All Chapters of Shadow of Love เงาแห่งรัก: Chapter 91 - Chapter 97

“บอกฉันที... นี่คือสิ่งที่คุณต้องการใช่หรือไม่ เพราะเหตุใดต้องทำให้ยุ่งยาก” ฟางฉีหนิงกล่าวจบน้ำตาก็ไหลลงมายังสองข้างแก้ม “ในอดีตฉันถูกหลอกให้สะกดวิญญาณของคุณ มาถึงวันนี้คุณก็ยังอยากยืมมือฉันเพื่อปลดปล่อย ขอเพียงบอก...ฉันพร้อมให้ความร่วมมือ”“แน่ใจหรือ” รอยยิ้มร้ายกาจของเขาทำให้ฟางฉีหนิงเม้มปาก“มานี่สิ” เขายื่นมือออกไปข้างหน้าฟางฉีหนิงก้าวเข้าไปหาเขาช้าๆ หัวใจเจ็บปวดบีบรัด ความรู้สึกเหมือนบางอย่างกำลังจะหลุดลอยจากไป ทำให้หญิงสาวอึดอัดแม้บอกตัวเองว่าเขาเป็นปิศาจ แต่เพราะเหตุใดหัวใจไม่รักดีจึงยังคงรู้สึกผิด แม้บอกตัวเองว่าหลังจากการกระทำนี้ เขาจะถูกปลดปล่อยให้เป็นอิสระ แต่ความกลัวว่าตัวเองจะสูญเสีย กลับทำให้ยังคงลังเลร่างเล็กถูกดึงขึ้นไปนั่งคร่อมตักแกร่ง จางหมิงซานเริ่มลูบไล้ร่างงามตรงหน้า “ไม่เคยได้ยินหรือ เหล่าบุรุษล้วนยอมตาย ขอเพียงได้อิงแอบโฉมงาม”ฟางฉีหนิงมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความต้องการของเขา ดวงตาร้อนผ่าวอย่างไม่อาจห้าม สองมือยื่นออกไปแตะข้างแก้ม เลื่อนใบหน้าเข้าหาเขา จุมพิตแผ่วเบาแล้วผละออกดวงตาคู่งามคลอคลองสานสบดวงตาคมกริบ รอยยิ้มของเขายังคงหล่อเหลาและล่อลวงสายฝนเริ่มโปรย

ฟางฉีหนิงสะดุ้งพร้อมกับหมุนตัวไปด้านหลัง รอยยิ้มที่เพิ่งกลับมาหายวับไป หลังจากที่พบว่าเจ้าของเสียงไม่ใช่คนที่รอคอย“อาตง...”“เกิดอะไรขึ้น!” เขาดูแตกตื่นเมื่อเห็นขอบตาแดงก่ำของหญิงสาว“เปล่า ไม่มีอะไร” ฟางฉีหนิงส่ายหน้า “เรากลับบ้านก่อนนะ”ไม่เปิดโอกาสให้ลั่วเสี่ยวตงถามให้มากความ ฟางฉีหนิงก้าวขึ้นรถและขับออกไปจากลานจอด ด้านหลังลั่วเสี่ยวตงเพื่อนร่วมงานอีกหลายคนกำลังเดินมาสมทบ“อ้าวเสี่ยวหนิงไม่ไปกับเราหรอกเหรอ”“นั่นสิ เอ๊ะ นั่นใครอ่ะที่นั่งรถไปด้วย”ลั่วเสี่ยวตงเลิกคิ้วหรี่ตามองไปยังรถของหญิงสาวที่เพิ่งขับพ้นออกไปจากตัวตึก “ทำไมเมื่อกี้ไม่เห็น” เขาเกาศีรษะแกรกๆ“หรือว่าแฟนของเสี่ยวหนิง พ่อหนุ่มจางหมิงซานผู้ลึกลับคนนั้น”“ใช่แน่ๆ”ฟางฉีหนิงขับรถไปจอดยังซุปเปอร์มาเก็ตใกล้บ้าน ช่วงหยุดปีใหม่ขี้เกียจออกมาเบียดกับคนอื่น ดังนั้นจึงอยากแวะซื้อของกินไปตุนเอาไว้ให้เต็มตู้เมื่อเลือกซื้อของและรอจ่ายเงิน เด็กคนหนึ่งก็เงยหน้าขึ้นมามอง เขามองมายังหญิงสาว จากนั้นหันไปมองข้างๆ ด้วยรอยยิ้มฟางฉีหนิงหรี่ดวงตามองเด็กคนนั้น ก่อนมองไปยังข้างกายที่ว่างเปล่า ร่างเล็กนั่งลงกระซิบถาม “เขาหล่อมั้ยจ้ะ” ถามจบก

ฟางฉีหนิงล้มตัวลงนอนทาบทับร่างแกร่ง ดวงตาฉ่ำเยิ้มหรี่ปรือ แต่เขากลับไม่ยอมปล่อยโดยง่าย ร่างเล็กถูกพลิกหงาย ส่วนประสานที่เพิ่งปลดปล่อยพองตัว อกอิ่มถูกลิ้นร้อนครอบครองแม้เพิ่งอิ่มเอมแต่ไม่นานกลับถูกปลุกเร้าขึ้นมาอีกครั้ง สองมือจึงได้แต่ยกขึ้นกอดไหล่แกร่ง ยอมเป็นฝ่ายถูกเขากดลงกับเตียงจุมพิตอ่อนโยนประพรมลงไปมาทั่วใบหน้า กายเบื้องล่างถูกรุกราน อกอิ่มถูกเคล้นคลึง กระนั้นร่างงามกลับแอ่นกายเสนออย่างใจกล้า มือข้างหนึ่งถึงกับกดศีรษะของเขาเอาไว้ ป้อนให้เขาถึงปาก ทั้งยังแอ่นเอวอ่อนตอบสนองจังหวะถาโถมอย่างถึงใจ“อือ...เร็วอีกหน่อย ใช่” เสียงสั่งการดังขึ้น ฟางฉีหนิงตอบรับเขาอย่างเร่าร้อน“หากรู้ว่ายามเมามายร้อนเร่าถึงเพียงนี้” เขากระซิบ วางแผนบางอย่างในใจเงียบๆ ร่างทั้งร่างสุขสมจนไม่อาจหยุดการโรมรันของสองร่างยังคงดำเนินต่อไป ปลดปล่อยธารร้อนของความรัญจวน ความปรารถนาที่ไม่มีวันสิ้นสุด ความต้องการอันท่วมท้น กระทั่งฟ้าสางทุกอย่างจึงสงบลง หลงเหลือเอาไว้เพียงความว่างเปล่า...ฟางฉีหนิงลืมตาขึ้นท่ามกลางอาการปวดศีรษะแทบระเบิด ร่างทั้งร่างปวดเมื่อยราวกับเพิ่งผ่านสงครามกลางเมืองและถูกรถถังวิ่งทับ...สิ่งสุด