ในที่สุดเฉิงอวี้ก็ต้องเป็นคนล้างจานและทำความสะอาดห้องครัว ซูฉิงลี่อยู่เป็นลูกมือช่วยหยิบโน่นนี่ราวกับเป็นแขกไม่ใช่เจ้าบ้าน กระทั่งตอนที่หญิงสาวเริ่มถอดใจแล้วว่าตัวเองคง ‘อ่อย’ ไม่สำเร็จ เมื่อชายหนุ่มเอ่ยปากขอตัวกลับหญิงสาวเดินออกมาส่งเขาเช่นเดิม แตกต่างกับครั้งก่อนคือเขาหยุดลงที่หน้าประตูห้อง “ส่งผมตรงนี้ก็ได้ ผมกลับเองดีกว่าคุณเองก็รีบพักผ่อน อย่าทำงานอีกเลยนอนดึกไม่ดีต่อสุขภาพ”ซูฉิงลี่พยักหน้า เมื่อคิดว่าเขาจะออกไปก็ยืนรอปิดประตู...นึกไม่ถึงว่าเขากลับขยับเข้ามาพร้อมก้มหน้าลงจูบแผ่วเบาที่มุมปากหญิงสาวกะพริบตามองเขาที่ผละไปแต่ไม่ได้ถอยห่าง เขาช่วยรวบสาบเสื้อคลุมอาบน้ำเข้าหากันมากขึ้น และมองสองแก้มแดงปลั่งของหญิงสาว“ฝันดีครับ”“ฝะ...ฝันดีค่ะ”เธอตอบเขาด้วยท่าทีเหม่อลอย มองใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ใกล้จนรับรู้ถึงลมหายใจอุ่นร้อน... ซูฉิงลี่รู้ตัวว่าตอนนี้ใบหน้าคงก่ำจนไปถึงลำคอ“คือ...”ยังไม่ทันได้พูดอะไรจูบหนักหน่วงก็ประทับลงมา หญิงสาวรับรู้ถึงลมหายใจสับสนของชายหนุ่ม กระทั่งจูบของเขาก็ลึกล้ำขึ้นกว่าครั้งแรกที่เขาบอกลาปลายลิ้นร้อนพัวพันและแฝงประกายเรียกร้องในที หญิงสาวยื่นสองมือคว้าไหล่
Read more
LOGIN
