว่า เอ็นดูเมีย อายเมียจะเเย่อยู่เเล้ว " ไม่นานหลังจากที่เขาเดินออกมา เอ