All Chapters of Let Me Go, Mr. Arrogant, I'M NOT YOURS: Chapter 121 - Chapter 130

MIKYLA POV 'SIGE pa, ipush mo pa iha! Malapit na....nakikita ko na ang ulo ng bata!" wika sa akin ng kaibigang doctor ni Tita Amor na nagpa-anak sa akin. Kagaya ng pangako ni Tita Amor sa akin, dito lang ako sa bahay manganganak. Itong isang kwarto, kinumpleto niya na sa gamit sa panganganak para hindi na daw ako mahirapan. Pati gamit ng bata, ay nandito na din Kaya lang, may isang problema. Hangang sa araw ng panganganak ko ni hindi ko man lang natikaman ang magpa -ultrasound dahil sa kalagayan ko. At hindi ko din alam kung ano ang gender ng baby ko Kaya lahat ng mga gamit na binili din mismo ni Tita Amor para sa baby ay puro pang uni-sex. "Ahhhh!' malakas kong sambit. Nakakunot ang noo ko at tagaktaak na din ang pawis sa buo kong katawan Sobrang sakit! Walang kapantay na sakit at feeling ko, nahahati ang katawan ko sa dalawa "Sige pa...sige pa, iha! Kaunting push na! Ayan na!" utos ulit ni Doctora sa akin. Isang mariin na pag-iri ang ginawa ko at kasabay noon ay ang n

MIKYLA POV EIGHT YEARS LATER "SIGURADO ka na ba, diyan iha? Kung hindi ka pa naman ready na bumalik ng bansa, pwede namang huwag na muna eh.'" wika sa akin ni Mama Amor. Kasalukuyan akong abala sa paglalagay ng mga importanteng mga gamit sa balikbayan box naming mag-iina nang bigla na lang dumating si Mama Amor para tanungin ako kung ready na daw ba akong bumalik ng Pinas Actually, pagkatapos kong mag undergo ng plastic surgery eight years ago, lumipad kami dito sa bansang South Korea. Sinunod ko na din ang yapak ni Mama Amor. Isa na din ako ngayung lisensyadong cosmetics surgeon at kasalukuyan kong mina-manage ang isang branch ng clinic na pag-aari din nito na naka base dito sa bansang ito Noong una, nag-alangan akong kumuha ng ganitong kurso pero mabuti na lang talaga at ipinaalala ni Mama Amor sa akin na kailangan niya daw ng katuwang sa pagpapalakad ng mga negosyo niya at iyun nga ay may kaugnayan sa plastic surgery at cosmetic enhancements. May pitong branch siya ng

THIRD PERSON POV "WALA PA BA?" galit na tanong ni Arif Fulgencio kay Giovann. Hindi naman mapigilan na pagmasdan ni Giovann ang boss niya Magulo ang buhok ni Arif. HIndi niya na din maaalala kung kailan huling nag-ahit ang boss niya. Basta nakikita niya sa hitsura nito na wala na talaga itong gana sa lahat ng mga bagay dito sa mundo At sa araw-araw na ginawa ng Diyos, hindi pa pumapalya itong boss niyang si Arif sa kakatanong kung nakita na ba nila ang taong matagal na nitong pinapahanap. Walang iba kundi si MIkyla Ventura. "Boss, pasensya na po pero wala pa rin po eh. Sa araw-araw na ginawa namin sa loob ng walong toan, wala po talagang indikasyon ng presensya ni Madam Mikyla." sagot naman kaagad ni Giovann. Kaagad na nagsalubong ang kilay ni Arif. Marahas na napabuntong hininga bago siya tumitig sa kawalan "Walang susuko! Kung kinakailangan na pati ang underworld puntahan niyo, gawin niyo, mahanap lang siya." seryosong sagot ni Arif. Wala nang nagawa pa si Giovann

ARIF FULGENCIO POV "MIKYLA, kung maibabalik ko lang ang lahat! Eh di sana, hindi kita pinakawalan. Wala akong kwenta dahil hindi man lang kita naprotektahan." mahina kong sambit habang nakatitig ako sa kawalan Tuluyan nang naupos ang tobacco na hawak ko kaya walang pagdadalawang isip kong idinutdot sa ashtray ang upos niyun. Pagkatapos tumayo ako at naglakad palabas ng opisina. "Boss, on the way na po sa mausoleum si Ms Olga. Babantayan po siya ng mga tauhan natin sa loob ng bente kwatro oras.'" salubong sa akin ni Guiller. Tanging tipid na pagtango ang naging tugon ko at mabilis ang hakbang na naglakad ako patungo sa elevator. "Sa mansion tayo." tipid na utos ko. Kaagad din naman siyang tumango Pagkadating sa parking area kung saan, ako lang ang pwedeng mag parking, mabilis na kaming sumakay ng kotse. At ilang saglit lang, bumiyahe na kami patungo sa mansion Fulgencio. Ang mansion Fulgencio ay tirahan ni Lolo Fernando. At halos isang linggo na akong tinatawagan ng matan

MIKYLA POV "Hindi nakakagulat! Ang mga kamag-anak ng namayapa kong asawa ay may history ng twins at triplets sa mga anak nila." singit ni Mama Amor sa usapan. "Ganoon ba? Wow, ang galing naman ng angkan mo, Doctora. Triplets, bihira lang ang pamilyang nabibiyayaan ng ganiyang blessings.'' nakangiting sagot naman ni Mrs. Femmy Fulgencio habang nagpapalipat-lipat ang tingin niya sa mga bata. "Yes, we are blessed na biniyayaan ng triplets na anak ang nag-iisa kong anak na si Mika. Siya nga pala, kumusta pala kayo? Ilan na ang apo niyo?" tanong naman ni Mama Amor Napansin kong natigilan si Mrs. Fulgencio at malungkot na napailing. "Wala pa rin! Ewan ko ba sa anak naming si Arif. Wala yatang balak na bigyan kami ng apo." sagot ni Mrs. Fulgencio. Sa pagkakataon na ito, nakikita ko na sa mga mata niya ang lungkot. Lihim naman akong napaismid. Kung ganoon, hindi pa nagkakaanak sila Olga at Arif? Tsk, karma na siguro sa kanila ito. At dahil wala na din naman akong balak na makini