แทนไทไม่สนการส่ายหน้าปฏิเสธ เขาดื่มกาแฟจนเกลี้ยงแล้ววางถ้วยเปล่าลงบนชั้นวางของติดประตู ก่อนจะลูบเป้ากางเกงช้าๆ แล้วดึงหัวกางเกงออกเล็กน้อยเพื่อมองสิ่งที่อยู่ข้างใน“ทำไงดียุ กินกาแฟแล้วมันคึกอ่า”ยุริญดายิ้มร่า เธอขำความหน้าด้านหน้าทนของคนตัวโต“อย่ามาอ่อยนะ”“อ่อยที่ไหน อ่อยมันต้องอย่างนี้สิ”แล้วแทนไทก็ดึงกางเกงลงพรวดเดียว ความแข็งขึงอย่างบุรุษดึงผึงออกมา มันตั้งลำงามสง่าและใหญ่โตชวนตื่นตะลึงยุริญดากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ อะไรมันจะใหญ่โตปานนั้น กี่ครั้งกี่หนก็ยังไม่ชินกับมันเสียที“อย่าน่า ไส้กรอกรออยู่ข้างนอกนะ ยุหิว”“กินของพี่ก่อนสิ รองท้องไง”แล้วคนที่บอกให้กินไส้กรอกรองท้องก็พาไส้กรอกลำอ้วนพีมาจ่อให้แม่คนดีถึงปาก ยุริญดาแลบปลายลิ้นไล้เล็มแต่ไม่ยอมอ้าอม เขาเลยจัดท่วงท่าให้เสียใหม่ ให้หล่อนนอนหันศีรษะมาทางปลายเตียง เขาโหย่งกายคร่อมร่างหล่อนไว้ ก่อนจะเอาเจ้าสิ่งนั้นยัดลงไปในปากนุ่มๆ หล่อนจำต้องอ้าอมแต่โดยดี เพราะในเวลานี้ ริมฝีปากของเขาก็ทาบทับอยู่ที่ส่วนนั้น
Read more