All Chapters of KILL ME SOFTLY MY BILLIONAIRE FARMBOY: Chapter 11 - Chapter 20

35 Chapters

Sweet Love

Chapter 11Sydney’s POVKinaumagahan, tinanghali ako ng gising. Walang pagbubukid ngayon dahil para daw makapagpahinga ang mga tao, sabi ni Beno.“Bakit kaya may tao diyan na tinanghali ng gising”pabirong sinabi ni Te Lena“Baka hindi kasi agad nakatulog kagabi,” susog naman ni Ana.Medyo namula ako dahil baka may nakakita sa amin ni Beno.“Matamis ba?” panunukso ni Te Lena.“Ha? Ano ba ’yang sinasabi n’yo?” pagmamamaang-maangan ko pa.“Kaya naman pala pinauna nyo na kaming patulugin ha” muling pagbibiro ni Ana“Ewan ko sa inyo” sabay balik sa aking kwarto.Halos, hindi magkamayaw ang pagtawa nila. May nakakita nga sa amin.Naisip kong eh ano naman, pareho naman kaming nasa edad na. Pero may kahulugan ba iyon sa kanya o nadala lang ng sitwasyon. Kung ano pa man iyon, basta naging masaya ako. Hinalikan niya ako at nagustuhan ko iyon.Nang hapon na ay may pamilyar na boses na gustong-gusto ko ang narinig ko mula sa silid ko.Inayos ko agad ang sarili ko at tiningnan agad kung magan

Promise of Forever

Chapter 12Sydney’s POVNaging napakatamis ng bawat araw nang natagpuan ko ang pag-ibig sa piling ni Beno. Naramdaman kong pinahahalagahan niya ako nang lubusan. At pinaparamdam niya ang kanyang buong pagmamahal.Madalas nga ay nagiging tampulan pa kami ng tuksuhan kapag kami ay nasa bukid.“Kailan ba ang kasal?” sabi ng mga babaeng magsasaka na kasama namin.Nagkakatinginan na lamang kami ni Beno, dahil minsan ay napag-usapan na rin namin iyon.“Naku, malayo pa po iyon. Kailangan pa po naming makapag-ipon siyempre” sabi ko“Magipon? Eh hindi nyo na kailangan iyan kasi napaka…..”bitin na sinabi ni Mang TomasNapigilan kasi siya ng asawa niya sa mga sasabihin pa niya.“Ano po iyon?”tanong ko“Ah eh….napaka, napakabit ng mga kapuwa ninyong magsasaka kasi magtutulong-tulong tayo para maging posible ang kasal ninyo,” sabi pa nito.“Oo, tutulong kami para makasal lang kayo,” sabi ng iba pa.“Naku nakakahiya naman po iyan.” sabi ko“Sydney, huwag ka nang mahiyang sa amin, pamilya niy

Till Death Do Us Part

Chapter 13Sydney's POVMabilis na lumipas ang mga araw.Hindi ko namalayan na ang mga panahong dati’y puno lamang ng sakit, pangamba, at pag-iisa ay napalitan na pala ng katahimikan at totoong kaligayahan. At ang dahilan noon ay si Beno.Sa bawat paggising ko sa umaga ay siya agad ang nakikita ko. Minsan ay nauuna siyang magising para maghanda ng almusal habang inaasar ako na para raw akong prinsesang hindi dapat mapagod. Kapag naman maaga siyang umaalis para mag-ikot sa farm, hindi niya nakakalimutang halikan muna ang noo ko.“Babalik agad ako, ha?” Lagi niyang sinasabi.At kahit ilang oras lamang naman kaming hindi magkikita, para bang ayaw pa rin niyang akong iwan.Unti-unti na rin akong naging bahagi ng araw-araw niyang buhay.Natutunan ko kung paano pamahalaan ang farm. Kung paano alagaan ang mga hayop. Kung paano makipag-usap sa mga tauhan. Kung paano pahalagahan ang simpleng buhay na dati’y hindi ko pinapansin.At mas lalo kong minahal si Beno dahil doon..Marunong siyang maki

Tragedy

Chapter 14Brandon’s POV“Good morning, wifey…” malambing kong bati habang marahan kong hinahalikan ang noo ni Sydney. Ramdam ko pa ang init ng kanyang balat at ang lambot ng kanyang katawan habang nakayakap siya sa akin sa kama.“Good morning, Honey…” halos pabulong niyang sagot habang nakapikit pa. Halatang pagod na pagod siya mula sa magdamag naming lambingan. Kahit pilit siyang bumabangon, muli rin siyang bumabagsak sa unan.Napangiti ako habang pinagmamasdan siya.“Huwag ka na munang sumama sa farm. Magpahinga ka na lang muna. Babalik ako ng tanghalian,” sabi ko habang hinahaplos ang kanyang buhok.Mahina lang siyang tumango. Halos hindi na siya makasagot.Napailing ako habang natatawang nagbibihis.“Napagod yata talaga si misis kagabi,” biro ko sa sarili bago tuluyang lumabas ng silid.Tahimik pa ang paligid ng La Casa Madrid nang bumaba ako. Ngunit ilang hakbang pa lamang papunta sa sasakyan ay may narinig akong sigaw.“Beno! Beno!”Paglingon ko ay nakita kong humahangos si All

The Call

Chapter 15Sydneys POVPagkatapos ng naging kalunos-lunos na trahedyang yumanig sa buong La Casa Madrid, tila nagbago ang ihip ng hangin sa Sta. Inez. Dating masigla at payapang bukirin ang paligid, ngunit ngayon ay nababalot na iyon ng takot at pag-aalala. Pagsapit ng gabi ay halos wala nang nangangahas lumabas ng bahay. Ang dating masasayang kuwentuhan sa mga kubo ay napalitan ng mahihinang bulungan at mga matang laging nagmamasid sa dilim.Mas hinigpitan ni Beno ang seguridad sa buong casa. Nadagdagan ang mga armadong guwardiya sa bawat entrada ng La Casa Madrid. Kahit ang mga magsasaka ay binigyan ng mga pito at flashlight sakaling may kahina-hinalang gumagalaw sa gabi.Paulit-ulit ang bilin niya sa mga tao.“Kapag may mga armadong lalaki, huwag kayong magpapakabayani,” madiing sabi niya habang kaharap ang mga trabahador sa bodega. “Kapag pagnanakaw lang ang pakay nila, hayaan ninyo. Mas mahalaga ang buhay ninyo kaysa sa materyal na mga bagay.Tahimik ang lahat habang nakikinig.“U

Lost Her

Chapter 16Brandon's POVHindi ako makapaniwala sa narinig ko.Parang tumigil ang buong mundo ko nang sabihin nila ang mga salitang iyon.“Sir… kinidnap po si Ma’am Sydney.”Biglang nanghihina ang mga tuhod ko.Nanigas ang buong katawan ko habang nakatitig lamang sa kanila. Hindi agad nagsink in sa isip ko ang sinabi nila. Parang may humahampas na malalakas na alon sa utak ko habang pilit kong inuunawa ang ibig nilang sabihin.“Ano…?” halos pabulong kong tanong.Pagkatapos ay napalakas ang boses ko.“Ano ang ibig ninyong sabihin na kinidnap si Sydney?!”Napatayo ako nang mabilis dahilan para matumba ang upuan ko.“Paano nangyari iyon?!”Walang makasagot agad.Lalong nagdilim ang paningin ko.“Sabi ko huwag na huwag ninyo siyang pababayaan!” sigaw ko habang nanginginig ang boses ko.“Ano ang ginawa ninyo?!”Halos mabingi ako sa lakas ng tibok ng puso ko.Pakiramdam ko ay biglang gumuho ang buong opisina sa paligid ko.Kadarating ko pa lamang mula sa napakahabang biyahe para sa board me

The Queen is Back

Chapter 17Sydney Panaganiban POV“Van, nagawa mo ba ang inuutos ko?” malamig ngunit matalim kong tanong habang nakatanaw sa makapal na ulap mula sa private jet na maghahatid sa akin pauwi sa Pilipinas.“Of course. Everything is in its place,” sagot ni Van sa kabilang linya. “Hinihintay na lang namin ang pagbabalik mo.”Ngumiti ako habang dahan-dahang umiikot ang wine sa hawak kong baso.“Very good.”Pinatay ko ang tawag at marahang ipinikit ko ang mga mata ko.Pagkalipas ng halos isa’t kalahating taon ng pagtatago sa Amerika… sa wakas ay babalik na ako.Maraming bagay ang nagbago.Maraming bagay ang namatay.Pero higit sa lahat… may isang taong muling nabuhay.Ako.Noong mga panahong dinukot ako, iniwan, at halos mawalan ng bait sa dami ng pagtataksil na natuklasan ko, akala nila tuluyan na akong mawawala. Akala nila mahina ako. Akala nila kaya nila akong lunurin sa sarili kong dugo at kayamanan.Ngunit hindi nila alam…Sa bawat sugat na iniwan nila sa akin, mas lalo akong naging map

Counting the Money

Chapter 18Sydney’s POVPagkatapos ng aking grand entrance sa 35th Anniversary ng Prime Zaphire International ay para bang nilindol ang buong kumpanya.Hindi dahil bumalik ako.Kundi dahil buhay ako.Sa loob ng tatlong taon, naniwala silang tuluyan na akong nawala. Ang iba ay nagluksa. Ang iba ay naghintay. At ang iba… nagdiwang.Lalo na si Samuel Alcantara.Kaya sa mismong araw ng pagbabalik ko, wala akong sinayang na oras.Naglabas agad ako ng utos para sa malawakang company audit. Hindi ordinaryong internal checking—kundi independent at private audit na personal kong pinondohan upang masigurong walang makakapagtago ng kahit isang sentimong anomalya.Alam kong marami pa ring loyal kay Samuel sa loob ng kumpanya.Kaya hindi ako basta nagtitiwala.Masakit man tanggapin, pero sa mundo ng negosyo, ang pinakamapanganib na kaaway ay hindi iyong lantaran kang kinakalaban.Kundi iyong nakangiting nakikipagkamay habang unti-unti kang ninanakawan.At iyon mismo si Samuel.Siya ang in charge s

Returning, But Not To You

Chapter 19Brandon Madrid POVIsa’t kalahating taon.Isa’t kalahating taon ko nang hinahanap si Sydney.Napakahabang panahon para mabuhay sa pagitan ng pag-asa at kawalan. Araw-araw akong nagigising na umaasang may bagong balita tungkol sa kanya. Araw-araw din akong natutulog na dala ang parehong tanong na hindi masagot ng kahit sino.Buhay pa kaya siya?O baka matagal na siyang nawala at ako na lamang ang tumatangging tanggapin iyon?Hanggang ngayon ay hindi ko mapatawad ang sarili ko.Kung hindi ako nagkamali...Kung hindi ko siya pinabayaang harapin mag-isa ang lahat ng panganib...Marahil kasama ko pa rin siya ngayon.Marahil naririnig ko pa rin ang kaniyang tawa.Marahil nagagawa ko pa ring hawakan ang kamay niyang siyang naging ilaw ng buhay ko.Ngunit wala na si Sydney.At ang naiwan sa akin ay mga alaala at pagsisisi.Halos maubos na ang pag-asa ko.Ngunit kahit isang maliit na hibla ng pag-asa ay hindi ko magawang pakawalan.Dahil kilala ko si Sydney.Matatag siya.Palaban.H

Puzzle

Chapter 20Sydney's POV“Who’s that?”Napalingon ako sa may gate nang marinig ko ang tanong ng isa sa mga security personnel ko.“Ma’am, may nag-aapply po ng trabaho.”Napataas ang kilay ko.Naglakad ako papunta sa bintana at sinilip ang bisita.Isang payat na dalagita ang nakatayo sa labas ng gate. Nakasuot ito ng simpleng blouse at maong. Nakatali ang mahaba niyang buhok at may hawak na kulay asul na envelope.Sa tantiya ko ay wala pa itong bente anyos.Mukha pang estudyante.“Ano naman kaya ang trabaho na hinahanap nito?” bulong ko sa sarili.“Let her in.”Ilang minuto lang ay nasa home office ko na siya.Hindi pa kasi ako madalas pumunta sa headquarters ng PZI. Mas gusto kong magtrabaho muna sa bahay kung saan mas tahimik at mas nakakapag-isip ako.Bukod pa roon, hindi basta-basta nakakapasok dito ang kahit sino.Kaya nang makita kong medyo kinakabahan ang dalagita habang nakaupo sa harap ko, medyo naaliw ako.Parang sisiw na napadpad sa opisina ng isang tigre.Iniabot niya agad a

1 2 3 4

SCAN CODE TO READ ON APP