บททั้งหมดของ The Gentlemen Club Series: LOVE ENTANGLEMENT: บทที่ 91 - บทที่ 100

Bitbit ni Rain ang mga grocery bags habang naglalakad sa maluwang na hallway ng condominium. Ilang hakbang na lamang at mararating na niya ang unit na tinitirhan ni Sean nang mapansin niya ang isang matandang babae na tahimik na nakatayo sa tapat ng pinto.Bahagya siyang huminto at pinagmasdan ito. The old woman looked sophisticated and elegant. Nakasuot ito ng mamahaling sunglasses at may scarf na maayos na nakabalot sa ulo kaya hindi niya maaninag nang husto ang mukha nito. Gayunpaman, kahit nababalot na ng edad ang kabuuan nito, hindi maikakailang isa itong napakagandang babae.Nagtaka siya nang makitang tila nag-aalinlangan itong pindutin ang doorbell. Ilang sandali itong nakatayo roon bago tuluyang tumalikod at pumasok sa katapat na unit.Napakunot-noo si Rain.Weird... May kung anong misteryo ang matandang babae na hindi niya maipaliwanag. Hindi na niya iyon pinansin at ipinagpatuloy ang paglalakad. Pagdating sa pinto ay pinindot niya ang security code sa digital door lock. Hind

Kibit balikat na pinagpatuloy ni Rain ang ginagawa habang nanonood naman ng TV si Sean. Hindi nagtagal ay isa isang nagpaalam ang mga kaibigan ng binata, Si Lennox ang huling lumabas ng unit nito. "Salamat sa masarap na lunch, Rain." sabi nito sa kanya, abot naman hanggang tenga ang mga ngiti niya, hindi pa rin kasi siya maka-get over na nakakausap niya ng personal ang lalaking matagal na niyang hinahangaan. "Wala yun." Nahihiyang sabi niya, inilabas niya ang cellphone sa bulsa, "Can I take a selfie with you?" Hindi naman maipinta ang mukha ni Sean habang nakatinging nakasandal sa may pintuan, siguro ay nagugutom na ito kaya inip na inip na ito. "Sure." Natatawang sabi nito. "Thanks! I'm a fan, Gustong gusto kasi kita at ang The Venom." Prangkang sabi niya. Nakita niya na lalo itong natuwa sa sinabi niya pagkuwa'y sumulyap kay Sean. Lumapit siya kay Sean. "Master, pwede mo ba kaming kuhanan ng litrato?" tanong niya sa binata, kumilos naman ito subalit kitang kita niya

Sa Jawkins Corporation, nanatili lang si Rain sa kanyang cubicle habang ang karamihan sa mga kasamahan niya ay nasa cafeteria at sinasamantala ang kanilang fifteen-minute break. "Rain, heto na... heto na yung resulta ng pag-iimbestiga ni Kuya Endrian." Masiglang wika ni Glacy. Mabilis na itinago ni Rain ang litratong kanina pa niya palihim na tinititigan nang marinig ang tinig ng kaibigan. Lumapit si Glacy at hinila ang swivel chair sa katabing cubicle bago inilapag ang isang brown envelope sa ibabaw ng desk niya. "Take a look. Isiningit lang ni Kuya sa trabaho niya ang pabor mo," anito. Napangiti si Rain ngunit agad ding nahiya. "Naku, nakakahiya naman sa Kuya Endrian mo. Kailangan ko talaga siyang mabawi-an." Tumawa si Glacy. "Sasamahan kita sa office nila kapag personal mo na siyang pinasalamatan." Tumango siya. "Sige. Salamat." "Wala iyon. Gusto ko lang ding masilayan yung boss ni Kuya." Kinikilig na sabi nito. Naiiling na siniko niya ang kaibigan. "Ano k

"What's on that face?" Zander narrowed his eyes as he studied Sean's unusually grim expression. Tahimik na naupo si Sean sa single sofa, habang si Zander naman ay nakasalampak sa mahabang sofa sa harap ng television. May kagat-kagat itong pizza habang walang pakialam na nanonood ng action movie. Halos hindi na marinig ang usapan dahil sa lakas ng volume. Nang hindi na matiis, dinampot ni Sean ang remote at hininaan ang tunog. Napalingon si Zander. "Hey, nanonood ako." angal nito. "Hindi ka ba nabibingi?" iritadong tanong ni Sean. Nagkibit-balikat lang ang kaibigan. "Hindi naman. Ikaw lang yata ang may problema." Ngumisi ito. "Hindi ka pa kumakain, hindi ba? Tinirhan kita ng pizza na dala mo." Itinuro nito ang malaking kahon ng pizza sa center table. Lalo lamang sumama ang timpla ni Sean. Damn. Sa tuwing naaalala niya ang ginawa niya kanina, gusto niyang murahin ang sarili. Dalawang oras. Dalawang oras niyang sinundan ang isang babae at ang mas nakakainis... H

Nanlaki ang mga mata ni Rain. Kasunod noon ay ang mabilis na pag-init ng magkabila niyang pisngi. Hindi niya maintindihan kung bakit. Napagkamalan lang naman siyang asawa ni Sean... Pero bakit parang nakakakaba? At higit sa lahat... Bakit parang... nakakatuwa? "Hindi po." Napailing siya. "Maid lang po niya ako." Halatang nagulat ang babae. "You're kidding." Umiling siya. "Hindi po. Totoo po." "You're his maid?" Hindi pa rin ito makapaniwala. "Are you really sure?" Natawa siya sa reaksyon nito. "Yes po. Tagalinis lang po ako, tagaluto... at tagalaba." Napailing ang babae saka napangiti. "You're too beautiful to be his maid." Mas lalo siyang natawa. "Naku, salamat po sa pambobola." "I really thought you were his wife." "Naku, huwag ninyo na pong sabihin iyan. Baka mapagalitan pa ako kapag narinig niyang sinabi ninyo iyan." Pareho silang natawa. Hindi namalayan ni Rain na komportable na pala siyang kausap ang bagong kapitbahay. "Ako nga po pala si Rain."