บททั้งหมดของ พี่แทน แซ่บมาก!: บทที่ 121 - บทที่ 130

........... วันแรกๆ ที่ไม่มีแทนไท ยุริญดาตื่นเช้ากว่าที่เคย เธอคิดว่าเป็นโรคประหลาด เหมือนจะหูแว่วได้ยินเสียงเครื่องดูดฝุ่น และพอมันเป็นเพียงแค่สิ่งที่เธอคิดไปเอง เธอเลยนอนไม่หลับ คอยแต่จะเงี่ยหูฟังโดยอัตโนมัติเธอกลับมาที่คอนโดฯ คนเดียว แม้ว่ามารดาคะยั้นคะยอให้อยู่บ้านด้วยกัน เธอไม่อยากอยู่ที่นั่น นั่งๆ ที่สนามหญ้าคงได้เห็นแทนไทเข้าสักวัน ถึงจะคิดถึงเขา แต่คงดีกว่าการเห็นหน้าแต่ไม่รู้จะคุยอะไรกับเขาดี เธอพยายามไม่โหยหาเขามากเกินไปนัก และหวังว่าเขาก็คงเป็นเช่นนั้น เธออยู่ได้นะ เธอก็ยังอยู่ได้ละน่า...“เฮ้อ...แม่บ้านจ้างไว้ก็มาบอกให้เราเลิกจ้าง เป็นไงล่ะ ต้องล้างเองใช่ไหม” ถามตัวเองขณะมองกองจานชามใช้แล้วที่ถูกทิ้งไว้เต็มอ่าง เธอเป็นผู้หญิงนะ งานบ้านงานเรือนมันต้องอยู่ในสายเลือดบ้างละน่าคิดได้ดังนั้นยุริญดาก็ถลกแขนเสื้อขึ้นถึงศอก เธอหยิบฟองน้ำไปรองใต้หัวปั๊มของขวดน้ำยาล้างจาน คนมันไม่สันทัดละนะ กดหัวปั๊มทีน้ำยาไหลลงล้นมือ“อ่า...เพื่อความสะอาดละนะ ต้องใส่เยอะๆ สิถึงจะดี”ป้าบๆๆเสียงฝ่ามือกดลงหัวปั

“ทราบแล้วค่า” แล้วสองสามีภรรยาก็ยิ้มให้กัน ถ้าไม่ติดว่าเพื่อนรักนั่งหัวโด่อยู่ตรงหน้า ภากรคงได้หอมแก้มริษาสักฟอดสองฟอดแทนไทเห็นสายตาคนมีคู่แล้วหมั่นไส้ เสไปหยิบแก้วน้ำตะไคร้ขึ้นจิบอึกเล็กๆ จิบอึกแรกเพียงแค่รู้สึกแปลกๆ อึกต่อมาจำต้องวางแก้วลง รู้สึกปั่นป่วนมวนท้อง แต่ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร“เอ๊ะ? ทำไมหน้าซีดอย่างนั้นละคะ”ริษาตั้งข้อสังเกต ภากรเห็นด้วย“แกเป็นอะไร ไอ้แทน”“อ่า...ไม่รู้สิ น้ำตะไคร้นี่มัน...รสชาติประหลาดชอบกล”“อะไรกันคะ สดชื่นดีออกค่า น้ำสมุนไพรดีต่อสุขภาพด้วย” เจ้าของน้ำตะไคร้รีบชี้แจง แต่เพื่อนสามีโบกมือไหวๆ“ห้องน้ำ ผม...ต้องเข้าห้องน้ำ” เขาแลหาห้องน้ำในห้องนี้ พอเจอก็รีบลุกยืน“อะไรของแกวะ ไอ้แทน”“ฉันจะอ้วก!”“หา!?”สองสามีภรรยาอุทานพร้อมกัน ก่อนที่เสียงอาเจียนของแทนไทจะดังมาจากห้องน้ำ เสียงอาเจียนที่เกิดจากน้ำตะใคร้หอมๆ ในแก้วนั่นอย่างไร........... ใ

........... บทที่ 22เพราะความคิดถึง ........... ภายในห้องนอนยุริญดาหญิงสาวทำหน้าหงิกหน้างอ ยังอยากเคลียร์เรื่องที่แทนไทซุบซิบกับจิณณ์ แต่ถามเท่าไหร่เขาก็ไม่ยอมตอบ เธอเร่งเขาไปอาบน้ำ หาเสื้อผ้าที่มีเหลืออยู่ในตู้ให้ใส่ เร่งเขากินมื้อเช้าด้วย เขาจะได้กลับไปสักที“พี่ไม่ไป”“อะไรอีกล่ะ”“เดี๋ยวพ่อแม่สงสัย วันนี้จะอยู่นี่แหละ”“ไม่ต้องเอาพ่อแม่อ้าง”“พี่ยังกินไม่อิ่ม” เขาตักแกงที่เหลือเพียงก้นถ้วยเข้าปาก ยุริญดาอุตส่าห์เตรียมอาหาร ถึงหล่อนออกตัวว่าไม่ได้ทำเอง แต่เขากินแล้วกลับอร่อยบอกไม่ถูก“ไปกินต่อที่บ้านไป ยุเพลีย เก้าโมงสิบโมงเข้าไปแล้ว อยากนอนกลางวัน”“หือ...เป็นพวกชอบนอนกลางวันตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”ยุริญดาไม่ตอบ หันหน้าหนีคนถาม แทนไทเก็บจานชามเข้าครัว เขาประหลาดใจด้วยว่านอกจากจานชามที่ถือมาลงอ่าง ก็ไม่เห็นว่ามีจานบนชั้นวางสักใบ“จานหายไปไหนห

เธอกวาดสายตามองทุกอย่างรอบกายอย่างชื่นชม สายลมเย็นย่ำยังพัดผ่านดาดฟ้าไป แต่ความปลื้มปริ่มดีใจมิอาจพัดพาให้ลบเลือน“พี่...โรแมนติกได้ขนาดนี้เลยเหรอ” ถามเขาอย่างทึ่งๆ ก็ไม่นึกว่าแทนไทจะทำอะไรแบบนี้ได้นี่นา ดูแสงสีนวลที่ส่องกระทบแก้มเขาสิ ช่างอบอุ่นอ่อนโยนเหลือเกิน“พี่เป็นคนโรแมนติกนะ ไม่รู้เหรอ”ยุริญดาส่ายหน้าพรืด“พี่เป็นพวกหื่นกามต่างหาก อยากที่ไหน จัดที่นั่น”“งั้นคืนนี้จัดที่นี่นะ”“อา...ยังไม่ได้กินมื้อค่ำเลย”“งั้นก็กินเยอะๆ สิ เดี๋ยวไม่มีแรง” ว่าแล้วเลื่อนเก้าอี้ให้ยุริญดานั่งลงไป“พี่นี่จริงๆ เลย”“ก็ยุดูเพลียๆ เมื่อกลางวันนี่ พี่เลยไม่อยากกวน”“แล้วตอนนี้?”“ดูดีขึ้นเยอะ พี่พร้อมกวนเต็มที่เลย”คนถามหัวเราะเบาๆ ชอบใจในคารมของชายผู้เคยเจ้าชู้ ดวงตาเขาที่ทอดมองมามิได้ปกปิดความนึกคิดใดๆ มันทอทอดความตั้งอกตั้งใจของเขาชนิดที่ว่าส่งประกายกล้าแกร่งทีเดียวทั้งสองรับประทานมื้

ยุริญดาบิดร่างทุรนทุราย มิใช่ทรมานแต่มันซ่านสยิว ยิ่งยามที่ปลายลิ้นเขาพลิกพลิ้ว เธอก็แทบหายใจไม่ทัน เบื้องล่างถูกเขาลูบไล้ด้วยเรียวลิ้น เบื้องบนนั้นปลายนิ้วเขาบดขยี้ที่ปลายถัน บางจังหวะก็ทั้งบีบขยำอย่างเมามัน เธอรู้สึกได้ถึงแรงกระสันอันมากมี“อา...พี่...โอ้ว...”เพียงแค่เขาเร่งความเร็วที่ปลายลิ้น ความสุขสมก็แผ่ซ่านไปทั่วร่าง เธอครางออกมาไม่เป็นภาษา รู้แต่ว่าเนื้อตัวชาไปหมด แล้วแทนไทก็ไม่ปรานีเธอนานนัก เขาดึงเธอให้ลุกนั่ง ก่อนจะส่งชิ้นส่วนมวลกายแห่งชายเข้ามาในปากของเธอ มิมีรสชาติใดในปากนี้ มีเพียงกระแสสวาทอันมากมีที่ทำให้การดูดชิมท่อนลำแห่งชายรื่นเริงขึ้นมา เสียงครางกระเส่า ทั้งมือไม้เขาที่ดันท้ายทอยเธอเข้าหา แสดงให้รู้ว่าเขากำลังซ่านเสียวเพียงไร แล้วในที่สุดเขาก็ขยับเปลี่ยนท่า เขาผลักเธอลงกลางเตียง ดึงสองขาเธอเข้าหาตัว จับขาทั้งสองแยกออกอีกครา แล้วจดจ่อท่อนลำอันร้อนผ่าวเข้ามาทักทายความนุ่มอ่อนแห่งอิสตรีแทนไทครางสุดเสียงเมื่อความนุ่นแน่นโอบรัดท่อนลำอันร้อนผ่าว มันแน่นเสียจนต้องรอจังหวะแล้วค่อยๆ ขยับแทรกเข้าไป สองมือเขาลูบไล้ที่เนินทรวง ระเรื่อยลงมาที