เรื่องบุรุษผู้นั้นเคยมาที่นี่นางจะให้มารดารู้ไม่ได้เด็ดขาด เดี่ยวพวกเขาจะเป็นกังวลมากเกินไป“เช่นนั้นหรือ หากเจ้าเหนื่อยก็ไปพัก ไม่จำเป็นต้องฝืนมากก็ได้ อีกอย่างแม่ลืมบอกไปวันนี้ สืออี้จะมากินข้าวที่บ้านเรา…แม่ดูท่าจากสายของเขาจะชอบเจ้าไม่น้อย เจ้าไม่สนใจหรือ หลายปีมานี้เขาดีกับครอบครัวเรานัก”นางหน้าถอดสี สืออี้หรือ นางคิดกับเขาแค่สหายผู้หนึ่งเพียงเท่านั้น ไม่มีทางอาจเป็นอย่างอื่น“ท่านแม่ ข้ายังไม่พร้อมเจ้าค่ะ อีกอย่างตอนนี้ข้าเองก็มีเสียวเป่าอยู่แล้ว ลำพังคนเดียวข้าดูแลเขาได้ ท่านแม่ไม่ต้องเป็นกังวล ฉะนั้นท่านแม่เลิกเป็นแม่สื่อให้ข้ากับเขาได้แล้วนะเจ้าคะ ข้าอยากรู้เสียจริงที่ท่านแม่ทำแบบนี้ผู้ใดกันเป็นลูกของท่านกันแน่” นางหัวเราะในลำคอ กระเซ้าเย้าแหย่มารดาฮูหยินชิงหรูนึกเสียดายคนดี ๆ อย่างสืออี้หวังจะฝากนางกับหลานชายให้เขาดูแล นางปฏิเสธไร้เยื่อไยแบบนี้เเล้วภายภาคหน้าพวกเขาเป็นอะไรไปก็อดเป็นห่วงพวกนางสองแม่ลูกไม่ได้ พวกตนก็มีแต่ชราขึ้นไปทุกวัน จะวางใจให้นางนั้นอยู่กันแค่สองคนแม่ลูกได้เช่นไร“เช่นนั้นก็แล้วแต่เจ้าก็แล้วกัน…อย่างไรเสียสื
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-20
เข้าสู่ระบบ
