Chapter 5

NAGLALAKAD patungo sa sakahan si Jean kasama ang dalagang kasambahay ng binatang si Calvin l. Matapos ang page-emote niya sa bahay ng binata naisipan niyang gumala. At dahil hindi niya kabisado ang lugar sa buong Roswell subdivision ay nagpasama siya sa dalagang nagngangalang 'Carla'

Sa kabila ng nangyari kanina sa pagitan nilang dalawa ng binata ay hindi siya nawalan ng pag-asa na papatawarin siya nito.

No choice siya kundi mag-effort dahil gusto niyang bumalik sa dati ang lahat. Suot pa rin ni Jean ang t-shirt ng binata, ayaw niyang hubarin ang damit ng binata. Sa isip niya ay mas gusto niyang personal na amuyin ang binata.

Nag-makeup din siya ng simple at ang kaniyang labi ay kulay pula dahil sa mamahalin nitong lipstick na galing pa sa Paris. Ang lahat ng mga collection niya ay galing sa Paris, mamahalin ang mga gamit niya kung kaya't kinaiingatan niyang lubos.

Ang t-shirt na suot niya ay sa hanggang hita niya lamang ang haba. Kung kaya't ang makinis at maputi niyang balat ay nakabalandra. Nakasuot siya ng cycling short na natatakpanan naman ng t-shirt kaya hindi din halata na may pangloob siya. Kung sa mga taong makakakita sa kaniya ay baka pagkamalan siyang walang short. Pero wala siyang pakialam sa ibang tao dahil sanay naman siyang mag-suot ng kung ano-anong uri ng kasuotan.

“Sa tingin mo maayos na ba itong suot ko?”

Habang naglalakad siya'y biglang pumasok sa isipan niya na baka hindi maganda ang suot niya. Kaya tinanong niya si Carla kung maayos ang suot niya.

“Naku, kahit saan tignan ay napaka ganda mo Miss Jean. Para ka ngang artista at sa totoo lang Miss Jean kamukha mo 'yong model na babae. Kaso nasa Paris 'yon at malabong ikaw 'yon,” napangiti si Jean ng palihim dahil sa sinabi ni Carlo.

Ayaw niyang I- expose ang sarili sa mga tao sa mga dito sa Roswell Subdivision. Gusto niyang manatiling lihim, ang ginawa niyang palusot kanina kay Carla y baka nagkataon lang na kahawig niya ang modelong napapanood niya sa tv. Kanina pa kasi tanong nang tanong si Carla sa kaniya kung kesyo taga Paris daw ba siya at kung siya ba ang modelong si Jean Buentura.

Dumating sila sa bukid kung saan nandoon ang binata na abala sa pamimitas ng mga dalandan. Nabanggit sa kaniya ni Carla na ang buong Subdivision ng Roswell ay pinagmamay-arian ng binata. Maski ang prutasan ay hindi pinalampas ng binata.

Si Calvin Roswell kasi ang nag-iisang tagapagmana ng Roswell Family kaya lahat ng ari- arian nang pamilya ng binata ay siya na ang pumasan.

Nang mamatay ang parents niya dahil sa naganap na ambush sa kalagitnaan ng gabi habang pauwi ito sa bahay nila dito sa Quezon. Sa kasamaang-palad ang parents niya ay kaagad na binawian ng buhay bago pa man madala ito sa hospital. Samantalang siya ay nakaligtas mula sa natamong saksak sa gilid ng kaniyang tiyan.

__

“Ay Miss! Maiwan muna kita dito at hahanapin ko si Sir Calvin kung dito ba 'yon nagpunta,” sambit ni Carla kay Jean. Tanging tango lamang ang isinagot ng dalaga, napangiti siya dahil sa sobrang dami nang mga dalandan sa kaniyang harapan.

Maya- maya lang ay nagawi ang paningin niya ng makita ang binata na may kasamang babae na sa tansya niya ay nasa twenty-five years old na. Nagtatawanan ang dalawa habang may bitbit ang binata ng isang sakong dalandan.

“Sino naman ang babaeng 'yon?” tanong ni Jean sa kaniyang sarili. Naiinis siya dahil sa babae na kasama ng binata. Nakangisi siya ng may biglang pumasok sa kaniyang isip. Dahan- dahan niyang hinubad ang suot niyang t-shirt hanggang sa mahubad niya ito. Tumambad ang flat at malulusog niyang dibdib sa mga kalalakihan na may buhat- buhat na sako ng dalandan.

Nakasuot si Jean ng sports bra na kulay gray na bumagay naman sa kaniyang kulay.

Para siyang nagmo-model sa gitna ng mga puno ng dalandan dahil sa istilo nito. Ang mga trabahador naman ay nagulat dahil sa biglaang pagsulpot ni Jean sa dalandanan.

“Ang init naman,” kunwaring saad ni Jean habang ang t-shirt na hinubad niya ay ginawang taklob sa ulo.

Mainit naman talaga sa kinatatayuan niya kung bakit kasi hindi siya naghanap ng masisilungan.

Alam ni Jean na nakatingin sa kaniya ang binata at ang kasama nitong babae na kinaiinisan niya ngayon.

Jean is comfortable to her clothe,Wala s'yang pakialam kung makita ng lahat ang makinis niyang katawan. Hindi naman kasi siya n*******d dahil may suot pa rin naman siyang cycling short at sports bra.

“Sh*t! Can you wear your t-shirt?”

Hindi nakatiis ang binata at lumapit kay Jean para pagsabihan. Hindi alam ng binata ang tumatakbo sa utak ng dalaga kung bakit bigla- bigla na lamang ito naghuhubad sa maraming tao. Pinagtitinginan na ang dalaga ng mga kalalakihang nagbubuhad ng sako- sakong dalandan na kaka-ani lamang nito sa puno.

“Eh sa maiinit ang panahon, wala naman akong umbrella para magamit ko.” Palusot ni Jean Kay Calvin.

Nagpanggap si Jean na baliwala lang ang sinabi sa kaniya ng binata. Bagkus naglakad si Jean patungo sa direksyon ni Carla na kakasulpot lamang sa kung saan.

Maski ang mga trabahador ay natulala dahil sa kanilang nakita. Naitanong pa nga ni Carla sa kan'yang sarili kung bakit naghubad ng damit ito .

“Woi! Bakit ka naman natulala d'yan,” biro ni Jean kay Carla. Napakamot si Carla sa kaniyang ulo dahil sa naging reaksyon niya.

“Miss Jean naman. Bakit ka nagtanggal ng damit? Tignan mo ang mga kalalakihan dito halos nasa iyo na ang atensiyon,” mahinang sambit ni Carla ay Jean.

“Eh? Mainit kasi yung sikat Yung araw” angal ni Jean. Sa totoo lang gusto na niyang bumalik sa bahay ng binata upang magbabad sa electric fan. Nagsisi tuloy siya kung bakit naisipan niyang magtanggal ng damit samantalang hindi siya sanay sa init ng araw. jean'skin was already rash from the heat of the sun to her skin.

“Suutin mo na kasi iyang damit mo Miss Jean at balik na tayo sa bahay ni Sir,” Ani ni Carla dito. Sumang-ayon naman siya sa nais ng kasama, akma siyang haharap sa direksyon ng binata ng mabunggo niya ang matigas na bagay sa kaniyang harapan.

“Tsk!” akala niya'y pader ang nabangga niya ngunit nagkamali siya. Wala nga pa lang pader dito sa taniman, at ang nabangga niya ay tao.

“Lets go,” nagulat siya ng bigla siyang hawakan sa kaliwang kamay ng binata at hinigit siya nito papalayo sa prutasan. Narinig ni Jean ang pagtawag ng babaeng kasama ng binata. Ngunit hindi iyon pinansin ng binata at nagpatuloy lang sa paglalakad habang higit- higit siya nito.

“Kung gusto mong ibalandra 'yang buo mong katawan do'n ka sa mas maraming tao. Isusuot mo 'yang t-shirt ko o ako ang magsusuot sa'yo?” wika ng binata.

“Bakit ka ba nagagalit ha? May suot naman akong sports bra, mabuti nga hindi ako nag bikini e.”

Pigil ang tawa ng dalaga dahil sa sinabi niya. Namumula na ang mukha ng binata at hindi niya alam kung nagagalit na ito o naiinis. Napansin din niya na hindi man lang makatingin sa kaniya ng diretso ang binata.

'Naakit ata si Calvin sa katawan ko' saad ni Jean sa kanyang isipan.

“Magmamatigas ka pa talaga,” usal ni Calvin at hinablot niya ang t-shirt na hawak- hawak ng dalaga at walang sabing isinuot nito ang t-shirt sa dalaga.