All Chapters of KILL ME SOFTLY MY BILLIONAIRE FARMBOY: Chapter 51 - Chapter 60

62 Chapters

Weary Eyes

Chapter 42Sydney’s POV"Honey..."Napalingon ako kay Brandon habang magkahawak kami ng kamay sa sala. Katatapos lang naming mag-almusal at pareho kaming papasok sa opisina.Ngumiti ako sa kanya."Hmm?""Mag-cruise naman tayo." pag aya ko.Napakunot-noo siya."Ha?"PagkataposTumango siya habang nakangiti."Sige na. I want to explore the world with you."Napangiti na ri si Brandon"Okay." sagot niya"Papabook ako sa secretary ko.""Talaga?" tanong niyang tila natuwa."Oo.""Masaya iyon."Nagsimula na siyang magkuwento tungkol sa iba't ibang bansa na gusto rin niyang puntahan. Tahimik lang akong nakikinig habang nakatitig sa mukha niya.Maya-maya...Parang may kung anong humila sa isip ko.Unti-unting lumabo ang paligid.Humina ang boses ni Brandon.Hanggang sa wala na akong marinig.Parang may makapal na ulap na bumalot sa utak ko.Hindi ko alam kung gaano katagal akong nakatulala."Sydney..."Mahina niyang tawag.Hindi ako sumagot."Sydney..."Mas lumapit siya."Sydney..."Napakurap

To Forget You is Not An Option

Chapter 43Sydney’s POV“Honey… okay lang ba kung hihingi ako ng power of attorney?”Napatingin ako kay Brandon, halatang seryoso ang ekspresyon niya. Hindi iyon simpleng tanong. Ramdam kong pinag-isipan niya iyon nang mabuti bago niya sinabi sa akin.“Para saan?” nagtataka kong tanong.“May mga decisions kasi na kailangang gawin,” mahinahon niyang paliwanag. “Para sa welfare mo, sa company, at sa maraming legal na bagay. Gusto kong siguraduhin na mapapangalagaan ang lahat ng para sa iyo. Ayaw kong may makapanlamang sa'yo habang nagpapagaling ka.”Tahimik akong napabuntong-hininga.Hindi ko maipaliwanag ang biglang kabigatan ng dibdib ko.“Hindi ko alam kung bakit,” mahina kong sabi habang nakatitig sa mesa. “Pero parang may nagawa na akong ganito dati. Na nagtiwala ako nang buong-buo... tapos sa bandang huli...”Napahawak ako sa aking sentido.“…I was betrayed.”Hindi malinaw ang mga alaala.Parang mga piraso ng salamin na nagkalat sa isip ko. Hindi ko mabuo ang larawan, pero sapat a

Way Home

Chapter 44Brandon’s POV“As the major shareholder, it's me who will decide.”Halos nagkakagulo na ang mga board members tungkol sa nabalitaan nilang may problema si Sydney mentally.Ramdam ko ang tensiyon sa loob ng conference room. May mga bulungan sa magkabilang panig ng mesa. May ilan na hindi man direktang nagsasalita laban kay Sydney, pero malinaw sa kanilang mga mata na gusto nilang malaman kung hanggang saan pa ako kakapit sa kanya.“Naginvest din kami, Mr. Madrid.”“Mawawala na rin ba lahat ng pinaghirapan namin?”“Paano kung hindi na siya makabalik sa dati?”“Paano ang kumpanya?”Napakaraming tanong at pagaalala.Pero sa lahat ng mga tanong nila, iisa lamang ang malinaw kong nakikita.Pera.Interes.Seguridad.Wala ni isa sa kanila ang nagtatanong kung kumusta na si Sydney.Wala ni isa ang nagtatanong kung natatakot ba siya.Kung nalilito ba siya.Kung nahihirapan ba siyang intindihin ang sarili niyang isip.Kaya nagsalita na ako.“Then leave.”Biglang natahimik ang buong co

I Found Your Wife

Chapter 45Sydney’s POVNamangha ako sa mga nakita ko habang papunta ng Casa. Halos berde ang paligid.Hinayaan pa man din ako ni Brandon na buksan ang bintana para maamoy ko ang natural na amoy ng probinsiya. Nakaconvoy naman sila Allan sa amin.Ginusto ni Brandon na siya na lamang ang magmaneho para maging pribado ang aming biyahe. Gusto raw niyang kami lamang dalawa ang magkasama habang papunta sa Casa Madrid. Ayaw niyang magkaroon ako ng kahit anong pressure sa unang pagpunta ko roon.Napakasarap sa pakiramdam.Nakakapayapa ang isip ko.Iba talaga ang pakiramdam kapag malayo ka sa ingay ng siyudad. Walang busina ng sasakyan, walang matataas na gusali at walang mga taong nagmamadali sa paligid. Ang nakikita ko lamang ay mga puno, damuhan at malawak na lupain.Ngumingiti pa siya ng nakakatunaw.Paminsan-minsan ay napapatingin siya sa akin bago muling ibalik ang tingin sa daan.“Enjoying the view?”“Very much.”Napangiti siya.“Good.”Makikita ko na ang pinagyayabang nilang Casa Madr

I Am Your Wife

Chapter 46Sydney’s POV“Sydney, Honey. The truth is, the one in that picture is YOU,” salitang binitawan ni Brandon na gumimbal sa buong pagkatao ko.Parang biglang tumigil ang mundo ko.Napatingin ako sa kanya, hindi ko alam kung paano ko tatanggapin ang sinabi niya. Paulit-ulit na umikot sa isip ko ang mga salita niya.Ako?Ako ang babaeng nasa picture?Ako ang asawa niya?“Ako ang asawa niya?” halos pabulong kong tanong habang pilit na hinahanap sa kanyang mga mata ang sagot.Tumango siya.“Paanong hindi ko man lang maalala?” Sunod-sunod na tanong ko. “Bakit hindi niya sinabi agad?”Huminga nang malalim si Brandon bago niya ako nilapitan.“Please calm down. Many times I felt and wanted to tell you the truth, but I got scared I might lose you. Sinabi kasi ng doktor na hindi mo pa kakayanin ang isang matinding katotohanan. Baka kapag sinabi ko sa iyo ay lalong lumalala ang kalagayan mo.”Umiyak na ako.Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Hinayaan ko na lamang ang mga luha kong buma

Can't Afford To Lose You

Chapter 55Sydney’s POVIpinagtapat sa akin lahat ni Brandon ang mga nangyari sa akin bago nawala ang ala-ala ko sa Sta. Inez.Nakidnap ako noon na hanggang ngayon ay hindi pa rin niya alam kung sino ang may gawa. Halos kakakasal lang namin nang magkalayo kami. Nakuha ako ng mga di kilalang lalaki na nagmanman sa Casa Madrid.Halos nadurog siya noong nawala ako.At hindi siya sumukong hanapin ako.Kahit inakala niyang patay na rin ako.Hindi ko maipaliwanag kung gaano kasakit marinig ang lahat ng iyon. Habang nagsasalita si Brandon, para bang unti-unting binubuksan ang isang bahagi ng buhay ko na matagal nang nakasara.Hindi niya alam ang dahilan kung papaano ako nakatakas sa mga kidnapper. Walang nakakaalam.Basta na lamang ako nakaalis.Nakita na lamang ako ni Brandon nang makabalik ako sa bansa. Maraming mga katotohanan ang hindi ko na rin maalala.Mga mukha na tanging sa panaginip ko na lamang nakikita.Mga mukhang walang pangalan.Mga pagkakataong hindi ko na matandaan.Minsan ay

Let’s Stay This Way Foreve

Chapter 56Sydney’s POV“Honey, hindi ba tayo babalik sa Maynila?”“Why? Naiinip ka na ba dito?”“Hindi noh, napakadaming trabaho dito. And I want it here.”“Mabuti naman, because this is our home, our refuge.”“I was just thinking of the company we left behind.”“Huwag ka nang magalala pa doon. May mga pinagkakatiwalaan tayong empleyado ngayon na hindi gagawa ng masama o ikakasira ng ating mga kumpanya.”“I have checked everything about them.”“At sila mismo ang pumupunta rito to report the company’s status.”Niyakap ko si Brandon. Sa simpleng yakap na iyon, naramdaman ko na naman kung gaano ako kaswerte dahil siya ang kasama ko sa buhay.Minsan talaga, hindi ko maiwasang isipin kung paano ako pinagpala ng buhay. Sa dami ng pinagdaanan ko, sa dami ng mga bagay na unti-unting nawala sa akin, hindi ko inakala na darating ang panahon na magkakaroon ako ng ganitong klaseng kapayapaan.At higit sa lahat, isang taong hindi ako iniiwan.“Thank you honey for always making things easy for me.

Happiness Overload

Chapter 57Sydney’s POVNapakasaya namin sa napakagandang regalong natanggap.Magkakaroon na ng maliit na Sydney o maliit na Brandon sa Casa Madrid.Sa tuwing naiisip ko iyon, hindi ko maiwasang mapangiti. Minsan ay napapahawak ako sa aking tiyan kahit wala pa naman akong makitang pagbabago. Wala pa roong makikitang umbok, pero sa puso ko, alam kong may maliit na buhay na unti-unting nabubuo.Isang buhay na bunga ng pagmamahalan namin ni Brandon.Isang munting biyayang hindi namin kailanman inakala na darating sa buhay namin sa panahong ito.Mas lalong nagingat si Brandon.Gusto niyang maging maayos ang aking pagbubuntis.Halos bawat kilos ko ay binabantayan niya.Kapag bumabangon ako, agad niya akong aalalayan.Kapag may inaabot ako, siya na ang kukuha.Kapag naglalakad ako nang medyo mabilis, agad niya akong pagsasabihan.“Honey, slowly.”“I can do it, Brandon.”“I know you can, but let me do it.”Napapangiti na lamang ako.Minsan nga ay sobra na ang pag-aalala niya.Pero sa totoo l

Safest

Chapter 58Sydney’s POVKabuwanan ko na noon.Malaki na ang tiyan ko at bawat kilos ko ay kailangan ko nang pag-ingatan. Kahit ang simpleng paglalakad mula sa kuwarto papunta sa sala ay mabagal na. Madalas din akong mabilis mapagod at kinakapos ng hininga.Pero higit sa lahat, hindi ko maiwasang matakot.Hindi para sa sarili ko kundi para sa anak namin.Kahit ayaw umalis ni Brandon sa tabi ko, napilitan siya. Nagkaproblema kasi sa kumpanya niya at napakahalaga na maayos niya iyon.“Honey, pasensya ka na pero babalik ako agad. Pangako, babalik ako agad. Kapag natapos ko na ang mga problema.”Tinitigan ko siya nang matagal.Totoo, nalungkot ako.Dahil nasanay na akong paggising ko pa lang ay katabi ko na siya. At pati sa pagtulog, siya pa rin ang huling nakikita ko. Kapag natatakot ako, siya ang unang hinahanap ko. Kapag may nararamdaman akong kakaiba, siya agad ang tinatawag ko.Naging overly dependent na ako sa kanya.Dati kasi ay wala akong inaasahang sinumang tao. Sanay akong mag-is

Battlegrounds

Chapter 59Sydney’s POVLumipas ang ilang buwan, lumalaki na ang anak namin.Hindi na halos pumupunta si Brandon sa Maynila para sa aming negosyo.Hindi naman siya nagpapabaya dahil araw-araw din ang kanyang mga meetings.Minsan nga, bitbit pa niya ang aming anak habang nakikipag-usap siya sa mga investor.Nakakatuwa siyang tingnan sa ganoong sitwasyon.Isang kamay ang nakahawak sa aming anak habang ang isa naman ay hawak ang cellphone o laptop habang nakikipag-meeting.Minsan ay nakaupo lamang ang anak namin sa kanyang kandungan habang seryoso siyang nakikinig sa mga reports ng kanyang mga tauhan.At kapag natapos ang meeting, bigla niyang hahalikan ang noo ng aming anak na para bang walang ibang bagay na mas mahalaga sa kanya.Nagtulungan kaming mag-asawa.Mabuti na lang ay posible na ang lahat.May mga transaksiyon na isinasagawa online.Kaya hindi naman naapektuhan ang kita ng aming pamilya.Masaya kaming lahat pati sa Casa Madrid, naging simple lang ang buhay namin.Hindi na nami

1 2 3 4 5 6 7

SCAN CODE TO READ ON APP