CHAPTER 3

JEAN POINT OF VIEW

“Hyst, bakit ba kasi tatlo ang kalsada dito?” Inis kong tanong sa sarili ko habang ang atensyon ko ay nasa tatlong kalsada. I don't know kung saan ako dadaan. Nasa Quezon na ako at akala ko madali lang makapunta sa address na pupuntahan ko but I'm wrong. It's hard to find the address. 

 Nakahinto ako sa gilid ng kalsada siguro mga nasa kalahating oras na akong nakahinto dito. I don't have a choice kundi mangharang ng mga motorista. Suot ko ang shades ko na kabibili ko pa lang kahapon sa mall. Nakasuot ako ng red dress na hanggang hita ko lang ang haba. And I'm wearing a high heels na two inches ang taas. 5'6 ang high ko at sakto lang ang taas ng heels ko. Kung sa trabaho ko nga as model hindi lang three inches ang sinusuot ko. 

__

Pumwesto ako sa gilid ng kalsada habang naghahabang ng taong mapagtatanungan ko ng tamang daan. Nagliwanag ang mukha ko. ng huminto ang isang fruit track ng harangin ko ito. 

“Can I asked?” Nakangiting tanong ko sa driver ng fruit track. Sa totoo lang naiinip na ako, gusto ko ng makarating sa resort.

“Sure, ma'am. Ano pa ang maipaglilingkod ko sa'yo?” tanong ng driver sa akin.

“Naliligaw kasi ako. Manong, u aan ako dadaan sa tatlong kalsada na 'yan,” turo ko sa tatlong kalsada. “I hope na alam mo po kung saan ang tamang daan patungo sa Roswell resort?” tanong ko.

Kaagad naman akong sinagot ng driver at halos hindi magkamayaw ang saya na nararamdaman ko ng malaman niyang doon din patungo ang fruit truck na pinara ko.

Nakiusap ako na kung maaari ay susundan ko na lamang ang sasakyan ng fruit track upang hindi ako maligaw na kaagad namang sinang-ayunan ng driver. 

  

Nang makasakay ako sa kotse ko kaagad kong pinaandar ang makina ng sasakyan ko at sinundan ang fruit truck. Thank you kay Manong driver dahil ang bait niya. Siguro na startruck lang sa kagandahan ko si Manong kaya pumayag. 

Nasa kalagitnaan na ako ng daan ng biglang tumiring ang kotse ko. Napasapo ako ng noo dahil biglang pumasok sa isip ko na hindi ko pala ito napalagyan ng gas. Bumagsak ang balikat ko ng makitang nakalayo na ang fruit truck na sinusundan ko. Siguro hindi mapansin ni Manong driver na hindi na ako nakasunod. Ang problema ko ngayon ay paano ako makakapunta ng gas station kung bago ako sa lugar na 'to. 

Magdidilim na rin at kailangan ko ng makaalis dito. Ayaw ko naman ma-stock dito sa tabi ng kalsada hanggang bukas. Ayaw ko naman maglakad dahil masakit sa paa at hindi naman ako kalabaw para maglakad ng pagka layo- layo. 

LUMIPAS pa ang ilang oras hanggang sa tuluyan ng dumilim ang paligid. Nasa loob ako ng sasakyan habang nagmumuni-muni. Sana naman may mag magandang loob na huminto at tulungan ako. Sana man lang tulungan ako ni prince charming na makapunta ng gas station.

Sana si Calvin na lang ang dumating para tulungan ako. Pero malabo naman mangyari 'yon!

 Naputol ang pag-iisip ko ng kung ano- ano ng may humintong sasakyan. Kahit naman madilim ay alam ko pa rin kung anong sasakyan 'yon. Pick-up truck kung tawagin. 

 Ibinaba ko ang bintana ng sasakyan ko at dumungaw sa driver ng may-ari nang pick-up truck. Hindi ko maaninag ang mukha nito dahil hindi naman tumatama ang liwanag ng buwan sa mukha nito. 

Pero hindi ko maintindihan kung bakit iba ang pakiramdam ko sa lalaking ito. 

Hindi naman ako natatakot na baka may gawin sa akin itong masama.

At hindi rin ako natatakot na holdap-in ako nito. 

Pero yung pakiramdam na para bang importanteng tao 'yong kaharap mo iyon ang pakiramdam ko. 

 

“CALVIN — POINT OF VIEW” 

I stopped the car when I saw a car parked on the side of the road. Hindi ko man tanungin ang babaeng nakadungaw sa bintana ng sasakyan niya ay alam ko namang nangyari. 

 I waited for this woman to speak,“ Can you help me to go to the gas station, Mister?” Pakiusap niya habang nanatiling nakadungaw sa akin. I didn't speak right away, I wanted to clarify if we had met before. 

“Mister?” She called me 'Mister' again. And this time, nakapagsalita na ako.

“Miss, if I help you to go in the gas station aabutin pa tayo ng isang oras.” I said, parang hindi naman ito makapaniwala dahil sa sinabi ko. 

“I didn't expect na wala pa lang gas station dito…. Paano na ako makakapunta sa Roswell Resort kung wala namang gas itong sasakyan ko,” nagkibit-balikat lamang ako.  

“Are you going to Roswell Resort?” pagkukumpirma ko. 

“You heard me naman 'di ba. Kanina pa ako nandito pero malalaman ko lang na wala pa lang gas station dito,” I didn't expect na maiinis siya sa tanong ko. Nakangisi na lamang ako dahil sa inasta nito. 

 

“Nakakabadtrip talaga!” rinig kong saad nito. 

“Lalo kang mababadtrip kung mananatili ka lang d'yan,” bored kong sabi. Kailangan ko pang bumalik sa bukuhan para maabisuhan ko ang mga trabahador ko na mamimitas kami ng buko bukas. 

Honestly, hindi dapat ako hihinto pero may nagtulak sa akin para huminto sa tapat ng sasakyan na 'to. 

“Pwede ba Mister kung kaya mo naman akong tulungan please huwag ka ng maraming salita,” reklamo nito. 

“Tsk! Iwan mo na lang ang sasakyan mo d'yan, dito ka na sumakay.” 

“What? No! Hindi ko pwedeng iwan ang sasakyan ko dito,” she said. Madali naman akong kausap kung ayaw ng babaeng 'to iwan ang sasakyan niya aalis na lang ako. 

Binuksan ko ang makina ng pick-up ko at aalis na sana ako ng tawagin ako nitong muli.

“Wait! Okay, sasabay na ako sa'yo. Pero, do you have alcohol?” Nangunot ang noo ko dahil sa tinanong nito.

“If you have an alcohol please paki- sabuyan muna ng alcohol ang pick-up mo,” she said. 

The h*ll saang lupalop ba nanggaling ang babaeng 'to? Anong sa tingin niya sa sasakyan ko basura? Magsasalita sana ako ng isinara niya ang binata ng kotse niya at maya- maya lang lumabas ito ng sasakyan. 

“Can you help me, Mister?” she asked. Hindi naman ako nagsalita at lumabas ako sa pick-up ko at kinuha ang dalawang maleta niya at inilagay sa likod ng sasakyan ko. 

“Get in,” tanging saad ko. Sumunod naman ito agad at bago pa ito tuluyang makapasok sa pick-up ko ay nag-spray muna ito ng sanitizer. Napamura na lamang ako dahil sa kaartehan nito. 

“JEAN—Point of View” 

Mister malayo pa ba tayo?” Inaantok kong tanong, gusto ko nga itong tanungin kung gaano ba kahaba ang kalsada na 'to. Kasi naman inaantok na ako, gusto ko na matulog. 

“Yeah,kaya uunahin ko munang pumunta sa resthouse dahil may kailangan akong asikasuhin do'n bago kita ihatid sa resort.” Napa' ha?' ako dahil sa sinabi nitong katabi ko. 

“Are you joking Mister? Akala ko ba ihahatid mo ako sa Roswell Resort? Okay, fine! I know you need money. Kaya babayaran kita,” saad ko.

“Hindi ko kailangan ng pera mo, Miss. Ihahatid naman talaga kita sa resort pero mas importante ang pupuntahan ko kaysa sa pupuntahan mo,” sambit nito. Napakuyom ako ng kamao, bukod sa inaantok na ako ay nanggigigil na rin ako. Sunod- sunod ang kamalasan nangyayari sa akin ngayong araw na 'to. It's very frustrating!

“Magkano ba ang gusto mong ibigay ko sa'yo?!” Inis kong tanong, hindi ko mapigilang magmaldita sa lalaking 'to.

“Sh*t! Can you close you mouth woman?” Iritang tanong nito habang nakatingin sa daan. Napabusangot ako dahil sa sobrang inis. Bahala na nga! 

Napagpasyahan ko munang matulog dahil ang sabi ng lalaking ito ay May pupuntahan muna siya bago niya ako ihatid sa resort. Mukha namang mapagkakatiwalaan ang lalaking ito. Ewan ko kung bakit feeling ko na hindi ako gagawan ng masama nitong lalaking 'to. 

Feeling ko safe ako kahit matulog ako dito sa loob ng sasakyan ng lalaking 'to…