Início / Romance / Returning to the Man I Left / Capítulo 1 - Capítulo 10

Todos os capítulos de Returning to the Man I Left : Capítulo 1 - Capítulo 10

10 Capítulos

Prologue

“Mom, I love Calvin !” Mangiyak-ngiyak na sambit ng dalaga habang nagmamakaawa sa kaniyang ina na huwag siyang ilayo sa binata. She love Calvin. Ngunit ang kaniyang ina ay hindi gusto ang binatang 'yon para sa kaniya. Nasa probinsya ang buong pamilya ng dalaga upang magbakasyon. Ngunit sa hindi inaasahang pagkakataon nagtagpo ang landas nila ni Calvin ang anak ng may-ari ng resort sa Quezon City. “Jean Buentura! I don't like Calvin for you, sa ayaw at sa gusto mo sasama ka sa akin sa Paris!” Nang gagalaiting saad ng mommy ni Jean. “Pero mom?” “Walang pero- pero, Jean Bakit ba ayaw mong sumama sa akin? My gosh, Erin! 3 months pa lang tayo dito sa province at malalaman kong may boyfriend ka na? I'm so very disappointed!” saad ng kaniyang ina. “Calvin is not my boyfriend,” bulong ng dalaga ngunit sapat lang 'yon para magpantig ang tainga ng kanyang ina. “Hindi mo pala siya boyfriend bakit sinasabi mong mahal mo ang binatang 'yon?” tanong muli ng ina sa kaniya. Kinakabahang n

Chapter 1

“Yes, makakauwi na rin ako sa Pilipinas!” “Makikita ko na siyang muli!”“Kaso nga lang hindi ako sigurado kung ako pa ba ang laman ng isip at puso niya,” malungkot kong sabi. After 7 years masasabi ni Jean na sobrang daming nagbago sa kaniya. After 7 years natapos ko na ang akimg degree na business sa Paris at ngayon may sarili na siyang kumpanya na ako mismo ang nagpatayo.Di ba ang galing ko? Kaso kahit maganda na ang buhay ko ngayon at wala ng pumipigil sa gusto ko. Hindi pa rin ako masaya… Paano ako magiging masaya kung hindi pa niya nakikita ang the one ko? Ni hindi nga ako sigurado kung may babalikan pa ba ako sa probinsya na 'yon. Ni hindi ko nga alam kung may girlfriend, asawa o may anak na ba ang lalaking kinababaliwan ko.Pero heto ako ngayon… Umaasang Ako pa rin ang mahal ni Calvin Roswell. Na ako pa rin ang laman ng puso ng lalaking ito.Pero kahit alam komv malabo ang nasa isip ko. Pupuntahan ko pa rin ito at aangkinin kahit na may asawa man ito o wala. Dahil

Chapter 2

JEAN POINT OF VIEW “Welcome back, Ma'am!” Maligayang sambit ng driver ko ng makapasok ako sa kotse. Kararating lang namin sa Pinas at talagang hindi ako makapaniwala na after 7 years nandito na ulit ako sa Pinas. Ang sumundo sa akin ay ang driver ni grandma dahil alam nito na uuwi ako for vacation. Kung nagtataka kayo kung bakit hindi ko binabanggit ang pangalan ni Mommy dahil she already passed. Nalaman ko na naghiwalay sila ni Dad dahil nga nalaman ni Mommy na may ibang anak si Dad sa ibang babae. At hindi iyon nakayanan ni Mommy. At siguro one year din nang makapag move-on si Mom. At after one year nalaman kong may cancer pala si Mom at hindi na kakayanin ng malaking operasyon. Kahit na pinaghiwalay kami ni Calvin ni Mom, hindi ko magawang magalit dahil naiintindihan ko ang situation niya bilang ina. I'm angry with Dad because he lied to me and to my Mom. Nang mamatay si Mom nangako ako na ipagpapatuloy ko ang pag-aaral ko at magpapatayo ako ng business balang araw. Hindi

CHAPTER 3

JEAN POINT OF VIEW “Hyst, bakit ba kasi tatlo ang kalsada dito?” Inis kong tanong sa sarili ko habang ang atensyon ko ay nasa tatlong kalsada. I don't know kung saan ako dadaan. Nasa Quezon na ako at akala ko madali lang makapunta sa address na pupuntahan ko but I'm wrong. It's hard to find the address. Nakahinto ako sa gilid ng kalsada siguro mga nasa kalahating oras na akong nakahinto dito. I don't have a choice kundi mangharang ng mga motorista. Suot ko ang shades ko na kabibili ko pa lang kahapon sa mall. Nakasuot ako ng red dress na hanggang hita ko lang ang haba. And I'm wearing a high heels na two inches ang taas. 5'6 ang high ko at sakto lang ang taas ng heels ko. Kung sa trabaho ko nga as model hindi lang three inches ang sinusuot ko. __Pumwesto ako sa gilid ng kalsada habang naghahabang ng taong mapagtatanungan ko ng tamang daan. Nagliwanag ang mukha ko. ng huminto ang isang fruit track ng harangin ko ito. “Can I asked?” Nakangiting tanong ko sa driver ng fruit trac

Chapter 4

NAGISING ako ng may maramdaman akong tao sa paligid ko. Pagmulat ko ng mata ay bumungad sa akin ang lalaking nakasandal sa gilid ng pinto. Pumikit ako ng mariin upang alalahanin kung ano ang nangyari kung bakit nandito ako sa magandang silid na 'to. “Finally, you're awake.” “Nasaan ako? Saan mo ako dinala?” Imbis na pansinin ko ang sinabi niya ay nagtanong kaagad ako. Ang huling naalala ko bago ako natulog ay nasa pick-up truck ako ng lalaking kaharap ko ngayon. Pamilyar sa akin ang kuwartong ito kahit na 7 years na ang nakalilipas hinding- hindi mawawala sa isip ko ang maikling panahon na magkasama kami ni Calvin .“Nasa bahay kita, hindi na kita dinala sa resort because you are still sleeping. Don't worry I didn't take advantage of you while you slept,” mukhang napansin niya ang pagsusuri ko sa suot ko. Hindi na kasi ako naka-dress, naka-suot ako ngayon ng maluwag na t-shirt na sa tingin ko ay sa kaniya. Sino ang nagbihis sa akin? Siya ba ang nagbihis sa akin? Nakita niya kaya

Chapter 5

NAGLALAKAD patungo sa sakahan si Jean kasama ang dalagang kasambahay ng binatang si Calvin l. Matapos ang page-emote niya sa bahay ng binata naisipan niyang gumala. At dahil hindi niya kabisado ang lugar sa buong Roswell subdivision ay nagpasama siya sa dalagang nagngangalang 'Carla' Sa kabila ng nangyari kanina sa pagitan nilang dalawa ng binata ay hindi siya nawalan ng pag-asa na papatawarin siya nito. No choice siya kundi mag-effort dahil gusto niyang bumalik sa dati ang lahat. Suot pa rin ni Jean ang t-shirt ng binata, ayaw niyang hubarin ang damit ng binata. Sa isip niya ay mas gusto niyang personal na amuyin ang binata. Nag-makeup din siya ng simple at ang kaniyang labi ay kulay pula dahil sa mamahalin nitong lipstick na galing pa sa Paris. Ang lahat ng mga collection niya ay galing sa Paris, mamahalin ang mga gamit niya kung kaya't kinaiingatan niyang lubos. Ang t-shirt na suot niya ay sa hanggang hita niya lamang ang haba. Kung kaya't ang makinis at maputi niyang ba

Chapter 6

JEAN POINT OF VIEW“Bakit ba ang sungit mo ha?” inis kong singhal sa lalaking 'to ng makarating kami sa bahay niya. “Bakit ka ba pumunta do'n? Alam mo naman maraming lalaki sa pinuntahan mo. Anong gusto mo makita ng lahat ang katawan mo!?” Bulyaw nito sa akin, aba may gana pa siyang magalit sa akin. Naiinis ba siya dahil nakita niya ang pagmumukha ko do'n? Naiinis din ba siya sa akin dahil nasira ko ang paghaharutan nilang dalawa ng babaeng 'yon?“Sa pagkaka-alam ko wala namang masama kung pumunta ako sa kung saan- saan dito sa pagmamay-ari niyo Mister Roswell. Babayaran ko naman ang pag- stay ko dito kaya h'wag kang mag-alala. And mamaya pala pupunta kami ni Carla sa resort mo magsi-swimming lang kami,” gusto ko ang ekspresyon nang mukha ng lalaking 'to. Anong akala nito aalis ako? No way! Hindi ako aalis sa lugar na ito hangga't hindi niya ako mapapatawad. “Carla is my maid. Hindi mo siya katulong para isama sa kung saan mo gustong pumunta,” sumbat nito sa'kin. Namaywang

Chapter 7

“Dapat hindi mo na lang kasi pinatulan ang lalaking ‘yun. Iyan tuloy ang napala mo, nagka pasa ka sa mukha.” usal ko ng makarating kami sa bahay ni Calvin . Tinignan niya ako ng masama “ You! Dahil sa'yo kung bakit may pasa ako sa mukha ngayon,” galit na sabi niya. Tinaasan ko ito ng isang kilay. Alam ko naman na ako ang may kasalanan pero hindi ko naman hiningi ang tulong niya. “I know, Calvin. Pero humingi ba ako sa'yo ng tulong huh? ‘ Di ba hindi naman?” saad ko. “Ako pa ngayon ang mali? Kung hindi nga ako dumating du'n ay siguradong binabastos ka na ng foreigner na ‘yun,” giit niya na may halong galit. Galit nga siya dahil namumula ang mukha niya at ang tenga. Nakailang hilot na rin ito sa kaniyang sintido. Concern ba siya sa akin? Dahil kung umasta siya parang ayaw niya akong madapuan ng langaw kanina eh. At isa pa wala naman siyang dapat na ikagalit dahil tulad nga ng sabi niya. Wala na siyang nararamdaman sa akin. “Hindi pa naman ako binabastos kanina at isa pa mara

Chapter 8

Alas-sais na ng hapon nang mapagpasyahan ni Jean na tunguhin ang bahay ng tito ng binata. Habang kausap niya ang Tito nig binata na si Raffy ay hindi siya nag-alangan na manghingi ng tulong dito.“Tito Raffy, paano ako mapapatawad ni Calvin? Ganoon po ba kalaki ‘yung nagawa kong kasalanan noon para ipagtabuyan niya ako?” huminga siya ng malalim at saka niya ito pinakawalan. Para siyang bata na humihingi ng tulong dahil nakabusangot ito habang nagsasalita.Bumuntong hininga si Raffy, malapit ang loob niya kay Jean kaya't hindi niya matiis na h'wag tulungan ang dating asawa ng kaniyang pamangkin. “Nasabi mo na ba sa pamangkin ko ang tungkol sa pagpanaw ng Mommy mo? At ang dahilan kung bakit inutusan ka ng Mommy mo na makipag hiwalay sa kaniya?” tanong ni Raffy sa dalaga. Bagsak ang balikat na napailing ito. “Paano ko sasabihin Tito Raffy? Kung maski makita ang pagmumukha ko ay ayaw niyang makita? At isa pa, alam ko na isasawalang bahala niya lamang ‘yun.” “Kilala ko ang asawa

Chapter 9

Hating gabi na ng makauwi si Calvin. Kasama nito ang dalawa nitong kaibigan na nagpupumilit na sumama sa bahay nito. Dahil hindi naman niya mapipigilan ang dalawang kaibigan ay isinama niya ito sa bahay niya. Hindi nga niya inaasahan na gising pa ang dalaga. Ang kaibigan niya naman na si Levy at Hero ay kaagad na nakipag kilala sa dati niyang asawa. Crush na crush nga nila si Jean. “I am Jean Buentura, nice to meet you Levy and Hero.” Nakangiting sambit ng dalaga sa mga ito Nasa sala sila ng bahay ni Calvin dahil pinagtimpla ng dalaga ang tatlong binata ng kape upang mahimasmasan. Kahit na inaantok siya dahil sa kahihintay kay Calvin ay pinilit niya pa rin ang sarili na asikasuhin ang mga ito. Nagulat nga siya dahil sa pagiging maharot ng mga kaibigan ni Calvin sa kanya. Ngunit dahil isa siyang dakilang mabait na babae, ay hinahayaan niya lamang ang mga papuri ng dalawang kaibigan ng ex-husband niya.“Ngayon lang sa amin sinabi ng dati mong asawa na nandito ka na pala. Kun

ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

DMCA.com Protection Status