All Chapters of มารดาร้ายกาจผู้นี้จะเลี้ยงดูเจ้าเอง: Chapter 51 - Chapter 52

52 Chapters

บทที่ 49 ล้วนผิดที่ท่านและข้า

นางละล่ำละลักยกน้ำชาให้เขาดื่ม ทว่ามิสู้ดีนัก เพียงขยับกาย สีหน้าเหยเก คงเจ็บมิใช่น้อย"ท่านฟื้นแล้ว เป็นอย่างไรบ้าง" มือหนาจับมือนางไปวางทาบทับบนแผล ริมฝีปากฝืนยิ้ม เหงื่อรินไหลราวกำลังอดทนต่อความเจ็บปวด"แค่ปกป้องข้ายังทำไม่ได้ คำเดียวที่แสนง่ายแม้เอ่ยปากสัญญาแต่กลับไม่อาจรักษา สุดท้ายการปกป้องของข้าก็ทำให้เจ้าและลูกต้องอยู่ในอันตรายมากกว่าอีก ข้าทำสิ่งที่โง่เขลาลงไป ไตร่ตรองว่าดีแล้วอย่างไรเจ้าก็เกือบถูกคร่าชีวิตไปอีกหน คนที่ผิดล้วนแต่เป็นเพียงข้าแค่คนเดียว"นางส่ายหน้า หากผู้ที่ผิด ไม่ใช่เขาเพียงผู้เดียว นางเองก็เช่นกัน"ข้าก็ทำผิดต่อท่าน ผิดตั้งแต่แรก" หากเจ้าของร่างไม่วางยาปลุกกำหนัด ทุกอย่างคงไม่เป็นเช่นนี้ ตอนนี้นางและเขาคงเป็นเพียงเส้นขนาน ที่ไม่มีทางบรรจบกัน"ท่านและข้า ต่างคนต่างผิด ครั้งนี้นับว่าไม่ติดค้าง"นางร่ำไห้ออกมา ถึงเวลาที่ต้องจัดการทุกสิ่ง"เจ้าไม่ผิด หากข้าไม่คิดทำร้ายเจ้า ยอมรับเจ้าและบุตรตั้งแต่ตอนนั้น ทุกอย่างย่อมไม่เป็นเช่นนี้"ยามนั้นตัวเขาช่างเลวร้ายเสียจนไม่น่าอภัย หากผ่อนปรนย่อมดีกว่า"เคยได้รักท่าน เคยถูกท่านรัก เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว ไร้ซึ่งสิ่งใด
Read more

ตอนพิเศษ (จบ)

“ท่านแม่ขอรับ ดูสิท่านปู่วิ่งตามข้าไม่ทัน ฮ่าฮ่าฮ่า” อี้เหนียงมองดูบุตรชายที่กำลังหัวเราะอย่างมีความสุข นึกระอาในใจ จะวิ่งตามได้อย่างไร ในเมื่อผู้ที่กำลังวิ่งตามนั้นอายุถึง 70ปี มิใช่น้อยดั่งวัยหนุ่มสาว“แฮ่กๆ ข้าไม่ไหวแล้วขอรับ” ร่างหนึ่งเหนื่อยหอบหายใจ หากยังคงดื้อรั้นวิ่งต่อ คงได้สิ้นใจเสียตอนนี้“โถ่ ท่านปู่เพียงวิ่งแค่เล็กน้อยก็เหนื่อยเสียแล้วหรือ ดูข้าสิ ไม่เห็นเหนื่อยสักนิด ไยอ่อนแอเสียจริง” เสียวเป่ายกยิ้มระรื่นด้วยความดีใจ เขานั้นช่างแข็งแรงเสียจริง วิ่งเพียงเท่านี้ไม่เหนื่อยเลยสักนิด“ข้าอายุมิใช่น้อย วิ่งได้เท่านั้นนับว่าประเสริฐ”“อายุเป็นเพียงเลขหนึ่ง ท่านแม่ข้าเคยกล่าว ดังนั้นท่านปู่อย่าได้กล่าวอ้างอีกเลย” นางรู้สึกหางตากระตุก นับวันยิ่งเจ้าเล่ห์ คล้ายผู้ใดกัน นางนั้นไม่เคยนิสัยเช่นนี้“เจ้าอย่ารังแกเขาเลย ปล่อยให้แก่ตายเสียดีกว่าเล่นกับเจ้าจนตาย บาปหลวงยิ่งนัก” เสียงหนึ่งดังขึ้น น้ำเสียงแม้ดุดัน ทว่าแฝงความหยอกเย้าเสียครึ่งหนึ่ง“ท่านพ่อ กลับมาแล้วหรือขอรับ” เด็กชายตัวน้อยวัย 9 ปีวิ่งไปหาร่างสูง ฉีกยิ้มกว้าง“ข้าสั่งให้ดูแลแม่เจ้าไม่ใช่หรือ เหตุใดจึงไปรังแกพ่อบ้านเสีย
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status