All Chapters of สามีที่ฉันเก็บได้ในยุค 70 : Chapter 31 - Chapter 40

บทที่ 31 สามีที่ฉันเก็บได้ในยุค 70ข่าวเรื่องนักเลงสี่คนจากหมู่บ้านถูกซ้อมจนสลบ แพร่สะพัดไปทั่วภายในคืนเดียว และเมื่อไปถึงหูกู้เวินเหม่าที่กำลังนั่งดื่มเหล้ากับพรรคพวก เขาก็แทบจะขว้างแก้วเหล้าลงพื้นทันที“พวกแกสี่คนยังสู้มันไม่ได้งั้นเหรอ” เสียงตวาดของกู้เวินเหม่าทำให้ทุกคนรอบโต๊ะเงียบกริบ เหล้าขาวที่เพิ่งรินยังไม่ได้แตะถูกวางลง“ฉันส่งไปสี่คน มีแต่คนฝีมือดี ๆ ทั้งนั้น ไม่ใช่เด็กเล่นไม้ขีดเสียหน่อย ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ” กู้เวินเหม่ายังคงพูดอย่างไม่พอใจลูกน้องคนที่มารายงานสะดุ้งสุดตัว ก่อนจะรายงานเสียงสั่น ๆ “มะ...มันเร็วมากเลยนะพี่เวินเหม่า พวกเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันไปมีฝีมือการต่อสู้ที่เก่งกาจแบบนี้มาจากไหน ทั้งที่หน้าก็ดูจืด ๆ ไม่น่าจะต่อยคนเป็นด้วยซ้ำ”คำพูดนั้นยิ่งเหมือนน้ำมันราดลงบนกองไฟ กู้เวินเหม่าตวัดฝ่ามือตบโต๊ะและพูดอย่างโมโห “งั้นฉันคงต้องหาคนที่มันเก่งกว่านี้ ยังไงฉันก็ต้องสั่งสอนมันให้ได้”เช้าวันต่อมา...กู้เวินเหม่าออกไปติดต่อพวกนักเลงจากหมู่บ้านข้าง ๆ ที่ขึ้นชื่อว่าโหดเหี้ยมและไม่เกรงกลัวใคร พวกมันมีชื่อว่า “แก๊งซานเจียง” เป็นกลุ่มชายห้าคนที่มีรอยสักเต็มแขน และเคยทำร้

บทที่ 33 สามีที่ฉันเก็บได้ในยุค 70“อ้อ...เข้าใจแล้ว ขอบใจนะ” จี้อู๋เจินพยักหน้ารับรู้และขอบใจเขา ซึ่งคำตอบของเด็กหนุ่มทำให้เธอผิดหวังเล็กน้อย ก่อนจะถามต่ออีกว่า “ว่าแต่พี่จะหาคนงานคนเก่าเจอได้ที่ไหนเหรอ”“ห้องพักของเขาอยู่ตรงถนนยี่ถั่ว ถัดจากร้านนี้ไปสองซอยครับ เขาชื่อว่าจางเจียน พี่ลองไปถามเขาดูก็น่าจะได้” เด็กหนุ่มตอบยิ้ม ๆ ทว่าอยู่ ๆ ก็เปลี่ยนสีหน้าเล็กน้อย เขาเริ่มสงสัยขึ้นมา จึงถามกลับไปบ้าง “ว่าแต่พี่จะสืบเรื่องของสามีตัวเองไปทำไมกันครับ พวกพี่เป็นสามีภรรยากันไม่ใช่เหรอ ต้องรู้เรื่องของกันและกันอยู่แล้วสิ หรือว่า..”“เอ่อ...เอ่อ...เปล่า ๆ ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ พี่แค่อยากรู้เฉย ๆ น่ะ” จี้อู๋เจินรีบแก้ตัวอย่างข้าง ๆ คู ๆ แต่เด็กหนุ่มคนนั้นยังคงมีสีหน้าที่ไม่เชื่ออยู่หลังจากที่คุยกับเด็กหนุ่มเสร็จแล้ว จี้อู๋เจินก็เดินมาหาเซิงเหยาฉวนกับเถ้าแก่ เพราะหากชายหนุ่มสั่งของเสร็จแล้ว ต่อไปก็คือหน้าที่ของเธอ ซึ่งก็คือต้องไปตรวจเช็กของกับรายการในบัญชี ว่าตรงกันหรือเปล่า อีกอย่างเธอเองก็มีหน้าที่จ่ายเงินด้วย แต่เมื่อเธอเดินมาถึง ก็พบว่าชายหนุ่มมีสีหน้าที่ลำบากใจ และไม่ใช่เพียงแค่เขา แม้แต่เถ้าแก่

บทที่ 35 สามีที่ฉันเก็บได้ในยุค 70หญิงสาวทำหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อ แต่เมื่อมาคิดดูแล้ว สิ่งที่เขาพูดมาก็ดูเหมือนจะจริงอยู่ไม่น้อย‘ทายาทของบริษัทก่อสร้างตระกูลเซิงงั้นเหรอ มิน่าเล่า เขาถึงได้มีความสามารถในการเขียนแบบสะพานได้ดีขนาดนั้น’ถึงจะคิดแบบนี้ แต่ว่าในใจของเธอก็ยังคงเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งอยู่ดี เพราะไม่ปักใจเต็มร้อยว่า เขาจะเป็นคนดี“แล้วทำไมคุณถึงถูกตามล่า คุณไปทำอะไรไม่ดีไว้หรือเปล่า” เมื่อสงสัยจี้อู๋เจินก็ลองถามดูอีกครั้ง“ผมไม่ได้ไปทำอะไรมาหรอก ที่ถูกตามล่าก็เป็นเพราะมีเรื่องขัดแย้งกันภายในครอบครัว อาของผมต้องการบริษัทของพ่อผมน่ะสิ บริษัทของพ่อผมที่ท่านสร้างขึ้นมาเองกับมือ ก่อนท่านเสียชีวิต ท่านได้ทำพินัยกรรมยกบริษัทให้ผม แต่คุณอาของผมไม่พอใจ เขาก็เลยคิดจะกำจัดผมเสียเลย เพราะถ้าไม่มีผมแล้ว บริษัทก็จะตกเป็นของเขา” เซิงเหยาฉวนตอบหญิงสาวอย่างละเอียด เพราะเขาไม่อยากปิดบังเธออีกแล้วจี้อู๋เจินได้ฟังก็ตกใจไม่น้อย “นี่โหดร้ายถึงขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย”“แล้วตอนนี้เซิงหล่ายกรุ๊ปก็ตกไปอยู่ในมือของเขาแล้วล่ะ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นชื่อของผมอยู่ แต่พวกเขาก็เอาไปบริหารอย่างเต็มตัวแล้ว เพราะว

บทที่ 37 สามีที่ฉันเก็บได้ในยุค 70“อีกไม่นานหรอก น่าจะไม่เกินวันมะรืนนี้ ทางการเองก็อยากให้พวกเราสร้างสะพานให้เสร็จเร็ว ๆ เหมือนกัน” เซิงเหยาฉวนพูดให้ทุกคนสบายใจ เขาเห็นคนงานทุกคนกระตือรือร้น ก็อดที่จะปลื้มใจไม่ได้ เขาคิดไปถึงเซิงหล่ายกรุ๊ปว่า ‘หากต่อไปฉันได้กลับไปบริหารงานที่นั่นอีก ฉันจะไม่ลืมที่จะดึงคนงานพวกนี้ไปทำงานกับฉันแน่’เย็นวันนั้น แสงอาทิตย์ค่อย ๆ ลาลับไปทางหลังแนวเขา เสียงหัวเราะดังขึ้นทั่วลานหน้าบ้านหัวหน้าหมู่บ้าน จี้อู๋เจินสวมเสื้อผ้าสีอ่อนเรียบง่าย ผมถักเปียหลวม ๆ สองข้าง เธอกำลังยืนตรวจดูโต๊ะอาหารที่มีอาหารเรียงรายเต็มไปหมด อาหารกลิ่นหอมยั่วน้ำลายมากโดยเธอได้ใช้คูปองอาหารที่ทางการมอบให้ เข้าเมืองไปเลือกซื้อวัตถุดิบด้วยตนเอง มีทั้งเนื้อสด ผักเขียว และข้าวสารอย่างดี แต่เพียงเท่านั้นยังไม่พอ เพราะไม่ใช่แค่คนงานของกลุ่มเซิงเหยาฉวนเท่านั้น แต่เธออยากให้คนในหมู่บ้านทุกคนได้กินอาหารดี ๆ ด้วยหญิงสาวจึงเข้าไปในมิติของตนอย่างเงียบ ๆ แล้วหยิบเหรียญจั่ว ขึ้นมาซื้อวัตถุดิบสำหรับอาหารที่สดใหม่ ทั้งปลา หมูสามชั้น และผลไม้แปลกตาหลายชนิด รวมทั้งเหล้ารสชาติดี ก่อนจะนำออกมาจากมิติอย

บทที่ 39 สามีที่ฉันเก็บได้ในยุค 70ตอนที่จี้อู๋เจินถูกจับมานั้น ลูกน้องของกู้เวินเหม่าเห็นว่าเธอเป็นแค่หญิงสาวอ่อนแอ จึงไม่ได้มัดมือเธอเอาไว้ ทำให้เธอสามารถดิ้นหลุดจากการจับกุมของชายสองคนได้ แล้วออกมาจัดการกู้เวินเหม่าได้อย่างถนัดมือหลังจากที่จี้อู๋เจินจัดการกู้เวินเหม่าจนจุกไปแล้ว เธอก็เริ่มข่มขู่คนอื่นอีกครั้ง ท่าทางของเธอในตอนนี้ ดูไม่มีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่เลยสักนิด ราวกับว่าเป็นคนละคนกับตอนที่พวกกู้เวินเหม่าจับตัวมาหญิงสาวก้าวฉับ ๆ ไปตรงจุดที่กู้เวินเหม่าล้มหงายท้องอยู่ พร้อมถามด้วยน้ำเสียงเจือความโหดเหี้ยม “ทำไมถึงต้องทำแบบนี้ด้วย”กู้เวินเหม่ากลัวจนหน้าซีดตัวสั่น เขาไม่คิดว่าผู้หญิงอ่อนแอที่เขาเคยรู้จักมาก่อน จะกลับกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งและโหดร้ายอย่างนี้ได้ เท้าที่เตะมือเขาเมื่อสักครู่นี้ รุนแรงเสียจนข้อมือของเขาแทบหัก หรืออาจจะหักไปแล้วก็ไม่รู้ แรงเยอะขนาดนั้น ไม่น่าจะมาจากคนอย่างจี้อู๋เจินกู้เวินเหม่ายังไม่ทันได้ตอบ จี้อู๋เจินก็ถามอีกครั้งด้วยเสียงที่ดังกว่าเดิม “ว่ายังไง แกทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร”“พี่...พี่ก็แค่ทนไม่ได้ที่เห็นอู๋เจินอยู่กับหมอนั่น” กู้เวินเหม่าตอบเสียงสั