Tous les chapitres de : Chapitre 41 - Chapitre 50

Chapter 41Sydney’s POV“Susunduin kita sa school mo, Mayee,” nakangiti kong sabi habang inaayos ang mga papeles sa ibabaw ng mesa ko.Matagal na rin simula nang huli ko siyang sunduin. Simula nang maging abala ako sa kumpanya, halos gabi na kami nagkikita sa bahay. Kaya gusto kong bumawi kahit sa simpleng pagsundo lang.“Naku, Ate Syd,” napailing siya habang natatawa. “Gabi na matatapos ang klase ko. Alas nueve pa.”“Exactly,” nakangiti kong sagot. “Curious lang ako sa school mo. Lagi mo akong kinukuwentuhan tungkol sa mga subjects mo, gusto ko namang makita kung saan ka araw-araw nakikipaglaban.”“Ikaw po ang bahala,” nakangiti niyang tugon.Hindi ko napigilang mapangiti.Kahit hindi kami tunay na magkapatid, napakalaki na ng espasyong inokupa ni Mayee sa puso ko. Hindi ko kailanman naramdaman na magkaiba kami ng dugo. Mas kapatid pa nga ang turing niya sa akin kaysa sa ilang taong tunay kong kamag-anak.Isa pa, siya ang isa sa mga taong nagpapaalala sa akin na hindi puro negosyo an

Chapter 43Sydney’s POV“Flowers?”Nanlaki ang mga mata ko nang makita ang napakalaking bouquet ng white at pink roses na nakapatong sa center table ng sala. Halos matakpan na nito ang buong mesa sa sobrang dami ng bulaklak. Ang bawat rosas ay sariwa pa, tila kakapitas lang sa hardin. Bumabalot sa buong bahay ang napakabangong amoy nito.Napangiti ako habang nanginginig ang kamay na dinampot ang maliit na puting card na nakasingit sa gitna ng bouquet.Sydney,Honey, let's start a new life.Love,BrandonHindi ko namalayang napahawak ako sa dibdib ko."Grabe ka talaga..."Napatingin ako sa wall clock.7:00 AM."Talaga ba?" natatawa kong sabi sa sarili."May bukas na bang flower shop nang ganitong kaaga?"Napailing ako."Ibang klase ka talaga, Brandon."Hindi ko mapigilang yakapin ang bouquet kahit halos hindi ko na ito mabuhat. Para akong teenager na unang beses makatanggap ng bulaklak mula sa lalaking gusto niya.Hindi lang iyon simpleng bouquet.Parang iyon ang opisyal na pagsisimula

Chapter 45Brandon's POVIlang minuto na akong naghihintay sa labas ng opisina ni Sydney.Kanina pa siya pumasok para kunin lang sana ang bag niya bago kami lumabas para sa lunch date namin. Ilang minuto lang ang dapat na itatagal niya roon. Ngunit halos sampung minuto na ang lumipas.Hindi siya lumalabas.Noong una ay inisip kong baka may tinatapos lang siyang dokumento o may biglang tumawag. Pero habang lumilipas ang bawat segundo, may kung anong mabigat na pakiramdam ang unti-unting sumisikip sa dibdib ko.Hindi mapakali ang puso ko.Parang may bumubulong na may masamang nangyayari.Hindi na ako nag-atubili.Mabilis akong nagtungo sa opisina niya.Pagkahawak ko sa doorknob...Hindi ito gumalaw.Locked.Napakunot ang noo ko."Sydney?" tawag ko habang kumakatok.Walang sumagot.Mas lumakas ang kaba ko."Sydney! Open the door!"Tahimik.At pagkatapos ng ilang segundo...May narinig akong halos hindi marinig na boses mula sa loob."...Tuloooong..."Parang piniga ang puso ko."Sydney!"

Chapter 47Sydney’s POV“Good morning, everyone!”Masigla kong bati habang papasok sa malawak na dining area. Halos sabay-sabay namang napalingon sa akin ang lahat. Ang dating tahimik na umaga ay agad napuno ng masasayang mukha at maiingay na pagbati.“Good morning, Sydney!”“Good morning, Ate Sydney!”Napangiti ako habang isa-isang tinitingnan ang mga taong unti-unti nang nagiging bahagi ng buhay ko. Hindi ko namalayang ganito pala ang pakiramdam ng magkaroon ng isang malaking pamilya.“Wow! Ang daming pagkain!” bulalas ni Mayee habang nakatitig sa mesa na punong-puno ng iba't ibang putahe.May crispy bacon, longganisa, tocino, beef tapa, garlic fried rice, buttered vegetables, fluffy scrambled eggs, pancake na may sariwang prutas, iba't ibang klase ng tinapay, at sariwang kape. Para itong buffet sa isang mamahaling hotel.“Ate, ikaw ang nagluto ng lahat ng ito?” tanong niya na puno ng paghanga.“Ha?”Ngumiti lang ako.“Siyempre naman,” sagot ko na kunwari ay seryoso.Agad silang napa

Chapter 49Sydney's POV"Wow, Brand! I'm surprised. Really? May girlfriend ka na ulit?"Pagkarinig ko pa lang sa boses ng babaeng iyon ay parang may kumurot agad sa dibdib ko.Napakaganda niya.Mahaba ang alon-alon niyang buhok, maputi ang kutis, at kitang-kita ang kumpiyansa sa bawat galaw. Halatang sanay siyang maging sentro ng atensyon."Antipatika ito ah," bulong ko sa sarili ko.Bakit naman ganoon ang reaksyon niya?Hindi ba ako mukhang karapat-dapat maging girlfriend ni Brandon?Inilibot ko ang tingin ko sa kanya mula ulo hanggang paa. Aaminin ko, maganda siya. Iyong tipong maraming lilingon kapag naglakad sa mall.Pero...Sorry na lang siya. Ako ang pinili ni Brandon.Napansin kong bahagyang namula si Brandon habang sumasagot."Oh yes... kailan lang."Mukhang nahihiya pa nga.Ngumiti ang babae at bahagyang tumawa."Don't get me wrong, Sydney. Akala ko kasi magpapari na itong si Brandon natin."Natigilan ako.Brandon... natin?Napatigil ang ngiti ko."Excuse me? Brandon natin?"