บทที่ 51 สามีที่ฉันเก็บได้ในยุค 70เซิงเกาหลางตบไหล่เซิงเหยาฉวนเบา ๆ พลางพูดกับเขาอย่างอ่อนโยน “อย่างนี้สิถึงจะน่าชื่นชม ค่อย ๆ เรียนรู้ไปก็ได้ อาจะช่วยสนับสนุนหลานทุกอย่างเอง”ตลอดหลายวันหลังจากกลับมาอยู่ที่คฤหาสน์ตระกูลเซิง เซิงเหยาฉวนแทบไม่ได้ก้าวเท้าออกจากประตูใหญ่เลยแม้เพียงครึ่งก้าว เพราะเซิงเกาหลางก็พูดย้ำ ๆ ด้วยสีหน้าเคร่งเครียดว่า“ตอนนี้โหย่วหลางยังไม่ถูกจับกุม อาเป็นห่วงความปลอดภัยของเหยาฉวน เพราะฉะนั้นตอนนี้หลานจะออกไปไหนไม่ได้เด็ดขาด”คำพูดนั้นฟังดูจริงใจจนยากจะปฏิเสธ ชายหนุ่มยอมทำตามที่อีกฝ่ายบอก เพื่อไม่ให้เป็นที่สงสัย ทั้งยังทำเป็นเชื่ออย่างสนิทใจอีกว่าคนที่ทำร้ายเขานั้น เป็นเซิงโหย่วหลางเพียงคนเดียวจริง ๆแต่สำหรับจี้อู๋เจิน สิ่งที่เธอเห็นกลับไม่ใช่ความห่วงใย แต่เป็นการปิดบังอะไรบางอย่างอยู่ เพราะทุกครั้งที่เซิงเหยาฉวนถามถึงความคืบหน้าของการก่อสร้างศาลากลาง เซิงเกาหลางจะตอบเพียงสั้น ๆ ว่า “ให้สบายใจได้ ตอนนี้ทุกอย่างอยู่ในการควบคุมดูแลของอา อารับรองว่าจะไม่ให้เกิดปัญหาขึ้นอีกเป็นอันขาด”“คุณไม่รู้สึกแปลก ๆ บ้างเหรอ เรื่องอาของคุณน่ะ” จี้อู๋เจินเก็บความสงสัยไว้ไม่ได้แล
Last Updated : 2026-05-21
LOGIN
