Chapter 2

JEAN POINT OF VIEW

“Welcome back, Ma'am!” Maligayang sambit ng driver ko ng makapasok ako sa kotse. Kararating lang namin sa Pinas at talagang hindi ako makapaniwala na after 7 years nandito na ulit ako sa Pinas.

Ang sumundo sa akin ay ang driver ni grandma dahil alam nito na uuwi ako for vacation. Kung nagtataka kayo kung bakit hindi ko binabanggit ang pangalan ni Mommy dahil she already passed. Nalaman ko na naghiwalay sila ni Dad dahil nga nalaman ni Mommy na may ibang anak si Dad sa ibang babae. At hindi iyon nakayanan ni Mommy.

At siguro one year din nang makapag move-on si Mom. At after one year nalaman kong may cancer pala si Mom at hindi na kakayanin ng malaking operasyon. Kahit na pinaghiwalay kami ni Calvin ni Mom, hindi ko magawang magalit dahil naiintindihan ko ang situation niya bilang ina. I'm angry with Dad because he lied to me and to my Mom.

Nang mamatay si Mom nangako ako na ipagpapatuloy ko ang pag-aaral ko at magpapatayo ako ng business balang araw. Hindi kami mayaman kumbaga may kaya lang talaga kami.

But now I have my own company.

I'm very thankful because my bestfriend is here para damayan ako. Si Thea ang nakasama ko sa Paris sa loob ng pitong taon. She's my best friend at lahat ng mga nangyari sa akin sa Pinas ay alam niya.

Kahit ang pagiging desperada ko na makabalik sa lalaking mahal ko ay alam niya. May mga nakarelasyon ako sa Paris pero hindi naman nagtatagal at nakikipag hiwalay kaagad ako. Feel ko kasi hindi ko deserve ang pagmamahal ng mga ex-boyfriend ko. Kasi kahit may boyfriend ako sa Paris ang laman naman ng isip at puso ko ay si Calvin Roswell.

Ang lalaking bumihag ng puso ko…

Nabalik ako sa ulirat ng huminto ang sinasakyan ko. Binuksan ko ang bintana ng sasakyan ni grandma para makita ko g malinaw ang bahay na pinaghintuan namin. Napangiti ako ng marealize na ito na pala ang bahay ni grandma. Isang palapag lang ang bahay ni grandma at hindi kalakihan pero kapag nasa loob ka ng ng bahay niya. 'Mapapa- wow' ka na lang dahil sa napakaganda ng loob nito.

Lumabas ako ng sasakyan at dali- dali akong nagtungo sa loob ng bahay. Napawi lamang ang ngiti ko ng makitang walang katao- tao ang loob ng bahay. Maski ang mga katulong ay hindi ko mahagilap.

'Holiday ba ngayon' napatanong ako sa sarili ko dahil sa pagkadismaya. Akala ko ba ay nandito si grandma pero bakit ang dilim dito sa loob ng bahay niya? Akma sana akong hahakbang papuntang gilid ng pintuan ng biglang magsibukasan ang mga ilaw ng buong bahay. Napapikit ako ng mariin dahil sa sobrang liwanag.

“Welcome back, Jean”

“Welcome back my dear!”

“Welcome back, Ms Jean!”

Napamulat ako ng marinig ang mga salitang 'yon. Imbis na mapangiti ako nangunot ang noo ko dahil sa nakikita ko. Ano ang ginagawa ng magaling kong ama sa pamamahay ni grandma. 'Syempre Jean, anak ni grandma ang Dad mo' saad ko sa isip ko.

Hindi ako nagsalita at nagtungo lamang ako sa direksyon ni grandma na nakaupo sa kaniyang wheelchair. Matana na si grandma at humina na rin ang mga buto niya kaya naka wheelchair na lamang siya dahil hindi na kaya nitong maglakad pa.

Humalik ako sa noo ni grandma at niyakap ito. “I miss you so much, grandma.” Malambing kong saad at kumalas sa yakap. Hindi ko sinulyapan si Dad na tahimik lamang na nakamasid sa amin ni grandma.

“ Your so beautiful, apo.” Ngumiti ako bago nagsalita.

“Saan pa ba ako magmamana ng kagandahan, grandma?” tanong ko.

“Hay nako, dalaga na ang aking apo.” Bakit hindi mo yakapin ang dad mo Jean?” Tanong ni grandma sa akin, napabuntong hininga naman ako bago napilitang lapitan si dad at yakapin. Mabilis din naman akong kumalas sa pagkakayakap dah hindi ako kumportable sa kaniya. Kung noon halos hindi ako umaalis sa tabi ni dad but now. Lahat ay nagbago na at hindi na pwedeng balikan pa. Pero ang promise ko kay Calvin ay hindi ko sisirain.

THIRD PERSON POINT OF VIEW

“Thank you for surprising me guys. Grandma, I'm go to my room muna para magpahinga. Sabay na lang tayo mag-dinner,” saad ni Jean sa kaniyang grandma. Pansin niya ang paglukot ng mukha ng kaniyang grandma. Pero gusto niyang mapag-isa at isa sa dahilan niya ay ayaw niyang makasama sa iisang lugar ang dad niya.

Nagtungo siya sa kaniyang kuwarto at sumalampak sa kama. Bago siya umakyat sa kaniyang kuwarto ibinilin ko niya sa katulong ang maleta niya. Gayunpaman ayaw niya na sayangin ang oras niya kaya kinabukasan nagtungo siya sa mall upang mamili ng mga gamit niya para sa pagpunta niyang Quezon.

She already buy a night dress, undies, crop top, sport bra at marami pang iba. Sinisiguro niya na maaakit niya ang kaniyang ex-husband kaya bumili siya ng mga kasuotan na talagang pag sinuot niya ang mga iyon ay maaakit ang mga kalalakihan.

Mabuti nga at hindi siya pinagkaguluhan ng mga fans nito sa mall. Bukod sa pagiging CEO niya sa kaniyang kumpanya isa rin siyang regular na model sa Paris.

Kaya sino ang hindi makakakilala sa kaniya kung nasa magazine, billboard ang kanyang maladyosang mukha?

Kausap ngayon niya ang bestfriend niyang si Thea habang nasa isang mamahaling coffee shop sa Maynila. Nakasuot ng sunglasses si Jean dahil ayaw niyang pagkaguluhan siya ng mga tao.

Nangalumbaba siya habang ang mata niya ay nakatingin sa tasang may lamang Cappuccino. Ito ang pinaka favorite niya sa lahat ng coffee, masarap kasi at sakto lang sa tamis.

“So? Plano mo talagang pumunta sa quezon? Hindi ka ba kinikilabutan sa gusto mong gawin, Jean?” Napabusangot siya dahil sa klase ng tanong ng kaibigan.

“Alam mo naman ang magiging sagot ko d'yan, Thea. Sabihin mo ng napaka weirdo ko dahil ako lang ata ang babaeng ganito. Kahit ilang taon pa ang lumipas sa kaniya pa rin ako babalik kasi promise ko sa kaniya 'yon no'ng eighteen years old ako,” sambit ni Jean.

“Ano pa nga ba ang magagawa ko? Kaibigan mo lang naman ako basta huwag kang masyadong magpaka-desperada sa lalaking 'yon. Nagpakuha ka nga ng private investigator para lang malaman kung ano ang ginagawa ni Calvin, pero you know 4 years ago na 'yon,” mataray na saad ni Thea sa kanya.

Tama Ang kaibigan , nagpakuha siya ng private investigator para lang malaman niya kung ano ang araw- araw na ginagawa ni Calvin pero 4 year's ago na 'yon. Natigil lang dahil mas binigyan pansin niya ang kalagayan ng ina niya.

“ Basta suportahan mo na lang ako. Syempre four months lang ako dito sa Pinas then balik na ulit ako sa Paris kapag hindi umayon sa akin si tadhana edi mag-move on na ako,” saad ni Jean.

__

Nauwi lang sa kwentuhan ang naging conversation nila ni Thea sa coffee shop. Hanggang sa nagpaalam na sila sa isa't isa na maghihiwalay na ng destinasyon. Dahil nga kailangan ni Thea katagpuin mamaya ang ka-blind date nito. Yes, ka blind-date ng kaibigan niya kasi 29 year's old na ang kaibigan ni Jean, at wala pa rin nagiging boyfriend. Mas bata si Jean ng 2 at sa edad niyang na ito isa na siyang CEO. Nag-advance study sa Paris at dahil matalino siya, maaga siyang nakapasa sa degree na kinuha niya which is ang business.

Nakapag paalam na siya sa kanyang grandma na magbabakasyon siya sa Quezon dahil ang dinahilan niya ay maganda ang resort ro'n kaysa sa ibang resort na napuntahan niya. Ayaw nya naman sabihin ang tungkol kay Calvin dahil tiyak na mag-aalala ito dahil sa pagiging desperada niya.

Sinigurado niysng nakasilid na sa maleta niya ang mga importanteng gamit niya na gagamitin niya sa vacation.

"Wait me, Calvin. Dahil bukas na bukas makikita na kita."