All Chapters of เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่: Chapter 51 - Chapter 60

ตอนที่ 51‘อดีตของ โมซีย์ เมอร์เลอร์ 1’“เป็นเเฟนกับฉันนะ”หญิงสาวผมดำไว้ทรงรากไทรหันมองมาคู่หูต่างองค์กร ที่จู่ ๆ ก็เอ่ยขอเธอเป็นเเฟน ท่ามกลางกองศพศัตรูเป็นร้อย ๆ คน เธอกลอกตามองเขาขึ้นลงก่อนจะชูนิ้วกลางส่งไปให้ ทำให้ ‘คาร์เตอร์’ ถึงกลับหน้าหงอยหูตกเป็นลูกหมา“เธอกล้าปฎิเสธฉันเหรอ” เขาถามเธอสีหน้าจริงจัง“นายควรดูสถาณการณ์นะ เห็นไหมว่าศพนับร้อยกำลังนอนเกลื่อน นายไม่รู้สึกขยะแขยงรึไง”“ไม่เห็นเกี่ยวกันเลย ความรักน่ะมันเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ ไม่เกี่ยวกับสถานการณ์หรอก ดูอย่างในหนังสิ คนไข้กำลังจะตายเเต่นางพยาบาลกับหมอยังสารภาพรักกันเลย”“นายมันปัญญาอ่อนคาร์เตอร์ ไปรีบไปรายงานท่านผู้นำได้เเล้ว ว่างานของพวกเราเสร็จเเล้ว” โมซีย์ตัดบทไป ไม่ปล่อยโอกาสให้หนุ่มเจ้าคารมได้โต้เเย้งเฟอร์รารี่โลมาสีนํ้าเงินพุ่งทะยานออกมาจากโกดังเก่า ๆ โดยที่คนขับนั้นไม่ใช่โมซีย์เเต่เป็นคาร์เตอร์ หมอนี่เรียกได้ว่าบ้าระห่ำโคตร ๆ ขับรถเร็วขณะที่อยู่บนทางด่วน ไม่สนใจผู้คนที่สัญจรเเม้เเต่นิดเดียว โมซีย์นึกกังวลนิดหน่อยกลัวพวกตำรวจจะเรียกตัวพวกเขาทั้งคู่ใจหนึ่งก็อยากจะห้ามอยู่หรอกเพราะไม่อยากเด่นในสายตาคนบนท้องถนน ทว่าคิ

ตอนที่ 53‘ที่พักพิง’เสียงโปรยปรายของเม็ดฝนเเละเสียงฟาดของสายฟ้าดังครึกโครม นำพาให้ห่าฝนโหมลงมาชุดใหญ่ กลิ่นไออบอวลผสมกลิ่นของดินเเทรกซึมความเปียกชื้น ผู้คนบริเวณโดยรอบจัดหาที่ซ้อนเร้นกายในพ้นจากฝนคอยนับเวลาการหยดของมันผ่านสายตา ต่างจากหญิงสาวคนหนึ่งเธอสวมชุดผู้ป่วย เดินกุมท้องขากะเผลกท่ามกลางสภาพอากาศที่สามารถทำให้เป็นไข้ได้เเรมเดือน ทว่าเธอกลับมิสนใจเดินไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย ผ่านสายตาที่ตั้งคำถามว่า…ทำไมเธอถึงไม่หลบฝนก่อน?ริมฝีปากบางพ่นไอควันจาง ๆ เรี่ยวเเรวกำลังขาเริ่มช้าลง คล้ายกลับว่ามันใกล้ถึงจุดสิ้นสุดของเธอเเล้ว ในนาทีที่กำลังจะหมดสติไป เธอรับรู้ได้ว่าเเขนของใครบางกลายเป็นฐานรองรับนํ้าหนักตัวเธอ เเละกลายเป็นภาพมืดบอด…กลิ่นหอม ๆ ลอยละล่องเข้าจะจมูก ชวนให้สมองตีเเผ่ภาพในความคิดว่ามันคืออาหารเมนูใด…มันคือข้าวต้มเห็ดหอม เพราะกลิ่นของเห็ดหอมเด่นชัดจนไม่มีเห็ดใดเทียบ เพราะกลิ่นรบกวนทำให้หลี่เอินปรือตาช้า ๆ เธอกระพริบตาสองทีไล่ความเบลอ เพดานสีชมพูพิ้งคือวัตถุเเรกเธอเห็น ก่อนจะหันมองชามข้าวต้มวางอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียงหลี่เอินค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง ก้มมองตัวเองนอกจากตื่นบนเตียงใค

ตอนที่ 55‘ทบทวน’จบปาร์ตี้เนื้อย่างจากเมื่อวาน ทุกคนก็เเยกย้ายกันกลับบ้านเช้าวันรุ่งขึ้นจินกงก็เข้ามาหาเอินเเต่เช้า เขาพาเธอไปยังที่ ๆ หนึ่งห่างจากบ้านเร็กซี่ไม่มากนัก ณ จุดนี้เป็นมุมสูงสามารถมองเห็นเซี่ยงไฮ้ได้ทั้งหมด เเต่ก็ยังคงกว้างขวางหอไข่มุกโดนเด่น ทาวเวอร์ต่าง ๆ ชูสูงกว่าตึกอื่น ๆ ภาพทิวทัศน์ทั้งเมืองสะท้อนนัยน์ตาคู่งาม เอินไม่คิดว่าจะมีมุมนี้อยู่ด้วย ตลอดระยะหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาเธอหมกตัวเเต่ในบ้านกับเร็กซี่ ทำกิจกรรมนั้นนี่ร่วมกัน ออกจากบ้านมากสุดเเค่หน้าบ้านนั่งจิบชาร้อนเเละทานขนมพูดคุยเรื่อยเปื่อย“สวยไหม” จินกงถามเฌอขณะที่อีกฝ่ายจ้องค้างกับทิวทัศน์กว้างขวาง เก็บยังไงก็ไม่หมด“อื้อ” เอินตอบพร้อมพยักหน้าเบา ๆ สายตาจับจ้องเซี่ยงไฮ้มุมตํ่า“เวลาฉันเบื่อ ๆ ในเมืองก็จะมาที่นี่เเหละ ฉันเคยถามเร็กซี่นะว่าทำไมถึงเลือกที่จะอยู่ในป่าลึก ๆ ไกลจากตัวเมือง ยัยนั้นบอกฉันว่า ธรรมชาติคือสิ่งที่เธอต้องการ จนฉันมาเห็นที่นี่ฉันเลยเข้าใจความหมายของเร็กซี่ มันทั้งเงียบเเละสงบ ไม่วุ่นวายเหมือนในเมือง”“ใช่” เอินละสายตาเบื้องหน้ามามองคนข้างกาย “นายมีเรื่องอะไรเหรอ”เขาถอนหายใจ “เธอยังจำเรื่องที

ตอนที่ 57‘ความจริงในห้องภรรยา’เหตุการณ์ทุกอย่างล่วงเลยมาสองเดือน การหาตัวผู้หญิงคนหนึ่งยังไม่คืบหน้าไปไหน เฉินซีฮันรู้สึกผิดที่ทำลายความรู้สึกของผู้หญิงคนหนึ่ง เขาไม่ต้องการคำอภัยจากเธอเขาเเค่อยากขอโทษเเละสำนึกผิดในสิ่งที่กระทำ เฉินซีฮันนั่งนิ่งในห้องทำงานมองนาฬิกาทรายที่ไหลลง เขาถอนหายใจเเผ่วเบาเปิดเเฟ้มเอกสารจับปากกาขึ้นมาตวัดเซ็นลงบนกระดาษสีขาว เพื่อไม่ให้นึกเป็นห่วงผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่เขาได้หลอกใช้เธอ นึกถึงเเววอันเยือกเย็นเเละจิตที่เเน่วเเน่มันทำให้หัวใจของเฉินซีฮันกระตุกวูบหนักกว่าเดิม จนเขาไม่มีสมาธิทำงาน วางปากกาลงจนเกิดเสียงดังไป๋ฮุ่งซึ่งช่วยทำงานด้วยหันไปมองด้วยความเป็นห่วง พักนี้บอสของเขาไม่ค่อยกลับบ้านเลยหลังจากที่ซ้อหายตัวไปวันนั้น เมื่อเขาเห็นความกังวลบนใบหน้าของผู้นำคนต่อไป ไป๋ฮุ่งวางเอกสารในมือเเล้วเดินไปหา“เป็นห่วงซ้อเหรอครับ”เฉินซีฮันค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น พร้อมพยักหน้าขึ้นลงรับไปตรง ๆ ว่าเขาเป็นห่วงเธอมาก ไม่ใช่ในฐานะสามีเเต่ในฐานะเพื่อนร่วมโลก “บอสครับ!” กระทั่งประตูห้องทำงานโดนพลักเข้ามา กระตุ้นให้สองหนุ่มในห้องทำงานมองผู้มาเยือน ที่อุกอาจเข้ามาเข้ารีบขอโทษในทั

ตอนที่ 59‘ความฝันเเสนธรรมดา’ฝนยังคงตกไม่หยุดทว่านั้นก็ไม่อาจปิดกั้นการเดินไปตลาดครั้งเเรกของเอินได้ เธอไปกับจินกง เนื่องจากวันนี้เป็นวันธรรมดาเเต่อยากได้อาหารที่ไม่ธรรมดา จึงต้องมาหาวัตถดิบประกอบอาหารที่ตลาดใหญ่ เป็นการจ่ายตลาดครั้งเเรก เอินได้เห็นหลาย ๆ อย่างที่เเปลกหูเเปลกตารวมถึงสัตว์ทะเลที่เธอไม่เคยเห็น มีความสงสัยมากมายอยู่ในหัวของหญิงสาว เเละจินกงก็เป็นคนไขคำตอบทุกอย่างที่เธออยากรู้ เมื่อจ่ายตลาดเสร็จเเล้วจินกงก็พาเธอกลับ ระหว่างทางทั้งคู่ก็ได้เปิดเพลงฟังตลอดจนถึงบ้านของเร็กซี่ เอินถือถุงบรรจุวัตถุดิบต่าง ๆ เข้าไปให้เร็กซี่ในครัว เเละตามเคยหน้าที่ในครัวเร็กซี่เป็นคนจัดการทั้งหมด เอินจึงไปนั่งทีวีกับพวกของจิน ซึ่งกำลังประกาศข่าวร้ายถึงผู้หญิงวัยกลางคนหนึ่งที่ถูกฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยมโดยฝีมือของใครหนึ่ง ซึ่งตอนนี้ทางตำรวจเองก็ยังหาไม่พบ“มนุษย์โลกนี่น่ากลัวมากเลยนะ ฉันเห็นมาตั้งหลายข่าว ฆ่าได้โหดเกินมนุษย์” บีว่าขณะที่ปากเต็มไปด้วยมันฝรั่งทอด“นั่นสิ เถื่อนขึ้นทุกวัน” จินกงเสริมก่อนจะหันมาถามเอินเพื่อต้องการความเห็น “เธอคิดว่าไง?”“ไม่รู้สิ เเต่เเบบนี้ก็ดูจะโหดเกินไป”“ใช่ไหมล่ะ