สามีที่ฉันเก็บได้ในยุค 70

บทที่ 2 สามีที่ฉันเก็บได้ในยุค 70ดังนั้นหญิงสาวจึงมีความสามารถในการต่อสู้มาตั้งแต่เด็ก จนตอนนี้เธอได้เป็นเจ้าขององค์กรต่อจากพ่อแม่ และเธอยังเป็นนักฆ่าที่มีฝีมือเก่งกาจที่สุดในองค์กรอีกด้วยจี้อู๋เจินเดินตรวจตราดูบริเวณรอบ ๆ ขณะเดียวกันก็พูดคุยเพื่อสั่งการกับลูกน้องของตัวเองไปด้วยตอนนี้บรรยากาศในงานเป็นไปด้วยความครึกครื้น แขกในงานหลายคนยกแก้วขึ้นมาดื่ม บางคนก็กำลังลิ้มชิมรสอาหารที่ทางโรงแรมจัดไว้ให้ บางคนก็จับกลุ่มกันพูดคุยเรื่องการเซ็นสัญญาของสองบริษัทยักษ์ใหญ่ในครั้งนี้‘จะว่าไปแล้วตั้งแต่เข้างานมา ก็ยังไม่เห็นอะไรผิดปกติ ทุกอย่างดูเหมือนจะเรียบร้อยดี ยังไงก็ขอให้ราบรื่นตลอดก็แล้วกัน’ นี่คือความคิดของจี้อู๋เจินแต่ทว่าจู่ ๆ สายตาของเธอก็สะดุดเข้ากับคนกลุ่มหนึ่ง ที่เวลานี้ยืนจับกลุ่มกันอยู่ทางด้านหลังห้องประชุมพวกเขาไม่ได้สนใจอาหาร ไม่สนใจเครื่องดื่ม และไม่สนใจแม้แต่ผู้คนที่อยู่ในงาน ท่าทางของคนพวกนั้นดูลับ ๆ ล่อ ๆ ก่อนที่ชายคนหนึ่งจะโบกมือเป็นสัญญาณ ให้คนที่เหลือกระจายตัวกันออกไป‘กลุ่มคนพวกนั้นทำไมดูแปลก ๆ’ หญิงสาวคิดในใจพร้อมขมวดคิ้ว ก่อนจะนึกบางอย่างได้ ใบหน้าของเธอแม้จะสงบนิ่ง

บทที่ 4 สามีที่ฉันเก็บได้ในยุค 70‘ไหน ๆ ก็ทะลุมิติมาแล้ว คงไม่มีตัวเลือกอะไรให้อีกสินะ และต่อให้อยากจะกลับไปก็คงกลับไปไม่ได้แล้ว การที่ฉันทะลุมิติมาที่นี่ได้ นั่นก็คงหมายความว่า... ฉันได้ตายไปแล้ว’ จี้อู๋เจินคิดอย่างคนปลงตกเธอพยายามนึกย้อนกลับไปตอนที่เธออยู่ที่โรงแรมหว่านซีอีกครั้ง แล้วก็จำได้ว่าก่อนหน้าจะตาย เธอรู้สึกได้ถึงความผิดปกติของคนร้ายคนหนึ่ง จากนั้นเธอก็พุ่งตัวเข้ามาเอาร่างบังตัวของเซิงเหยาฉวนเอาไว้ จากนั้นก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย“ฉันคงจะโดนยิงตายแล้วละมั้ง ช่างเถอะ ตายไปแล้วก็ไม่เป็นไร มาสนใจชีวิตใหม่ที่นี่ดีกว่า” หญิงสาวพูดคล้ายกับคนปลงตก ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เฮือกหนึ่ง เพื่อเป็นการบอกกับตัวเองว่า ให้เริ่มต้นใหม่อีกครั้งกับชีวิตใหม่ที่นี่ให้ดีที่สุดเมื่อจัดการกับความคิดและความรู้สึกของตัวเองเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวจึงก้าวออกมาจากห้องนอน เธอเดินไปตามเสียงกุกกักที่ได้ยินมาจากทางห้องครัว และพอไปถึงก็พบกับชายหญิงวัยกลางคนคู่หนึ่ง ทำให้รู้ได้ในทันทีว่า คนที่อยู่ตรงหน้าคือพ่อแม่ของเธอภาพตรงหน้าที่จี้อู๋เจินเห็น คือผู้เป็นพ่อกำลังก้ม ๆ เงย ๆ ก่อไฟเพื่อต้มน้ำ ส่วนผู้เป็นแม่กำล

บทที่ 6 สามีที่ฉันเก็บได้ในยุค 70“ก่อนหน้านี้ฉันไม่รู้ค่ะ แต่พอมาคิด ๆ ดูแล้ว ก็น่าจะมีเหตุผลเพียงอย่างเดียว ที่ทำให้เธอกล้าทำเรื่องร้ายแรงถึงขั้นจะเอาชีวิตฉัน” หญิงสาวพูดออกไปอย่างที่คิด และเท่าที่จำได้จากความทรงจำของร่างเดิม “ฉันเชื่อว่าหนิงหนิงก็ชอบเวินเหม่า จึงต้องการกำจัดฉันให้พ้นทางค่ะ” น้ำเสียงที่ตอบออกไปนั้นมีความเศร้าใจเล็กน้อย“ใช่แล้วล่ะ สิ่งที่ลูกพูดมานั้นถูกต้องทุกอย่าง แต่ไม่เพียงแค่นั้นหรอกนะอู๋เจิน ความจริงแล้วหนิงหนิงกับเวินเหม่าแอบคบกับลับหลังลูกมานานแล้ว ชาวบ้านส่วนใหญ่ในหมู่บ้านต่างก็รู้ดี อีกทั้งเวินเหม่าเป็นผู้ชายที่ไม่ดี ไม่ได้เรื่อง แล้วยังเจ้าชู้มาก มากจนน่ารังเกียจ ที่ผ่านมานั้นมันแค่ต้องการหลอกใช้ลูก หลอกหาผลประโยชน์จากลูกอย่างไรล่ะ”จี้กวงพูดไปก็โมโหไป เขากำมือทั้งสองข้างเอาไว้แน่น ในใจแทบอยากจะไปฆ่าแล้วสับกู้เวินเหม่ากับจี้หนิงหนิงออกเป็นชิ้น ๆ และอยากควักหัวใจของทั้งสองคนออกมาดูว่า ทำไมถึงกล้าทำเรื่องพวกนี้กับลูกสาวของเขา“สิ่งที่พ่อของลูกบอกมาล้วนถูกต้องทุกอย่าง แม่ไม่คิดว่าคนที่เป็นญาติกันอย่างหนิงหนิง จะกล้าทำแบบนี้กับลูกได้ลงคอ เพราะผู้ชายเพียงคนเดีย

บทที่ 8 สามีที่ฉันเก็บได้ในยุค 70สามคนพ่อแม่ลูกมองหน้ากัน และคิดอยู่ว่าจะลองปลุกเขาดูดีไหม นั่นเพราะว่าตั้งแต่ที่ช่วยเขาขึ้นมา นี่ก็ผ่านไปหนึ่งวันเต็ม ๆ แล้ว แต่เขายังไม่ฟื้นสักที ดูแล้วอาการน่าเป็นห่วงไม่น้อย“พี่ ฉันคิดว่าเราควรเข้าไปปลุกเขาสักหน่อยนะ เร็วเข้าเถอะ” เฉิงลู่บอกพร้อมกับดันสามีให้เข้าไปในห้องที่แขกกำลังนอนอยู่ สายตาก็มองไปอย่างพิจารณา เพื่อดูว่าชายหนุ่มยังคงปกติอยู่หรือเปล่า“ไม่ใช่ว่าตายแล้วหรอกนะ”จี้อู๋เจินพูดขึ้นเบา ๆ และพยายามชะโงกหน้าเข้าไปในห้อง เพื่อที่จะดูให้เห็นชัด ๆ ว่าเขายังหายใจอยู่จริง ๆ ไม่ใช่ว่าหมดลมหายใจไปแล้วเมื่อเจอคำพูดของภรรยาและลูกสาว จี้กวงจึงเดินตรงเข้าไปหาชายหนุ่มที่นอนอยู่บนเตียง ก่อนจะมองสำรวจดูร่างกายของเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า ทำให้เห็นว่าหน้าอกของชายหนุ่มยังคงกระเพื่อมขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เลยคิดว่าเขายังคงปลอดภัย“ยังไม่ตายหรอกน่า พ่อคิดว่าเขาอาจจะยังอ่อนเพลียอยู่ เลยยังไม่ตื่นน่ะ ยังไงให้เขาพักอีกสักหน่อยดีกว่านะ” จี้กวงหันไปบอกภรรยาและลูกสาวนี่จึงทำให้จี้อู๋เจินมองหน้าผู้ชายที่นอนอยู่บนเตียงอย่างพิจารณาอีกครั้ง หน้าที่เคยซีดขาวขอ

บทที่ 10 สามีที่ฉันเก็บได้ในยุค 70“เอ... ฉันจะเริ่มจากอะไรก่อนดีนะ อ้อ... จริงสิ ต้องเริ่มจากการต้มยาก่อน แล้วก็ไปปลุกคุณเซิงมากินข้าวกินยา” เธอพูดพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะเดินมุ่งตรงเข้าไปในครัว เมื่อมาถึงก็พบว่ายาสมุนไพรถูกห่อใส่ผ้าขาวบางเอาไว้เป็นอย่างดีแล้ว เธอเพียงแค่ก่อไฟต้มน้ำ แล้วโยนห่อยาสมุนไพรลงไปเท่านั้น หลังจัดการยาเสร็จแล้ว ก็เดินกลับเข้าไปในบ้าน เพื่อจัดการทำความสะอาดบ้านทีละขั้นตอนเธอเริ่มจากการจัดข้าวของต่าง ๆ ให้เข้าที่เข้าทางก่อน บ้านหลังเล็กที่ค่อนข้างยากจนนี้ ไม่ได้มีข้าวของอะไรมากนั้น ดังนั้นเธอจึงใช้เวลาเพียงไม่นาน เธอก็จัดของเสร็จเรียบร้อยแต่ระหว่างนั้น จี้สร้อยคอที่สวมอยู่กลับห้อยลงมาเกะกะตอนกำลังทำงาน จี้อู๋เจินจึงจับจี้หยกที่อยู่บนสร้อย โดยตั้งใจว่าจะเหวี่ยงไปไว้ด้านหลัง เพราะจะได้ไม่ตกลงมาเกะกะในตอนที่เธอทำความสะอาดอีกทว่าเมื่อนิ้วมือของเธอแตะไปที่จี้หยก ก็เกิดเรื่องแปลกประหลาดขึ้น เนื่องจากจู่ ๆ เธอก็มาโผล่อีกที่หนึ่ง ซึ่งสถานที่ใหม่นี้แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิงกับบ้านเดิมของเธอสถานที่แห่งนี้เหมือนกับซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ในยุคที่เธอจากมา โดยด้านในมีสิ่งข