เข้าสู่ระบบ
“Mom, I love Calvin !” Mangiyak-ngiyak na sambit ng dalaga habang nagmamakaawa sa kaniyang ina na huwag siyang ilayo sa binata.
She love Calvin. Ngunit ang kaniyang ina ay hindi gusto ang binatang 'yon para sa kaniya. Nasa probinsya ang buong pamilya ng dalaga upang magbakasyon. Ngunit sa hindi inaasahang pagkakataon nagtagpo ang landas nila ni Calvin ang anak ng may-ari ng resort sa Quezon City. “Jean Buentura! I don't like Calvin for you, sa ayaw at sa gusto mo sasama ka sa akin sa Paris!” Nang gagalaiting saad ng mommy ni Jean. “Pero mom?” “Walang pero- pero, Jean Bakit ba ayaw mong sumama sa akin? My gosh, Erin! 3 months pa lang tayo dito sa province at malalaman kong may boyfriend ka na? I'm so very disappointed!” saad ng kaniyang ina. “Calvin is not my boyfriend,” bulong ng dalaga ngunit sapat lang 'yon para magpantig ang tainga ng kanyang ina. “Hindi mo pala siya boyfriend bakit sinasabi mong mahal mo ang binatang 'yon?” tanong muli ng ina sa kaniya. Kinakabahang napayuko si Jean dahil sa takot na nararamdaman niya. “H-he's my h-husband, mom.” sambit ni Jean. Dahil sa kaniyang sinabi ay nakatanggap siya ng malakas na sampal galing sa kaniyang ina. Natumba si Jean dahil sa lakas ng pagkakasampal na halos mamanhid ang kaniyang kaliwang pisngi dahil sa sampal ng kaniyang ina. “Are you out of your mind, Jean? Pinag-aaral kita para naman maging matalino ka pero ano na ngayon? Nakita mo lang na gwapo ang binatang 'yon nagpakasal ka na kaagad,” halos lumabas ang ugat sa leeg ng kaniyang ina dahil sobrang galit sa kaniya. Honestly hindi alam ni Jean kung bakit ganito na lamang ang galit ng kaniyang ina nang malaman na may karelasyon na siya. Kabisado ni Jean ang ugali ng ina at alam niya na may matinding problema ito na hindi niya alam kung ano iyon. Hindi inaasahan ni Jean na mahuhuli silang dalawa ni Enzo ng magkasama sa iisang silid. Civil Wedding ang nangyari sa pagitan nila ni Calvin. Sino ba naman ang hindi mag-iisip ng masama kung makita mo ang dalawang tao sa iisang silid? Ngunit nais sabihin ni Jean sa ina niyang si Silvia ay hindi niya magawa dahil pinangunahan siya ng takot. “Im sorry, mom. Nagmahal lang naman ako! I'm sorry kung hindi ko sinabi sa'yo. I'm sorry kung nilihim ko pero takot lang naman ako na baka ilayo mo ako sa kaniya,” umiiyak na saad ni Jean. Pero imbis na humilom ang galit ng kanyang ina ay muli siya nitong sinampal. “ Ano ang magagawa ng sorry mo Jean? You lie to me! Alam mo naman na ang taas ng pangarap ko sa 'yo tapos ano? Sisirain mo lang? I've decided now Jean,” sambit ng kaniyang ina. “Mom! Hindi ako sasama sa'yo sa Paris. Dito lang ako,” pagmamatigas ni Jean. “Im your mother, Jean. At kapag sumuway ka pa sa 'kin hindi muna makikita ang dad mo kailan man! At makikipaghiwalay ka sa binatang 'yon sa ayaw at sa gusto mo,” final na sabi ni Sylvia sa kaniya. Hindi ma-proseso sa utak ng dalaga ang mga katagang sinabi ng kanyang ina. Gulong- gulo siya sa mga oras na ito. Hindi niya alam kung bakit hindi niya nakikita ang daddy niya kung sumuway siya sa utos ng mommy niya. Ang masakit pa para sa kaniya ay ang makipaghiwalay sa lalaking una niyang minahal. She need to sacrifice kung ipagpapatuloy pa ba ang relasyon nilang dalawa ng binata o mas pipiliin niya ba ang kaniyang pamilya.NAGISING ako ng may maramdaman akong tao sa paligid ko. Pagmulat ko ng mata ay bumungad sa akin ang lalaking nakasandal sa gilid ng pinto. Pumikit ako ng mariin upang alalahanin kung ano ang nangyari kung bakit nandito ako sa magandang silid na 'to. “Finally, you're awake.” “Nasaan ako? Saan mo ako dinala?” Imbis na pansinin ko ang sinabi niya ay nagtanong kaagad ako. Ang huling naalala ko bago ako natulog ay nasa pick-up truck ako ng lalaking kaharap ko ngayon. Pamilyar sa akin ang kuwartong ito kahit na 7 years na ang nakalilipas hinding- hindi mawawala sa isip ko ang maikling panahon na magkasama kami ni Calvin .“Nasa bahay kita, hindi na kita dinala sa resort because you are still sleeping. Don't worry I didn't take advantage of you while you slept,” mukhang napansin niya ang pagsusuri ko sa suot ko. Hindi na kasi ako naka-dress, naka-suot ako ngayon ng maluwag na t-shirt na sa tingin ko ay sa kaniya. Sino ang nagbihis sa akin? Siya ba ang nagbihis sa akin? Nakita niya kaya
JEAN POINT OF VIEW “Hyst, bakit ba kasi tatlo ang kalsada dito?” Inis kong tanong sa sarili ko habang ang atensyon ko ay nasa tatlong kalsada. I don't know kung saan ako dadaan. Nasa Quezon na ako at akala ko madali lang makapunta sa address na pupuntahan ko but I'm wrong. It's hard to find the address. Nakahinto ako sa gilid ng kalsada siguro mga nasa kalahating oras na akong nakahinto dito. I don't have a choice kundi mangharang ng mga motorista. Suot ko ang shades ko na kabibili ko pa lang kahapon sa mall. Nakasuot ako ng red dress na hanggang hita ko lang ang haba. And I'm wearing a high heels na two inches ang taas. 5'6 ang high ko at sakto lang ang taas ng heels ko. Kung sa trabaho ko nga as model hindi lang three inches ang sinusuot ko. __Pumwesto ako sa gilid ng kalsada habang naghahabang ng taong mapagtatanungan ko ng tamang daan. Nagliwanag ang mukha ko. ng huminto ang isang fruit track ng harangin ko ito. “Can I asked?” Nakangiting tanong ko sa driver ng fruit trac
JEAN POINT OF VIEW “Welcome back, Ma'am!” Maligayang sambit ng driver ko ng makapasok ako sa kotse. Kararating lang namin sa Pinas at talagang hindi ako makapaniwala na after 7 years nandito na ulit ako sa Pinas. Ang sumundo sa akin ay ang driver ni grandma dahil alam nito na uuwi ako for vacation. Kung nagtataka kayo kung bakit hindi ko binabanggit ang pangalan ni Mommy dahil she already passed. Nalaman ko na naghiwalay sila ni Dad dahil nga nalaman ni Mommy na may ibang anak si Dad sa ibang babae. At hindi iyon nakayanan ni Mommy. At siguro one year din nang makapag move-on si Mom. At after one year nalaman kong may cancer pala si Mom at hindi na kakayanin ng malaking operasyon. Kahit na pinaghiwalay kami ni Calvin ni Mom, hindi ko magawang magalit dahil naiintindihan ko ang situation niya bilang ina. I'm angry with Dad because he lied to me and to my Mom. Nang mamatay si Mom nangako ako na ipagpapatuloy ko ang pag-aaral ko at magpapatayo ako ng business balang araw. Hindi
“Yes, makakauwi na rin ako sa Pilipinas!” “Makikita ko na siyang muli!”“Kaso nga lang hindi ako sigurado kung ako pa ba ang laman ng isip at puso niya,” malungkot kong sabi. After 7 years masasabi ni Jean na sobrang daming nagbago sa kaniya. After 7 years natapos ko na ang akimg degree na business sa Paris at ngayon may sarili na siyang kumpanya na ako mismo ang nagpatayo.Di ba ang galing ko? Kaso kahit maganda na ang buhay ko ngayon at wala ng pumipigil sa gusto ko. Hindi pa rin ako masaya… Paano ako magiging masaya kung hindi pa niya nakikita ang the one ko? Ni hindi nga ako sigurado kung may babalikan pa ba ako sa probinsya na 'yon. Ni hindi ko nga alam kung may girlfriend, asawa o may anak na ba ang lalaking kinababaliwan ko.Pero heto ako ngayon… Umaasang Ako pa rin ang mahal ni Calvin Roswell. Na ako pa rin ang laman ng puso ng lalaking ito.Pero kahit alam komv malabo ang nasa isip ko. Pupuntahan ko pa rin ito at aangkinin kahit na may asawa man ito o wala. Dahil
“Mom, I love Calvin !” Mangiyak-ngiyak na sambit ng dalaga habang nagmamakaawa sa kaniyang ina na huwag siyang ilayo sa binata. She love Calvin. Ngunit ang kaniyang ina ay hindi gusto ang binatang 'yon para sa kaniya. Nasa probinsya ang buong pamilya ng dalaga upang magbakasyon. Ngunit sa hindi inaasahang pagkakataon nagtagpo ang landas nila ni Calvin ang anak ng may-ari ng resort sa Quezon City. “Jean Buentura! I don't like Calvin for you, sa ayaw at sa gusto mo sasama ka sa akin sa Paris!” Nang gagalaiting saad ng mommy ni Jean. “Pero mom?” “Walang pero- pero, Jean Bakit ba ayaw mong sumama sa akin? My gosh, Erin! 3 months pa lang tayo dito sa province at malalaman kong may boyfriend ka na? I'm so very disappointed!” saad ng kaniyang ina. “Calvin is not my boyfriend,” bulong ng dalaga ngunit sapat lang 'yon para magpantig ang tainga ng kanyang ina. “Hindi mo pala siya boyfriend bakit sinasabi mong mahal mo ang binatang 'yon?” tanong muli ng ina sa kaniya. Kinakabahang n







