ตอนพิเศษ 6“อีกไม่นานหนูก็จะไปปักกิ่งแล้ว แม่จะคิดถึงหนูไหม” เซิงอู๋ลี่ถามแม่เสียงแผ่วเบาจี้อู๋เจินยิ้มพลางตักซุปใส่ชาม “คิดถึงสิ แต่แม่ดีใจมากกว่า ที่ลูกได้ไปเรียนในที่ที่อยากไป แต่ต้องดูแลตัวเองให้ดีนะ รับปากแม่ก่อน” เธอบอกอย่างอ่อนโยน“ค่ะ หนูจะดูแลตัวเองดีๆ หนูจะทำอาหารกินเองบ้าง ไม่ให้ผอมเกินไปหรอกค่ะ” ลูกสาวพยักหน้ารับทันที ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆเมื่ออาหารถูกยกออกมาวางเต็มโต๊ะ สีสันสดใส ทั้งยังมีกับข้าวร้อน ๆ ซุปใสหอมกรุ่น และอาหารจานเล็กที่จัดอย่างพิถีพิถันเซิงเหยาฉวนมองแล้วอดพูดไม่ได้ว่า “เหมือนตอนลูก ๆ ยังเล็กเลยนะ โต๊ะนี้ไม่เคยเงียบเหงา”ทั้งสี่คนนั่งล้อมโต๊ะกินข้าว กินไปคุยไป เสียงหัวเราะสลับกับบทสนทนาเรื่องงาน เรื่องเรียน และเรื่องเล็กน้อยในชีวิตประจำวัน เซิงเหยาเหลียงเล่าถึงโครงการใหม่อย่างจริงจัง เซิงอู๋ลี่พูดถึงมหาวิทยาลัยในปักกิ่งด้วยแววตาเป็นประกาย จี้อู๋เจินกับเซิงเหยาต่างก็ฟังอย่างตั้งใจอีกไม่กี่ปีถัดมา เซิงหล่ายกรุ๊ปก็เปลี่ยนผ่านอย่างสมบูรณ์ โดยแทบไม่เกิดแรงสั่นสะเทือนใด ๆ เซิงเหยาเหลียงรับตำแหน่งผู้นำฝ่ายบริหารอย่างเต็มตัว เขาดูแลโครงการก่อสร้างทั่วประเทศ ด้ว
Read more
LOGIN
