Returning to the Man I Left のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 5

“Mom, I love Calvin !” Mangiyak-ngiyak na sambit ng dalaga habang nagmamakaawa sa kaniyang ina na huwag siyang ilayo sa binata. She love Calvin. Ngunit ang kaniyang ina ay hindi gusto ang binatang 'yon para sa kaniya. Nasa probinsya ang buong pamilya ng dalaga upang magbakasyon. Ngunit sa hindi inaasahang pagkakataon nagtagpo ang landas nila ni Calvin ang anak ng may-ari ng resort sa Quezon City. “Jean Buentura! I don't like Calvin for you, sa ayaw at sa gusto mo sasama ka sa akin sa Paris!” Nang gagalaiting saad ng mommy ni Jean. “Pero mom?” “Walang pero- pero, Jean Bakit ba ayaw mong sumama sa akin? My gosh, Erin! 3 months pa lang tayo dito sa province at malalaman kong may boyfriend ka na? I'm so very disappointed!” saad ng kaniyang ina. “Calvin is not my boyfriend,” bulong ng dalaga ngunit sapat lang 'yon para magpantig ang tainga ng kanyang ina. “Hindi mo pala siya boyfriend bakit sinasabi mong mahal mo ang binatang 'yon?” tanong muli ng ina sa kaniya. Kinakabahang n

JEAN POINT OF VIEW “Welcome back, Ma'am!” Maligayang sambit ng driver ko ng makapasok ako sa kotse. Kararating lang namin sa Pinas at talagang hindi ako makapaniwala na after 7 years nandito na ulit ako sa Pinas. Ang sumundo sa akin ay ang driver ni grandma dahil alam nito na uuwi ako for vacation. Kung nagtataka kayo kung bakit hindi ko binabanggit ang pangalan ni Mommy dahil she already passed. Nalaman ko na naghiwalay sila ni Dad dahil nga nalaman ni Mommy na may ibang anak si Dad sa ibang babae. At hindi iyon nakayanan ni Mommy. At siguro one year din nang makapag move-on si Mom. At after one year nalaman kong may cancer pala si Mom at hindi na kakayanin ng malaking operasyon. Kahit na pinaghiwalay kami ni Calvin ni Mom, hindi ko magawang magalit dahil naiintindihan ko ang situation niya bilang ina. I'm angry with Dad because he lied to me and to my Mom. Nang mamatay si Mom nangako ako na ipagpapatuloy ko ang pag-aaral ko at magpapatayo ako ng business balang araw. Hindi

NAGISING ako ng may maramdaman akong tao sa paligid ko. Pagmulat ko ng mata ay bumungad sa akin ang lalaking nakasandal sa gilid ng pinto. Pumikit ako ng mariin upang alalahanin kung ano ang nangyari kung bakit nandito ako sa magandang silid na 'to. “Finally, you're awake.” “Nasaan ako? Saan mo ako dinala?” Imbis na pansinin ko ang sinabi niya ay nagtanong kaagad ako. Ang huling naalala ko bago ako natulog ay nasa pick-up truck ako ng lalaking kaharap ko ngayon. Pamilyar sa akin ang kuwartong ito kahit na 7 years na ang nakalilipas hinding- hindi mawawala sa isip ko ang maikling panahon na magkasama kami ni Calvin .“Nasa bahay kita, hindi na kita dinala sa resort because you are still sleeping. Don't worry I didn't take advantage of you while you slept,” mukhang napansin niya ang pagsusuri ko sa suot ko. Hindi na kasi ako naka-dress, naka-suot ako ngayon ng maluwag na t-shirt na sa tingin ko ay sa kaniya. Sino ang nagbihis sa akin? Siya ba ang nagbihis sa akin? Nakita niya kaya