"อื้อออ......" ปรางครางออกมาเมื่อปลายลิ้นร้อนชื้นนาบไปกับดอกไม้งามของเธอ เขาตวัดเลียกินน้ำหวานของเธอจนแห้งเหือด มือที่ว่างปลดกางเกงออกจากร่างหนาไม่ให้เหลือแม้แต่ชิ้นเดียว เพราะหลังจากนี้มันคือของจริง"ผมพร้อมแล้ว" เขาพูดพร้อมดึงสะโพกงามเข้าหาตัวปล่อยขาเรียวทั้งสองข้างของปรางห้อยลงด้านล่าง ปรางมองเขาด้วยสายตาอ้อยอิ่ง ธาดาส่ายหน้าด้วยความอดใจไม่ไหวเมื่อเห็นใบหน้าสวยที่เร้าร้อนแทบยังมีเม็ดเหงื่อเกาะตามไรผมของเธอ "เมียจ๋า ผัวรักเมียมากนะครับ" "มะ...เมียก็ระ....รักผัวค่ะ" ปรางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงติดขัดไม่คงที่เพราะเขากำลังสอยเข็มเธออยู่ "รักมากไหมครับ" "มากค่ะ มากที่สุด อื้อ...." ส่วนล่างของหมอธาดาก็ทำงานไปส่วนมือหนานุ่มก็ทำหน้าที่บีบนวดคลึงอกอิ่ม เขาปลดปล่อยอารมณ์ความดิบเถื่อนถาโถมใส่ร่างบาง แม้จะรุนแรงแต่ก็ไม่เทียบเท่าคืนที่ผ่านมา อาการของเธอแทบปางตายเมื่อเขาไม่หยุดลงโทษร่างกายของเธอ ธาดาในวันนั้นเธอยังจำมันได้ดีว่ามันน่ากลัวเพียงใด แต่เพราะรักทำให้เธอลบภาพจำนั้นออกไปจากสมอง"นมก็ใหญ่ เต็มมือผมเลยที่รัก แล้วแบบนี้ผมจะปล่อยปรางกลับบ้านได้ไง คิดถึงแย่เลย" มันไม่ใช่คำถามแต่เป็นประโยคท
Last Updated : 2026-05-14 Read more